Στο ΣτΕ η προσφυγή του συλλόγου υπαλλήλων του δήμου Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου και υπουργείου Εσωτερικών για τον διαγωνισμό της καθαριότητας

Το Δ’ Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας προσ­διό­ρι­σε για τις 5 Μαΐου 2026 την εκ­δί­κα­ση της προ­σφυ­γής που αφορά στον δια­γω­νι­σμό για την απο­κο­μι­δή απορ­ριμ­μά­των στη Ρόδο. Στην υπό­θε­ση ορί­στη­κε ει­ση­γή­τρια η Σύμ­βου­λος κ. Μαρία Τσί­τσου και βοη­θός ο κ. Κων­στα­ντί­νος Δρε­λιώ­ζης. Πρό­κει­ται για δι­κα­στι­κή εξέ­λι­ξη που έρ­χε­ται ως συ­νέ­χεια της πα­ρα­πο­μπής από το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιώς, το οποίο έκρι­νε εαυτό αναρ­μό­διο να δι­κά­σει την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως και έστει­λε τη δια­φο­ρά στο ανώ­τα­το ακυ­ρω­τι­κό δι­κα­στή­ριο για νό­μι­μη κρίση.

Διά­δι­κοι στην υπό­θε­ση είναι, από τη μία πλευ­ρά, ο σύλ­λο­γος υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρόδου ως αιτών και, από την άλλη πλευ­ρά, ο Δήμος Ρόδου και το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών ως καθών. Με την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως, ο σύλ­λο­γος υπαλ­λή­λων στρέ­φε­ται κατά κρί­σι­μων πρά­ξε­ων και σιω­πη­ρών απορ­ρί­ψε­ων που συν­δέ­ο­νται με τη δια­δι­κα­σία του δια­γω­νι­σμού που διε­ξή­χθη επί δη­μο­τι­κής αρχής του ημε­δα­πού τότε δη­μάρ­χου, για την ανά­θε­ση υπη­ρε­σιών κα­θα­ριό­τη­τας και απο­κο­μι­δής απορ­ριμ­μά­των στο νησί.

Πα­ράλ­λη­λα, σε προ­γε­νέ­στε­ρο στά­διο, με άλλη από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς είχε απορ­ρι­φθεί η αί­τη­ση για την ανα­στο­λή του δια­γω­νι­σμού, γε­γο­νός που δια­τή­ρη­σε σε ισχύ την πο­ρεία της δια­δι­κα­σί­ας, ενώ η κύρια ακυ­ρω­τι­κή δια­φο­ρά ακο­λού­θη­σε τη δια­δρο­μή που κα­τέ­λη­ξε στην πα­ρα­πο­μπή προς το ΣτΕ.

Τι ακρι­βώς προ­σβάλ­λε­ται με την αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως

Με την αί­τη­ση ζη­τεί­ται η ακύ­ρω­ση της με αριθ­μό 384/2022 από­φα­σης της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου. Ζη­τεί­ται επί­σης η ακύ­ρω­ση της σιω­πη­ρής απόρ­ρι­ψης από τον Συ­ντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου της με αριθ­μό πρωτ. 25543/2 Ιου­νί­ου 2022 Ει­δι­κής Διοι­κη­τι­κής Προ­σφυ­γής, καθώς και η ακύ­ρω­ση της σιω­πη­ρής απορ­ρι­πτι­κής από­φα­σης της Επι­τρο­πής του άρ­θρου 152 του ν. 3463/2006 Νομού Δω­δε­κα­νή­σου επί της με αριθ­μό 56/2 Σε­πτεμ­βρί­ου 2022 διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής του Σω­μα­τεί­ου.

Η αλ­λη­λου­χία των διοι­κη­τι­κών προ­σφυ­γών και των σιω­πη­ρών απορ­ρί­ψε­ων απο­τε­λεί βα­σι­κό τμήμα του φα­κέ­λου, καθώς συν­δέ­ε­ται τόσο με τη δια­δι­κα­στι­κή δια­δρο­μή της υπό­θε­σης όσο και με τα ζη­τή­μα­τα νο­μι­μο­ποί­η­σης που τί­θε­νται στο ανώ­τα­το δι­κα­στή­ριο.

Ο δια­γω­νι­σμός και ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός των 56.185.673,81 ευρώ

Σύμ­φω­να με όσα ανα­φέ­ρο­νται στην πα­ρα­πεμ­πτι­κή από­φα­ση, με την 384/2022 από­φα­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής απο­φα­σί­στη­καν κατά πλειο­ψη­φία η έγκρι­ση σύ­να­ψης και ανά­θε­σης δη­μό­σιας σύμ­βα­σης πλαί­σιο για την ενί­σχυ­ση της Διεύ­θυν­σης Κα­θα­ριό­τη­τας, με αντι­κεί­με­νο την «Πα­ρο­χή ολο­κλη­ρω­μέ­νων υπη­ρε­σιών κα­θα­ριό­τη­τας, Καλ­λω­πι­σμού, Πρα­σί­νου και Ευ­τα­ξί­ας του Δήμου Ρόδου 2022 έως 2026», προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 56.185.673,81 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Εγκρί­θη­κε επί­σης η τε­χνι­κή έκ­θε­ση της υπη­ρε­σί­ας και οι όροι της δια­κή­ρυ­ξης ανοι­κτού ηλε­κτρο­νι­κού δια­γω­νι­σμού συμ­φω­νί­ας πλαί­σιο.

Στον όρο 1.3.3 της δια­κή­ρυ­ξης προ­βλέ­φθη­κε η υπο­διαί­ρε­ση σε 4 τμή­μα­τα. Τα Τμή­μα­τα 1 και 2 αφο­ρούν υπη­ρε­σί­ες απο­κο­μι­δής, κα­θα­ρι­σμού και πλύ­σης κάδων σε δια­φο­ρε­τι­κές δη­μο­τι­κές ενό­τη­τες με εκτι­μώ­με­νες αξίες 25.226.690,70 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 4 έτη για το Τμήμα 1 και 23.035.020,08 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 4 έτη για το Τμήμα 2. Τα Τμή­μα­τα 3 και 4 αφο­ρούν υπη­ρε­σί­ες πρα­σί­νου και καλ­λω­πι­σμού, με εκτι­μώ­με­νες αξίες 4.074.096,65 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 4 έτη για το Τμήμα 3 και 3.849.866,38 ευρώ πλέον ΦΠΑ για 4 έτη για το Τμήμα 4.

Κα­τό­πιν προ­δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών και απο­φά­σε­ων της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ, η δια­δι­κα­σία προ­χώ­ρη­σε μόνο για τα Τμή­μα­τα 1 και 2 και το σχέ­διο σύμ­βα­σης εστά­λη στο Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο. Με την από­φα­ση 1023/2022 το Ζ’ Κλι­μά­κιο ενέ­κρι­νε το σχέ­διο της σύμ­βα­σης για τα Τμή­μα­τα 1 και 2. Στη συ­νέ­χεια, στις 8 Φε­βρουα­ρί­ου 2023 με αριθ­μό πρωτ. 2/7417 υπε­γρά­φη η συμ­φω­νία πλαί­σιο για τα Τμή­μα­τα 1 και 2 με τους οι­κο­νο­μι­κούς φο­ρείς που ανα­φέ­ρο­νται στη δι­κο­γρα­φία, ενώ ακο­λού­θη­σε δια­βού­λευ­ση για τις εκτε­λε­στι­κές συμ­βά­σεις.

Οι ισχυ­ρι­σμοί για αντι­φα­τι­κούς όρους και μη χο­ρή­γη­ση πα­ρά­τα­σης

Κατά τα προ­βαλ­λό­με­να στην αί­τη­ση ακυ­ρώ­σε­ως, με την 1182/2022 από­φα­ση του 2ου Κλι­μα­κί­ου της ΕΑ­ΔΗ­ΣΥ έγινε απο­δε­κτή αντι­φα­τι­κό­τη­τα των όρων της δια­κή­ρυ­ξης που αφο­ρούν στην κα­τάρ­τι­ση οι­κο­νο­μι­κής προ­σφο­ράς για όλα τα τμή­μα­τα και δια­τά­χθη­κε η χο­ρή­γη­ση πα­ρά­τα­σης από τον Δήμο Ρόδου για την υπο­βο­λή προ­σφο­ρών. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του αι­τού­ντος συλ­λό­γου, η πα­ρά­τα­ση αυτή δεν χο­ρη­γή­θη­κε, ενώ έχει κα­τα­κυ­ρω­θεί με την 614/2022 από­φα­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής η σύμ­βα­ση σε προ­σω­ρι­νό ανά­δο­χο για τα Τμή­μα­τα 1 και 2.

Στην ίδια δέσμη ισχυ­ρι­σμών εντάσ­σε­ται και ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο Δήμος δεν συμ­μορ­φώ­θη­κε με τα δια­τα­χθέ­ντα από τις απο­φά­σεις της αρ­μό­διας αρχής προ­δι­κα­στι­κών προ­σφυ­γών, στοι­χείο που, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, επη­ρε­ά­ζει τη νο­μι­μό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας στο προ­συμ­βα­τι­κό στά­διο.

Γιατί η υπό­θε­ση κρί­θη­κε ότι ανή­κει στο ΣτΕ

Το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιώς, με την υπ’ αριθμ. Α484/9 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 από­φα­σή του, πα­ρέ­πεμ­ψε την υπό­θε­ση στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας για νό­μι­μη κρίση, κρί­νο­ντας εαυτό αναρ­μό­διο. Όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο σκε­πτι­κό που πε­ρι­γρά­φε­ται, η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πράξη κα­νο­νι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα, ενώ οι πρά­ξεις ελέγ­χου νο­μι­μό­τη­τας εντάσ­σο­νται στη νο­μο­θε­σία που διέ­πει το προ­συμ­βα­τι­κό στά­διο σύ­να­ψης δη­μό­σιας σύμ­βα­σης πλαί­σιο για υπη­ρε­σί­ες κα­θα­ριό­τη­τας.

Στο ίδιο πλαί­σιο ανα­φέ­ρε­ται ότι, όταν η αμ­φι­σβή­τη­ση προ­έρ­χε­ται από τρίτο πρό­σω­πο που δεν εν­δια­φέ­ρε­ται να του ανα­τε­θεί η σύμ­βα­ση, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι συμ­βαί­νει στην πα­ρού­σα υπό­θε­ση, γεν­νά­ται ακυ­ρω­τι­κή δια­φο­ρά που υπά­γε­ται στην αρ­μο­διό­τη­τα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας. Γί­νε­ται επί­σης ει­δι­κή μνεία στη νο­μο­λο­για­κή προ­σέγ­γι­ση σύμ­φω­να με την οποία ο προ­έ­χων χα­ρα­κτή­ρας των σχε­τι­κών δια­τά­ξε­ων δεν είναι η πάγια ορ­γά­νω­ση της υπη­ρε­σί­ας κα­θα­ριό­τη­τας, αλλά η ρύθ­μι­ση του τρό­που πα­ρο­χής συ­γκε­κρι­μέ­νων υπη­ρε­σιών μέσω σύ­να­ψης δη­μο­σί­ων συμ­βά­σε­ων, υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου.

Τα βα­σι­κά ερω­τή­μα­τα που ανοί­γουν στην ακυ­ρω­τι­κή δίκη

Στην ακυ­ρω­τι­κή δίκη ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας τί­θε­νται συ­γκε­κρι­μέ­να ζη­τή­μα­τα που, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται, απο­τε­λούν τον λόγο για τον οποίο ζη­τεί­ται ανώ­τα­τη κρίση.

Το πρώτο ζή­τη­μα είναι αν η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση έχει κα­νο­νι­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα και, ενό­ψει του ύψους της δα­πά­νης, αν ανή­κει στην καθ’ ύλην αρ­μο­διό­τη­τα του ΣτΕ. Το δεύ­τε­ρο ζή­τη­μα αφορά στο αν ο σύλ­λο­γος υπαλ­λή­λων ασκεί την αί­τη­ση με έν­νο­μο συμ­φέ­ρον, με επί­κλη­ση του άρ­θρου 118 παρ. 4 εδ. 2α του ν. 4455/2018. Το τρίτο ζή­τη­μα αφορά στο αν η ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή ενώ­πιον του Συ­ντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης ασκή­θη­κε νο­μί­μως από φυ­σι­κά πρό­σω­πα μέλη του συλ­λό­γου και όχι από τον ίδιο τον σύλ­λο­γο.

Πα­ράλ­λη­λα, προ­βάλ­λε­ται ότι η Οι­κο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή απο­φά­σι­σε αναρ­μο­δί­ως ως προς την έγκρι­ση της συμ­φω­νί­ας πλαί­σιο και ότι πα­ρα­βιά­στη­καν δια­τά­ξεις νο­μο­θε­τι­κού και κα­νο­νι­στι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου, ενώ προ­βάλ­λε­ται και ο ισχυ­ρι­σμός ότι σε πε­ρί­πτω­ση υλο­ποί­η­σης της συμ­φω­νί­ας θα προ­κλη­θεί βλάβη στα συμ­φέ­ρο­ντα του Δήμου και θα υπάρ­ξει εκτρο­χια­σμός του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού λόγω του ύψους της συμ­φω­νί­ας.