Απένταξη από το ΕΣΠΑ της «Ροδιακής Επαυλης»

Δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν είναι δυνατή η ολο­κλή­ρωση

του έργου εντός της τρέ­χου­σας προ­γραμ­μα­τι­κής περιό­δου

Τέλος στην «επι­κοι­νω­νια­κού τύπου», προ­σπά­θεια της δημο­τι­κής αρχής, να εξα­σφα­λί­σει την παρα­χώ­ρηση κατά χρήση της Ροδια­κής Επαυλης, προ­κει­μέ­νου να δια­σω­θούν δήθεν ευρω­παϊκά κον­δύ­λια για την απο­κα­τά­σταση του κτηρίου και του κήπου, που είχαν παρα­τύ­πως δεσμευ­τεί από την προη­γού­μενη περι­φε­ρειακή αρχή, έθεσε χθες ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, δέσμιος σχε­τι­κής αρμο­διό­τη­τας.

Η προη­γού­μενη περι­φε­ρειακή αρχή είχε εντάξει την χρη­μα­το­δό­τηση του έργου από ευρω­παϊκά κον­δύ­λια, χωρίς όμως να έχει εξα­σφα­λι­στεί η κυριό­τητα του ακι­νή­του από την υπό τον κ. Στάθη Κου­σουρνά, δημο­τική αρχή.

Η νέα δημο­τική αρχή και προ­σω­πικά ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χατζη­διά­κος, επε­δί­ωξε να παρα­τεί­νει την δέσμευση της χρη­μα­το­δό­τη­σης, που είχε γίνει παρα­τύ­πως.

Προχθές και ενώ είχε κατα­στεί σαφές αρμο­δίως ότι η περι­φε­ρειακή αρχή δεν μπορεί να κρα­τή­σει το έργο στους σχε­τι­κούς πίνακες χρη­μα­το­δό­τη­σης, για να προ­λά­βει τις εξε­λί­ξεις και πολύ πιθα­νό­τατα για να εκθέσει τον περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρκο για την επι­κεί­μενη απόφασή του, απέ­στειλε νέα επι­στολή προς την Εται­ρεία Ακι­νή­των Δημο­σίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.), την οποία και έσπευσε να δημο­σιο­ποι­ή­σει, επα­νερ­χό­με­νος στην ανάγκη παρα­χώ­ρη­σης της χρήσης της Ροδια­κής Επαυλης και του περι­βάλ­λο­ντος χώρου.

Είχε προη­γη­θεί ωστόσο, μερι­κούς μήνες πριν, «πολε­μική» απόφαση της δημο­τι­κής αρχής περί προ­σφυ­γής ενώπιον του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας για την ακύρωση της από­φα­σης της επι­τρο­πής του άρθρου 152 της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, με την οποία ακυ­ρώ­θηκε η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για την κοι­νο­χρη­σία και την αυτο­δί­καιη περιέ­λευση του πάρκου στην ιδιο­κτη­σία του Δήμου Ρόδου.

Η επι­τροπή του άρθρου 152 έκρινε σαφώς ότι οι ισχυ­ρι­σμοί περί κοι­νο­χρη­στίας έγιναν προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί η κατα­βολή του μισθώ­μα­τος στο δημόσιο.

Πιο συγκε­κρι­μένα, με τη με αριθμ πρωτ. 158/2-4-2014 απόφασή του, το δημο­τικό συμ­βού­λιο Ρόδου, απο­δέ­χθηκε ομο­φώ­νως την εισή­γηση της Νομικής Υπη­ρε­σίας και τα επι­βε­βαιω­τικά έγγραφα της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού, σχετικά με το ζήτημα ότι αυτο­δι­καίως ως κοι­νό­χρη­στου χαρα­κτήρα, έχουν περιέλ­θει στο Δήμο Ρόδου και οι επτά κτη­μα­το­λο­γι­κές μερίδες, μαζί με τα κτί­σματα και τις εγκα­τα­στά­σεις που συγκρο­τούν τη Ροδιακή Έπαυλη, συνο­λι­κής έκτασης εδάφους 25.948 τ.μ.

Για τον παρα­πάνω λόγο εξου­σιο­δο­τεί τον δήμαρχο, σε εκτέ­λεση της επι­βε­βαιω­τι­κής των πραγ­μά­των από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, να προβεί στην έκδοση μετα­γρα­πτέας στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου δια­πι­στω­τι­κής πράξης περί της αυτο­δί­καιης περιέ­λευ­σης της κυριό­τη­τας των παρα­πάνω κτη­μα­το­με­ρί­δων, σύμφωνα με θεω­ρη­μένο από­σπα­σμα της οικείας πινα­κί­δας του ρυμο­το­μι­κού σχεδίου της πόλεως Ρόδου και τα βεβαιω­τικά έγγραφα της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού.

Εκφρά­ζει δε την έντονη δια­μαρ­τυ­ρία του για την απα­ρά­δε­κτη στάση της ΕΤΑΔ Α.Ε., η οποία αντί να προβεί στην επα­νά­ληψη των τυπικών δωρεάν παρα­χω­ρή­σεων χρήσης (χρη­σι­δα­νείων), όπως είχε πράξει στα προη­γού­μενα έτη, καλύ­πτο­ντας έτσι και το τυπικό θέμα της αμφι­σβη­τού­με­νης κυριό­τη­τας του Δημο­σίου, παρά ταύτα αξίωσε με επα­χθείς όρους κατα­βο­λής μισθω­μά­των, την εφεξής συνέ­χιση παρα­χώ­ρη­σης, στο πλαίσιο της όλης απα­ρά­δε­κτης πολι­τι­κής της δια­χεί­ρι­σης των δημο­σίων ακι­νή­των στη Ρόδο και στα Δωδε­κά­νησα.

Κατά της παρα­πάνω από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου άσκησε η ανώνυμη εται­ρεία με την επω­νυ­μία «Εται­ρεία Ακι­νή­των Δημο­σίου Α.Ε.» και το δια­κρι­τικό τίτλο ΕΤΑΔ Α.Ε. την από 11-4-2014 προ­σφυγή ενώπιον του Γ.Γ. Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, με αίτημα την ακύρωσή της.

Επί της προ­σφυ­γής αυτής, δεν απε­φάνθη ο Γ.Γ. Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, εντός της τασ­σό­με­νης απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας των δύο μηνών από την υποβολή της, με έννομη συνέ­πεια η προ­σφυγή αυτή να θεω­ρεί­ται ως σιω­πη­ρώς απορ­ρι­φθείσα.

Κατά της τεκ­μαι­ρό­με­νης απόρ­ρι­ψης της προ­σφυ­γής του, η ως άνω εται­ρεία άσκησε ενώπιον της Ειδικής Επι­τρο­πής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, νομού Δωδε­κα­νή­σου, τη με αριθμ 49/11-7-2014 προ­σφυγή με αίτημα την ακύρωση αυτής και της με αριθμ 158/2-4-2014 από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου.

Από τη μελέτη της υπό­θε­σης κρίθηκε ότι τα συγκρο­τού­ντα τη Ροδιακή Επαυλη ακίνητα, τα οποία δεν χαρα­κτη­ρί­ζο­νται κοι­νό­χρη­στοι χώροι από το σχέδιο πόλης Ρόδου, δεν κατέ­στη­σαν κοι­νό­χρη­στα εκ της χρήσεως αυτών, δεδο­μέ­νου ότι ανή­κο­ντα στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου, παρα­χω­ρού­ντο στο Δήμο Ρόδου, έναντι μισθώ­μα­τος.

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγ­ματα, ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Χατζη­διά­κος, επι­χεί­ρησε για καθαρά «επι­κοι­νω­νια­κούς λόγους» να πείσει προχθές ότι εκκρε­μεί από τον Μάρτιο του 2012 το αίτημά του για την παρα­χώ­ρηση της χρήσης του κτηρίου και του περι­βάλ­λο­ντος χώρου της Ροδια­κής Έπαυλης, προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­η­θεί συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενο έργο, ύψους 1,8 εκ. ευρώ.

Μια μέρα μετά την απο­στολή του εγγρά­φου του κ. Χατζη­διά­κου, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρ­κος, προ­χώ­ρησε στην απέ­νταξη του συγκε­κρι­μέ­νου έργου.

Στην απόφαση ανα­φέ­ρε­ται ότι ανα­κα­λεί­ται η με αριθ. πρωτ. 2719 06/07/2012 Απόφαση Ένταξης της πράξης “Απο­κα­τά­σταση κτηρίου Ροδια­κής Έπαυλης και ανά­πλαση κήπου” με κωδικό ΟΠ “379471” διότι, δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα υπο­γρα­φής συμ­βά­σεων για την υλο­ποί­ηση της πράξης και δεν είναι δυνατή η ολο­κλή­ρωσή της εντός της τρέ­χου­σας προ­γραμ­μα­τι­κής περιό­δου.

Ειδι­κό­τερα δια­πι­στώ­θη­καν τα εξής:

Δεν έχει ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία παρα­χώ­ρη­σης προς το Δήμο Ρόδου του ακι­νή­του της Ροδια­κής Έπαυλης με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι δυνατή η υπο­γραφή συμ­βά­σεων για την υλο­ποί­ηση των δύο υπο­έρ­γων της πράξης.

Ο χρόνος που απο­μέ­νει μέχρι τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος δεν επαρκεί για την υλο­ποί­ηση του έργου».