Επιστήμη και ψυχαγωγία: Δύο σχολεία – Μια μοναδική εμπειρία συνεργασίας

Μια μονα­δική εκπαι­δευ­τική εμπει­ρία έζησαν οι μαθητές της Β΄ Γυμνα­σίου από τα εκπαι­δευ­τή­ρια ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ και οι μαθητές του Δημο­τι­κού Σχο­λείου Σαλάκου, όταν συνερ­γά­στη­καν για δεύτερη φορά την Παρα­σκευή 26/5/23 σε ένα πρό­γραμμα κοινής δράσης σχο­λείων. Η πρω­το­βου­λία αυτή απο­δει­κνύει πως η συνερ­γα­σία δύο τόσο δια­φο­ρε­τι­κών σχο­λι­κών μονάδων μπορεί να προ­σφέ­ρει στις μαθή­τριες και μαθητές τους μια αξέ­χα­στη εκπαι­δευ­τική εμπει­ρία που συν­δυά­ζει επι­στήμη, γνώσεις, δεξιό­τη­τες, χαρά και παι­χνίδι.

Στην πρώτη δρα­στη­ριό­τητα, με όνομα «Ταξίδι στις Φυσι­κο­χώ­ρες» οι μαθητές της Β΄ Γυμνα­σίου προ­ε­τοί­μα­σαν πει­ρά­ματα υδρο­στα­τι­κής και ατμο­σφαι­ρι­κής πίεσης τα οποία πραγ­μα­το­ποί­η­σαν για τις μαθή­τριες και μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημο­τι­κού. Κάθε πείραμα από τα 14 που παρου­σιά­στη­καν αντι­προ­σώ­πευε μια «Φυσι­κο­χώρα». Τα μικρό­τερα παιδιά με το «δια­βα­τή­ριο» που έλαβαν περ­νού­σαν από κάθε «φυσι­κο­χώρα» και αφού παρα­κο­λου­θού­σαν και συμ­με­τεί­χαν στην πει­ρα­μα­τική δια­δι­κα­σία κέρ­δι­ζαν την σφρα­γίδα της χώρας. Το ταξίδι ολο­κλη­ρω­νό­ταν όταν όλοι οι μαθητές του δημο­τι­κού έπαιρ­ναν όλες τις σφρα­γί­δες. Στο τέλος του ταξι­διού οι μικροί μαθητές έλαβαν και από ένα συμ­βο­λικό δώρο, μια Beebar την μπάρα που έφτιαξε ο όμιλος Νεα­νι­κής Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας του σχο­λείου ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ. Μέσω αυτών των πει­ρα­μά­των, οι μαθητές είχαν την ευκαι­ρία να γνω­ρί­σουν βασικές αρχές της φυσικής και να ανα­πτύ­ξουν δεξιό­τη­τες συλ­λο­γι­σμού, παρου­σί­α­σης και συνερ­γα­σίας.

Στη δεύτερη δρα­στη­ριό­τητα, οι δασκά­λες του Δημο­τι­κού οργά­νω­σαν ένα παι­χνίδι θησαυ­ρού στο οποίο συμ­με­τεί­χαν όλοι οι μαθητές του Δημο­τι­κού Σχο­λείου Σαλάκου και οι μαθητές της Β΄ Γυμνα­σίου των εκπαι­δευ­τη­ρίων ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Το παι­χνίδι «Κυνήγι Θησαυ­ρού» στόχευε όχι μόνο στο να περά­σουν οι μαθητές όμορφα και δια­σκε­δα­στικά κατά την διάρ­κεια της πραγ­μα­το­ποί­η­σής του αλλά μέσα από αυτό:

• Να ξεδι­πλώ­σουν τις γνώσεις τους

• Να συνερ­γα­στούν μέσα σε ομάδες

• Να έρθουν σε επαφή με παιδιά δια­φο­ρε­τι­κών ηλικιών και βαθ­μί­δων και να μάθουν ο ένας από τον άλλο

• Να περι­η­γη­θούν και να γνω­ρί­σουν σημεία του χωριού που φιλο­ξε­νού­νται

• Να εμπλέ­ξουν κάτοι­κους του χωριού σε μια σχολική δράση

• Να βιώσουν την μάθηση με έναν εντελώς δια­φο­ρε­τικό τρόπο, πέρα από τους τοίχους των σχο­λι­κών αιθου­σών και έξω από τα στενά πλαίσια της διδα­σκα­λίας, στη­ρι­ζό­μενη στη βιω­μα­τική, ομα­δο­συ­νερ­γα­τική και δια­θε­μα­τική διδα­σκα­λία.

Το «Κυνήγι του Θησαυ­ρού» προ­ε­τοι­μά­στηκε αρκετές ημέρες πριν και χρειά­στη­καν αρκετές ώρες σχε­δια­σμού και οργά­νω­σης μιας και το παι­χνίδι στη­ρί­χτηκε πάνω σε γρίφους γραμ­μέ­νους σε ποι­η­τική μορφή. Το κυνήγι περι­λάμ­βανε 10 σταθ­μούς από τους οποίους έπρεπε οι ομάδες των παιδιών να περά­σουν από όλους, να απα­ντή­σουν σε 2 ερω­τή­σεις γνώσεων κάθε φορά, οι οποίες ήταν μοι­ρα­σμέ­νες με βάση την ηλικία των μαθητών (ώστε να μπο­ρέ­σουν να συμ­με­τέ­χουν όλα τα παιδιά) και στην συνέ­χεια, απα­ντώ­ντας στις ερω­τή­σεις έπρεπε να λύσουν τον γρίφο για τον επόμενο σταθμό που θα έπρεπε να οδη­γη­θούν.

Οι 10 σταθμοί που έπρεπε να περά­σουν οι ομάδες για να ολο­κλη­ρώ­σουν την δια­δρομή τους ήταν: 1. το παρα­δο­σιακό ελαιο­τρι­βείο, 2. το παρα­δο­σιακό σπίτι, 3. το παντο­πω­λείο, 4. το ταβερ­νάκι της κ. Μένης, 5. το ταβερ­νάκι της κ. Κούλας, 6. η εκκλη­σία, 7. οι κούνιες του χωριού, 8. η βιβλιο­θήκη, 9. η κοι­νό­τητα και τέλος 10. το σιντρι­βάνι.

Ιδιαί­τερα σημα­ντικό κομμάτι του παι­χνι­διού υπήρξε η συμ­με­τοχή κάτοι­κων του χωριού, οι οποίοι με τερά­στιο ενθου­σια­σμό έγιναν για λίγες ώρες κι εκείνοι παιδιά μαζί με τους μαθητές. Στο άκουσμα και μόνο της οργά­νω­σης του παι­χνι­διού ήταν όλοι πρό­θυ­μοι να βοη­θή­σουν. Πριν την υλο­ποί­ηση της δράσης υπήρξαν κάποιες συνα­ντή­σεις με τους κατοί­κους που έλαβαν μέρος ώστε να γίνει σωστός προ­γραμ­μα­τι­σμός και ενη­μέ­ρωση των συμ­με­τε­χό­ντων .

Οι 5 ομάδες, στις οποίες χωρί­στη­καν τυχαία όλοι οι μαθητές, ξεκί­νη­σαν έχοντας στην διάθεσή τους από έναν χάρτη του χωριού με τους 10 σταθ­μούς που θα πρέπει να περά­σουν με τελικό σταθμό το σιντρι­βάνι στην πλατεία του χωριού.

Νικητές υπήρξαν και οι 5 ομάδες, αφού κατά­φε­ραν και ολο­κλή­ρω­σαν την δια­δρομή τους και στον τελικό σταθμό δια­πί­στω­σαν πως ο θησαυ­ρός ο οποίος έψαχναν τελικά δεν υπήρχε πουθενά. Μεγάλος θησαυ­ρός όμως για τους μικρούς μαθητές μας ήταν το κέρδος της γνώσης, της πρω­τό­γνω­ρης αυτής εμπει­ρίας, της δράσης και της αγωνίας για ανα­ζή­τηση, της δια­σκέ­δα­σης και της συνερ­γα­σίας, την γνω­ρι­μίας με άλλα παιδιά από δια­φο­ρε­τική βαθμίδα εκπαί­δευ­σης και της εμπλο­κής της τοπικής κοι­νω­νίας με το σχολείο τους.

Ο δρα­στή­ριος Σύλ­λο­γος Γονέων και Κηδε­μό­νων του Δημο­τι­κού Σχο­λείου και Νηπια­γω­γείου Σαλάκου υπο­δέ­χθηκε και κέρασε όλα τα παιδιά στην όμορφη πλατεία του χωριού. Τα χαμό­γελα ακόμα κρατούν και μας θυμί­ζουν πως η μάθηση είναι τελικά χαρά.

Το «Ταξίδι στις Φυσι­κο­χώ­ρες» και το «Κυνήγι του Θησαυ­ρού» υπήρξαν εργα­λεία βιω­μα­τι­κής μάθησης, μέσα από τα οποία οι μαθητές και οι μαθή­τριες οικο­δό­μη­σαν γνώσεις, ανέ­πτυ­ξαν δεξιό­τη­τες όπως η παρα­τη­ρη­τι­κό­τητα, η φαντα­σία και ενερ­γο­ποί­η­σαν την κριτική και δημιουρ­γική τους σκέψη.

Τις δράσεις σχε­δί­α­σαν και πραγ­μα­το­ποί­η­σαν αντί­στοιχα, Κυριά­κος Κυρια­κού­λης Γ. Διευ­θυ­ντής, Βαγ­γέ­λης Κορο­πού­λης, φυσικός από τα εκπαι­δευ­τή­ρια «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ», και Έλενα Δερι­ζιώτη Διευ­θύ­ντρια Δημο­τι­κού Σχο­λείου Σαλάκου, με την υπο­στή­ριξη της Εμμα­νου­έ­λας Περάκη, δασκά­λας.