Δένδιας: Επιστολή της Ελλάδας στη Χάγη για τα εγκλήματα πολέμου στη Μαριούπολη

Επι­στο­λή στον Γε­νι­κό Ει­σαγ­γε­λέα του Διε­θνούς Ποι­νι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου απέ­στει­λε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δέν­διας, ζη­τώ­ντας να διε­ρευ­νή­σει τη διά­πρα­ξη εγκλη­μά­των στην Μα­ριού­πο­λη και στα χωριά Σαρ­τα­νά και Βολ­νο­βά­κα, όπου στην αρχή του πο­λέ­μου υπήρ­χαν θύ­μα­τα ομο­γε­νείς, όπως ανα­φέ­ρει ο ίδιος σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην εφη­με­ρί­δα Κα­θη­με­ρι­νή.

Advertisement

«Θα συ­νε­χί­σου­με να θέ­του­με επι­τα­κτι­κά το ζή­τη­μα της Μα­ριού­πο­λης σε όλα τα fora και να υπο­γραμ­μί­ζου­με ότι η διά­πρα­ξη εγκλη­μά­των πο­λέ­μου θα πρέ­πει να ερευ­νη­θεί εν­δε­λε­χώς», το­νί­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει «για την Ελ­λά­δα η προ­στα­σία των αμά­χων και η πα­ρο­χή αν­θρω­πι­στι­κής βο­ή­θειας στην ομο­γέ­νεια της Ου­κρα­νί­ας απο­τε­λεί ύψι­στη προ­τε­ραιό­τη­τα, ιδιαί­τε­ρα στην πα­ρα­θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Μαύ­ρης Θά­λασ­σας, σε πό­λεις όπως η Μα­ριού­πο­λη και η Οδησ­σός, όπου εδώ και αιώ­νες δια­βιοί το ελ­λη­νι­κό στοι­χείο», ενώ υπεν­θυ­μί­ζει την πρό­σφα­τη επί­σκε­ψή του στην Οδησ­σό.

Δυ­στυ­χώς, ανα­φέ­ρει, όσον αφορά στη Μα­ριού­πο­λη, «η κα­τά­στα­ση είναι τρα­γι­κή και η πόλη ου­σια­στι­κά έχει πάψει να υφί­στα­ται», ενώ προ­σθέ­τει πως «δε μας επι­τρέ­πε­ται να με­τα­βού­με εκεί, προ­κει­μέ­νου να μην δια­πι­στώ­σου­με ιδί­οις όμ­μα­σι το μέ­γε­θος της κα­τα­στρο­φής».

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ξε­κα­θα­ρί­ζει πως «η Ελ­λά­δα θα συ­νε­χί­σει να στη­ρί­ζει, ως θε­με­λιώ­δη αρχή, την εδα­φι­κή ακε­ραιό­τη­τα και την κυ­ριαρ­χία της Ου­κρα­νί­ας» και το­νί­ζει πως παρά τους ιστο­ρι­κούς δε­σμούς που έχει η χώρα μας με τη Ρωσία, «η Ελ­λά­δα δεν είχε ου­δε­μία επι­λο­γή».

«Έκανε αυτό που υπα­γο­ρεύ­ουν οι αρχές που υπη­ρε­τεί, οι αρχές του Διε­θνούς Δι­καί­ου, του Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών: Σε­βα­σμός της κυ­ριαρ­χί­ας, της ανε­ξαρ­τη­σί­ας και εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας των κρα­τών», ση­μειώ­νει και προ­σθέ­τει:

«Η Ελ­λά­δα κα­τα­δι­κά­ζει κάθε ει­σβο­λή ως θέση αρχής. Θα ήμα­σταν ανα­κό­λου­θοι αν, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τις θέ­σεις μας π.χ. στο Κυ­πρια­κό, δεν υπε­ρα­σπι­ζό­μα­σταν τις ίδιες αρχές σε κάθε πε­ρί­πτω­ση».

«Με τις ενέρ­γειές της, η Ρωσία, δυ­στυ­χώς, δεν μας επέ­τρε­ψε επι­λο­γή. Το επί­πε­δο των ελ­λη­νο-ρω­σι­κών σχέ­σε­ων είναι το απο­τέ­λε­σμα των επι­λο­γών της ρω­σι­κής κυ­βέρ­νη­σης, όχι της χώρας μας», ση­μειώ­νει.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανα­φέ­ρει πως «κα­νείς δεν μπο­ρεί να προ­βλέ­ψει τις επό­με­νες κι­νή­σεις της ρω­σι­κής πλευ­ράς», ενώ «θε­ω­ρη­τι­κά, ακόμη και μια εν­δε­χό­με­νη επί­θε­ση στην Οδησ­σό μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει το έναυ­σμα για την επέ­κτα­ση των εχθρο­πρα­ξιών σε άλλες χώρες».

Όσον αφορά στο εν­δε­χό­με­νο αί­τη­σης έντα­ξης της Σου­η­δί­ας και της Φιν­λαν­δί­ας στο ΝΑΤΟ, ανα­φέ­ρει πως οποια­δή­πο­τε σχε­τι­κή από­φα­ση απο­τε­λεί κυ­ρί­αρ­χη επι­λο­γή των κρα­τών αυτών. «Και οι δύο χώρες είναι εταί­ροι μας στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, συ­νει­σφέ­ρουν στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ασφά­λεια και, βε­βαί­ως, εφό­σον επι­λέ­ξουν την έντα­ξή τους στο ΝΑΤΟ, η Ελ­λά­δα δεν έχει επί της αρχής λόγο να αντι­τα­χθεί».

Υπεν­θυ­μί­ζει δε πως η Ελ­λά­δα σε αντί­θε­ση με την Τουρ­κία, η οποία δεν επι­τρέ­πει την προ­σέγ­γι­ση της Αυ­στρί­ας και της Κύ­πρου με το ΝΑΤΟ, δεν χρη­σι­μο­ποιεί τη θέση της στο ΝΑΤΟ για να προ­ω­θή­σει ιδιο­τε­λή συμ­φέ­ρο­ντα.

Ση­μα­ντι­κός ο ρόλος της Ελ­λά­δας στην ενερ­γεια­κή απε­ξάρ­τη­ση της ΕΕ

Ανα­φε­ρό­με­νος στις ελ­λη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κές σχέ­σεις, ο κ. Δέν­διας ση­μειώ­νει πως με την τα­χεία με­τα­φο­ρά αμε­ρι­κα­νι­κών δυ­νά­με­ων για την ενί­σχυ­ση της ανα­το­λι­κής πτέ­ρυ­γας του ΝΑΤΟ, μέσω των ελ­λη­νι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων, απο­δει­κνύ­ε­ται η ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία που είχε η υπο­γρα­φή της δεύ­τε­ρης τρο­πο­ποί­η­σης της Συμ­φω­νί­ας Αμοι­βαί­ας Αμυ­ντι­κής Συ­νερ­γα­σί­ας Ελ­λά­δας-ΗΠΑ (MDCA).

«Ανα­δει­κνύ­ε­ται για μία, ακόμη, φορά ο κα­θο­ρι­στι­κός ρόλος που δια­δρα­μα­τί­ζει η χώρα μας ως προς τη στα­θε­ρό­τη­τα της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής, σε μία τόσο κρί­σι­μη χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία, κάτι που, εξάλ­λου, έχουν υπο­γραμ­μί­σει και Αμε­ρι­κα­νοί αξιω­μα­τού­χοι», υπο­γραμ­μί­ζει και προ­σθέ­τει πως προσ­δο­κία της Ελ­λά­δας είναι η δια­τή­ρη­ση και ενί­σχυ­ση της σχέ­σης με τις ΗΠΑ και στο πλαί­σιο αυτό προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται σύ­ντο­μα η με­τά­βα­ση του πρω­θυ­πουρ­γού στην Ουά­σιγ­κτον.

Ακόμη η συ­νερ­γα­σία με τις ΗΠΑ στο σχήμα «3+1» (Ελ­λά­δα, Ισ­ρα­ήλ, Κύ­προς και ΗΠΑ), στο πλαί­σιο του οποί­ου ανα­μέ­νε­ται συ­νά­ντη­ση των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών, εν­δε­χο­μέ­νως και εντός των επο­μέ­νων εβδο­μά­δων, «θα συμ­βάλ­λει στο σχε­δια­σμό κοι­νών δρά­σε­ων, οι οποί­ες απο­σκο­πούν στην προ­ώ­θη­ση της ασφά­λειας και της στα­θε­ρό­τη­τας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο». Το­νί­ζει δε τη ση­μα­σία που απο­δί­δουν οι ΗΠΑ στον ηγε­τι­κό και στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κό ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζει η Ελ­λά­δα στα Δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια.

Η χώρα μας «έχει την ευ­και­ρία να δια­δρα­μα­τί­σει ση­μα­ντι­κό ρόλο στις προ­σπά­θειες της ΕΕ για ενερ­γεια­κή απε­ξάρ­τη­ση από τη Ρωσία», καθώς μπο­ρεί να ανα­δει­χθεί σε πε­ρι­φε­ρεια­κό σταθ­μό δια­κο­μι­δής φυ­σι­κού αε­ρί­ου, μέσω των εγκα­τα­στά­σε­ων για με­τα­τρο­πή υγρο­ποι­η­μέ­νου φυ­σι­κού αε­ρί­ου στη Ρε­βυ­θού­σα και στην Αλε­ξαν­δρού­πο­λη (FSRU) και των αγω­γών φυ­σι­κού αε­ρί­ου (ΤΑΡ και ΙGΒ). Εξε­τά­ζε­ται ακόμη η δυ­να­τό­τη­τα αξιο­ποί­η­σης κοι­τα­σμά­των, όπως ανα­κοί­νω­σε πρό­σφα­τα ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Υπο­γραμ­μί­ζει όμως πως «ο το­μέ­ας της ενερ­γεια­κής με­τά­βα­σης απο­τε­λεί βα­σι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα της χώρας μας και της κυ­βέρ­νη­σης και η στρα­τη­γι­κή αυτή δεν αλ­λά­ζει».

Ανα­φο­ρι­κά με το έργο για τον αγωγό EastMed, ση­μειώ­νει πως «πα­ρα­μέ­νει “ζω­ντα­νό” όσο ποτέ άλ­λο­τε, αλλά η τε­λι­κή από­φα­ση για την υλο­ποί­η­σή του θα λη­φθεί με οι­κο­νο­μι­κά και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά κρι­τή­ρια», ενώ υπεν­θυ­μί­ζει «την αδιά­λει­πτη στή­ρι­ξη των ΗΠΑ στην ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση με­τα­ξύ Ελ­λά­δας, Κύ­πρου και Ισ­ρα­ήλ, τον “Euro-Asia Interconnector”, o οποί­ος έχει την ίδια ακρι­βώς όδευ­ση με τον αγωγό East-Med».

Η ελ­λη­νι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή δεν πρέ­πει να είναι κα­κέ­κτυ­πο της τουρ­κι­κής

Ερω­τη­θείς για τη στάση της Τουρ­κί­ας στον πό­λε­μο της Ου­κρα­νί­ας που έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως «επι­τή­δειος ου­δέ­τε­ρος», ο κ. Δέν­διας ξε­κα­θα­ρί­ζει πως «η ελ­λη­νι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή δεν μπο­ρεί και δεν πρέ­πει να είναι κα­κέ­κτυ­πο της τουρ­κι­κής».

«Ιστο­ρι­κά η Τουρ­κία προ­σπα­θεί να παί­ξει ρόλο “εν­διά­με­σης” δύ­να­μης», ανα­φέ­ρει. «Αντι­θέ­τως, η Ελ­λά­δα έχει επι­τύ­χει να είναι συ­στα­τι­κό μέρος ενός συ­γκε­κρι­μέ­νου πο­λι­τι­κού, πο­λι­τι­σμι­κού και αξια­κού χώρου, πολύ πιο προ­ο­δευ­μέ­νου. Αυτή υπήρ­ξε η με­γά­λη ιστο­ρι­κή μας επι­τυ­χία».

«Αν επι­χει­ρή­σου­με να αντι­γρά­ψου­με την Τουρ­κία, θα γί­νου­με κα­κέ­κτυ­πο και θα αντι­με­τω­πί­σου­με προ­βλή­μα­τα ανα­ξιο­πι­στί­ας χωρίς να υπάρ­χουν οφέλη», το­νί­ζει.

Ση­μειώ­νει ακόμη πως η ει­σβο­λή της Ρω­σί­ας στην Ου­κρα­νία βρήκε απέ­να­ντί της το σύ­νο­λο των δη­μο­κρα­τι­κών χωρών που επέ­βα­λαν κυ­ρώ­σεις.

«Οι πρα­κτι­κές που ήταν απο­δε­κτές τον 19ο ή ακόμα και κατά ένα μέρος του 20ου αιώνα βρί­σκουν απέ­να­ντι τους το συ­μπα­γές μέ­τω­πο των Δη­μο­κρα­τιών», επι­ση­μαί­νει και προ­σθέ­τει: «Δια­μορ­φώ­νε­ται ένα πλαί­σιο, όπου τα ανα­θε­ω­ρη­τι­κά αφη­γή­μα­τα, η αμ­φι­σβή­τη­ση των συ­νό­ρων, των Διε­θνών Συν­θη­κών, η απει­λή ή η χρήση βίας είναι ηθι­κώς απο­νο­μι­μο­ποι­η­μέ­να. Δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται, πλέον, απλώς ως μία ενο­χλη­τι­κή πα­ρα­φω­νία, αλλά ως αυτό που πραγ­μα­τι­κά είναι: μία σο­βα­ρή απει­λή για τη διε­θνή ει­ρή­νη και ασφά­λεια».

Ανα­φο­ρι­κά με την έξαρ­ση των τουρ­κι­κών προ­κλή­σε­ων στο Αι­γαίο, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών επι­ση­μαί­νει πως η Ελ­λά­δα έχει δια­μαρ­τυ­ρη­θεί έντο­να στην τουρ­κι­κή πλευ­ρά, τόσο στην Αθήνα όσο και στην ‘Αγκυ­ρα, το­νί­ζο­ντας ότι κάθε πα­ρα­βί­α­ση της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας και της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας απο­τε­λεί κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση του Διε­θνούς Δι­καί­ου.

«Το­νί­σα­με ότι οι ενέρ­γειες αυτές δεν συ­νά­δουν με τις προ­σπά­θειες απο­κλι­μά­κω­σης» και «υπο­γραμ­μί­ζου­με ότι δεν υπάρ­χουν δύο μέτρα και δύο σταθ­μά για τις πα­ρα­βιά­σεις του Διε­θνούς Δι­καί­ου».

Ανα­φε­ρό­με­νος στα Δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια, ανα­φέ­ρει ότι ήδη πριν το ξέ­σπα­σμα του πο­λέ­μου υπήρ­χαν εστί­ες απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης, ιδιαί­τε­ρα στη Βοσ­νία-Ερ­ζε­γο­βί­νη, όπου το δυ­σοί­ω­νο σε­νά­ριο μίας ανά­φλε­ξης δεν έχει απο­κλει­στεί και επι­ση­μαί­νει πως η απά­ντη­ση στις προ­κλή­σεις είναι η «φυγή προς τα εμπρός», μέσα από την ενί­σχυ­ση της ευ­ρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής της πε­ριο­χής.

Υπεν­θυ­μί­ζει πως η Ελ­λά­δα έχει πρω­το­στα­τή­σει στη δια­μόρ­φω­ση της ευ­ρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων και συ­νε­χί­ζει να ερ­γά­ζε­ται γι’ αυτό, ενώ άμεση προ­τε­ραιό­τη­τα είναι η έναρ­ξη εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων της ΕΕ με την Αλ­βα­νία και τη Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ