Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό από τον Μάνο Δ. Κόκκινο

 

 

Αξιό­τι­με Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Με ιδιαί­τε­ρη χαρά και εκτί­μη­ση αλλά και με έντο­νες και εύ­λο­γες προσ­δο­κί­ες σας υπο­δέ­χε­ται σή­με­ρα στην πόλη του ο Ρο­δια­κός λαός και ολό­κλη­ρος ο λαός του νο­τιο­α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου σ΄αυ­τή την κο­ρυ­φαία εκ­δή­λω­ση στη λει­τουρ­γία του δη­μο­κρα­τι­κού προ­γραμ­μα­τι­σμού για τη σύμ­με­τρη και ισόρ­ρο­πη πε­ρι­φε­ρεια­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας.

 

Σας υπο­δέ­χε­ται ένας λαός που αιώ­νες τώρα στέ­κε­ται άγρυ­πνος φρου­ρός στα νο­τιο­α­να­το­λι­κά χα­ρα­κώ­μα­τα του εδα­φι­κού μας χώρου αλλά και θε­μα­το­φύ­λα­κας των εθνι­κών μας πε­πρω­μέ­νων και της βα­ρειάς  ιστο­ρι­κής και πο­λι­τι­σμι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς.

 

Ένας λαός που ακο­λού­θη­σε την μα­κραί­ω­νη ιστο­ρι­κή πο­ρεία του έθνους, που γνώ­ρι­σε τις δο­κι­μα­σί­ες και πε­ρι­πέ­τειες του λαού μας, αλλά έζησε και τη δόξα και το με­γα­λείο της αθά­να­της Ρω­μιο­σύ­νης.

 

Όμως δεν σας υπο­δέ­χε­ται μόνο ο Ρο­δια­κός λαός  και ο  λαός του Νο­τιο­α­να­το­λι­κού Αι­γαί­ου που φυ­λάτ­τει Θερ­μο­πύ­λες σ΄αυ­τή τη νο­τιο­α­να­το­λι­κή έπαλ­ξη του εδα­φι­κού μας χώρου.

 

Σας υπο­δέ­χε­ται ακόμη ένας πα­νάρ­χαιος πο­λι­τι­σμός που ξε­κι­νά από τα βάθη της ιστο­ρί­ας και πο­ρεύ­ε­ται δια­χρο­νι­κά μέχρι σή­με­ρα, ακο­λου­θώ­ντας την ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή των πε­πρω­μέ­νων της φυλής.

 

Ένας πο­λι­τι­σμός που δί­δα­ξε φι­λο­σο­φία και αστρο­νο­μία, που γέν­νη­σε Ολυ­μπιο­νί­κες, έχτι­σε πα­γκό­σμια θαύ­μα­τα, γέν­νη­σε  σο­φούς και στά­θη­κε σταυ­ρο­δρό­μι πο­λι­τι­σμών και λίκνο μιας πνευ­μα­τι­κής άνοι­ξης πάνω στην οποία άν­θι­σαν και βλά­στη­σαν όλες οι ση­με­ρι­νές πα­γκό­σμιες πνευ­μα­τι­κές κα­τα­κτή­σεις.

 

Ένας ανε­πα­νά­λη­πτος πο­λι­τι­σμι­κός πλού­τος που δια­τρέ­χει ολό­κλη­ρη τη μα­κραί­ω­νη πο­ρεία της Ρόδου και την κα­τα­ξιώ­νει  αιώ­νες τώρα σε πα­γκό­σμιο πνευ­μα­τι­κό, πο­λι­τι­στι­κό και οι­κο­νο­μι­κό κέ­ντρο στην ανα­το­λι­κή λε­κά­νη της Με­σο­γεί­ου.

 

Σας υπο­δέ­χε­ται όμως και ένας υπέ­ρο­χος πο­λι­τι­στι­κός θη­σαυ­ρός. Ένα νε­ο­κλασ­σι­κό κτί­ριο, μνη­μείο της νε­ώ­τε­ρης αρ­χι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς μας, το γνω­στό ΕΘΝΙ­ΚΟ ΘΕ­Α­ΤΡΟ ΡΟΔΟΥ. Ένα ιστο­ρι­κό νε­ο­κλασ­σι­κό μνη­μείο που ήλθε στη ζωή σε χρό­νια κα­το­χι­κά αλλά που γα­λου­χή­θη­κε και αν­δρώ­θη­κε μαζί με όλο τον Δω­δε­κα­νη­σια­κό λαό με το όραμα μιας ελεύ­θε­ρης πα­τρί­δας για να υπη­ρε­τή­σει  και αυτό την βα­ρειά ιστο­ρι­κή και πο­λι­τι­σμι­κή κλη­ρο­νο­μιά που χρε­ω­θή­κα­με όλοι οι Δω­δε­κα­νή­σιοι να συ­νε­χί­σου­με να ανα­δεί­ξου­με και να υπη­ρε­τή­σου­με.

 

Ένας πο­λι­τι­σμι­κός μνη­μο­νια­κός πλού­τος με έντο­νο κοι­νω­νι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό πρό­ση­μο.

 

Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Η δια­δρο­μή σας τα τε­λευ­ταία χρό­νια στα μέχρι σή­με­ρα συ­νέ­δρια για την πε­ρι­φε­ρεια­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας απο­δει­κνύ­ει  την σο­βα­ρό­τη­τα και την υπευ­θυ­νό­τη­τα που επι­βάλ­λει ο θε­σμι­κός σας ρόλος ως Πρω­θυ­πουρ­γού της χώρας να κάμει πράξη και κτήμα του ελ­λη­νι­κού λαού την πε­ρι­φε­ρεια­κή ανά­πτυ­ξη να βγά­λει από τα συρ­τά­ρια πολ­λών Υπουρ­γεί­ων και να απε­λευ­θε­ρώ­σει από το τέλμα και από τα γρα­νά­ζια μιας κο­ντό­φθαλ­μης και πα­λαιάς κοπής γρα­φειο­κρα­τί­ας, ανα­πτυ­ξια­κά έργα και ανα­πτυ­ξια­κές υπο­δο­μές πάνω στα οποία αγω­νί­ζε­σθε να στη­ρί­ξε­τε την Ελ­λά­δα του μέλ­λο­ντος. Μια Ελ­λά­δα απηλ­λαγ­μέ­νη από μνη­μό­νια, επι­τρο­πεί­ες και εξαρ­τή­σεις και ικανή να χτί­σει το δικό της μέλ­λον πάνω στο μο­να­δι­κό φυ­σι­κό και δο­μη­μέ­νο ελ­λη­νι­κό πε­ρι­βάλ­λον με τις αστεί­ρευ­τες δυ­νά­μεις του λαού μας.

 

Ένας θε­σμι­κός ρόλος που σας επι­βάλ­λει ακόμη να προ­σφέ­ρε­τε στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία μαζί με τη χαρά ενός κα­λύ­τε­ρου μέλ­λο­ντος και τη βε­βαιό­τη­τα ότι ο άνε­μος της αλ­λα­γής που φυ­σά­ει ού­ριος τον τε­λευ­ταίο καιρό πάνω από την ελ­λη­νι­κή πε­ρι­φέ­ρεια θα με­τα­φέ­ρει και πάλι την ενερ­γεια­κή και ανα­πτυ­ξια­κή του αύρα σε όλο τον ελ­λη­νι­κό χώρο.

 

Αυτή την αύρα πι­στεύ­ου­με να χα­ρί­σε­τε και στο εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο για πολλά χρό­νια νε­ο­κλασ­σι­κό μας μνη­μείο, στο Εθνι­κό μας Θέ­α­τρο.

 

Ζη­τά­με να υιο­θε­τή­σε­τε προ­σω­πι­κά αυτή την μνη­μεια­κή πο­λι­τι­στι­κή μας υπο­δο­μή και να την συ­μπε­ρι­λά­βε­τε μέσα στον κα­τά­λο­γο όχι των υπο­σχέ­σε­ων αλλά της υπεύ­θυ­νης και βα­ρειάς σας δια­βε­βαί­ω­σης  ότι θα ξα­να­γυ­ρί­σει  γρή­γο­ρα στην κοι­νω­νία και την πο­λι­τι­στι­κή ζωή της Δω­δε­κα­νή­σου και ολό­κλη­ρης της χώρας για να συ­νε­χί­σει τον αρ­χι­κό του πο­λι­τι­στι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό ρόλο.

 

Η το­πι­κή μας Αυ­το­διοί­κη­ση έχει δρο­μο­λο­γή­σει τε­λευ­ταία κά­ποια δια­δι­κα­στι­κά θέ­μα­τα με αρ­κε­τό οι­κο­νο­μι­κό κό­στος.

 

Όμως το με­γά­λο της  πρό­βλη­μα είναι η γεν­ναία και άμεση χρη­μα­το­δό­τη­ση του έργου, για να μπο­ρέ­σει αυτή η πο­λι­τι­στι­κή μας υπο­δο­μή να επα­νέλ­θει στην παλιά ζωή της Ρόδου και να απο­τε­λέ­σει ένα ακόμη βα­γό­νι στην ατμο­μη­χα­νή της ανά­πτυ­ξης που φι­λο­δο­ξεί­τε να χα­ρί­σε­τε σε όλη τη χώρα.

 

Σί­γου­ρα είναι πολλά τα προ­βλή­μα­τα που θα σας ει­ση­γη­θούν για επί­λυ­ση οι Αυ­το­διοι­κη­τι­κές Αρχές της πόλης μας και της ευ­ρύ­τε­ρης Αυ­το­διοι­κη­τι­κής μας Πε­ρι­φέ­ρειας. Στην αξιο­λό­γη­ση όμως και στην ιε­ράρ­χη­ση αυτών των προ­βλη­μά­των αυτών, σας ζη­τού­με να συ­μπε­ρι­λά­βε­τε και να συ­νε­κτι­μή­σε­τε με ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα και το πρό­βλη­μα της άμε­σης ανα­καί­νι­σης και της επα­να­λει­τουρ­γί­ας του Εθνι­κού μας θε­ά­τρου.

 

Ένα πρό­βλη­μα που η επί­λυ­σή του απο­τε­λεί όνει­ρο πολ­λών ετών και που η ικα­νο­ποί­η­σή του σί­γου­ρα θα απο­κα­τα­στή­σει τον σε­βα­σμό της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας στην Κυ­βέρ­νη­σή σας.

 

Υιο­θε­τή­σα­τε προ­σω­πι­κά και δε­σμευ­θή­κα­τε ως Πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας σε όλα τα μέχρι σή­με­ρα πε­ρι­φε­ρεια­κά συ­νέ­δρια, πολ­λές ανα­πτυ­ξια­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και πολλά ευ­ρεί­ας φύσης έργα υπο­δο­μής που εκ­κρε­μούν για πολλά χρό­νια και που εμπο­δί­ζουν τους ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης που χρειά­ζε­ται ο τόπος μας.

Βγά­λα­τε από τα χρο­νο­ντού­λα­πα με­λέ­τες και έργα και τα εντά­ξα­τε σε τρέ­χο­ντα και βρα­χυ­πρό­θε­σμα ανα­πτυ­ξια­κά προ­γράμ­μα­τα.

 

Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ,

Η μοίρα και η ιστο­ρία σας επι­φυ­λάσ­σει ένα ιδιαί­τε­ρο και χα­ρι­σμα­τι­κό προ­νό­μιο. Να δι­καιώ­σε­τε τις προσ­δο­κί­ες που επεν­δύ­ει η Ρόδος στην Κυ­βέρ­νη­σή σας και ιδιαί­τε­ρα στο πρό­σω­πό σας.

 

Να προ­σθέ­σε­τε ένα ακόμη θε­τι­κό λι­θα­ρά­κι στην υστε­ρο­φη­μία της πο­λι­τι­κής σας ζωής.

 

Μην απο­ποι­η­θεί­τε αυτή την πρό­κλη­ση.

 

Μην προ­σθέ­σε­τε μία ακόμη απο­γο­ή­τευ­ση στην ήδη φορ­τω­μέ­νη από θυ­σί­ες Ρο­δια­κή  κοι­νω­νία. Στα­θεί­τε μπρο­στά στην πρό­κλη­ση αυτή με την ευ­θύ­νη που ανα­λο­γεί στο θε­σμι­κό σας ρόλο, στην πο­λι­τι­κή σας προ­σω­πι­κό­τη­τα και την μέχρι σή­με­ρα πο­λι­τι­κή σας πο­ρεία.

 

Συν­δέ­στε την έξοδο της χώρας από τα μνη­μό­νια με την έξοδο του Εθνι­κού μας Θε­ά­τρου από την πα­ρα­τε­τα­μέ­νη εγκα­τά­λει­ψη και αχρη­σία και χα­ρί­στε ένα χα­μό­γε­λο αι­σιο­δο­ξί­ας σε όλους μας που πε­ρι­μέ­νου­με να ακού­σου­με από τα χείλη σας μια υπεύ­θυ­νη δέ­σμευ­ση ότι μια ακόμη κα­τά­κτη­ση του Ρο­δια­κού λαού θα συν­δε­θεί με τις κα­λύ­τε­ρες μέρες που υπό­σχε­ται η Κυ­βέρ­νη­σή σας.

 

Φι­λο­δο­ξή­σα­τε  και δε­σμευ­τεί­τε να εγκαι­νιά­σε­τε σύ­ντο­μα ως Πρω­θυ­πουρ­γός την επα­να­λει­τουρ­γία αυτής της ιστο­ρι­κής αλλά και τόσο ανα­γκαί­ας σή­με­ρα πο­λι­τι­στι­κής μας υπο­δο­μής.

Με εκτί­μη­ση

Μάνος Δ. Κόκ­κι­νος

τ.Δή­μαρ­χος Ρόδου