Το ΔΝΤ αμφισβητεί το… ΔΝΤ για τις αλλαγές στα εργασιακά

Αν όχι την απο­τυ­χία, το αβέβαιο απο­τέ­λε­σμα των διαρ­θρω­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων στην ελλη­νική αγορά εργα­σίας σε σχέση πάντα με τον επι­θυ­μητό στόχο, την αύξηση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, περι­γρά­φει η έκθεση για την παγκό­σμια οικο­νο­μία του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου, δίνο­ντας ένα επι­πλέον επι­χεί­ρημα στην ελλη­νική κυβέρ­νηση που θέτει τις αλλαγές στα εργα­σιακά ως «κόκκινη γραμμή».

Τη στιγμή που στο πλαίσιο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την Ελλάδα, οι εκπρό­σω­ποι του ΔΝΤ αλλά και των υπό­λοι­πων θεσμών ζητούν επι­πλέον παρεμ­βά­σεις στην εγχώρια αγορά εργα­σίας, επι­μέ­νο­ντας ακόμη και στο θέμα των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, το ΔΝΤ με την έκθεσή του ενι­σχύει την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της κυβέρ­νη­σης, που προωθεί τη μερική ανα­τροπή των μέχρι σήμερα προ­ω­θού­με­νων αλλαγών.

Οπως απο­κα­λύ­πτουν και οι Financial Times, «κρυμ­μένη» στις τελευ­ταίες σελίδες της έκθεσης του ΔΝΤ είναι μια μικρή μελέτη σχετικά με το πώς η παρα­γω­γι­κό­τητα επη­ρε­ά­ζε­ται από τις διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Μάλιστα, η εφη­με­ρίδα επι­ση­μαί­νει πως το θέμα είναι ιδιαί­τερα σημα­ντικό για την Ευρω­ζώνη, όπου οι διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις επι­βλή­θη­καν στα πιο αδύναμα μέλη της, όπως η Ελλάδα.

Στο ερώτημα, λοιπόν, εάν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις πέτυχαν αυτό που υπό­σχο­νταν, η απά­ντηση φαί­νε­ται πως ισχυ­ρο­ποιεί την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης και όχι τις επι­διώ­ξεις των ισχυρών της Ευρω­ζώ­νης.

Ανα­λυ­τικά, το ΔΝΤ εκτιμά ξεχω­ρι­στά το απο­τέ­λε­σμα των μεταρ­ρυθ­μί­σεων στην αγορά εργα­σίας και τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην αγορά προ­ϊ­ό­ντων και κατα­λή­γει στο ότι η απορ­ρύθ­μιση της αγοράς εργα­σίας δεν βοηθάει καθόλου την παρα­γω­γι­κό­τητα, ενώ βρα­χυ­πρό­θε­σμα έχει ακόμη και αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις. Αντί­θετα, η απε­λευ­θέ­ρωση – μεταρ­ρύθ­μιση της αγοράς προ­ϊ­ό­ντων έχει μεσο­πρό­θε­σμα θετική επί­δραση στην παρα­γω­γι­κό­τητα. Βέβαια, το βρα­χυ­πρό­θε­σμο απο­τέ­λε­σμα είναι και εκεί αρνη­τικό.

Στην ουσία, αυτό που επι­ση­μαί­νε­ται στην έκθεση του ΔΝΤ είναι ότι ενώ η απε­λευ­θέ­ρωση της αγοράς προ­ϊ­ό­ντων είναι καλή για την παρα­γω­γι­κό­τητα μακρο­πρό­θε­σμα αλλά δαπα­νηρή βρα­χυ­πρό­θε­σμα, η απορ­ρύθ­μιση της αγοράς εργα­σίας δείχνει μόνο ουδέ­τε­ρες ή αρνη­τι­κές συνέ­πειες.

Αλλά και ανα­φο­ρικά με τη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση της εργα­σίας, η μελέτη δείχνει πως κάτι λάθος έχει γίνει στην Ελλάδα, καθώς η παρα­γω­γι­κό­τητα αυξά­νε­ται όσο μειώ­νε­ται η φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση της εργα­σίας. Οπως όμως έδειξε μια άλλη έκθεση, του ΟΟΣΑ, για τη φορο­λό­γηση των μισθών, που δημο­σιεύ­θηκε επίσης την Τρίτη, η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγα­λύ­τερη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση στις οικο­γέ­νειες μισθω­τών που έχουν παιδιά.

Τα συμπε­ρά­σματα της μελέτης, σε συν­δυα­σμό και με τη δήλωση του επι­κε­φα­λής οικο­νο­μο­λό­γου του Ταμείου, Ολιβιέ Μπλαν­σάρ, ότι «οι διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις δεν είναι θαυ­μα­τουργή θερα­πεία – τα απο­τε­λέ­σματά τους είναι πολύ συχνά αβέβαια», θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν ένα ισχυρό όπλο στα χέρια της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης κατά την τρέ­χουσα αντι­πα­ρά­θεσή της με τους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών.

Ηδη, ο υπουρ­γός Εργα­σίας Πάνος Σκουρ­λέ­της κατέ­θεσε στην ΟΚΕ το νομο­σχέ­διο με το οποίο επα­νέρ­χε­ται στα­διακά στα 751 ευρώ τον μήνα ο κατώ­τα­τος μισθός και επα­να­κα­θο­ρί­ζε­ται ο ρόλος των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και του Οργα­νι­σμού Μεσο­λά­βη­σης και Διαι­τη­σίας (ΟΜΕΔ), ανα­τρέ­πο­ντας τον κεντρικό πυρήνα των μνη­μο­νια­κών παρεμ­βά­σεων στην αγορά εργα­σίας, τα τελευ­ταία πέντε χρόνια.

Καθη­με­ρινή