“Θέλω το μπάσκετ ενωμένο και καθαρό”!

Ο Βαγ­γέ­λης Λιό­λιος, μία μέρα μετά την πα­νη­γυ­ρι­κή επα­νε­κλο­γή του στη θέση του προ­έ­δρου της ΕΟΚ, «φι­λο­ξε­νή­θη­κε» στην εκ­πο­μπή «Άμεσο Ρι­πλέι» του EOK WebRadio και έκανε τις προ­γραμ­μα­τι­κές δη­λώ­σεις της νέας τε­τρα­ε­τί­ας. Ο πρό­ε­δρος της Ε.Ο.Κ. μί­λη­σε για όλους και για όλα, καθώς και για τα σχέ­δια που έχει για το ελ­λη­νι­κό μπά­σκετ την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία. Ανα­λυ­τι­κά όσα είπε:

Για τη συμ­με­το­χή των σω­μα­τεί­ων στην εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία: «Πρέ­πει να ευ­χα­ρι­στή­σω όλα τα σω­μα­τεία που συμ­με­τεί­χαν. Ήταν μια εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία όπου 98% των σω­μα­τεί­ων συμ­με­τεί­χε σε αυτή. Αυτό είναι εντυ­πω­σια­κό, είναι δείγ­μα της δη­μο­κρα­τί­ας και δείγ­μα του πόσο πολύ ήθε­λαν να συμ­με­τά­σχουν και να εκλέ­ξουν τον επό­με­νο Πρό­ε­δρο και το επό­με­νο Δ.Σ. που θα ηγη­θεί τα επό­με­να 4 χρό­νια. Είναι η με­γα­λύ­τε­ρη εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία που έχει υπάρ­ξει σε Ομο­σπον­δία. Είναι ρεκόρ, σε από­λυ­το αριθ­μό είναι σί­γου­ρα η με­γα­λύ­τε­ρη δη­μο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία που έχει υπάρ­ξει σε εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία. Αυτό με χα­ρο­ποιεί ιδιαι­τέ­ρως, γιατί το απο­τέ­λε­σμα αυτό έχει τη νο­μι­μο­ποί­η­ση του να κά­νου­με πράξη αυτά που έχου­με επι­κοι­νω­νή­σει με τα σω­μα­τεία. Ευ­χα­ρι­στώ και τα σω­μα­τεία που με ψή­φι­σαν, όπως και αυτά που μπο­ρεί για κά­ποιους λό­γους να μη με επέ­λε­ξαν, γιατί όντως το πο­σο­στό είναι εντυ­πω­σια­κό. Ένα πο­σο­στό δεν αφορά μόνο το πο­σο­στό που επέ­λε­ξε εμένα να ηγηθώ ένα­ντι του Φα­σού­λα, αλλά και ως πο­σο­στό συμ­βού­λων στο Δ.Σ., αφού με τα 16 μέλη απ’ τα 18 μέλη έχου­με την ίδια φι­λο­σο­φία στο πώς πρέ­πει να ηγη­θού­με την επό­με­νη μέρα».

Για το αν αυτό το απο­τέ­λε­σμα δεί­χνει έμπρα­κτη απο­δο­χή απ’ τα σω­μα­τεία ότι ήταν συ­νε­πής απέ­να­ντί τους: «Η δια­δι­κα­σία αυτή μάς χα­ρο­ποιεί ιδιαι­τέ­ρως, το απο­τέ­λε­σμα μάς χα­ρο­ποιεί ιδιαι­τέ­ρως. Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο δεν είναι ότι μάς χα­ρο­ποιεί, όσο το ότι κα­τα­λα­βαί­νου­με την ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στα σω­μα­τεία και την ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στο ελ­λη­νι­κό μπά­σκετ. Απ’ τη πρώτη στιγ­μή που άκου­σα το απο­τέ­λε­σμα, ένιω­σα τε­ρά­στια ευ­θύ­νη στο να ηγηθώ τα επό­με­να 4 χρό­νια και τις αλ­λα­γές που χρειά­ζο­νται στο να βελ­τιω­θεί το μπά­σκετ στην Ελ­λά­δα. Ου­σια­στι­κά, αυτό που είπαν χθες (15/09) τα σω­μα­τεία, βλέ­πο­ντας τα 3 χρό­νια ενερ­γειών μου, ήταν “Σου δί­νου­με λευκή επι­τα­γή να κά­νεις όλες τις αλ­λα­γές που κρί­νεις ότι χρειά­ζο­νται, μας έχεις πεί­σει με την επι­κοι­νω­νία μαζί μας”. Αυτό το μή­νυ­μα έλαβα χθες και αυτό θα κάνω».

Για τις αλ­λα­γές που έκα­ναν την πε­ρα­σμέ­νη τριε­τία: «Στην πρώτη θη­τεία κά­να­με πάρα πολ­λές αλ­λα­γές. Όχι τόσο ρι­ζι­κές όσο χρειά­ζο­νται, αλλά πάρα πολ­λές. Το πρώτο που φρο­ντί­ζα­με είναι να ισχυ­ρο­ποι­ή­σου­με τη βάση της Ομο­σπον­δί­ας ως ορ­γα­νι­σμό, εντός και εκτός Ελ­λά­δος. Φυ­σι­κά οι πρώ­τες ενέρ­γειες που έγι­ναν αφο­ρού­σαν κά­ποιες αλ­λα­γές στα πρω­τα­θλή­μα­τα, στα σω­μα­τεία, την επι­κοι­νω­νία και την υπο­στή­ρι­ξη με τα σω­μα­τεία, το με­τα­σχη­μα­τι­σμό, την οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση που υπήρ­χε. Αυτό το ει­σέ­πρα­ξαν θε­τι­κά τα σω­μα­τεία, γι’ αυτό και ανα­νέ­ω­σαν πολύ δυ­να­μι­κά αυτήν την εκλο­γή. Δεν έκανα δη­μό­σιες το­πο­θε­τή­σεις, γιατί υπήρ­χε δη­μό­σιο έργο απ’ τη μεριά μου. Υπήρ­χε προ­σω­πι­κή επι­κοι­νω­νία από εμένα και τα μέλη του Δ.Σ. στην οποία εκ­φρά­ζα­με τι θέ­λα­με να κά­νου­με και σε ένα εύ­λο­γο χρο­νι­κό διά­στη­μα θα τα ανα­κοι­νώ­σου­με. Αυτό που μάς είπαν όλα τα σω­μα­τεία, προ­φο­ρι­κά, δια ζώσης και με την ψήφο τους, είναι ότι θα πρέ­πει χωρίς φόβο, αλλά με πάθος, να κά­νου­με όλες τις ρι­ζι­κές, δο­μι­κές αλ­λα­γές που χρειά­ζε­ται το ελ­λη­νι­κό μπά­σκετ, τις οποί­ες δεν τις κά­να­με την πρώτη τριε­τία. Την πρώτη τριε­τία κά­να­με πολλά πράγ­μα­τα, αρ­κε­τά σωστά και κά­ποια λάθος, λάθη τα οποία πρέ­πει να διορ­θώ­σου­με. Και θα το κά­νου­με».

Για το αν υπάρ­χει πεδίο για ενω­μέ­νο μπά­σκετ: «Φυ­σι­κά είμαι υπο­στη­ρι­κτής του ότι το μπά­σκετ ενώ­νει. Θέ­λο­ντας να δώσω και μια συ­νέ­χεια στην προ­ε­κλο­γι­κή και εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία που υπήρ­ξε, χρειά­ζε­ται και κα­θα­ρό μπά­σκετ, όχι μόνο ενω­μέ­νο. Ξέ­ρε­τε πολύ καλά ότι απε­χθά­νο­μαι τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις με λα­σπο­λο­γί­ες ή τέ­τοια πράγ­μα­τα, δεν απα­ντώ ποτέ σε τέ­τοια γιατί δεν πρέ­πει να πέσει το επί­πε­δο του μπά­σκετ, το οποίο είναι σε υψηλό επί­πε­δο και θα το κρα­τή­σου­με εκεί. Μου έκανε εντύ­πω­ση μια δή­λω­ση του Δήμου Ντι­κού­δη που το είπε από καρ­δί­ας και βε­βαί­ως συμ­φω­νώ μαζί του. Έγι­ναν διά­φο­ρα πράγ­μα­τα προ­ε­κλο­γι­κά, έκνο­μες ενέρ­γειες, οι οποί­ες θα ακο­λου­θή­σουν τη δια­λεύ­καν­ση απ’ τη δι­καιο­σύ­νη, αυτό είναι ανε­ξάρ­τη­τα απ’ το μπά­σκετ. Θέ­λου­με και κα­θα­ρό μπά­σκετ, με κα­θα­ρούς πα­ρά­γο­ντες. Πι­στεύω πάρα πολύ στον Έλ­λη­να πα­ρά­γο­ντα, την αγάπη του για το μπά­σκετ σε κάθε σω­μα­τείο, στην κα­θα­ρό­τη­τά του. Όσοι λίγοι είναι που μο­λύ­νουν τον χώρο μας, πρέ­πει να βρε­θούν εκτός του χώρου μας. Σε αυτό πι­στεύω, ενω­μέ­νο και κα­θα­ρό».

Για την «ταυ­τό­τη­τα» της νέας διοί­κη­σης: «Είναι πρό­σω­πα απ’ όλη την Ελ­λά­δα γε­ω­γρα­φι­κά, είναι πρό­σω­πα και απ’ τα δύο φύλα. Είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να έχου­με 5 γυ­ναί­κες μες στο Δ.Σ. Πι­στεύω πάρα πολύ στη δύ­να­μη, στο μυαλό και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της γυ­ναί­κας. Τα πρό­σω­πα αυτά, επει­δή τα γνώ­ρι­ζα όλα και πριν τις εκλο­γές, αφού συ­νερ­γα­στή­κα­με προ­ε­κλο­γι­κά, δου­λεύ­ουν ως ομάδα, πράγ­μα πολύ ση­μα­ντι­κό. Φά­νη­κε και στο απο­τέ­λε­σμα ποια είναι η δύ­να­μη της ομά­δας. Πή­γα­με με τα­πει­νο­φρο­σύ­νη, συ­ντε­ταγ­μέ­να και φέ­ρα­με ένα απο­τέ­λε­σμα που το δου­λέ­ψα­με ως ομάδα. Είναι απο­τέ­λε­σμα όλων των προ­σώ­πων που υπο­στή­ρι­ξαν και έχου­με το ίδιο όραμα, τις ίδιες αξίες, τις ίδιες αρχές. Αυτό το όραμα, τις αξίες, τις αρχές και τη δύ­να­μη της ομά­δας τα έχουν δει τα σω­μα­τεία και αυτό ανα­γνώ­ρι­σαν. Τη δύ­να­μη της ομά­δας, τον ρόλο του κα­θε­νός, γιατί και γι’ αυ­τούς είναι πα­ρά­δειγ­μα πώς πρέ­πει να δου­λέ­ψουν ως σω­μα­τείο για να προ­χω­ρή­σουν μπρο­στά».

Για τις βα­σι­κές τους προ­τε­ραιό­τη­τες: «Πε­ρί­με­να απο­τέ­λε­σμα για να δω ότι αυτό που μου έλε­γαν τα σω­μα­τεία είναι και στην πράξη. Και ήρθε. Πε­ρί­με­να οπωσ­δή­πο­τε απο­τέ­λε­σμα για να μπο­ρέ­σω να υλο­ποι­ή­σω τις αλ­λα­γές που μου έχουν ζη­τή­σει, οι οποί­ες θα είναι δο­μι­κές αλ­λα­γές, σε όλα τα επί­πε­δα του ελ­λη­νι­κού μπά­σκετ. Το ελ­λη­νι­κό μπά­σκετ ως δομή “χτί­στη­κε” σε μια Ελ­λά­δα πριν από αρ­κε­τά χρό­νια, αλλά τώρα πρέ­πει να μπού­με σε μια άλλη Ελ­λά­δα, την οποία θα την ακο­λου­θή­σου­με και έχει να κάνει με το ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό, τις γε­ωρ­γρα­φι­κό­τη­τες, την κα­θο­λι­κό­τη­τα, τα πρω­τα­θλή­μα­τα, την κα­θα­ρό­τη­τα. Έχου­με βάλει το­μείς. Θα πλη­σιά­σου­με και θα εξη­γή­σου­με στο ΚΑΘΕ ΕΝΑ σω­μα­τείο τον ρόλο που θέλει να έχει και θα υπο­στη­ρι­χτεί από εμάς. Τις ανά­γκες και τα ορά­μα­τα που έχει. Το ΚΑΘΕ ΕΝΑ σω­μα­τείο απ’ τα 850 θα κα­τα­λά­βει πού πη­γαί­νου­με. Η κάθε μία Ένωση θα γίνει κομ­μά­τι της Ομο­σπον­δί­ας και θα προ­χω­ρή­σει μπρο­στά, στο ίδιο όραμα. Αλλά με δο­μι­κές και ρι­ζι­κές αλ­λα­γές, διάρ­θρω­σης όλου του ελ­λη­νι­κού μπά­σκετ, σε όλα τα επί­πε­δα. Το μπά­σκετ δεν είναι μόνο οι τέσ­σε­ρις γραμ­μές. Είναι ένας ρόλος κοι­νω­νι­κός που έχει ο κα­θέ­νας μας και πρέ­πει να το εκ­πλη­ρώ­σει προς την κοι­νω­νία. Δε με­τα­τρέ­πο­νται η νίκη και η ήττα εντός τεσ­σά­ρων γραμ­μών. Το μπά­σκετ είναι άθλη­ση. Δεν είναι το απο­τέ­λε­σμα ενός ντέρ­μπι. Το μπά­σκετ για να φτά­σει εκεί έχει κι άλλα πράγ­μα­τα. Έχει ει­λι­κρί­νεια, ποιό­τη­τα και κοι­νω­νία.

Θέ­λου­με πα­ρά­γο­ντες εκ­παι­δευ­μέ­νους σε αυτές τις αξίες, προ­πο­νη­τές που θα έχουν την ίδια κα­τεύ­θυν­ση μέσα απ’ την Ομο­σπον­δία για να βελ­τιώ­σουν τα παι­διά μας μπα­σκε­τι­κά και στο πώς θα γί­νουν σω­στοί πο­λί­τες. Πα­ρά­γο­ντες εκ­παι­δευ­μέ­νους, προ­πο­νη­τές εκ­παι­δευ­μέ­νους και κρι­τές-διαι­τη­τές που θα ξέ­ρουν να υπη­ρε­τούν τις αξίες και τις αρχές της Ομο­σπον­δί­ας και του μπά­σκετ όπως το ορα­μα­τι­ζό­μα­στε. Σί­γου­ρα υπάρ­χουν και οι φί­λα­θλοι, οι οποί­οι, βλέ­πο­ντας την προ­σπά­θειά μας, θα μπο­ρούν να έχουν ένα ήθος που θα πρέ­πει να συμ­βάλ­λει στο όραμά μας. Μην ξε­χνά­με και τον ρόλο των Μέσων, που είναι ο συν­δε­τι­κός κρί­κος με τους φι­λά­θλους και την κοι­νω­νία. Έχουν έναν ιδιαί­τε­ρο κλάδο που τον χρεια­ζό­μα­στε ως αρωγό για να βελ­τιώ­σου­με το επί­πε­δο της αντι­με­τώ­πι­σης των φι­λά­θλων».

Για τα κομ­μά­τια τα οποία χρειά­ζο­νται με­γα­λύ­τε­ρη βελ­τί­ω­ση και ανά­πτυ­ξη: «Αν το χω­ρί­σω σε το­μείς, η ψη­φιο­ποί­η­ση έχει βρει τον δρόμο της και θα κάνει θαύ­μα­τα τα επό­με­να 4 χρό­νια. Θα αλ­λά­ξει όλο το τοπίο στο μπά­σκετ. Στο κομ­μά­τι της οι­κο­νο­μι­κής ανα­διάρ­θρω­σης έχου­με πάει πάρα πολύ καλά. Θα συ­νε­χι­στεί έτσι και θα υπο­στη­ρί­ξου­με τα σω­μα­τεία όπως μπο­ρού­με και προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Υπάρ­χουν δύο το­μείς στους οποί­ους ρί­χνου­με ιδιαί­τε­ρο βάρος. Το ένα είναι η εξά­πλω­ση του μπά­σκετ στο γυ­ναι­κείο φύλο, γιατί το έχου­με ανά­γκη. Να με­γα­λώ­σει ο αριθ­μός των κο­ρι­τσιών που παί­ζουν μπά­σκετ, έτσι ώστε να μπο­ρέ­σου­με και ποιο­τι­κά να ανέ­βου­με. Ο δεύ­τε­ρος στό­χος μας, αλλά στην ίδια βαθ­μί­δα, είναι η προ­πο­νη­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση και εκ­παί­δευ­ση, γιατί το απο­τέ­λε­σμα που θα φέ­ρου­με στα παι­διά μας μέσα απ’ τη διοί­κη­σή μας περ­νά­ει απ’ τους προ­πο­νη­τές. Άφησα τε­λευ­ταίο και το κομ­μά­τι της διαι­τη­σί­ας. Θα ρί­ξου­με βάρος στην εκ­παί­δευ­ση των διαι­τη­τών, τον αριθ­μό των διαι­τη­τών που ασχο­λού­νται, τον έλεγ­χο των διαι­τη­τών και την κρίση αυτών απ’ τα όρ­γα­νά τους. Ένα κομ­μά­τι με το οποί­ον ασχο­λού­νται οι πε­ρισ­σό­τε­ρες ομά­δες. Θε­ω­ρούν ότι είναι κρί­σι­μος πα­ρά­γο­ντας, αλλά εγώ θεωρώ ότι στο μπά­σκετ δεν είναι αυτός ο κρί­σι­μος πα­ρά­γο­ντας, αλλά το πώς εμείς βλέ­που­με τη διαι­τη­σία, το πώς ο πα­ρά­γο­ντας αντι­με­τω­πί­ζει και αντι­με­τω­πί­ζε­ται απ’ τους διαι­τη­τές, πώς ο προ­πο­νη­τής αντι­με­τω­πί­ζει και αντι­με­τω­πί­ζε­ται απ’ τους διαι­τη­τές. Αυτό είχε να κάνει με την εκ­παί­δευ­ση. Επο­μέ­νως, ένα κομ­μά­τι με το οποίο θα ασχο­λη­θού­με είναι η εκ­παί­δευ­ση των διαι­τη­τών. Η εκ­παί­δευ­ση είναι ακρο­γω­νιαί­ος λίθος. Δεν είναι μόνο να ξέ­ρουν τι κά­νουν, είναι ο σε­βα­σμός. Έχου­με αρ­κε­τή δου­λειά να κά­νου­με. Εκεί που πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με δυ­να­μι­κά είναι η εκ­παί­δευ­ση των προ­πο­νη­τών για το ανα­πτυ­ξια­κό σε όλες τις ομά­δες, καθώς και η αύ­ξη­ση του αριθ­μού στο μπά­σκετ γυ­ναι­κών. Έχου­με και άλλα πολλά πράγ­μα­τα που έχου­με σκοπό να κά­νου­με. Την εξω­στρέ­φεια των ομά­δων μέσω CSR ενερ­γειών προς την κοι­νω­νία, όπως και την πλήρη διοι­κη­τι­κή ανα­διάρ­θρω­ση των ομά­δων, των πρω­τα­θλη­μά­των και των Ενώ­σε­ων».

Για το αν το Ευ­ρω­μπά­σκετ Γυ­ναι­κών 2025 είναι ο με­γά­λος στό­χος: «Το Ευ­ρω­μπά­σκετ του 2025 θα μας βοη­θή­σει στον στόχο μας, ο οποί­ος είναι η “επέν­δυ­ση” στο μπά­σκετ γυ­ναι­κών. Δεν είναι αυ­το­σκο­πός, είναι ένα μέσο για να προ­χω­ρή­σου­με, να μπο­ρέ­σου­με να προ­σελ­κύ­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρα κο­ρί­τσια, να προ­σελ­κύ­σου­με πάρα πολ­λούς πα­ρά­γο­ντες στο μπά­σκετ γυ­ναι­κών, να έχου­με πε­ρισ­σο­τέ­ρους προ­πο­νη­τές που θα ασχο­λη­θούν με το μπά­σκετ γυ­ναι­κών. Όλα αυτά ώστε στο τέλος της ημέ­ρας να έχου­με και πε­ρισ­σό­τε­ρα κο­ρί­τσια που θα ασχο­λη­θούν με το μπά­σκετ. Είναι ένα μα­κρό­πνοο σχέ­διο τε­τρα­ε­τί­ας και “επεν­δύ­ου­με” πάρα πολύ σε αυτό, γιατί ανα­φε­ρό­μα­στε στο 50% του πλη­θυ­σμού της Ελ­λά­δος. Έχου­με ένα τε­ρά­στιο πεδίο στο οποίο θα μπο­ρέ­σου­με να εξα­πλω­θού­με, να φέ­ρου­με τις γυ­ναί­κες κοντά στο μπά­σκετ. Όταν φέρ­νεις μια γυ­ναί­κα κοντά στο μπά­σκετ, έχεις φέρει όλη την οι­κο­γέ­νεια κοντά στο μπά­σκετ. Αυτός είναι ο στό­χος μας».

Για το αν νιώ­θει ότι άξιζε τον κόπο να διεκ­δι­κή­σει ξανά τη θέση αυτή για την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία: «Δεν ξέρω την απά­ντη­ση σε αυτό καν. Την απά­ντη­ση θα τη δώσω μετά από 4 χρό­νια στο αν άξιζε να διεκ­δι­κή­σω ξανά, αν άξιζε να αφήσω την οι­κο­γέ­νειά μου, γιατί την έχω αφή­σει και της ζητώ συ­γνώ­μη γι’ αυτό, αν έχω αφή­σει τις δου­λειές μου, αν έχω αφή­σει την ομάδα μου, που ήταν κι αυτή παιδί μου κά­πο­τε. Στο τέλος της ημέ­ρας πρέ­πει να κά­νου­με πράγ­μα­τα για τα οποία εί­μα­στε πε­ρή­φα­νοι. Εγώ είμαι πε­ρή­φα­νος που βρί­σκο­μαι στη θέση αυτή και κάνω πράγ­μα­τα που με γε­μί­ζουν υπε­ρη­φά­νεια. Λάθη μπο­ρεί να κάνω πολλά, αλλά αδι­κί­ες δε θα κάνω. Το απο­τέ­λε­σμα αυτό με γε­μί­ζει με τε­ρά­στια ευ­θύ­νη για το τι πρέ­πει να πράξω και θα το πράξω όπως ακρι­βώς μου έχουν πει τα σω­μα­τεία. Χωρίς φόβο, με πάθος».