Στο Εφετείο Δωδεκανήσου η υπόθεση της απόπειρας βαριάς σωματικής βλάβης στην «Κολόνα»

• Εκδι­κά­ζο­νται οι εφέσεις για την υπόθεση που συν­δέ­θηκε με ξεκα­θά­ρι­σμα λογα­ρια­σμών γύρω από συνι­διο­κτη­σία στην Παλιά Πόλη της Ρόδου

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα εκδι­κα­στούν την 9η Μαΐου 2025 οι εφέσεις που ασκή­θη­καν εκα­τέ­ρω­θεν για την υπόθεση της από­πει­ρας βαριάς σκο­πού­με­νης σωμα­τι­κής βλάβης εις βάρος δύο ανδρών το 2007, υπόθεση που έχει χαρα­κτη­ρι­στεί από τη νομική κοι­νό­τητα ως χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα κλι­μά­κω­σης οικο­γε­νεια­κής και οικο­νο­μι­κής σύγκρου­σης σε ποινικά κολά­σι­μες πράξεις.

Η πρω­τό­δικη απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (αριθ. 5/2023) ανα­γνώ­ρισε την υπαι­τιό­τητα του οδηγού του οχή­μα­τος και επι­δί­κασε απο­ζη­μί­ωση 15.000 ευρώ στον πρώτο ενά­γο­ντα και 5.000 ευρώ στον δεύτερο, απορ­ρί­πτο­ντας όμως το αίτημα για επιβολή προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης.

Το περι­στα­τικό που ανα­βιώ­νει στο Εφετείο

Το περι­στα­τικό σημειώ­θηκε το βράδυ της 20ής Απρι­λίου 2007, στην περιοχή «Κολόνα» της Ρόδου. Οι δύο ενά­γο­ντες, ιδιο­κτή­της επι­χεί­ρη­σης και υπάλ­λη­λος εστί­α­σης, κατευ­θύ­νο­νταν πεζή προς χώρο στάθ­μευ­σης, όταν αυτο­κί­νητο κινού­μενο αντί­θετα στο ρεύμα και με ταχύ­τητα παρε­νέβη αιφ­νι­δίως στην πορεία τους. Ο ένας τραυ­μα­τί­στηκε σοβαρά, ο δεύ­τε­ρος ελα­φρύ­τερα, ενώ ο οδηγός εγκα­τέ­λειψε τη σκηνή του περι­στα­τι­κού.

Αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες –κυρίως οδηγοί ταξί– κατέ­γρα­ψαν τον αριθμό κυκλο­φο­ρίας του οχή­μα­τος και ειδο­ποί­η­σαν τις Αρχές, οδη­γώ­ντας στη σύλληψη του οδηγού δύο ημέρες αργό­τερα.

Πίσω από το τιμόνι, μία συσ­σω­ρευ­μένη ένταση ετών

Η υπόθεση δεν είναι ένα απλό τροχαίο. Όπως προ­έ­κυψε από τη δια­δι­κα­σία, η σύγκρουση είχε βαθύ­τε­ρες ρίζες: περιου­σια­κές δια­φο­ρές μεταξύ συγ­γε­νών εξ αγχι­στείας, με επί­κε­ντρο ένα ακίνητο στην καρδιά της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, όπου λει­τουρ­γεί εστια­τό­ριο.

Το δικα­στή­ριο απο­δέ­χθηκε πως υπήρξε έντονο ιστο­ρικό έντασης: συνε­χείς νομικές αντι­πα­ρα­θέ­σεις, παλαιό­τερο επει­σό­διο ξυλο­δαρ­μού, αλλά και ψυχο­λο­γική επι­βά­ρυνση του ενα­γο­μέ­νου. Σύμφωνα με πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που εκτι­μή­θηκε από το Δικα­στή­ριο, ο ενα­γό­με­νος έπασχε από μεθο­ριακή δια­τα­ραχή προ­σω­πι­κό­τη­τας και εμφά­νιζε μειω­μένο κατα­λο­γι­σμό.

Το αστικό σκέλος – αιτή­ματα και απόφαση

Οι ενά­γο­ντες διεκ­δι­κού­σαν 300.000 και 100.000 ευρώ αντί­στοιχα για ηθική βλάβη. Το Δικα­στή­ριο ανα­γνώ­ρισε την υπαι­τιό­τητα του οδηγού, αλλά απέρ­ριψε το αίτημα για υψηλές απο­ζη­μιώ­σεις, επι­κα­λού­μενο την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας. Έκρινε ότι η κατα­βολή 15.000 και 5.000 ευρώ αντί­στοιχα ήταν επαρκής, δεδο­μέ­νης και της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης των εμπλε­κο­μέ­νων.

Το αίτημα για προ­σω­πική κράτηση απορ­ρί­φθηκε, αφού η απαί­τηση δεν ξεπερ­νούσε τις 30.000 ευρώ – όριο που προ­βλέ­πει ο νόμος για την επιβολή μέτρου προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης.

Οι εφέσεις και το δια­κύ­βευμα της δίκης

Η δίκη σε δεύτερο βαθμό ανα­μέ­νε­ται να επα­να­φέ­ρει με ένταση όλα τα κρίσιμα ζητή­ματα:

• Ήταν πράγ­ματι πρόθεση του οδηγού να τραυ­μα­τί­σει τους πεζούς;

• Ή επρό­κειτο για αντί­δραση σε συναι­σθη­μα­τική φόρτιση λόγω μακρο­χρό­νιας σύγκρου­σης;

Οι ενά­γο­ντες διεκ­δι­κούν ανα­προ­σαρ­μογή της απο­ζη­μί­ω­σης, ενώ η υπε­ρά­σπιση του ενα­γο­μέ­νου ανα­μέ­νε­ται να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σει εκ νέου για την ψυχο­λο­γική του κατά­σταση και την απουσία δόλου.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται νομικά, από πλευράς ενά­γο­ντων, ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης και από πλευράς ενα­γο­μέ­νου ο δικη­γό­ρος κ. Σταύρος Νικο­λέν­δρης.

Η ετυ­μη­γο­ρία του Εφε­τείου ανα­μέ­νε­ται με μεγάλο ενδια­φέ­ρον, καθώς το νομικό και κοι­νω­νικό φορτίο της υπό­θε­σης την καθιστά ορόσημο για το πώς η Δικαιο­σύνη αντι­με­τω­πί­ζει την ακραία έκρηξη προ­σω­πι­κών συγκρού­σεων στο πλαίσιο συγ­γε­νι­κών σχέσεων.