Ξεχάστηκε η δημιουργία υποδομών στο Τσαΐρι

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Ξεχά­στηκε η δημιουρ­γία υπο­δο­μών στην περιοχή Τσαΐρι, εκεί όπου έχουν την έδρα τους δεκάδες επι­χει­ρή­σεις και δια­μέ­νουν μόνιμα μερικές εκα­το­ντά­δες οικο­γέ­νειες. Η μεγα­λύ­τερη και πιο επι­κίν­δυνη έλλειψη εντο­πί­ζε­ται στο οδικό δίκτυο και ακο­λού­θως στο φωτισμό, την πυρο­προ­στα­σία, τη σήμανση και σε ό,τι άλλο απαιτεί μια οργα­νω­μένη, κατοι­κη­μένη περιοχή.

Το οδικό δίκτυο ανά­γε­ται ως το σημα­ντι­κό­τερο πρό­βλημα καθώς υπάρ­χουν μόνο ελά­χι­στοι, στενοί και κακο­συ­ντη­ρη­μέ­νοι δρόμοι για την εξυ­πη­ρέ­τηση επι­χει­ρή­σεων και κατοί­κων. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό πως ολό­κληρη η περιοχή περι­με­τρικά του εργο­στα­σίου της ΒΑΠ, της αντι­προ­σω­πείας Mercedes και των δεκάδων εμπο­ρι­κών και βιο­τε­χνι­κών επι­χει­ρή­σεων που υπάρ­χουν κοντά τους, εξυ­πη­ρε­τεί­ται μόνο από έναν στενό δρόμο. Αυτός ξεκινά από την Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου και κατα­λή­γει μέσα στο παρα­κεί­μενο άλσος. Επι­τη­δευ­μα­τίες και κάτοι­κοι με δηλώ­σεις τους προς τη ‘δημοκρατική’ δεν έκρυψαν την ανη­συ­χία τους για το τι θα μπο­ρούσε να συμβεί σε περί­πτωση πυρ­κα­γιάς. «Αν η φωτιά ξεκι­νή­σει από τη Ρόδου – Λίνδου, τότε θα μας εγκλω­βί­σει όλους, όπως έγινε πέρυσι στο Μάτι».

Πρέπει να σημειω­θεί πως κάποτε το συγκε­κρι­μένο τμήμα της περιο­χής Τσαΐρι είχε διέξοδο, μέσω των βουνών, προς την περιοχή του παλαιού χώρου ενα­πό­θε­σης σκου­πι­διών. Η διέ­ξο­δος αυτή είναι εδώ και χρόνια κλειστή.

Ανάλογη είναι η εικόνα και για την περιοχή του συνε­ται­ρι­σμού Μαρα­γκών (δίπλα στη συμβολή Ε.Ο. Ρόδου – Λίνδου με την Ε.Ο. Τσαΐρι – Αερο­δρό­μιο). Κι εκεί η είσοδος – έξοδος του οικο­δο­μι­κού συνε­ται­ρι­σμού γίνεται από ένα στενό σημείο, χωρίς κόμβο, χωρίς φωτισμό και από ένα σχεδόν κατε­στραμ­μένο δίκτυο δρόμων. Το θετικό του συγκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος είναι πως υπάρχει διέ­ξο­δος κιν­δύ­νου για την περί­πτωση πυρ­κα­γιάς. Ενας χωμά­τι­νος δρόμος διέρ­χε­ται πάνω από τα βουνά και οδηγεί προς τα ξενο­δο­χεία της λεω­φό­ρου Καλ­λι­θέας (πάνω από το La Marquise).

Καλύ­τερο είναι το οδικό δίκτυο στο τμήμα της περιο­χής Τσαΐρι που υπάρχει πίσω από τις αντι­προ­σω­πείες αυτο­κι­νή­των Ξενάκη. Για τη δια­μόρ­φωσή του έχει βοη­θή­σει η επι­χεί­ρηση «Κολέγιο Ρόδου», η διοί­κηση του οποίου φρό­ντισε για τη διά­νοιξη μεγάλου δρόμου και την ασφαλ­τό­στρωσή του.

Ο φωτι­σμός σε όλη την περιοχή Τσαΐρι είναι ανε­παρ­κής (με εξαί­ρεση τους δύο κεντρι­κούς, οδικούς άξονες) και παρά τις υπο­σχέ­σεις που δια­χρο­νικά είχαν δοθεί, δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα κάποια αξιό­λογη παρέμ­βαση.

Το μεγάλο ζητού­μενο για τους επι­χει­ρη­μα­τίες και τους επι­τη­δευ­μα­τίες είναι να γίνουν ορι­σμέ­νες άμεσες παρεμ­βά­σεις ώστε να δια­πλα­τυν­θούν οι υφι­στά­με­νοι δρόμοι και να δια­νοι­χθούν νέοι. Ακο­λού­θως όλοι μπορούν να περι­μέ­νουν ώστε να γίνει μια συνο­λική μελέτη ολο­κλη­ρω­μέ­νων παρεμ­βά­σεων.

Προ­βλη­μα­τι­κός

ο κόμβος Τσαΐρι

Ο κόμβος της συμ­βο­λής των οδών Ρόδου –Λίνδου και Τσαΐρι – Αερο­δρο­μίου είναι σήμερα εκείνος που δέχεται τον μεγα­λύ­τερο όγκο κίνησης οχη­μά­των. Παρότι ως κόμβος είναι ασφαλής, εν τούτοις η μεγάλη αύξηση της του­ρι­στι­κής κίνησης, τον έχει κατα­στή­σει αρκετά αργό. Στη διάρ­κεια του καλο­και­ριού, τα οχήματα που προ­έρ­χο­νται από το Φαλη­ράκι με κατεύ­θυνση αρι­στερά προς Αερο­δρό­μιο, πρέπει να στα­μα­τή­σουν στα φανάρια. Εκεί, σχεδόν πάντα υπάρχει μεγάλη ουρά ανα­μο­νής και το χει­ρό­τερο είναι πως αρκετοί οδηγοί προ­σπα­θούν να την παρα­κάμ­ψουν ώστε να φτάσουν πιο γρήγορα στο αερο­δρό­μιο.

Εχουν πια συμπλη­ρω­θεί περισ­σό­τερα από 15 χρόνια από τότε που κατα­σκευά­σθηκε η νησίδα στη Ρόδου – Λίνδου και πήρε μορφή ο κόμβος στο Τσαΐρι. Οι επι­τη­δευ­μα­τίες της περιο­χής θεωρούν πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ώστε η Δημο­τική ή η Περι­φε­ρειακή Αρχή να μελε­τή­σουν τη δημιουρ­γία κυκλι­κού, ανι­σό­πε­δου κόμβου στο Τσαΐρι, ώστε η πορεία από το Φαλη­ράκι προς το αερο­δρό­μιο, να γίνεται με αδιά­κοπη ροή.