Φαήλος… is back: «Golden Boy με συστατική του μπαμπά» ο Μητσοτάκης

Τα ρέστα ζητάει από τον πρόεδρο της Νέας Δημο­κρα­τίας, Κυριάκο Μητσο­τάκη, ο Φαήλος Κρα­νι­διώ­της, ο οποίος διε­γρά­φει από το κόμμα μετά το παρα­λή­ρημά του για Γουδί και εκτε­λέ­σεις. Με κείμενό του στο Facebook χαρα­κτη­ρί­ζει τον πρόεδρο της ΝΔ «golden boy με συστα­τική του μπαμπά» και εξα­πο­λύει εκ νέου πυρά στον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πρώην σύμ­βου­λος του Αντώνη Σαμαρά συνε­χί­ζει τις ακρο­δε­ξιές κορόνες του κάνο­ντας λόγο για «λόχο προ­πα­γάν­δας» από τον ΣΥΡΙΖΑ και υπο­νό­μευση της εθνικής ασφά­λειας.

«Το σαβουάρ βιβρ σας, πρίγκιψ, δεν χωράει την αναφορά στο Γουδί, αλλά κατα­πί­νει αμάσητη την τουρ­κική ιτα­μό­τητα και τον γενι­τσα­ρι­σμό των κυβερ­νώ­ντων;» λέει ο Φαήλος και χαρα­κτη­ρί­ζει «ανα­φο­μοί­ω­τους» τους σου­νί­τες μου­σουλ­μά­νους.

Ανα­λυ­τικά το κείμενο του Φαήλου Κρα­νι­διώτη:

Η σκάφη του Κυριά­κου και του Αλέξη

Ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο λόχος προ­πα­γάν­δας του έτσι την θέλουν την Δεξιά. Ή ενοχική, σκυφτή και φοβι­σμένη, ένα μπλε θολό Ποτάμι ή με ξυρι­σμένο κεφάλι κι άρβυλα, να νοσταλ­γεί χούντες και να νομίζει πως θα λύσει το μετα­να­στευ­τικό με κλω­τσο­μπου­νί­δια. Και στην μία και στην άλλη περί­πτωση ωφε­λη­μένη είναι η πιο ανίκανη και μηδε­νι­στική αρι­στερά σε όλη την Ευρώπη, διότι και οι δύο αντί­πα­λοι της είναι πεπε­ρα­σμένα σύνολα κι ουσια­στικά ακίν­δυ­νοι. Οι μεν πρώτοι είναι ακίν­δυ­νοι, διότι είναι από τα απο­δυ­τή­ρια ευνου­χι­σμέ­νοι από την «πολι­τική ορθό­τητα» και τις εκπτώ­σεις τους στις εθνικές αστικές ιδέες, οι δε δεύ­τε­ροι διότι ο ενα­γκα­λι­σμός τους με τον ολο­κλη­ρω­τι­σμό και τον πρω­τό­γονο κεντρο­ευ­ρω­παϊκό φυλε­τι­σμό τους έχει μονίμως κλει­σμένο ραντε­βού με το περι­θώ­ριο.

Κι ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με την ομο­χει­ρία των ψευ­το­φι­λε­λεύ­θε­ρων απά­τρι­δων, όταν κάποιος από τον κορμό της Κεντρο­δε­ξιάς αρθρώ­σει αυστηρό πατριω­τικό λόγο κι αμφι­σβη­τή­σει το σκου­πι­δα­ριό που σέρνουν χρόνια τώρα στην δημόσια ζωή ως «καθώς πρέπει», προ­σπα­θούν να του πετά­ξουν την λάσπη του «φασίστα», «ακρο­δε­ξιού» κλπ. Ενδια­φέ­ρον αυτό από τους βασι­κούς στρα­το­λό­γους της Χρυσής Αυγής και οπαδούς ποι­κί­λων ολο­κλη­ρω­τι­σμών, εξίσου αν όχι και περισ­σό­τερο φονικών από του μπάρμπα Αδόλφου κι ακόμη πιο ενδια­φέ­ρον, όταν το χάφτουν αυτοί που καμώ­νο­νται τους δεξιούς και με την ουρά στα σκέλια απο­λο­γού­νται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκπρο­σω­πεί το άλλο άκρο, του ψευ­το­προ­ο­δευ­τι­κού φασι­σμού. Απλά είναι φασί­στες που δεν πιστεύ­ουν στο Έθνος. Δια­κρί­νο­νται από μπόλικο αυταρ­χι­σμό, γάν­τζωμα στην εξουσία και απο­δό­μηση της Πατρί­δας. Από τα σύνορα της και την κοι­νω­νική δια­στρω­μά­τωση, με στόχο την προ­λε­τα­ριο­ποί­ηση των πάντων, ως την εθνική συνεί­δηση κι ομοιο­γέ­νεια. Έχουν αντζέ­ντα και την υλο­ποιούν αλλά προς Θεού, η ηγεσία της ΝΔ είναι με το σεις και με το σας.

Δείτε πχ την ανα­κοί­νωση για τον Μουζάλα, για ένα εμβλη­μα­τικό εθνικό ζήτημα. «Θα έπρεπε ίσως να σκεφτεί την παραί­τηση». «Θα έπρεπε», «ίσως», «να σκεφτεί». Τρία δια­δο­χικά επίπεδα κόμπλας. Έλειπε μόνο το «συγ­γνώμη για την ενό­χληση» στην αρχή ή στο τέλος. Πριν το τσάι και τα κου­λου­ρά­κια.

Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ προ­δί­δει τα συμ­φέ­ρο­ντα της χώρας και δεν υπάρ­χουν πολλές λέξεις για την προ­δο­σία.

Με μια τυχο­διω­κτική ψευ­το­μά­γκικη δια­πραγ­μά­τευση, όλο μπλόφα κι εκβια­σμό μέσω δημο­ψη­φί­σμα­τος, μας οδή­γη­σαν σε κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών, capital controls, επι­βά­ρυ­ναν την χώρα με δεκάδες δισε­κα­τομ­μύ­ρια, έδιωξαν χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις, εξα­κό­ντι­σαν την ανεργία, μας βού­λια­ξαν στην ύφεση και σε νέους φόρους. Είχαν όμως ενδε­χό­μενο δόλο. Γνώ­ρι­ζαν τις προ­φα­νείς συνέ­πειες της απο­τυ­χίας τους αλλά τις απο­δέ­χθη­καν.

Παράλ­ληλα, με άμεσο δόλο, υπο­νό­μευ­σαν την εθνική ασφά­λεια και την κοι­νω­νική συνοχή, διότι υλο­ποιώ­ντας την πολι­τική τους εξαγ­γε­λία για ανοικτά σύνορα πλημ­μύ­ρι­σαν την χώρα με πρό­σφυ­γες και λαθρο­με­τα­νά­στες και έπνιξαν εκα­το­ντά­δες ανθρώ­πους, στέλ­νο­ντας τους υπό­λοι­πους να σέρ­νο­νται στους δρόμους και στην λάσπη. Μετέ­τρε­ψαν όλη την επι­κρά­τεια σε καταυ­λι­σμό. Λει­τούρ­γη­σαν ως χρή­σι­μοι ηλίθιοι του τρο­μο­κράτη και αρχι­δου­λέ­μπο­ρου Ερντο­γάν, θέλο­ντας να φτιά­ξουν την παρδαλή «πολυ­πο­λι­τι­σμική» Ελλάδα των σαλε­μέ­νων ονείρων τους και πήραν στο λαιμό τους τόσους δύστυ­χους, που τώρα είναι φρα­κα­ρι­σμέ­νοι στους καταυ­λι­σμούς, απελ­πι­σμέ­νοι κι οσο­νούπω άφρα­γκοι, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για τις μελ­λο­ντι­κές εξε­γέρ­σεις. Μας απο­μό­νω­σαν από την Ευρώπη κι οι εισελ­θό­ντες θα μας μείνουν αμανάτι. Στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία είναι Σου­νί­τες μου­σουλ­μά­νοι. Ανα­φο­μοί­ω­τοι. Δεν υπάρχει δυτική χώρα που να τους αφο­μοί­ωσε κι ο λόγος είναι το τείχος του Ισλάμ, που τους χωρίζει από τις δυτικές αξίες της δημο­κρα­τίας και της ανε­κτι­κό­τη­τας, τις οποίες μισούν και θεωρούν θανά­σιμα αμαρ­τή­ματα.

Μόλις ανοίξει σε λίγο ο καιρός, πολ­λα­πλά­σιες στρα­τιές περι­μέ­νουν απέ­να­ντι για να τις σπρώξει ο μεγάλος δου­λέ­μπο­ρος σε μας.

Θα παρα­λεί­ψει και τότε, όπως και τώρα, η ηγεσία της ΝΔ να καταγ­γεί­λει την προ­δο­σία μιας κυβέρ­νη­σης που συνει­δητά δεν υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα σύνορα και τον ρόλο της Τουρ­κίας, που δημιουρ­γεί τους πρό­σφυ­γες ως τρο­μο­κρά­της και τους εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται ως δου­λέ­μπο­ρος, εκβιά­ζο­ντας εμάς και όλη την Ευρώπη;

Το σαβουάρ βιβρ σας, πρίγκιψ, δεν χωράει την αναφορά στο Γουδί, αλλά κατα­πί­νει αμάσητη την τουρ­κική ιτα­μό­τητα και τον γενι­τσα­ρι­σμό των κυβερ­νώ­ντων;

Στην μακρινή χώρα της κοινής λογικής όλα αυτά είναι καθαρή προ­δο­σία, έχουν ονόματα, υπό­λο­γους, δεν είναι «λάθη» κι «αστο­χίες», τα τιμω­ρούν αυστηρά οι νόμοι μας μέσα από τακτικά δικα­στή­ρια κι αν οδη­γή­σουν σε κατα­στροφή, μέσα και από έκτακτα.

Οι εξε­λί­ξεις θα είναι τόσο ραγδαίες που δεν θα ξεπε­ρά­σουν μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ και την ορντι­νά­τσα του. Θα ξεπε­ρά­σουν και την σημε­ρινή ηγεσία της ΝΔ, που νομίζει, πως με ρετάλια του Σταύρου και ανα­κύ­κλωση σημι­ταν­θρώ­πων, θα φτιάξει «κεντρώο» κόμμα και κάνο­ντας την πάπια ή ψιθυ­ρί­ζο­ντας την κριτική, θα πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Μαύρος Καβα­λά­ρης, εκ των ηγετών του αλη­θι­νού Κέντρου της Ιστο­ρίας, που απέδωσε δικαιο­σύνη στους τότε ολε­τή­ρες της Πατρί­δας, διότι συντε­ταγ­μένη δικαιο­σύνη ήταν κι όχι οχλο­κρα­τική βία, θα απο­ρούσε με την απάθεια και τους καλούς τρόπους των ευαι­σθη­τού­λη­δων, που πιάνουν την ενό­χληση του ΣΥΡΙΖΑ για τις ποι­νι­κές του ευθύνες με την χαρ­το­πε­τσέτα αλλά δεν τους πει­ρά­ζει να τσα­λα­βου­τάνε στην βαθιά ψευ­το­προ­ο­δευ­τική λάσπη, μιας χώρας που ξεχαρ­βα­λώ­νε­ται απ’ άκρου εις άκρον.

Ποτέ η ηγεσία της ΝΔ δεν βρι­σκό­ταν σε μεγα­λύ­τερη ανα­ντι­στοι­χία με την βάση των απλών ανθρώ­πων, που πιστεύ­ουν στο Έθνος και στην Πατρίδα, είναι συντη­ρη­τι­κοί κοι­νω­νικά, διότι θέλουν τάξη, ασφά­λεια, κοι­νω­νική συνοχή αλλά και οικο­νο­μικά φιλε­λεύ­θε­ροι, διότι μόνο ο οικο­νο­μι­κός φιλε­λευ­θε­ρι­σμός παράγει πλούτο.

Η σημε­ρινή ηγεσία, ως μπλε Ποτάμι, ξανα­πιά­νει την πεσμένη βρώμικη σκυτάλη της ενο­χι­κής δεξιάς, εκτελεί παραγ­γε­λιές της Γερο­βα­σίλη, γιατί θίχτη­καν οι καλοί τρόποι του Κυριά­κου.

Η Ιστορία προ­χω­ράει τόσο γρήγορα, που θα μετρή­σει ανε­λέ­ητα και τα golden boys με συστα­τική του μπαμπά τους. Διότι όλοι οι επι­κοι­νω­νιο­λό­γοι του κόσμου, οι ενδυ­μα­το­λό­γοι και λογο­γρά­φοι, όλα τα λεφτά της γης, δεν μπορούν από μόνα τους να φτιά­ξουν μισό πολι­τικό άνδρα.

Η αληθινή Ιστορία δεν σκη­νο­θε­τεί­ται, δεν εξα­γο­ρά­ζε­ται.

Ποτέ δεν υπήρχε μεγα­λύ­τερη ανάγκη για ένα αληθινά συντη­ρη­τικό κόμμα, μια εθνική φιλε­λεύ­θερη δεξιά, που θα μπορεί να εκφρά­σει, όχι μόνο τον αληθινό κόσμο των εθνικών αστικών αξιών αλλά και τις στρα­τιές των προ­λε­τα­ριο­ποι­η­μέ­νων πολιτών. Διότι απλού­στατα τα νούμερα δεν βγαί­νουν, ακόμη κι αν αθροί­σεις όλους τους ενα­πο­μεί­να­ντες ανα­κυ­κλω­μέ­νους πασό­κους, τα φευγάτα παρα­πο­τά­μια μπα­κα­κά­κια του Σταύρου κι όσους είναι ή νομί­ζουν πως είναι αστοί.

Κι όποιος μιλάει όσο δυνατά πρέπει για να μην τον ενοχλεί ή κάνει service στον Τσίπρα με παραγ­γε­λιές, είναι συνέ­νο­χος του. Εγώ δεν πρό­κει­ται να γίνω, διότι δεν μεγά­λωσα σε γυάλα, σε κανά πατρο­γο­νικό πολι­τικό τιμάριο αλλά στον αληθινό κόσμο της εργα­σίας. Και όταν η Πατρίδα μου προ­δί­δε­ται και κατα­στρέ­φε­ται, δεν κάνω χατήρια στους ενόχους, διότι τάχα ως πολι­τι­κοί κάνουμε κάτι σαν κοινή δουλειά, είμαστε ένα συνάφι εναλλάξ δια­χεί­ρι­σης της εξου­σίας, όπου η «αστική ευγέ­νεια» υπερ­τε­ρεί του καθή­κο­ντος στην Πατρίδα. Ο Μπι­θι­κώ­τσης έλεγε «όλοι στην ίδια σκάφη πλέ­νουμε τα ρούχα μας». Ε, λοιπόν, αγαπητέ Κυριάκο, εγώ και πολλοί άλλοι τα πλέ­νουμε χώρια…