Ξεκίνησε η λήψη καταθέσεων από τα θύματα του τραπεζικού διευθυντή

Με την λήψη κα­τα­θέ­σε­ως από μια 85χρονη άκλη­ρη, συ­ντα­ξιού­χο τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο συ­νε­χί­στη­κε από την Ει­δι­κή Ανα­κρί­τρια Δια­φθο­ράς η κυρία ανά­κρι­ση για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση πα­ρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας 57χρο­νου πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή.

Εχει εξάλ­λου προ­γραμ­μα­τι­στεί η λήψη κα­τα­θέ­σε­ων και από τα υπό­λοι­πα θύ­μα­τα του, την προ­σε­χή εβδο­μά­δα.

Ο 57χρο­νος, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», διώ­κε­ται για τρία κα­κουρ­γή­μα­τα, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί κα­τα­χρα­στών του Δη­μο­σί­ου (Ν. 1608/50) και συ­γκε­κρι­μέ­να:

-Για υπε­ξαί­ρε­ση στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, τε­λε­σθεί­σα από υπαί­τιο που με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα, ενερ­γώ­ντας επί μα­κρόν και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας και υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ σε βάρος τρά­πε­ζας που εδρεύ­ει στην ημε­δα­πή.

-Για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, τε­λε­σθεί­σα από υπαί­τιο που με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα, ενερ­γώ­ντας επί μα­κρόν και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας και υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ σε βάρος τρά­πε­ζας που εδρεύ­ει στην ημε­δα­πή.

-Για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, τε­λε­σθεί­σα κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια εκ της οποί­ας η ζημία που προ­έ­κυ­ψε και η αντί­στοι­χη ωφέ­λεια υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ.

Με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου επι­κυ­ρώ­θη­κε εξάλ­λου και διά­τα­ξη της κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ως με την οποία επι­βλή­θη­κε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο ο πε­ριο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα, για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, μέχρι να απο­λο­γη­θεί.

Η 85χρονη, έχει δι­καιω­θεί σε πρώτο βαθμό από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η 85χρονη, υπο­στή­ρι­ξε ότι προ­κει­μέ­νου να έχει κα­λύ­τε­ρη από­δο­ση τόκων, από εκεί­νους που της απέ­φε­ραν τα χρη­μα­τι­κά ποσά που είχε κα­τα­τε­θει­μέ­να σε απλούς λο­γα­ρια­σμούς τα­μιευ­τη­ρί­ου (με άλ­λους συν­δι­καιού­χους συγ­γε­νείς της), αρ­χι­κά σε άλλη τρά­πε­ζα και στη συ­νέ­χεια στη διά­δο­χό της, εξ απορ­ρο­φή­σε­ως, επέ­λε­γε το άνοιγ­μα προ­θε­σμια­κών κα­τα­θέ­σε­ων (συ­νή­θως μη­νιαί­ων), με τη με­σο­λά­βη­ση του ενα­γό­με­νου, διευ­θυ­ντή της τρά­πε­ζας, ο οποί­ος της προ­σέ­φε­ρε το κα­λύ­τε­ρο επι­τό­κιο της τρα­πε­ζι­κής αγο­ράς.

Η συ­νε­χής επαφή τους, η συ­μπά­θεια που εξέ­πε­μπε, η προ­θυ­μία του να την εξυ­πη­ρε­τεί, ακόμα και με επί­σκε­ψή στο σπίτι της για διεκ­πε­ραί­ω­ση μιας συ­ναλ­λα­γής (για ανά­λη­ψη με­τρη­τών, για νέα προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση κλπ), δη­μιούρ­γη­σαν μια σχέση εμπι­στο­σύ­νης, μια φι­λι­κή σχέση, η οποία απε­τέ­λε­σε και τη βάση για την απο­κλει­στι­κή το­πο­θέ­τη­ση των χρη­μά­των της στις τρά­πε­ζες που ήταν διευ­θυ­ντής.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ανω­τέ­ρω θέση του, προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία της, από τον λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου της, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών (που ανέρ­χο­νται συ­νο­λι­κά σε 200.000 ευρώ), υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή της.

Για την συ­γκά­λυ­ψη των αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εκεί­νος μεν κρα­τού­σε το πραγ­μα­τι­κό βι­βλιά­ριό κα­τα­θέ­σε­ών της, όπου απει­κο­νί­ζε­το η πραγ­μα­τι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού, ενώ σε εκεί­νη πα­ρέ­δι­δε πλα­στό βι­βλιά­ριο, όπου εμ­φα­νι­ζό­ταν η ει­κο­νι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού της.

Επι­πρό­σθε­τα, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της πα­ρέ­δι­δε κάθε μήνα, την πλα­στή κατά πε­ριε­χό­με­νο από­δει­ξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κα­τά­θε­σης, την οποία υπέ­γρα­φε αυτός, ως διευ­θυ­ντής και ένας άλλος υπάλ­λη­λος. Η προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση εμ­φά­νι­ζε ολό­κλη­ρο το ποσό που θα έπρε­πε να είχε στο λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου της και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Τις ανω­τέ­ρω αξιό­ποι­νες πρά­ξεις τε­λού­σε, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, όπως δια­τεί­νε­ται, κατά το από 2012 έως και τέλη Ιου­νί­ου 2015 χρο­νι­κό διά­στη­μα.