Θα επανεξεταστεί η αγωγή αποζημίωσης λόγω ψυχικής οδύνης για τον θάνατο της Αντωνίας Πετρίδη

Με την υπ’ αρίθμ. 216/2018 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, που εκ­δό­θη­κε χθες, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε εαυτό αναρ­μό­διο για να επι­λη­φθεί αγω­γής απο­ζη­μί­ω­σης λόγω ψυ­χι­κής οδύ­νης, που υπέ­βα­λαν κατά μιας ετε­ρόρ­ρυθ­μης κα­τα­σκευα­στι­κής εται­ρεί­ας και ενός μη­χα­νι­κού, επι­βλέ­πο­ντος του έργου της επι­σκευ­ής της γέ­φυ­ρας του πο­τα­μού Μάκ­κα­ρη, 7 συγ­γε­νείς της αδι­κο­χα­μέ­νης σε τρο­χαίο δυ­στύ­χη­μα Αντω­νί­ας Πε­τρί­δη.

Το δι­κα­στή­ριο, σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες έκρι­νε ότι καθ’ ύλη αρ­μό­διο να για δι­κά­σει την υπό­θε­ση είναι το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Αθη­νών.

Σύμ­φω­να με την αγωγή η γέ­φυ­ρα του πο­τα­μού Μάκ­κα­ρη ήταν μι­σο­γκρε­μι­σμέ­νη και κλει­στή για προ­λη­πτι­κούς λό­γους λόγω της κακής κα­τά­στα­σής της, διότι η διέ­λευ­σή της εγκυ­μο­νού­σε κιν­δύ­νους για πε­ζούς και οχή­μα­τα.

Λει­τουρ­γού­σε πα­ρα­καμ­πτή­ριος στην οποία δεν υπήρ­χε επαρ­κής φω­τι­σμός, ούτε κά­ποιο μέτρο προ­στα­σί­ας, χωρίς σή­μαν­ση και γε­νι­κά με ου­σιώ­δεις πα­ρα­λεί­ψεις, υπαι­τιό­τη­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας και του επι­βλέ­πο­ντος του έργου μη­χα­νι­κού.

Ενα­ντί­ον μά­λι­στα του τε­λευ­ταί­ου ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια.

Κα­τη­γο­ρεί­ται ως υπαί­τιος του ό,τι στις 22.10.2012 όντας υπό­χρε­ος, λόγω της ιδιό­τη­τάς του (ως επι­βλέ­πων μη­χα­νι­κός του έργου) σε ιδιαί­τε­ρη επι­μέ­λεια και προ­σο­χή από αμέ­λειά του, δη­λα­δή από έλ­λει­ψη της προ­σο­χής που όφει­λε κατά τις πε­ρι­στά­σεις και μπο­ρού­σε να κα­τα­βά­λει, επέ­φε­ρε δια πα­ρα­λεί­ψε­ως κατά την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τός του, το θά­να­το άλλου χωρίς να προ­βλέ­ψει το αξιό­ποι­νο απο­τέ­λε­σμα που πα­ρά­χθη­κε από την πα­ρα­πά­νω πράξη του.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, όντας υπεύ­θυ­νος ως επι­βλέ­πων πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός των ζωνών της πε­ριο­χής του ερ­γο­τα­ξί­ου από την ανά­δο­χο του έργου εται­ρεία για την απο­κα­τά­στα­ση της γέ­φυ­ρας που ενώ­νει την Μα­λώ­να με τα Μά­σα­ρη και μο­λο­νό­τι ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να λάβει όλα τα προ­βλε­πό­με­να από τη νο­μο­θε­σία μέτρα για την ασφα­λή διέ­λευ­ση των οχη­μά­των από τις ζώνες της πε­ριο­χής του ερ­γο­τα­ξί­ου αυτός προ­έ­βη από αμέ­λεια του σε πλημ­με­λή σή­μαν­ση αυτών και ει­δι­κό­τε­ρα:

Α. Η σή­μαν­ση που είχε το­πο­θε­τη­θεί προ του ση­μεί­ου πα­ρά­καμ­ψης (Ρ-32 (5) και Κ-20(6) ήταν ελ­λι­πής, λαν­θα­σμέ­νη και εκτός προ­δια­γρα­φών, ήτοι:

1. Δεν έφερε τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά σή­μαν­σης ερ­γο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν πι­να­κί­δες μό­νι­μης σή­μαν­σης.

2. Δεν έφερε πι­να­κί­δα Πρ-1 ερ­γο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν το­πο­θε­τη­μέ­νη σε τυ­χαία από­στα­ση από το ση­μείο πα­ρά­καμ­ψης 106μ. ενώ θα έπρε­πε να ήταν το­πο­θε­τη­μέ­νη σε με­γα­λύ­τε­ρη από­στα­ση σύμ­φω­να με το ΦΕΚ 946Β/9-7-2013 «Προ­δια­γρα­φή Σή­μαν­σης Εκτε­λού­με­νων Εργων», καθώς και να έχει το­πο­θε­τή­σει και άλλες πι­να­κί­δες, που να προει­δο­ποιούν στα­δια­κά για τις αλ­λα­γές συν­θη­κών της οδού.

Β. Η σή­μαν­ση που είχε το­πο­θε­τη­θεί στη ση­μείο πα­ρά­καμ­ψης ήταν ελ­λι­πής λαν­θα­σμέ­νη και εκτός προ­δια­γρα­φών ήτοι:

1. Οι πι­να­κί­δες δεν ήταν ερ­γο­τα­ξια­κού τύπου.

2.Για την οριο­θέ­τη­ση θα έπρε­πε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν πι­να­κί­δες τύπου Π 77′ ή Π78.

3.Οι τρεις ανα­λά­μπο­ντες φανοί εκ των οποί­ων ο ένας ήταν κα­τε­στραμ­μέ­νος ήταν το­πο­θε­τη­μέ­νοι σε σι­δη­ρό­βερ­γες, ενώ θα έπρε­πε να ήταν το­πο­θε­τη­μέ­νοι στην κο­ρυ­φή ορ­θο­στά­τη, ο οποί­ος θα έφερε πι­να­κί­δα Π-11 ή Π78.

4. Δεν υπήρ­χαν στοι­χεία εξο­πλι­σμού κα­τεύ­θυν­σης και απο­κλει­σμού όπως φο­ρη­τά στη­θαία ασφα­λεί­ας από σκυ­ρό­δε­μα ή πλα­στι­κό υλικό στην στέψη των οποί­ων προ­σαρ­μό­ζο­νται σε ορ­θο­στά­τες – πι­να­κί­δες Π-77 ή Π-78 με πι­να­κί­δα Ρ-52 ή Π-74. Οι ανω­τέ­ρω πα­ρα­λεί­ψεις του κα­τη­γο­ρού­με­νου είχαν ως συ­νέ­πεια τον θα­νά­σι­μο τραυ­μα­τι­σμό της Αντω­νί­ας Πε­τρί­δη, οδη­γού του υπ’αριθ­μό ΤΟΜ 6983 μο­το­πο­δη­λά­του – τε­τρά­τρο­χου τύπου γου­ρού­νας 49 κυ­βι­κών.

Ει­δι­κό­τε­ρα η ανω­τέ­ρω οδη­γός κι­νού­με­νη στην οδό Μα­λώ­νας-Μα­σά­ρων στο ύψος του πο­τα­μού Μάκ­κα­ρη, πριν τη γέ­φυ­ρα Μα­λώ­νας – Μα­σά­ρων, με συ­νο­δη­γό την Ελ­πί­δα Χα­τζη­μα­νώ­λη με κα­τεύ­θυν­ση από Μα­λώ­να προς Μά­σα­ρη και ει­σερ­χό­με­νη στη ζώνη προει­δο­ποί­η­σης του έργου, λόγω των ανω­τέ­ρω αμε­λειών του κα­τη­γο­ρού­με­νου, που είχαν ως συ­νέ­πεια την άγνοια του επερ­χό­με­νου κιν­δύ­νου επί της οδού και τον αιφ­νι­δια­σμό της οδη­γού από τη σωρό των χω­μά­των, καθώς και την αδυ­να­μία της να στρί­ψει αρι­στε­ρά, λόγω έλ­λει­ψης προ­στα­τευ­τι­κών μέ­τρων στη δεξιά άκρη της πα­ρα­καμ­πτη­ρί­ου οδού προς το πο­τά­μι, ενήρ­γη­σε από­το­μο ελιγ­μό με απο­τέ­λε­σμα το όχημα να χάσει την ευ­στά­θειά του, να γεί­ρει και να ανα­τρα­πεί.

Οι ανω­τέ­ρω δε ελ­λεί­ψεις, που αν και όφει­λε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος λόγω της ιδιό­τη­τάς του να πρά­ξει, εντού­τοις δεν ενήρ­γη­σε ποτέ, συ­νέ­δρα­μαν στο θά­να­τό της, καθώς από την πτώση της στο έδα­φος προ­κλή­θη­κε σε αυτήν βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κή κά­κω­ση, από την οποία επήλ­θε τε­λι­κά ο θά­να­τός της.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Αν­δριά­να Μπα­φί­τη.