Κατηγορείται για απάτη εις βάρος του Δημοσίου ο Π. Πανηγύρης

Για την 10η Μαρτίου 2016 προσ­διο­ρί­στηκε από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, η εκδί­καση ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για απάτη κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με την επι­βα­ρυ­ντική περί­πτωση του Ν. 1608/50 «περί κατα­χρα­στών του Δημο­σίου» τον δήμαρχο Μεγί­στης κ. Παύλο Πανη­γύρη, που τελεί σε καθε­στώς αργίας.

Η ενα­ντίον του δίωξη στη­ρί­χθηκε στην από 7 Νοεμ­βρίου 2011 μηνυ­τή­ρια αναφορά του πολι­τι­κού του αντι­πά­λου κ. Γεωρ­γίου Παπου­τσή προς την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου, την οποία χαρα­κτη­ρί­ζει ωστόσο ψευδή και συκο­φα­ντική.

Ο κ. Παπου­τσής είχε ισχυ­ρι­στεί συγκε­κρι­μένα ότι μια μικρή ομάδα ανθρώ­πων λυμαί­νο­νται τη δημόσια περιου­σία στη Μεγίστη, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την απουσία οιου­δή­ποτε ελέγχου οιασ­δή­ποτε αρχής και ότι κατά­φερε να περιέλ­θουν στα χέρια των ανθρώ­πων της, εκα­το­ντά­δες αστικά οικό­πεδα τα οποία, προ της κατα­στρο­φής του νησιού κατά το Β’ παγκό­σμιο πόλεμο απο­τε­λού­σαν τα «σπίτια» των νοι­κο­κυ­ραίων νησιω­τών, οι οποίοι έφυγαν και εγκα­τα­στά­θη­καν στη λοιπή Ελλάδα και σε υπερ­πό­ντιες χώρες, ως μετα­νά­στες.

Ο κ. Παπου­τσής ανα­φέρ­θηκε και στις δια­πι­στώ­σεις του ενδια­μέ­σως εκλι­πό­ντος επι­θε­ω­ρητή της οικο­νο­μι­κής επι­θε­ώ­ρη­σης Κρήτης Μ. Χρι­στο­δου­λάκη για την απα­ρά­δε­κτη ιδιο­κτη­σιακή κατά­σταση και στην επι­σή­μανσή του ότι «επί δημαρ­χίας Παύλου Πανη­γύρη, έχουν γίνει, πάνω από 1500 πράξεις μετα­βί­βα­σης ακι­νή­των σε νησί 200 κατοί­κων με τη… μέθοδο της χρη­σι­κτη­σίας».

Ο κ. Παπου­τσής έκανε ειδική μνεία στην οικο­πε­δική περιου­σία του κ. Πανη­γύρη και μελών της οικο­γέ­νειάς του, αφή­νο­ντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο από­κτη­σης των ακι­νή­των.

Δια­τεί­νε­ται ότι τα ακίνητα τα οποία και παρα­θέ­τει βρί­σκο­νται εντός του οικι­σμού του νησιού και έχουν αιτία κτήσεως εικο­νι­κές χρη­σι­κτη­σίες και ψευδείς γονικές παροχές, ενώ η αξία εκάστου υπερ­βαί­νει τα 35.000 ευρώ και ορι­σμέ­νων μεγα­λυ­τέ­ρου εμβαδού των συνη­θι­σμέ­νων, αλλά προ­νο­μια­κής θέσεως, έχουν αξία πλέον των 100.000 ευρώ έκαστο.

Ο κ. Πανη­γύ­ρης υπο­στή­ριξε με τη σειρά του ότι ο κ. Παπου­τσής τον κατήγ­γειλε ψευδώς ότι με ψευδείς δηλώ­σεις παρα­πλά­νησε 3 συμ­βο­λαιο­γρά­φους της Ρόδου τις οποίες έπεισε να συντά­ξουν συμ­βό­λαια γονικής παροχής, πώλησης και δωρεάς για ακίνητα που βρί­σκο­νται στον οικισμό Μεγί­στης και τα οποία ανήκαν τάχα στην ιδιο­κτη­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με βάση την από 10/2/1947 Συνθήκη Ειρήνης που υπε­γράφη στο Παρίσι μεταξύ της Ιταλίας και των Συμ­μα­χι­κών Δυνά­μεων του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου η οποία κυρώ­θηκε με το Ν.Δ. 423/1947.

Η ενα­ντίον του ποινική δίωξη, όπως επε­σή­μανε, με υπό­μνημα που συνέ­ταξε ο νομικός του συμπα­ρα­στά­της κ. Μ. Κου­τσού­κος, υπήρξε απα­ρά­δε­κτη όχι μόνο νομικά αλλά και ιστο­ρικά και αν επι­κρα­τούσε η εσφαλ­μένη αυτή αντί­ληψη ότι δηλαδή ολό­κληρο το νησί της Μεγί­στης ανήκει τάχα στο Ελλη­νικό Δημόσιο και όχι στους κατοί­κους του, θα οδη­γούσε τη χώρα σε πολι­τικό, εθνικό και διπλω­μα­τικό αδιέ­ξοδο.

Ο κ. Πανη­γύ­ρης τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός ως δημό­σιας περιου­σίας ολό­κλη­ρου του νησιού της Μεγί­στης είναι αυθαί­ρε­τος, παρά­νο­μος, αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός και χωρίς έννομες συνέ­πειες. Η μονο­με­ρής και αυθαί­ρετη κατα­γραφή του νησιού της Μεγί­στης από την Κ.Υ.Δ. ως Δημο­σίου Κτή­μα­τος με αριθμό μάλιστα ΒΚ 5242 δεν σημαί­νει τίποτε αφού σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση θα φτάναμε στο αδιέ­ξοδο να κατη­γο­ρη­θούν όλοι οι κάτοι­κοι του Καστε­λό­ρι­ζου, που μετά την ενσω­μά­τωση μετα­βί­βα­σαν ή απέ­κτη­σαν ακίνητα με μετα­γε­γραμ­μένα συμ­βο­λαιο­γρα­φικά έγγραφα ή κλη­ρο­νο­μη­τή­ρια για απάτη σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και επι­πλέον να απο­μα­κρυν­θούν βίαια από τις κατοι­κίες και τις περιου­σίες τους (ως αυθαί­ρε­τοι κάτοχοι) με Πρω­τό­κολλα Διοι­κη­τι­κής Απο­βο­λής.