Πρώην παράγοντες της ΔΕΥΑΡ θα καθίσουν στο εδώλιο για παράβαση καθήκοντος

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, κατη­γο­ρού­με­νοι για παρά­βαση καθή­κο­ντος, θα καθί­σουν την 21η Σεπτεμ­βρίου 2016, οι κ.κ. Χατζής Χατζηευ­θυ­μίου, Γεώρ­γιος Κωστα­ρί­δης, Εμμα­νουήλ Γλυνός, Ελευ­θέ­ριος Καρα­νι­κό­λας, Από­στο­λος Πουρ­νά­ρας, Σακελ­λά­ριος Καρα­γιάν­νης  και Κων/νος Βάγ­γα­λης, πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου, μετά από επι­βα­ρυ­ντική έκθεση του ΑΣΕΠ για την απα­σχό­ληση δύο συμ­βα­σιού­χων στην επι­χεί­ρηση.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, δια­τε­λώ­ντας κατά το χρονικό διά­στημα από την 21-6-2010 έως την 2-11-2010 ο μεν πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος πρό­ε­δρος, οι δε δεύ­τε­ρος, τρίτος, τέταρ­τος, πέμπτος, έκτος και έβδομος μέλη του Δ.Σ. της Δημο­τι­κής Υπη­ρε­σίας Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης του Δήμου Ρόδου (Δ.Ε.Υ.Α.Ρ.) προ­έ­βη­σαν με συλ­λο­γική τους απόφαση από κοινού σε παρά­νομη πρό­σληψη στη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. της Μ. Σ. και του Μ. Μ. μετα­τρέ­πο­ντας τις σχέσεις εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου των παρα­πάνω εργα­ζο­μέ­νων σε σχέσεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου με τον εξής τρόπο:

Μετά την συγ­χώ­νευση των υφι­στα­μέ­νων Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης της νήσου Ρόδου και τη σύσταση ενιαίας Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου του Δήμου Ρόδου με την υπ’ αρ. 82/2011 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Δήμου Ρόδου κατ’εφαρμογή των άρθρων 107§1.β και 109 του Ν.3852/2010, οι ως άνω κατη­γο­ρού­με­νοι παρότι γνώ­ρι­ζαν α) ότι το προη­γού­μενο ΔΣ της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. είχε συνάψει με τους Μ. Σ. και Μ. Μ. συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου, οι οποίες ήταν μη νόμιμες και συνα­κό­λουθα άκυρες γιατί δεν είχαν εκδοθεί οι προ­α­παι­τού­με­νες βεβαιώ­σεις της Νομικής Υπη­ρε­σίας κατά παρά­βαση του άρθρου 6§6 του Ν. 2527/1997, ότι προ της λήξεως των διετών συμ­βά­σεων τους την 19-3-2009 με την υπ’ αριθμ. 4/2009 απόφαση του ΔΣ της η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ, ανα­κά­λεσε την υπ’ αριθμ. 91/28.6.2007 απόφαση της βάσει της οποίας οι ως άνω εργα­ζό­με­νοι είχαν προ­σλη­φθεί, ότι οι ως άνω εργα­ζό­με­νοι μετά την ανά­κληση της από­φα­σης προ­σλή­ψεως τους κατέ­θε­σαν ασφα­λι­στικά μέτρα και αγωγή, την 5-5-2011 και μάλιστα εκκρε­μού­σης της εκδί­κα­σης της υπο­θέ­σεως των ως άνω εργα­ζο­μέ­νων με τη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. σε β’ βαθμό, συγκλη­θέ­ντες οι ως άνω κατη­γο­ρού­με­νοι ως Δ.Σ. με τις προ­α­να­φερ­θεί­σες ιδιό­τη­τες τους, προ­χώ­ρη­σαν στην υπ’ αριθμ. 2/2011 απόφαση τους με την οποία προ­έ­βη­σαν στην ονο­μα­στική κατά­ταξη των εργα­ζο­μέ­νων σε οργα­νι­κές θέσεις του ΟΕΥ της Δ.Ε.ΥΑΡ., συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας και τους ανωτέρω ως εργα­ζο­μέ­νους στην επι­χεί­ρηση με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, μετα­τρέ­πο­ντας παρα­νό­μως τις σχέσεις εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου αυτών σε σχέσεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνού­νται τα όσα τους απο­δί­δο­νται. Υπο­στη­ρί­ζουν μεταξύ άλλων  ότι οι δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης, όπως η ΔΕΥΑΡ, απο­τε­λούν νομικά πρόσωπα ιδιω­τι­κού δικαίου, διε­πό­μενα από τους κανόνες της ιδιω­τι­κής οικο­νο­μίας, έχουν διοι­κη­τική και οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια, δια­θέ­το­ντας ίδια διοί­κηση, ανε­ξάρ­τητη ταμειακή υπη­ρε­σία και ιδιαί­τερο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό εσόδων και εξόδων, με βάση τον οποίο γίνεται η οικο­νο­μική δια­χεί­ρισή τους, ίδια περιου­σία και δικούς τους πόρους, ανε­ξάρ­τητη και αυτο­τελή εσω­τε­ρική οργά­νωση και λει­τουρ­γία με βάση κανο­νι­σμούς που συντάσ­σο­νται από τα όργανα διοί­κη­σης αυτών και τέλος δεν υπά­γο­νται στην κατη­γο­ρία των ΟΤΑ, ούτε στον ευρύ­τερο δημόσιο τομέα, από τον οποίο αντι­θέ­τως ρητά εξαι­ρού­νται.

Κατά συνέ­πεια οι εργα­ζό­με­νοι σ’ αυτές τελούν σε δια­φο­ρε­τικό νομο­θε­τικό και εργα­σιακό καθε­στώς και παρέ­χουν τις υπη­ρε­σίες τους υπό δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και σε δια­φο­ρε­τι­κούς εργο­δό­τες σε σχέση με τους εργα­ζό­με­νους στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ και γενικά στο δημόσιο τομέα, στους οποίους έχει επι­βλη­θεί η μείωση των πάσης φύσεως τακτι­κών απο­δο­χών, επι­δο­μά­των και αμοιβών.

Κάνουν ειδική μνεία εξάλλου και στην τρο­πο­λο­γία  Κατρού­γκα­λου και συγκε­κρι­μένα στο γεγονός ότι σύμφωνα με το άρθρο 39 του Ν. 4325/2015 : «Αίρεται το αξιό­ποινο των πράξεων, που έλαβαν χώρα μέχρι τη δημο­σί­ευση του παρό­ντος νόμου και παύουν ορι­στικά οι ποι­νι­κές, πει­θαρ­χι­κές διώξεις και παύει κάθε δια­δι­κα­σία κατα­λο­γι­σμού σε βάρος αιρετών εκπρο­σώ­πων των οργα­νι­σμών τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, καθώς και υπαλ­λή­λων των Ο.Τ.Α. και των υπαλ­λή­λων των Υπη­ρε­σιών Δημο­σιο­νο­μι­κού Ελέγχου, επί υπο­θέ­σεων σχε­τι­κών: α. με μη άσκηση ένδικων μέσων επί υπο­θέ­σεων εργα­τι­κών δια­φο­ρών του προ­σω­πι­κού των Ο.Τ.Α. και του προ­σω­πι­κού δημο­τι­κών νομικών προ­σώ­πων (Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ.) και β. με την παρά­ταση ισχύος συμ­βά­σεων εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου και συμ­βά­σεων μίσθω­σης έργου του εν λόγω προ­σω­πι­κού.»