ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ο 24χρονος Ροδίτης Γ. Μανούσος Σωτηρόπουλος: Σπούδασε φαρμακευτική, αλλά τον κέρδισε το πόκερ!

news room 12 λεπτά ανάγνωση
μανουσος
Σπούδασε φαρμακευτική, αλλά τον κέρδισε το πόκερ!

Ο 24ΧΡΟΝΟΣ ΡΟΔΙΤΗΣ Γ. ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

  • O 24χρονος Ροδίτης Γιώργος Μανούσος Σωτηρόπουλος, ο πρώτος Έλληνας που εξασφάλισε σε ζωντανό παιχνίδι το ποσό των 700.000 ευρώ, ανοίγει τα χαρτιά του στη «δημοκρατική». Εξηγεί γιατί τον κέρδισε το πόκερ, μιλώντας για ποσά που χρειάζονται χρόνια δουλειάς για να τα εξασφαλίσεις, επισημαίνει τους κινδύνους και σχολιάζει το επίπεδο του πόκερ στην Ελλάδα.
  • Προσγειωμένος, χαμηλών τόνων, ειλικρινής, κάθε άλλο παρά σπάταλος, υποστηρίζει ότι το poker είναι παρεξηγημένο παιχνίδι, παραδέχεται ότι έχει χάσει την αντίληψη της αξίας του χρήματος και δεν διστάζει να θέσει στο τραπέζι το πρόβλημα της φορολογίας, αλλά και γιατί δεν αξίζει να ασχοληθεί, με τις υπάρχουσες συνθήκες, με τη Φαρμακευτική.
  • Aς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το poker και σε τι ηλικία;

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη:

Με το poker ασχο­λή­θηκα από 14 χρονών. Είδα μια δια­φή­μιση σε μια εφη­με­ρίδα στοι­χή­μα­τος μαζί με τον πατέρα μου κι είπαμε να δούμε τι είναι. Στην αρχή παίζαμε  με εικο­νικά χρήματα και στη συνέ­χεια με μικρο­ποσά, της τάξεως των 5-10 ευρώ. Μετά το είπα σε κάποιους φίλους μου και ξεκι­νή­σαμε να παί­ζουμε κάθε Σάββατο, πέντε άτομα, σε σπίτια, με τέτοια ποσά. Το παι­χνίδι μας άρεσε πολύ, το δια­σκε­δά­ζαμε γι’ αυτό και το συνε­χί­σαμε.

Γύρω στα 17 ξεκί­νησα να παίζω περισ­σό­τερο στο ίντερ­νετ, και εγώ και οι φίλοι μου, αλλά επειδή ήμουν ανή­λι­κος, δεν μπο­ρούσα να παίζω με τον δικό μου λογα­ρια­σμό και έπαιζα με του πατέρα μου. Κάποια στιγμή το 2007 κέρδισα ένα πακέτο για live τουρ­νουά, στο Greek  poker tour στα Σκόπια.

Στην Ελλάδα το poker μπήκε επίσημα στα Καζίνο το 2010-11, τότε δεν υπήρχε. Το buy in του τουρ­νουά ήταν 500 ευρώ, εγώ όμως δεν μπο­ρούσα να παίξω, αφού ο λογα­ρια­σμός ήταν του πατέρα μου. Όταν εκείνος γύρισε από το τουρ­νουά ήταν ενθου­σια­σμέ­νος.

Tον Μάιο του 2008 έγινα 18, πήγαινα στη  Γ’ Λυκείου και επι­τέ­λους μπόρεσα να ανοίξω ένα δικό μου λογα­ρια­σμό, που θα μου έδινε την ευκαι­ρία, αν κέρδιζα, να πάω σε live τουρ­νουά, αλλά θα έφτια­χνα και το δικό μου κεφά­λαιο, το οποίο θα δια­χει­ρι­ζό­μουν όπως ήθελα. Ξεκί­νησα να παίζω, λοιπόν, περισ­σό­τερο και κέρδισα ένα πακέτο για ‘μένα κι ένα για τον πατέρα μου.

Τον Αύγου­στο πήγαμε μαζί στο τουρ­νουά στα Σκόπια, ήταν φοβερό. Βρήκα άτομα που ήξερα από on line παι­χνί­δια και τους γνώρισα από κοντά. Εγώ δεν έκανα τίποτα το σπου­δαίο, σ’ αυτό το τουρ­νουά είχε έρθει νικητής ο πατέρας μου.

Αφού, λοιπόν, τελεί­ωσα την τρίτη Λυκείου, πέρασα σε μια σχολή, η οποία  δεν μου άρεσε και απο­φά­σισα να φύγω.

 Τότε πήγες στη Ρου­μα­νία, είναι μια κίνηση που σκε­φτό­σουν να κάνεις; Είχε καθόλου σχέση με το poker;

Βασικά, πήγα με την παρό­τρυνση του πατέρα μου, για να σπου­δάσω Φαρ­μα­κευ­τική. Το poker ήταν μια εναλ­λα­κτική λύση, δεν μου απέφερε πολλά χρήματα, το είχα περισ­σό­τερο ως χόμπι.

Πότε άρχισες να βλέπεις το poker κάτι παρα­πάνω από ένα χόμπι;

Στη Ρου­μα­νία στο δεύτερο έτος περίπου το 2011, ξεκί­νησα να ασχο­λού­μαι με το poker πιο σοβαρά, αφιέ­ρωνα περισ­σό­τερο χρόνο. Τότε, παί­ζο­ντας on line, άρχισα να σημειώνω τα πρώτα μου καλά σκορ, ώσπου έκανα ένα μεγάλο, ύψους 150.000 δολα­ρίων.

Πώς ένιωσες με την πρώτη σου νίκη;

Ήταν σοκα­ρι­στικό! Ήταν πολύ μεγάλη  νίκη για την ηλικία μου. Δεν ήξερα πώς να αντι­δράσω. Είχα ένα μικρό κεφά­λαιο από τα παι­χνί­δια, αλλά ήταν η πρώτη φορά που κέρδιζα ένα τόσο μεγάλο ποσό.  Κι αυτό με έκανε να συνε­χίσω να παίζω. Δεν έβγαλα κάποια χρήματα, τα άφησα μέσα στο λογα­ρια­σμό και απο­φά­σισα να συνε­χίσω πιο σοβαρά και να παίζω και σε live events.

Ήταν περί­εργο συναί­σθημα, όταν με είδε ο πατέρας μου στο αερο­δρό­μιο δεν το πίστευε, η μητέρα μου χάρηκε, αλλά ήταν πιο επι­φυ­λα­κτική. Μου έλεγε να βγάλω τα λεφτά και να μην παίζω πολλά.

Ένιωσα πολύ καλά με τον εαυτό μου με τη νίκη αυτή και από τότε ξεκί­νησα να κάνω ταξίδια για να συμ­με­τέχω σε main events. Πήγα αρχικά στην Κοπεγ­χάγη με buy in 5.000 ευρώ και τερ­μά­τισα στην 43η  θέση, εξα­σφα­λί­ζο­ντας 9.000 ευρώ. Στη συνέ­χεια πήγα στο Σαν Ρέμο, όπου είχε European Poker Tour, εκεί τερ­μά­τισα στην 30η θέση και πήρα 20.000 ευρώ.

Στα­διακά δηλαδή έπαιρ­νες καλύ­τε­ρες θέσεις και έπαθλα, βελ­τιω­νό­σουν. Και με τη σχολή σου τι έγινε, πώς συν­δύ­α­ζες και τα δύο, εφόσον άρχισες να ταξι­δεύ­εις;

Εντάξει ναι, αλλά δεν είναι σπου­δαία ποσά αυτά για το poker. Από το 2011 ως το 2013, έπαιζα πιο πολύ  on line. Η σχολή μου είχε φτάσει σε κρίσιμο σημείο, ήθελε πιο πολλή προσοχή και απο­φά­σισα να παίζω δύο φορές την εβδο­μάδα, για να τελειώσω τις σπουδές μου. Βέβαια, τα τουρ­νουά, τα οποία προ­τι­μούσα, διε­ξά­γο­νταν συνήθως Κυρια­κές, οπότε με εξυ­πη­ρε­τούσε.

Το 2013 ήταν μια χρυσή χρονιά για ‘σένα και σε ηλικία 24 χρονών πέτυχες μια πολύ μεγάλη νίκη, απα­σχο­λώ­ντας για πρώτη φορά τα ΜΜΕ, που έκαναν λόγο για τον πρώτο Έλληνα που κατά­φερε να απο­σπά­σει ένα τόσο μεγάλο ποσό. Μίλησέ μου γι’ αυτή σου τη νίκη.

Το 2013 τελεί­ωσα τη Φαρ­μα­κευ­τική και γύρισα στη Ρόδο. Τότε, είχα αρκετό ελεύ­θερο χρόνο. Σε οn line παι­χνίδι είχα κερ­δί­σει δύο προ­κρι­μα­τι­κούς για live, ένα  για την Πράγα και ένα για τις Μπα­χά­μες.

Στην Πράγα μου έβγαι­ναν όλα, πήγα πολύ καλά. Το τουρ­νουά ήταν έξι ημέρες και κατά­φερα να περάσω στους 8. Μετά από συνεν­νό­ηση με τον πρώτο συμ­φω­νή­σαμε να πάρουμε ο καθένας από 700.000 ευρώ.

700.000 ευρώ σε ένα τουρ­νουά είναι ένα τερά­στιο ποσό, πώς ένιωσες;  

Επειδή έχω παίξει πάρα πολύ poker  δεν ήταν τερά­στια η έκπληξη.  Από οικο­νο­μική άποψη, ναι ήταν ένα μεγάλο ποσό! Αλλά από συναι­σθη­μα­τική άποψη, το πρώτο μου σοκ ήταν όταν, όπως είπα και  πριν, κέρδισα τις 150.000! Εκεί ήταν πρω­τό­γνωρο το συναί­σθημα.

Σε αυτή τη νίκη η έκπληξη ήταν το ποσό, γιατί πρα­κτικά, για να φτάσω στην Πράγα και αν υπο­λο­γί­σουμε από ποια ηλικία ξεκί­νησα, έχω παίξει σε 20.000 τουρ­νουά, γεγονός που μου δίνει την εμπει­ρία και της νίκης και της ήττας.

Σε μια «κανο­νική» δουλειά χρειά­ζο­νται πολλά χρόνια για να απο­τα­μιεύ­σεις ένα τέτοιο ποσό.

Ναι, ισχύει. Νομίζω, λίγο πολύ, στο poker ότι τα ποσά είναι τερά­στια πια. Τα χρήματα που βγάζει κανείς, αν έχει μια επι­τυ­χη­μένη πορεία, είναι πραγ­μα­τικά πολλά.

 

Έχεις παρα­σύ­ρει τον κοι­νω­νικό σου περί­γυρο  να ασχο­λη­θεί με το poker εξαι­τίας των κερδών σου;

Δεν είναι τόσο εύκολο, όσο το παρου­σιά­ζεις. Σημα­ντικό ρόλο στο παι­χνίδι αυτό παίζει η εμπει­ρία. Δεν αρκεί να παίζεις poker. Θέλει να σπα­τα­λή­σεις χρόνο, κι επειδή εγώ παίζω από πολύ μικρός και έχω την εμπει­ρία, ίσως αυτό είναι που με βοηθάει. Τα 22.000 τουρ­νουά είναι πραγ­μα­τι­κός αριθμός, αυτό από μόνο του μου έχει μάθει πώς πρέπει να αντι­δράω.

Δηλαδή οι φίλοι σου μετά τη δική σου επι­τυ­χία, δεν ξεκί­νη­σαν να παίζουν;

Ναι, ξεκί­νη­σαν κάποιοι, αλλά δεν σημαί­νει ότι όλοι κατά­φε­ραν να κερ­δί­σουν κάτι.

Το κακό είναι ότι όλοι το κάνουν για χόμπι και περι­μέ­νουν με την πρώτη να πετύ­χουν μια μεγάλη νίκη. Δεν είναι έτσι απλό όμως, δεν γίνεται τόσο εύκολα.

Νομίζω ότι μια τέτοια νίκη γι’ αυτή την εποχή ήταν δίκοπο μαχαίρι. Κάποιοι ταυ­τί­στη­καν μαζί σου εξαι­τίας των οικο­νο­μι­κών δυσχε­ρειών, πόσω μάλλον η νέα γενιά, που παλεύει με την ανεργία, σκε­πτό­με­νοι ότι αφού τα κατά­φερε εκείνος κι εμείς μπο­ρούμε. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να προ­κά­λε­σες φθόνο σε κάποιους άλλους.

Ναι, ισχύει. Είσαι σε μια δύσκολη θέση. Όταν βλέπεις φίλους να μην πηγαί­νουν καλά επαγ­γελ­μα­τικά, ή να μην βρί­σκουν καν δουλειά, νιώθεις  περί­εργα.

Υπήρχαν όμως κι αυτοί που με ανα­γνώ­ρι­ζαν στο δρόμο- πολύ περί­εργο συναίσθημα- και  μου έλεγαν: « Μπράβο μεγάλε, κέρ­δι­σες!» κτλ.

Οι κοντι­νοί μου φίλοι, βέβαια, δεν άλλαξαν είναι οι ίδιοι που είχα από μικρός και δεν απέ­κτησα και­νού­ριους. Όσο για τα ΜΜΕ ήταν μια μικρή περί­ο­δος που ασχο­λή­θη­καν μαζί μου, μετά ξεχά­στηκε το θέμα.

Μετά από αυτή τη νίκη συνέ­χι­σες να σημειώ­νεις επι­τυ­χίες;

Δεν έκανα τίποτα ιδιαί­τερο στα live που πήγα, όσο κι αν μου άρεσαν τα ταξίδια, όπως, ας πούμε, στις Μπα­χά­μες. Στο Μονακό, τον Μάιο του ‘14, πήγα αρκετά καλά πήρα 60.000 και μετά υπήρχε μια σειρά on line παι­χνι­διών, που εκεί πήγα καλύ­τερα. Στο ένα βγήκα 1ος κερ­δί­ζο­ντας 180.000 δολάρια και σε ένα άλλο ήρθα 2ος και πήρα 270.000 δολάρια, ενώ την ίδια μέρα σε άλλο τουρ­νουά απέ­σπασα 40.000 δολάρια.

Οι πολύ μεγάλες νίκες δεν γίνο­νται συχνά. Αν παίζεις εντα­τικά μπορείς να το κατα­φέ­ρεις το πολύ 2 φορές στην πορεία σου.

Εν τω μεταξύ μου δίνεις την εντύ­πωση ότι έχεις χάσει την αίσθηση της αξίας του χρή­μα­τος…

Νομίζω ότι όλοι οι παίκτες του poker το έχουν αυτό. Μετά το πρώτο ‘σοκ’ δεν σε αγγίζει το μέγεθος του ποσού. Γι αυτό το παι­χνίδι τα ποσά αυτά είναι φυσιο­λο­γικά.

Ποια είναι η σχέση σου με το χρήμα; Είσαι σπά­τα­λος;

Όχι, πιστεύω το αντί­θετο. Νομίζω ότι κάνω σωστή δια­χεί­ριση των χρη­μά­των. Στο παι­χνίδι αυτό, κερ­δί­ζο­ντας χρήματα, δημιουρ­γείς ένα κεφά­λαιο. Αν επεν­δύ­σεις αμέσως το κεφά­λαιο, σε μια ενδε­χό­μενη ήττα μπορεί να βρεθείς εκτε­θει­μέ­νος. Το χει­ρό­τερο πράγμα στο poker  είναι να χάσεις όλο σου το κεφά­λαιο. Αν συμβεί αυτό θα σε πάρει από κάτω. Άρα, πρέπει να κάνεις μια σωστή δια­χεί­ριση κεφα­λαίου, δηλαδή να παίζεις το 1/100 του κεφα­λαίου σου, για παρά­δειγμα.

Μετά από τόσα κέρδη δεν έχεις αγο­ρά­σει δηλαδή κάτι ακριβό;

To ακρι­βό­τερο πράγμα που έχω αγο­ρά­σει είναι μία Vespa που χρεια­ζό­μουν.

Εξαι­τίας των τουρ­νουά κάνω αρκετά ταξίδια, οπότε δεν μου λείπει κάτι.

Σε αυτή την ηλικία, με ποιο σκε­πτικό μπορώ να επεν­δύσω εγώ; Το πιθα­νό­τερο, αν το κάνω, είναι να χάσω χρήματα.

Άρα ασχο­λεί­σαι επαγ­γελ­μα­τικά με το poker. Η φαρ­μα­κευ­τική δεν είναι καθόλου στα σχέδιά σου; Ο πατέρας σου είναι γιατρός, δεν θα ήθελε να ακο­λου­θή­σεις αυτόν τον κλάδο;

Όταν τελεί­ωσα τις σπουδές μου κατά­λαβα ότι η φαρ­μα­κευ­τική δεν αξίζει πλέον να ασχο­λη­θείς μαζί της. Ο πατέρας μου συμ­φω­νεί με την άποψή μου, τα φαρ­μα­κεία περνάνε κρίση. Όταν το 2007 είχαμε 11.000 φαρ­μα­κεία στην Ελλάδα, τώρα έχουν μείνει 5.000.  Αν ανοίξω δικό μου φαρ­μα­κείο θα επεν­δύσω περίπου 100.000 έως 150.000 ευρώ, θα δουλεύω 8 ώρες την ημέρα για να εξα­σφα­λίσω τον μήνα μου 1.000 με 2.000 ευρώ, ποσό που δεν με συγκι­νεί.

Το poker επαγ­γελ­μα­τικά υπήρχε στο μυαλό μου και τη σκέψη μου αυτή εδραί­ωσε η νίκη μου στην Πράγα, το ποσό της οποίας μου έδωσε την ευκαι­ρία να συνε­χίσω προς αυτή την επιλογή.

Πώς είναι η καθη­με­ρι­νό­τητα ενός επαγ­γελ­μα­τία poker;

Παίζω 4 φορές την εβδο­μάδα από 8 ώρες περίπου. Εγώ κανο­νίζω κάθε πότε θα παίξω και πόσα παι­χνί­δια. Μπορώ να κάνω να παίξω και μια εβδο­μάδα.

Επη­ρε­ά­ζει τον τρόπο που παίζεις το ό,τι το παι­χνίδι αυτό είναι η δουλειά σου πια;

Ναι, ισχύει, μπορεί να συμβεί. Αλλά είναι όλα θέμα κεφα­λαίου και δια­χεί­ρι­σης. Αν κινη­θείς σωστά ακόμη και να χάσεις δεν σε επη­ρε­ά­ζει τόσο.

Ταξίδια, αυτό­νομο ωράριο και μεγάλα κέρδη. Σημα­ντικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για να δια­λέ­ξει κανείς αυτόν τον δρόμο. Τα μειο­νε­κτή­ματα της ενα­σχό­λη­σης με το poker ποια είναι;

Το poker και ειδικά στην αρχή μέχρι να δημιουρ­γή­σεις μεγάλο κεφά­λαιο είναι πολύ ψυχο­φθόρο. Μπορείς να ζήσεις άσχημες κατα­στά­σεις.

Γενικά είναι ένα τυχερό παι­χνίδι. Υπάρχει η ικα­νό­τητα, υπάρχει και  η τύχη. Αν μιλού­σαμε  μόνο για ικα­νό­τητα, όπως στο σκάκι, θα έπαιζαν poker μόνο οι καλύ­τε­ροι.

Οι περισ­σό­τε­ροι, όπως και εγώ, δεν θα έπαιζαν  ένα παι­χνίδι στο οποίο συμ­με­τέ­χουν μόνο οι καλύ­τε­ροι. Η δια­κύ­μανση είναι αυτό που κάνει το poker ενδια­φέ­ρον, γιατί η δια­κύ­μανση είναι αυτή που μπορεί να κάνει ένα κακό παίκτη να κερ­δί­σει. Χωρίς αυτό το συστα­τικό δεν θα είχε δράση το παι­χνίδι, δεν θα ήταν ενδια­φέ­ρον. Αν κατα­λά­βεις τη δύναμη της δια­κύ­μαν­σης μπορείς να παίξεις poker.

Η δια­κύ­μανση, βέβαια, μπορεί και να σε κατα­στρέ­ψει, αν δεν κάνεις καλή δια­χεί­ριση, χάσεις όλο σου το κεφά­λαιο και σταθείς λίγο άτυχος, θα έχεις προ­βλή­ματα.

Το πόκερ γενικά είναι παρε­ξη­γη­μένο, πιστεύω. Δεν είναι ένα παι­χνίδι του Καζίνο, όπου όλα φτιά­χτη­καν για να κερ­δί­ζει το Καζίνο. Πρέπει να κατα­λά­βεις ότι στο πόκερ  παίζεις με τον αντί­παλο, με κανέναν άλλο.

Ποιο είναι το ωραιό­τερο Καζίνο που έχεις πάει;

Το  Λας Βέγκας είναι φαντα­στικό! Πήγα  για το παγκό­σμιο τουρ­νουά πόκερ, όπου αν εξα­σφα­λί­σεις κάποια θέση γίνεσαι, ας πούμε, παγκό­σμιος πρω­τα­θλη­τής. Δεν έπαιξα όμως πολύ, γιατί εκεί φορο­λο­γεί­ται το 30% των κερδών σου, οπότε δεν μου έδωσε μεγάλο κίνητρο, Κέρδισα 30.000 και πλη­ρώ­θηκα τις 10.000, αλλά πραγ­μα­τικά άξιζε σαν μέρος.

Η παρα­κρά­τηση φόρων είναι πρό­βλημα για έναν επαγ­γελ­μα­τία poker;

Στο Λας Βέγκας ήταν ένας λόγος που δεν το κυνή­γησα παρα­πάνω.  Στα δια­δι­κτυακά παι­χνί­δια στην Ελλάδα ο φόρος φτάνει το 20%, ενώ στα Καζίνο δεν έχει θεσπι­στεί κάποιος νόμος, που να φορο­λο­γεί τα κέρδη από το πόκερ.

Στην Αυστρία και στην Αγγλία τα κέρδη από το poker είναι αφο­ρο­λό­γητα και βρί­σκο­μαι σε μια φάση που σκέ­φτο­μαι πολύ σοβαρά να μετα­κο­μίσω εκεί, αφού διάλεξα να ασχο­ληθώ επαγ­γελ­μα­τικά με αυτό. Η Ρόδος μου αρέσει πολύ, ακόμα και το Καζίνο του νησιού μου αρέσει και σαν μέρος, αλλά και γιατί το επίπεδο είναι χαμηλό και μπορείς εύκολα να κερ­δί­σεις. Γενικά θεωρώ ότι στην Ελλάδα το poker  είναι σε χαμηλά επίπεδα.

Ακόμη, όμως, κι αν μετα­κο­μίσω τα καλο­καί­ρια θα επι­στρέφω στη Ρόδο.

Ποιο είναι το  μεγα­λύ­τερο buy in  που έχεις κάνει για να παίξεις σε τουρ­νουά;

Στο Μόντε Κάρλο και στη Βαρ­κε­λώνη ήταν, 10.000 ευρώ. Όταν παίζεις σε τουρ­νουά συνήθως επεν­δύ­εις 10.000 με 20.000 ευρώ.

Έχω παρα­τη­ρή­σει ότι στα παι­χνί­δια φοράς συνήθως γυαλιά , γιατί το κάνεις αυτό;

Αυτό γίνεται περισ­σό­τερο για να κρύψεις τις αντι­δρά­σεις σου. Στο πόκερ οποια­δή­ποτε αντί­δραση  μπορεί να φανε­ρώ­σει κάτι στον αντί­παλο, λέγεται tells. Με τα γυαλιά μπορώ να παρα­τηρώ και τις αντι­δρά­σεις των άλλων. Πολλοί  δεν τα φοράνε, τα υπο­τι­μούν και χωρίς να το κατα­λά­βουν δίνουν tells. Σκοπός σου είναι να μπερ­δέ­ψεις τον άλλον.

Όταν παίζεις με τον πατέρα ή τους φίλους σου, παίζεις με την ίδια σοβα­ρό­τητα;

Ναι, αυτό είναι και το ωραίο, να παίζεις με φίλους σου, ή τους δικούς σου αλλά να παίζεις κανο­νικά. Έχει πλάκα.

 

Για ‘σένα το πόκερ έχει ημε­ρο­μη­νία λήξης; Πώς φαντά­ζε­σαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;

Δεν μπορώ να ξέρω ακόμα πως θα εξε­λι­χθούν τα πράγ­ματα. Στα επόμενα 5 χρόνια πιστεύω ότι θα υπάρχει το poker ακόμα. Τώρα δεν ξέρω αν απο­φα­σίσω σε 3 χρόνια να ασχο­ληθώ με τη Φαρ­μα­κευ­τική.

Έχω ένα φίλο  40 χρονών, ο  οποίος έχει τελειώ­σει, επίσης, ιατρική, έχει οικο­γέ­νεια και συνε­χί­ζει να παίζει και μου είπε ότι τη ζωή που κάνεις με το πόκερ δεν γίνεται να την κάνεις με άλλη δουλειά.

Στόχος μου είναι να γίνω παγκό­σμιος πρω­τα­θλη­τής πόκερ, είναι υψηλός, αλλά αυτό θα ήθελα.

Παγκό­σμιο  Δια­δι­κτυακό πρω­τά­θλημα on line poker. Ποιες είναι οι προσ­δο­κίες σου;

Εχει ξεκι­νή­σει ήδη το πρω­τά­θλημα, έχω κατα­φέ­ρει να πάρω κάποιες πλη­ρω­μές, αλλά έχει ακόμα 35 events που πρό­κει­ται να γίνουν. Είναι ακόμη η αρχή. Ευελ­πι­στώ σε μία καλή θέση και ένα μεγάλο χρη­μα­τικό έπαθλο.

Καλή επι­τυ­χία, λοιπόν.

Ευχα­ρι­στώ πολύ.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.