Αμετάκλητη παραπομπή του πρώην διευθυντή του Κτηματολογίου για απιστία

Εξε­τά­στη­καν χθες εκ νέου, ενώ­πιον του 5με­λούς Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, 4 πει­θαρ­χι­κές αγω­γές εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», με από­φα­ση που εξέ­δω­σε την 20ή Ιου­νί­ου 2017 ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, Δια­φά­νειας και Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των, είχε τεθεί σε αργία, μέχρι εκ­δι­κά­σε­ως των αγω­γών.

Η από­φα­ση εκ­δό­θη­κε μετά από μια άλλη του Πε­ντα­με­λούς Υπη­ρε­σια­κού Συμ­βου­λί­ου του Αρεί­ου Πάγου, με την οποία ομο­φώ­νως τί­θε­ται σε αργία.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να την 3η Μαΐου 2017 εξε­τά­στη­κε ενώ­πιον του Δευ­τε­ρο­βάθ­μιου Πε­ντα­με­λούς Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Αρεί­ου Πάγου η δια­φω­νία του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης, Δια­φά­νειας και Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των, κατά της υπ’ αρίθμ. 2/2017 απο­φά­σε­ως του Πε­ντα­με­λούς Υπη­ρε­σια­κού Συμ­βου­λί­ου του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία απο­φα­σί­στη­κε ομο­φώ­νως, να μην τεθεί προ­σω­ρι­νά σε αργία, ο δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος.

Το Πρω­το­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο, που συ­γκρο­τή­θη­κε με την συμ­με­το­χή δύο Εφε­τών, Αντει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών και δύο αι­ρε­τών μελών, δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων, εξέ­τα­σε συ­γκε­κρι­μέ­να 4 πο­ρί­σμα­τα, με τα οποία προ­τά­θη­κε η ορι­στι­κή παύση του δη­μο­σί­ου υπαλ­λή­λου και δεν έκανε δεκτή την πρό­τα­ση.

Ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης άσκη­σε δια­φω­νία, αντι­τι­θέ­με­νος στην απαλ­λα­κτι­κή κρίση του Πρω­το­βάθ­μιου Δι­κα­στι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Ο ελεγ­χό­με­νος υπάλ­λη­λος επέ­μει­νε και χθες στους υπε­ρα­σπι­στι­κούς του ισχυ­ρι­σμούς, όπως αυτοί είχαν δια­τυ­πω­θεί στην αρ­χι­κή απαλ­λα­κτι­κή κρίση του ίδιου συμ­βου­λί­ου.

Στο με­τα­ξύ με Βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου πα­ρα­πέ­μπε­ται αμε­τα­κλή­τως σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των για απι­στία στην υπη­ρε­σία.

Θυ­μί­ζου­με ότι στο πλαί­σιο των ερευ­νών για την πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση του σκαν­δά­λου της εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ων ακι­νή­των με την χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους, με επί­κλη­ση του Ν. 719/1977, είχαν ανα­ζη­τη­θεί αρ­μο­δί­ως κατά τη διε­νέρ­γεια δι­κα­στι­κής έρευ­νας στοι­χεία γύρω από υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν ιδιώ­τη, που απηλ­λά­γη τε­λι­κώς από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου (σε πρώτο βαθμό του είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών).

Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο άτομο εκ­ποι­ή­θη­καν νοµίµως 2 τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. και 22.750 τ.µ. σε κτη­μα­το­με­ρί­δα στη Νότια Ρόδο δυνάµει των ΔΚ 4481/78/21-5-85 και ΔΚ 4481/78/13-4-87 απο­φά­σε­ων νοµάρχη Δωδ/σου. Μετά από έρευ­να στο Κτηµατο­λό­γιο Ρόδου δια­πι­στώ­θη­κε ότι επ’ ονόµατί του µετα­γρά­φη­καν µε τις προ­α­να­φε­ρόµενες απο­φά­σεις Νοµάρχη Δωδ/σου τµήµατα επι­φα­νεί­ας 9.920 τ.µ. νοµίµως και 26.750 τ.µ. πα­ρα­ποιώ­ντας την από­φα­ση ως προς την επι­φά­νεια, 19.200 τ.µ. πα­ρα­νόµως και 4.400 τ.µ. πα­ρα­νόµως.

Για τα τε­λευ­ταία 2 τµήµατα έχει γίνει χρήση της µε αρ. πρωτ. ΔΚ 4481/78/13-4-87 από­φα­σης Νοµάρχη Δωδ/σου, η οποία είναι ανυ­πό­στα­τη.

Ενώ ζη­τή­θη­κε αρ­μο­δί­ως από τον τότε Ανα­κρι­τή, από τον ελεγ­χό­με­νο υπάλ­λη­λο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου να προ­σκο­μι­στεί στο πλαί­σιο της δι­κα­στι­κής έρευ­νας σχε­τι­κή πράξη κτη­μα­το­λο­γι­κού δι­κα­στή, που εφέ­ρε­το να έχει εκ­δο­θεί το έτος 1996, για την με­τα­γρα­φή της πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης, η απά­ντη­ση, που είχε δοθεί ήταν ότι δεν είχε βρε­θεί.

Τε­λι­κώς η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση φέ­ρε­ται να βρέ­θη­κε από τον Κτη­μα­το­λο­γι­κό Δι­κα­στή στο γρα­φείο του.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, ενώ του ζη­τή­θη­καν την 20η Σε­πτεμ­βρί­ου 2007 και 2 Ιου­νί­ου 2010 από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου και την τότε Ανα­κρί­τρια Ρόδου φω­το­α­ντί­γρα­φα των με αριθ­μό 6105/6.8.1996 και 6435/21.08.1996 κτη­μα­το­λο­γι­κών πρά­ξε­ων του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δι­κα­στή δεν τα προ­σκό­μι­σε.

Απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα του απο­δί­δο­νται κι άφησε σαφή υπαι­νιγ­μό ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση την οποία αγνο­ού­σε «φυ­τεύ­τη­κε» από άγνω­στο πρό­σω­πο στο γρα­φείο του για να τον ενο­χο­ποι­ή­σει!!

Επε­σή­μα­νε ότι το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, λει­τουρ­γεί χωρίς μη­χα­νορ­γά­νω­ση και εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες πρά­ξεις, βρί­σκο­νται στα αρ­χεία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, υφι­στα­μέ­νων των εγ­γε­νών κιν­δύ­νων, της κα­τα­στρο­φής τους, εκού­σιας ή ακού­σιας ή της τα­ξι­νό­μη­σής τους σε λάθος θέση, με απο­τέ­λε­σμα την αδυ­να­μία ανεύ­ρε­σής τους.

Πρό­σθε­σε ακόμη ότι η υπό­θε­ση με την κα­τάρ­τι­ση πλα­στών πα­ρα­χω­ρη­τη­ρί­ων δη­μο­σί­ων ακι­νή­των, για την από­κτη­ση κυ­ριό­τη­τας με δόλιο τρόπο από ιδιώ­τες, αφο­ρού­σε δε­κά­δες πε­ρι­πτώ­σεις, τα δε πλα­στά πα­ρα­χω­ρη­τή­ρια, κα­ταρ­τί­στη­καν και κα­τα­χω­ρή­θη­καν στα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία την δε­κα­ε­τία του 1990, όταν ο ίδιος ήταν ακόμη φοι­τη­τής.

Τό­νι­σε ότι κά­ποια από αυτά, που δεν βρέ­θη­καν στο Κτη­μα­το­λό­γιο είχαν εξα­φα­νι­στεί σε χρόνο πολύ προ­γε­νέ­στε­ρο της ανά­λη­ψης της υπη­ρε­σί­ας του. Πρό­σθε­σε ακόμη ότι τόσο η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου όσο και οι διω­κτι­κές αρχές γνω­ρί­ζουν την συν­δρο­μή του στην εξι­χνί­α­ση του σκαν­δά­λου.

Τό­νι­σε ότι δεν είχε γνώση για το πού βρί­σκε­ται η συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη κι ότι αν επε­δί­ω­κε να ωφε­λή­σει τον φε­ρό­με­νο ως τι­τλού­χο, θα μπο­ρού­σε να την είχε κα­τα­στρέ­ψει και όχι να την δια­τη­ρεί στο γρα­φείο του.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι οποιοσ­δή­πο­τε θα μπο­ρού­σε να αφή­σει οτι­δή­πο­τε στο γρα­φείο του προ­κει­μέ­νου να θε­με­λιω­θεί σε βάρος του ευ­θύ­νη.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Β. Κα­βου­ριού, Κ. Σαρής και Μ. Κου­τσού­κος.