40χρονος λογιστής κατηγορείται για κακουργηματική απάτη

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των κατη­γο­ρού­με­νος για απάτη, τελε­σθείσα κατ’ εξα­κο­λού­θηση, από υπαίτιο που ενεργεί κατ’ επάγ­γελμα, το συνο­λικό όφελος ή η συνο­λική ζημία της οποίας υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, παρα­πέ­μπε­ται με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας 40χρονος Ροδίτης λογι­στής.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει αφεθεί ελεύ­θε­ρος με τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα.

Η υπόθεση κινή­θηκε μετά από μήνυση μιας κατοί­κου Αθηνών, που διέμενε στη Ρόδο. Το αδίκημα, όπως κατήγ­γειλε η τελευ­ταία, τελέ­στηκε στο διά­στημα Ιουλίου 2010 – Μαΐου 2011 και το ύψος της βλάβης, που όπως υπο­στη­ρί­ζει υπέστη, ανέρ­χε­ται σε 73.677 ευρώ.

Ο εγκα­λού­με­νος φέρεται συγκε­κρι­μένα να παρου­σιά­στηκε στην φερό­μενη ως θύμα ως άριστος λογι­στής και σύμ­βου­λος επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας με μακρά εμπει­ρία και ευρύ κύκλο γνω­ρι­μιών. Η ίδια εργα­ζό­ταν στη Ρόδο και σκε­φτό­ταν να δηλώσει διακοπή εργα­σιών του επι­τη­δεύ­μα­τός της στην εφορία, λόγω εγκυ­μο­σύ­νης.

Ο εγκα­λού­με­νος φέρεται να προ­θυ­μο­ποι­ή­θηκε να ανα­λά­βει την υπόθεση την οποία και του ανέθεσε, εφο­διά­ζο­ντάς τον και με τα απαι­τού­μενα έγγραφα.

Στις αρχές Ιουλίου του 2010 ο εγκα­λού­με­νος φέρεται να της ζήτησε το ποσό των 570 € ως προ­κα­τα­βολή της αμοιβής του, αλλά και για να καλύψει τα έξοδα της δια­κο­πής των εργα­σιών της.

Εν συνε­χεία φέρεται να του κατέ­βαλε ως αμοιβή 1.420 €, προ­κει­μέ­νου να προ­χω­ρή­σει τη δια­δι­κα­σία. Φέρεται παρα­πέρα να την έπεισε ότι μέσω του ΕΣΠΑ θα μπο­ρούσε να λάβει επι­δό­τηση ύψους 50.000 € και να μην κινήσει την δια­δι­κα­σία δια­κο­πής των εργα­σιών της.

Η επι­δό­τηση επρό­κειτο να καλύψει τα έξοδα ίδρυσης της επι­χεί­ρη­σής της και τα λει­τουρ­γικά της έξοδα για τα δύο πρώτα έτη λει­τουρ­γίας της αλλά και την αγορά του απα­ραί­τη­του εξο­πλι­σμού και μηχα­νη­μά­των.

Η ίδια φέρεται να πεί­στηκε να του κατα­βά­λει στο χρονικό διά­στημα Σεπτεμβρίου-Νοεμβρίου 2010 το ποσό των 23.380 €, για τον φάκελό της, ενώ στην πορεία φέρεται να την έπεισε ότι θα μπο­ρούσε να λάβει και συμπλη­ρω­μα­τική επι­δό­τηση από το ίδιο ευρω­παϊκό πρό­γραμμα για την δια­φή­μιση της επι­χεί­ρη­σης της ύψους 10.000 €. Κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία του προ­γράμ­μα­τος ήταν η 15η Δεκεμ­βρίου 2010 και η μηνύ­τρια δια­τεί­νε­ται ότι την έπεισε να του παρα­δώ­σει το χρη­μα­τικό ποσό των 5.750 € για τα έξοδα συγκέ­ντρω­σης των απαι­τού­με­νων δικαιο­λο­γη­τι­κών και ως αμοιβή για τις υπη­ρε­σίες του.

Επι­πλέον καθώς ο χρόνος περ­νούσε φέρεται να την έπεισε ότι υπήρχε κι άλλο πρό­γραμμα στο ΕΣΠΑ για την ενί­σχυση της γυναι­κείας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, ύψους 100.000 € στο οποίο μπο­ρούσε να εντα­χθεί.

Η ίδια, φέρεται να ελάμ­βανε δια­βε­βαιώ­σεις ότι οι προη­γού­με­νες αιτή­σεις της ήταν θέμα χρόνου να προ­χω­ρή­σουν και φέρεται να την έπεισε να του κατα­βά­λει στα­διακά και το ποσό των 30.000 € μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2011.

Από το τέλος του 2010 η μηνύ­τρια είχε μετα­κο­μί­σει στην Αθήνα, από όπου και του απέ­στειλε τα χρήματα.

Από τις αρχές καλο­και­ριού του έτους 2011 άρχισε πλέον να ζητεί πλη­ρο­φο­ρίες για την πορεία των αιτή­σεών της και έκτοτε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο εγκα­λού­με­νος την απέ­φευγε.

Δια­τεί­νε­ται ότι δια­πί­στωσε στην πορεία ότι οι παρα­στά­σεις του για τις επι­δο­τή­σεις ήταν ψευδείς. Δια­τεί­νε­ται ότι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε αρμο­δίως ότι ουδέ­ποτε μετέβη στη Δ.Ο.Υ. για οια­δή­ποτε λογι­στική της υπόθεση, ούτε κατέ­βαλε τις οφειλές της προς το TEBE ενώ θεωρεί απο­λύ­τως βέβαιο ότι δεν προέβη σε καμία ενέρ­γεια για να της εξα­σφα­λί­σει χρη­μα­το­δο­τή­σεις.

Το έτος 2012 φέρεται μετά από πιέσεις να εξέδωσε σε δια­τα­γήν της δύο συναλ­λαγ­μα­τι­κές ύψους 62.650 € και 10.000 € αλλά δεν της επέ­στρεψε τα χρήματα με απο­τέ­λε­σμα να εκδώσει διαταγή πλη­ρω­μής σε βάρος του.

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα του κατα­λο­γί­ζει η μηνύ­τρια υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι απο­τε­λούν σκευά­σματα της φαντα­σίας της.

Υπο­στή­ριξε ότι αφού απέ­κτησε φιλικές σχέσεις με την οικο­γέ­νειά της, την συνέ­δραμε για την παύση εργα­σιών της επι­χεί­ρη­σης της και ότι του δάνεισε 42.557 ευρώ τα οποία είχε λάβει από την πώληση ακι­νή­του της και ότι ζήτησε να της επι­στρέ­ψει 62.000 ευρώ, πράγμα που ο ίδιος δέχτηκε διότι βρι­σκό­ταν σε δύσκολη οικο­νο­μική κατά­σταση.

Χαρα­κτή­ρισε παντε­λώς ψευδή τον ισχυ­ρι­σμό ότι του κατέ­βαλε 23.000 ευρώ για αμοιβές και έξοδα για δήθεν επι­δο­τή­σεις σε πρό­γραμμα ΕΣΠΑ.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Νίκος Γιαννάς και Βέρα Χατζη­μάρτη.