Απορρίφθηκαν οι προσφυγές για την ακύρωση αποφάσεων του Λιμενικού Ταμείου για την λειτουργία της Μαρίνας του Μανδρακίου

Με την υπ’ αρίθμ. 1313/2023 απόφαση του Β΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας απορ­ρί­φθηκε η αίτηση ακύ­ρω­σης που άσκησε ένας ιδιο­κτή­της σκάφους ελλι­με­νι­σμέ­νου, η εται­ρεία περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης Κoντίκι Ρόδου κι ακόμη μία ομόρ­ρυθμη εται­ρεία με έδρα τη Μαρίνα Μαν­δρα­κίου Ρόδου κατά του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου.

Με τη υπ’ αριθμ. 158/2020 απόφαση της Επι­τρο­πής Ανα­στο­λών του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας είχε απορ­ρι­φθεί και η αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης που άσκησαν.

Συγκε­κρι­μένα, οι αιτού­ντες άσκησαν ενώπιον του ΣτΕ αίτηση ακύ­ρω­σης δύο απο­φά­σεων του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου.

Σύμφωνα με την αίτηση αυτή, το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο εξέδωσε αναρ­μο­δίως τις προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις διότι εκ του νόμου προ­ϋ­πό­θεση για να χαρα­κτη­ρι­στεί ένας λιμένας ως του­ρι­στι­κός είναι η προη­γού­μενη έκδοση άδειας λει­τουρ­γίας του­ρι­στι­κού λιμένα και λει­τουρ­γίας των εγκα­τα­στά­σεων αυτού, προ­ϋ­πό­θεση που πιθα­νο­λο­γεί­ται σοβαρά πως δεν συντρέ­χει εν προ­κει­μένω.

Μάλιστα οι αιτού­ντες υπο­στη­ρί­ζουν πως εφόσον κριθεί ότι η Μαρίνα Μαν­δρα­κίου πράγ­ματι δεν συνιστά κατά νόμον του­ρι­στικό λιμένα διότι δεν υφί­στα­ται η προ­α­να­φε­ρό­μενη άδεια λει­τουρ­γίας τότε δεν τηρή­θηκε και η νόμιμη δια­δι­κα­σία κατά την έκδοση των προ­σβαλ­λό­με­νων πράξεων, ήτοι η υποβολή αιτιο­λο­γη­μέ­νης πρό­τα­σης στους συναρ­μο­δί­ους Υπουρ­γούς οι οποίοι και θα ήταν οι μόνοι αρμό­διοι να εκδώ­σουν κοινή υπουρ­γική απόφαση επι­βο­λής του επί­δι­κου τέλους, προη­γη­θεί­σης μάλιστα της εγκρί­σεως του από την Επι­τροπή Τιμών και Εισο­δη­μά­των.

Επι­πλέον, σύμφωνα με τους αιτού­ντες έχει παρα­βια­στεί ο Κ.Ο.Κ. κατά τον οποίο η επιβολή περιο­ρι­σμών και απα­γο­ρεύ­σεων κυκλο­φο­ρίας και κυρίως στάθ­μευ­σης σε αυτό λαμ­βά­νε­ται με απόφαση του Συντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, η οποία μετά την λήψη της θα έπρεπε να δημο­σιευ­τεί και στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως, προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει νόμιμη υπό­σταση. Ακόμη, όπως υπο­στη­ρί­ζουν παρα­βιά­ζε­ται ο Γενικός Κανο­νι­σμός Του­ρι­στι­κών Λιμένων, δυνάμει του οποίου ο φορέας δια­χεί­ρι­σης εισπράτ­τει δικαιώ­ματα μόνο για τις παρε­χό­με­νες εξυ­πη­ρε­τή­σεις των λιμένων προς τα ελλι­με­νι­ζό­μενα σε αυτούς σκάφη και όχι απλώς προς τους χρήστες αυτών, ενώ σε κάθε περί­πτωση τα επι­βλη­θέ­ντα μέτρα θεωρούν πως κρί­νο­νται κατα­χρη­στικά και μη σεβό­μενα την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας.

Οι ισχυ­ρι­σμοί τους απορ­ρί­φθη­καν.

Τους αιτού­ντες εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Σταύρος Νικο­λέν­δρης και το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Κατα­βε­νά­κης.