Διευθυντικό στέλεχος του Δήμου Ρόδου καταγγέλλει αιφνιδιαστική υποβάθμιση

• Η κ. Πα­ρα­σκευή Κα­λο­γή­ρου υπέ­βα­λε προ­σφυ­γή στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, κά­νο­ντας λόγο για κα­τα­χρη­στι­κή από­φα­ση που πλήτ­τει θε­με­λιώ­δη υπη­ρε­σια­κά και μι­σθο­λο­γι­κά δι­καιώ­μα­τά της

Στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου προ­σέ­φυ­γε η κ. Πα­ρα­σκευή Κα­λο­γή­ρου, ανώ­τε­ρη υπάλ­λη­λος του Δήμου Ρόδου, κατά της υπ’ αριθμ. 381/18-02-2025 από­φα­σης του δη­μάρ­χου Ρόδου, με την οποία με­τα­κι­νή­θη­κε στον ανα­πτυ­ξια­κό ορ­γα­νι­σμό του Δήμου, «ΚΟ­ΛΟΣ­ΣΟΣ 2047 Μο­νο­πρό­σω­πη Α.Ε.», κά­νο­ντας λόγο για πράξη κα­τα­χρη­στι­κή, χωρίς αι­τιο­λό­γη­ση και με σο­βα­ρές επι­πτώ­σεις στην υπη­ρε­σια­κή και οι­κο­νο­μι­κή της υπό­στα­ση.

Ποια είναι η κ. Πα­ρα­σκευή  Κα­λο­γή­ρου

Η κ. Κα­λο­γή­ρου υπη­ρε­τεί στον Δήμο Ρόδου από το 1999. Είναι κά­το­χος πτυ­χί­ου Οι­κο­νο­μι­κών Επι­στη­μών και Με­τα­πτυ­χια­κού στη Διοί­κη­ση Επι­χει­ρή­σε­ων, με μακρά εμπει­ρία σε νευ­ραλ­γι­κές θέ­σεις, με­τα­ξύ των οποί­ων και στη Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κών του Δήμου.

Μέχρι και τον Φε­βρουά­ριο του 2025, κα­τεί­χε ορ­γα­νι­κή θέση διευ­θύ­ντριας Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών, στην οποία –όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην προ­σφυ­γή– αντα­πο­κρι­νό­ταν άψογα και χωρίς να έχει υπάρ­ξει ποτέ πει­θαρ­χι­κό ζή­τη­μα εις βάρος της.

Τι υπο­στη­ρί­ζει στην προ­σφυ­γή της

Η κ. Κα­λο­γή­ρου αιφ­νι­διά­στη­κε με τη με­τα­κί­νη­σή της, όταν ενη­με­ρώ­θη­κε ότι πλέον το­πο­θε­τεί­ται στην εται­ρεία «ΚΟ­ΛΟΣ­ΣΟΣ 2047», σε θέση απλής διευ­θύ­ντριας και όχι γε­νι­κής διευ­θύ­ντριας, όπως αρ­χι­κά της είχε προ­φο­ρι­κά ανα­κοι­νω­θεί. Επι­κα­λού­με­νη πα­ρα­βί­α­ση θε­με­λιω­δών αρχών του Συ­ντάγ­μα­τος και του διοι­κη­τι­κού δι­καί­ου, προ­βάλ­λει με­τα­ξύ άλλων:

• Κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας και πα­ρά­λει­ψη ακρό­α­σης: Η από­φα­ση του κ. δη­μάρ­χου εκ­δό­θη­κε χωρίς να της δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα να ακου­στεί ή να εκ­φρά­σει αντιρ­ρή­σεις, κατά πα­ρα­βί­α­ση του άρ­θρου 20 του Συ­ντάγ­μα­τος.

• Έλ­λει­ψη νό­μι­μης αι­τιο­λο­γί­ας: Δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται η ύπαρ­ξη υπη­ρε­σια­κής ανά­γκης που να δι­καιο­λο­γεί τη με­τα­κί­νη­σή της, όπως απαι­τεί ο Ν. 4257/2014.

• Διοι­κη­τι­κή απο­μό­νω­ση: Ο νέος φο­ρέ­ας, στον οποίο με­τα­κι­νή­θη­κε, δεν ανή­κει στο Μη­τρώο Αν­θρώ­πι­νου Δυ­να­μι­κού του Δη­μο­σί­ου, γε­γο­νός που την απο­κλεί­ει από τη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης, στο­χο­θε­σί­ας και κρί­σε­ων για θέ­σεις ευ­θύ­νης.

• Οι­κο­νο­μι­κή αβε­βαιό­τη­τα: Η εται­ρεία δεν εντάσ­σε­ται στην Ενιαία Αρχή Πλη­ρω­μών. Η κ. Κα­λο­γή­ρου δη­λώ­νει ότι επί δύο μήνες υπήρ­ξε ασυμ­φω­νία στις πλη­ρω­μές της, ενώ της ζη­τή­θη­κε να επι­στρέ­ψει απο­δο­χές ως «αχρε­ω­στή­τως κα­τα­βλη­θεί­σες».

• Κίν­δυ­νος συ­ντα­ξιο­δο­τι­κής ζη­μί­ας: Καθώς πλέον δεν υπά­γε­ται στο κα­θε­στώς του Δη­μο­σί­ου, φο­βά­ται πως εν­δέ­χε­ται να αντι­με­τω­πί­σει προ­βλή­μα­τα κατά τη συ­ντα­ξιο­δό­τη­σή της.

Η ευ­ρύ­τε­ρη διά­στα­ση

Η υπό­θε­ση της κ. Κα­λο­γή­ρου ανα­δει­κνύ­ει ένα κρί­σι­μο θε­σμι­κό ζή­τη­μα: τον ασαφή ρόλο και τη διοι­κη­τι­κή «γκρί­ζα ζώνη» των ανα­πτυ­ξια­κών ορ­γα­νι­σμών των Δήμων.

Οι ορ­γα­νι­σμοί αυτοί λει­τουρ­γούν μεν υπό την επο­πτεία των ΟΤΑ, αλλά διέ­πο­νται από κα­νό­νες ιδιω­τι­κού δι­καί­ου, γε­γο­νός που δη­μιουρ­γεί σο­βα­ρά ερω­τή­μα­τα για τη δια­χεί­ρι­ση του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού που με­τα­κι­νεί­ται σε αυ­τούς.

Πέραν των προ­σω­πι­κών συ­νε­πειών, η υπό­θε­ση εγεί­ρει και ερω­τή­μα­τα πο­λι­τι­κής φύ­σε­ως: Υπάρ­χει επαρ­κής λο­γο­δο­σία στις απο­φά­σεις με­τα­κι­νή­σε­ων ανώ­τε­ρων υπαλ­λή­λων; Πώς δια­σφα­λί­ζε­ται η προ­στα­σία των δι­καιω­μά­των των στε­λε­χών του Δη­μο­σί­ου όταν εντάσ­σο­νται σε νο­μι­κά πρό­σω­πα εκτός κρα­τι­κού ελέγ­χου;

Τι ζη­τεί­ται από τη Δι­καιο­σύ­νη

Η κ. Κα­λο­γή­ρου ζητά την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης του κ. Δη­μάρ­χου, την άμεση επι­στρο­φή της σε ορ­γα­νι­κή θέση στον Δήμο Ρόδου, καθώς και τη δια­σφά­λι­ση των μι­σθο­λο­γι­κών και συ­ντα­ξιο­δο­τι­κών της δι­καιω­μά­των. Επι­πλέ­ον, ζητεί την κα­τα­δί­κη του Δήμου Ρόδου στα δι­κα­στι­κά έξοδα.

Η προ­σφυ­γή αυτή, πέρα από το προ­σω­πι­κό της σκέ­λος, ανα­μέ­νε­ται να λει­τουρ­γή­σει και ως δο­κι­μα­σία για τα όρια της νο­μι­μό­τη­τας στη σύγ­χρο­νη το­πι­κή διοί­κη­ση. Το απο­τέ­λε­σμα της εκ­δί­κα­σης ίσως απο­τε­λέ­σει προη­γού­με­νο για αντί­στοι­χες πε­ρι­πτώ­σεις ανά την Ελ­λά­δα.

Την προ­σφυ­γή υπέ­βα­λε η δι­κη­γό­ρος κ. Αι­κα­τε­ρί­νη Γιαν­νιού – Αθα­να­σί­ου.