ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Κάποιοι θέλουν να μας οδηγήσουν σε ζούγκλα»

news room 18 λεπτά ανάγνωση
MHTΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Nα απα­ντή­σει σε αυτό που ονο­μά­ζει «επι­χεί­ρηση εργα­λειο­ποί­η­σης» της τρα­γω­δίας των Τεμπών επι­χει­ρεί μέσω της συνέ­ντευ­ξής του στην «Κ» ο πρω­θυ­πουρ­γός. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κατα­λο­γί­ζει στην αντι­πο­λί­τευση «τυφλή δια­μαρ­τυ­ρία που κρύβει έλλειψη θέσεων» και «επι­κίν­δυνη επίθεση στους θεσμούς». Εξηγεί ακόμη το σκε­πτικό του για την επιλογή Τασούλα για την Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας, μιλάει για την πολι­τική απέ­να­ντι στην Τουρκία και σχο­λιά­ζει τα σενάρια για πιθανό ανα­σχη­μα­τι­σμό.

– Την περα­σμένη Τετάρτη εξελέγη Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας ο κ. Τασού­λας. Η απόφασή σας να μην προ­τεί­νετε ξανά την κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου πού εδρά­ζε­ται; Θα ήταν ίδια εάν δεν είχε μεσο­λα­βή­σει ο νόμος για την ισότητα στον γάμο;

– Η κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου θα μείνει στην Ιστορία ως η πρώτη γυναίκα Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας. Την τιμούμε και είμαστε πάντα ευγνώ­μο­νες για την προ­σφορά της. Στη σημε­ρινή διεθνή συγκυ­ρία, ωστόσο, εν μέσω γεω­στρα­τη­γι­κών μετα­βο­λών και πολι­τι­κών ανα­τα­ρά­ξεων, έκρινα ότι η πατρίδα χρειά­ζε­ται Πρόεδρο με μακρά εμπει­ρία στα δημόσια πράγ­ματα. Και ο Κων­στα­ντί­νος Τασού­λας είναι, αναμ­φί­βολα, ένας πολι­τι­κός με αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά. Επί δεκα­ε­τίες, άλλωστε, έχει υπη­ρε­τή­σει ως δήμαρ­χος, ως βου­λευ­τής και υπουρ­γός. Κυρίως, όμως, ως πρό­ε­δρος της Βουλής, εκλεγ­μέ­νος για τρεις θητείες και με μεγάλες δια­κομ­μα­τι­κές πλειο­ψη­φίες.

Μητσο­τά­κης για εκλογή Τασούλα ως ΠτΔ: «Είμαι βέβαιος ότι θα αντα­πο­κρι­θεί στον υψηλό του ρόλο»

Λυπάμαι, μάλιστα, που κάποιοι προ­σπά­θη­σαν να τον εμπλέ­ξουν στη δική τους εργα­λειο­ποί­ηση της τρα­γω­δίας των Τεμπών. Και δεν μιλώ μόνο για τους γνω­στούς ακραί­ους. Γιατί είδα και τον κ. Ανδρου­λάκη να μη μένει καν στη Βουλή για να ακούσει το απο­τέ­λε­σμα της τελευ­ταίας ψηφο­φο­ρίας. Ενώ, στο μεταξύ, είχε παρα­σύ­ρει το κόμμα του σε ρόλο τρο­φο­δότη των πιο απί­στευ­των σενα­ρίων. Επα­να­λαμ­βάνω, λοιπόν, ότι η χώρα μας έχει ανάγκη από αλήθεια και σοβα­ρό­τητα. Γιατί η αμφι­σβή­τηση των θεσμών –από τον Κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό και τη Δικαιο­σύνη μέχρι και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας– κρύβει κιν­δύ­νους. Καταρ­γεί κανόνες και όρια, οδη­γώ­ντας στην κοι­νω­νική «ζούγκλα». Και ξέρουμε καλά ότι εκεί αδι­κού­νται πρώτοι οι πιο αδύ­να­μοι, καθώς επι­κρα­τεί ο νόμος του ισχυ­ρο­τέ­ρου.

Σε κάθε περί­πτωση, πάντως, είμαι βέβαιος ότι ο νέος Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας θα έχει μια επι­τυ­χη­μένη θητεία, ενώ­νο­ντας όλους τους Ελληνες και εκπέ­μπο­ντας κύρος και αξιο­πρέ­πεια για τη χώρα. Κάτι που θα επι­βε­βαιω­θεί στα χρόνια που έρχο­νται.

– Δια­τυ­πώ­νε­ται η κριτική ότι «παρα­βιά­σατε» ένα έθιμο 30 ετών –της δια­κομ­μα­τι­κής επι­λο­γής προ­έ­δρου– για να συσπει­ρώ­σετε την κοι­νο­βου­λευ­τική σας ομάδα.

– Ας πούμε κάποτε τα πράγ­ματα με το όνομά τους, μακριά από κατα­σκευα­σμέ­νους μύθους. Πρόσωπα ευρύ­τε­ρης εμβέ­λειας είχε και έχει και ο χώρος της Κεντρο­δε­ξιάς. Δεν πρό­κει­ται για προ­νό­μιο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Οπως και καμία πολι­τική ομάδα δεν μπορεί να μονο­πω­λεί τα χαρα­κτη­ρι­στικά που απαιτεί το ύπατο αξίωμα. Εκείνο που απο­τε­λεί σταθερή ανα­γκαιό­τητα είναι η κατάλ­ληλη, κάθε φορά, υπο­ψη­φιό­τητα να αντα­πο­κρί­νε­ται στις επι­τα­γές του εθνικού συμ­φέ­ρο­ντος και μόνο.

Δεν υπάρ­χουν «μονο­πώ­λια». Πρόσωπα ευρύ­τε­ρης εμβέ­λειας είχε και έχει και ο χώρος της Κεντρο­δε­ξιάς. Δεν πρό­κει­ται για προ­νό­μιο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Οπως και καμία πολι­τική ομάδα δεν μπορεί να μονο­πω­λεί τα χαρα­κτη­ρι­στικά που απαιτεί το ύπατο αξίωμα.

Αλλά αφού μιλάτε για «έθιμο», κύριε Παπα­ντω­νίου, ας θυμη­θούμε τι είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρ­νηση όταν το 1985 είχε προ­τεί­νει τον Χρήστο Σαρ­τζε­τάκη. Ενώ, και πιο πρό­σφατα, το 2009, ο Γιώργος Παπαν­δρέου, ως αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την εκλογή του Προ­έ­δρου ως μοχλό για να προ­κλη­θούν εκλογές. Αρνή­θηκε, όπως ξέρετε, τότε, την υπο­ψη­φιό­τητα Παπού­λια με τρόπο υπο­κρι­τικό. Ομως, ξαφνικά συμ­φώ­νησε με αυτήν λίγο μετά, όταν άλλαξε η κυβέρ­νηση. Αρα για ποια «δια­κομ­μα­τική παρά­δοση» μιλάμε;

– Να πάμε λίγο στην πρό­σφατη συνά­ντησή σας με τον πρόεδρο Μακρόν. Τι είπατε για το θέμα των πυραύ­λων Μeteor;

– Τα εν οίκω μη εν δήμω. Είχαμε μια εφ’ όλης της ύλης συζή­τηση από την οποία επα­να­βε­βαιώ­θηκε η άριστη σχέση στρα­τη­γι­κής συνερ­γα­σίας των δύο χωρών σε όλα τα επίπεδα. Ας μεί­νουμε εδώ, καθώς κατα­λα­βαί­νετε πως τα θέματα της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής και της άμυνας δεν προ­σφέ­ρο­νται για πολλές δημό­σιες συζη­τή­σεις…

Μητσο­τά­κης – Μακρόν: Οι πύραυ­λοι Meteor ξανά στην ατζέντα

– Πάντως, είδαμε την κυβέρ­νηση να κινεί­ται σε δια­φο­ρε­τικό τόνο όσον αφορά τους Meteor. Και θέλω να σας ρωτήσω εάν το υπουρ­γείο Αμυνας ήταν σε συνεν­νό­ηση με το Μαξίμου προ­κει­μέ­νου να προβεί σε δημόσια δια­μαρ­τυ­ρία προς τη Γαλλίδα πρέ­σβειρα. Εχει η κυβέρ­νηση δύο «πόλους» εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής;

– Η εξω­τε­ρική πολι­τική της χώρας είναι μία και εκφρά­ζε­ται από εμένα και συνο­λικά από το ΚΥΣΕΑ. Ο κάθε υπουρ­γός προ­φα­νώς ανα­φέ­ρε­ται στα θέματα που χει­ρί­ζε­ται καθη­με­ρινά. Η κατεύ­θυνση της κυβέρ­νη­σης, ωστόσο, είναι πάντοτε ενιαία και την απο­τυ­πώ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός. Μην ανα­ζη­τείτε, λοιπόν, δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε μια πολι­τική απο­λύ­τως συνε­κτική.

Συνε­κτική η πολι­τική μας. Ο κάθε υπουρ­γός προ­φα­νώς ανα­φέ­ρε­ται στα θέματα που χει­ρί­ζε­ται καθη­με­ρινά. Η κατεύ­θυνση της κυβέρ­νη­σης, ωστόσο, είναι πάντοτε ενιαία και την απο­τυ­πώ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός. Μην ανα­ζη­τείτε δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις σε μια πολι­τική απο­λύ­τως συνε­κτική.

– Στα ελλη­νο­τουρ­κικά, κύριε πρόεδρε. Το τελευ­ταίο διά­στημα φαί­νε­ται πως οι σχέσεις με την Αγκυρα έχουν επι­δει­νω­θεί. Πού βρι­σκό­μα­στε σήμερα; Σας περνά από το μυαλό πως η τακτική των τελευ­ταίων δύο ετών ήταν υπερ­βο­λικά αισιό­δοξη ως προς τις δυνα­τό­τη­τες βελ­τί­ω­σης των σχέσεων με την Τουρκία; Μήπως καλ­λιερ­γή­θη­καν υπερ­βο­λι­κές προσ­δο­κίες;

– Ποτέ δεν καλ­λιερ­γή­σαμε προσ­δο­κίες. Η Ελλάδα είχε ξεκά­θαρη θέση από την αρχή, χωρίς ποτέ να δια­πραγ­μα­τευ­θεί τις δια­χρο­νικά κόκ­κι­νες γραμμές μας. Τήρησε και τηρεί μια ενερ­γη­τική πολι­τική με ορατά απο­τε­λέ­σματα. Αλλωστε, τον δρόμο της ειρη­νι­κής συνύ­παρ­ξης εμείς τον ειση­γη­θή­καμε. Για να προ­σχω­ρή­σει σε αυτόν και η Τουρκία, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Τα «κεκτη­μένα», μάλιστα, έως τώρα ήταν πολλά και σημα­ντικά βήματα: από την απουσία παρα­βιά­σεων και έντασης στο Αιγαίο μέχρι την επί­σκεψη χιλιά­δων του­ρι­στών από τη γει­το­νική χώρα στα νησιά μας. Και από τη συνερ­γα­σία των δύο κρατών στο μέτωπο του Μετα­να­στευ­τι­κού και της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας μέχρι την ανί­χνευση κοινών οικο­νο­μι­κών δράσεων.

Είμαι υπέρ της καλής γει­το­νίας με τη χώρα που συνο­ρεύ­ουμε και με την οποία η γεω­γρα­φία μάς θέλει δίπλα δίπλα. Ομως δεν είμαι αφελής. Πιστεύω στα «ήρεμα νερά» ακριβώς γιατί εργά­ζο­μαι ώστε αυτά να είναι και ελεύ­θερα νερά. Γι’ αυτό και, παράλ­ληλα, η πατρίδα μας χτίζει ισχυρές συμ­μα­χίες στο εξω­τε­ρικό. Προ­στα­τεύει τα σύνορά της. Και ενι­σχύει όσο ποτέ την εθνική της άμυνα και τις Ενοπλες Δυνά­μεις της. Ακο­λου­θούμε, δηλαδή, μια πολι­τική που κάνει την Ελλάδα όλο και πιο ισχυρή.

– Εχετε προ­τεί­νει τη δημιουρ­γία κοινής ευρω­παϊ­κής άμυνας. Πόσο ρεα­λι­στική είναι αυτή η πρόταση στη σημε­ρινή Ε.Ε.;

– Θα θυμάστε ότι και παλαιό­τερα είχα προ­τά­ξει πρω­το­βου­λίες όπως τη δημιουρ­γία του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, που τελικώς έγινε πράξη με πολ­λα­πλά οφέλη. Ετσι θεώρησα ανα­γκαίο η χώρα μας να πρω­τα­γω­νι­στή­σει και στις δια­βου­λεύ­σεις με τους εταί­ρους μας για τη συγκρό­τηση ενός ενιαίου ταμείου για την Αμυνα. Για την εξαί­ρεση των αμυ­ντι­κών δαπανών από τους δημο­σιο­νο­μι­κούς κανόνες. Αλλά και για την αντι­πυ­ραυ­λική θωρά­κιση της ηπείρου μας.

Κυρ. Μητσο­τά­κης: Χαι­ρε­τί­ζουμε την πρόταση της Κομι­σιόν για τις αμυ­ντι­κές δαπάνες

Δεν σας κρύβω ότι, όταν πρω­το­ά­νοιξα το ζήτημα, οι υπο­στη­ρι­κτές δεν ήταν πολλοί. Ομως επέ­μεινα με διαρ­κείς τοπο­θε­τή­σεις στις συνό­δους, με αρθρο­γρα­φία μου στον διεθνή Τύπο, όπως και με επι­στολή προς την πρόεδρο της Ε.Ε. που συνυ­πέ­γραψα με τον Πολωνό ομόλογό μου Ντό­ναλντ Τουσκ. Με ικα­νο­ποί­ηση, λοιπόν, άκουσα, μετά το τελευ­ταίο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο, την πρόεδρο της Επι­τρο­πής Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν και τον πρόεδρο του Συμ­βου­λίου Αντόνιο Κόστα να δηλώ­νουν έτοιμοι να διε­ρευ­νή­σουν τρόπους δημο­σιο­νο­μι­κής ευε­λι­ξίας ώστε να αυξη­θούν οι αμυ­ντι­κές δαπάνες και να ενι­σχυ­θεί η ευρω­παϊκή άμυνα. Μένει, βέβαια, πολύς δρόμος για να κατα­λή­ξουν αυτές οι συζη­τή­σεις. Αλλά είναι ένας δρόμος που πλέον έχει ανοίξει. Οι δε πρό­σφα­τες γεω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις μάς επι­βάλ­λουν να τον δια­βούμε με ταχύ­τητα και απο­φα­σι­στι­κό­τητα.

– Να πάμε στην άλλη πλευρά του Ατλα­ντι­κού. Ανη­συ­χείτε από τις εξαγ­γε­λίες του προ­έ­δρου Τραμπ για τους δασμούς και τις επι­πτώ­σεις που μπορεί να έχουν στην ελλη­νική οικο­νο­μία; Μπορεί να υπάρξει ευρω­παϊκή απά­ντηση;

– Εχω πει επα­νει­λημ­μέ­νως ότι πιστεύω στην ευρω­α­τλα­ντική συνερ­γα­σία. Οφεί­λουμε να συνερ­γα­στούμε στους πολλούς τομείς όπου τα συμ­φέ­ρο­ντά μας συγκλί­νουν και να ανα­ζη­τή­σουμε λύσεις. Αλλωστε η επιβολή δασμών δεν είναι προς το συμ­φέ­ρον ούτε της Ε.Ε. ούτε των ΗΠΑ. Η Ευρώπη, λοιπόν, θα αντι­δρά­σει συλ­λο­γικά και ενιαία για να προ­στα­τεύ­σει τα συμ­φέ­ρο­ντά της όπως και όποτε αυτό χρεια­στεί. Προ­φα­νώς θα υπάρ­ξουν επι­πτώ­σεις, μικρό­τε­ρες όμως για την Ελλάδα λόγω του μικρό­τε­ρου όγκου και μερι­δίου των εξα­γω­γών της.

Μιλώ­ντας, πάντως, για κοινές προ­κλή­σεις, θα υπο­γραμ­μίσω ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να λείπει από το τραπέζι των ειρη­νευ­τι­κών συνο­μι­λιών για την Ουκρα­νία. Εφτασε ο καιρός, θα έλεγα, της γεω­πο­λι­τι­κής της ενη­λι­κί­ω­σης. Και η ώρα να ανα­ζη­τή­σει τη δική της ιδιαί­τερη θέση στον και­νούρ­γιο χάρτη των παγκό­σμιων συσχε­τι­σμών.

– Πολλοί εκφρά­ζουν αγωνία για την ελλη­νική οικο­νο­μία, πως εξα­κο­λου­θεί να είναι εύθραυ­στη, δέκα χρόνια μετά την οικο­νο­μική κατάρ­ρευση. Εχετε τέτοιο φόβο;

– Η ανθε­κτι­κό­τητα μιας οικο­νο­μίας κρί­νε­ται από αντι­κει­με­νι­κούς δείκτες. Πρώτον, από τη δημο­σιο­νο­μική της στα­θε­ρό­τητα. Να παράγει, δηλαδή, πλε­ο­νά­σματα αντί για ελλείμ­ματα. Δεύ­τε­ρον, από το κόστος δανει­σμού και την επεν­δυ­τική βαθμίδα στην οποία βρί­σκε­ται. Τρίτον, από το μερίδιο των εξα­γω­γών στο ΑΕΠ της. Τέταρ­τον, από το δημόσιο και ιδιω­τικό χρέος της. Και πέμπτον, από το μέγεθος της απα­σχό­λη­σης και της ανερ­γίας.

Σε όλους αυτούς τους δείκτες η οικο­νο­μία μας απέ­δειξε τα τελευ­ταία 5,5 χρόνια ότι μπορεί να θέτει φιλό­δο­ξους στόχους και να τους επι­τυγ­χά­νει. Ετσι, ανα­κτή­σαμε την επεν­δυ­τική βαθμίδα. Η ανά­πτυξη προ­χω­ρεί ταχύ­τερα από την ευρω­παϊκή παρά την παν­δη­μία και την ενερ­γειακή κρίση. Δανει­ζό­μα­στε χαμη­λό­τερα από μεγάλα ευρω­παϊκά κράτη. Μειώ­σαμε, επίσης, το δημόσιο χρέος κατά 55 μονάδες και το ιδιω­τικό κατά 27%. Παράλ­ληλα, παρά­γουμε πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα. Σχεδόν το μισό ΑΕΠ μας απο­τε­λεί­ται, πλέον, από διεθνώς εμπο­ρεύ­σιμα αγαθά και υπη­ρε­σίες. Ενώ δημιουρ­γή­σαμε 500.000 νέες θέσεις εργα­σίας, μειώ­νο­ντας την ανεργία κατά 50%. Και πολλά ακόμη…

Διορ­θώ­σαμε, άραγε, όλες τις διαρ­θρω­τι­κές αδυ­να­μίες της οικο­νο­μίας μας; Οχι! Εχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας, κυρίως μέχρι η συλ­λο­γική αυτή πρόοδος να εκφρα­στεί και στο δια­θέ­σιμο εισό­δημα του πολίτη. Ασφαλώς, έως τώρα μειώ­θη­καν φόροι, ενώ αυξή­θη­καν σε μόνιμη βάση οι μισθοί, οι συντά­ξεις και η κατώ­τατη αμοιβή. Μόνο το 2024 ο μέσος μισθός αυξή­θηκε κατά 7,2% σε σχέση με το 2023. Πρέπει, ωστόσο, να συνε­χί­σουμε με στόχο τα 1.500 ευρώ στον μέσο μισθό και τα 950 ευρώ στον κατώ­τατο. Αλλά και η μεσαία τάξη να ανα­κου­φι­στεί περισ­σό­τερο.

Μητσο­τά­κης: 350 εκατ. για ανα­βάθ­μιση υπο­δο­μών σε σχολεία – Εως τον Σεπτέμ­βριο έτοιμα τα πρώτα

Δουλειά, επίσης, πρέπει να κάνουμε στην περαι­τέρω μείωση του εμπο­ρι­κού μας ελλείμ­μα­τος, όπου χάρη στη γρήγορη ενερ­γειακή μετά­βαση προς τις ΑΠΕ ήδη το 2024 επι­τύ­χαμε να έχουμε εμπο­ρικό πλε­ό­να­σμα και να είμαστε καθαρά εξα­γω­γι­κοί. Και, φυσικά, πολλή προ­σπά­θεια απαι­τεί­ται για περισ­σό­τε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην Υγεία και στην Παιδεία. Στην περαι­τέρω ψηφιο­ποί­ηση του κράτους. Στην επι­τά­χυνση της απο­νο­μής δικαιο­σύ­νης. Στις συγκοι­νω­νίες. Και, ασφαλώς, στην ολο­κλή­ρωση του Κτη­μα­το­λο­γίου και των χρήσεων γης σε όλη τη χώρα.

Ολα αυτά είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τές μας. Σχέδια που προ­χω­ρούν ταυ­τό­χρονα και αθόρυβα και τα οποία θα απο­τυ­πώ­νο­νται στα­διακά σε απτά απο­τε­λέ­σματα. Κάτι που ισχύει και για τα μεγάλα δημόσια έργα μέχρι το ορόσημο του 2027. Το μετρό της Θεσ­σα­λο­νί­κης είναι ένα τέτοιο παρά­δειγμα.

«Πιστεύω στις μονο­κομ­μα­τι­κές κυβερ­νή­σεις. Και η πεποί­θησή μου αυτή ενι­σχύ­ε­ται και από όσα βλέ­πουμε να συμ­βαί­νουν στην υπό­λοιπη Ευρώπη», λέει ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στον Σταύρο Παπα­ντω­νίου. [ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ / ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ]

– Κύριε πρόεδρε, να περά­σουμε στο ζήτημα των Τεμπών. H κοινή γνώμη δέχεται το τελευ­ταίο διά­στημα διαρκώς αντι­φα­τι­κές πλη­ρο­φο­ρίες για το θέμα του παρά­νο­μου φορτίου. Και εσείς ο ίδιος έχετε εκφρά­σει δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις. Την Πέμπτη οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες απο­φάν­θη­καν πως τα βίντεο που είδαν το φως της δημο­σιό­τη­τας δεί­χνουν ότι δεν υπάρχει παρά­νομο φορτίο. Αν όμως τα πορί­σματα κάνουν ανα­φο­ρές για εύφλε­κτο υλικό, δεν φοβάστε πως η σύγχυση θα παρα­μεί­νει και πάλι δεν θα έχουμε ασφαλές συμπέ­ρα­σμα;

– Εμείς, κύριε Παπα­ντω­νίου, δεν κάνουμε τους δικα­στές, όπως κάποιοι στην αντι­πο­λί­τευση. Ειδικά δε σε σχέση με τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις, μένουμε στο γεγονός ότι οι δικα­στι­κοί πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες, που ερευ­νούν την υπόθεση από την πρώτη μέρα, συμπε­ραί­νουν ότι δεξα­με­νές εύφλε­κτου φορτίου στην εμπο­ρική αμα­ξο­στοι­χία δεν υπήρξαν. Μένει, ασφαλώς, η τελική πιστο­ποί­ηση των βίντεο από τις υπη­ρε­σίες της ΕΛ.ΑΣ. Εφόσον, όμως, επι­βε­βαιω­θεί η γνη­σιό­τητά τους, τότε όλο το σενάριο περί «παρά­νο­μου φορτίου» –άρα και τα τελευ­ταία επι­χει­ρή­ματα περί «συγκά­λυ­ψης»– καταρ­ρί­πτε­ται με κρότο.

Ακούω τα μηνύ­ματα δια­μαρ­τυ­ρίας, αρκεί να μένουν μακριά από σχέδια προ­σω­πι­κής προ­βο­λής

Η άγνοια είναι το έδαφος του λαϊ­κι­σμού. Η εμμο­νική καχυ­πο­ψία, ο πρώτος σπόρος του. Ενώ το ψέμα, όσο αλλό­κοτο και αν είναι, γίνεται το λίπασμα που τον βοηθά να ανθίσει και να γιγα­ντω­θεί. Eνα παρά­σιτο, δηλαδή, το οποίο δυστυ­χώς πότιζαν επί μήνες πολι­τι­κές δυνά­μεις και πρόσωπα της δημό­σιας ζωής που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται με τον πιο χυδαίο τρόπο τον ανεί­πωτο πόνο των συγ­γε­νών.

Και κάτι τελευ­ταίο: Σε μια περίοδο που πολλοί αμφι­σβη­τούν ευθέως τη Δικαιο­σύνη, έχω διπλό χρέος να υψώσω τείχος προ­στα­σίας στους λει­τουρ­γούς της. Aρα και στην ίδια τη Δημο­κρα­τία μας.

– Ναι. Εκφρά­ζε­ται, όμως, η απορία γιατί αυτό το απο­δει­κτικό υλικό εμφα­νί­στηκε τώρα, δύο χρόνια μετά το δυστύ­χημα. Δεν είναι λογικό να επι­τεί­νε­ται έτσι η καχυ­πο­ψία για το αν λει­τούρ­γησε σωστά η Πολι­τεία;

– Να συμ­φω­νή­σουμε σε μία σκέψη: ότι τα σημα­ντικά αυτά οπτικά ντο­κου­μέ­ντα, αν απο­δει­χθούν γνήσια, η Πολι­τεία δεν είχε κανέναν λόγο να τα δει καθυ­στε­ρη­μένα στη δικο­γρα­φία. Αντι­θέ­τως, φαί­νε­ται ότι η απο­κά­λυψή τους χαλάει τα σχέδια όσων προ­σπά­θη­σαν να επι­βιώ­σουν πολι­τικά χτί­ζο­ντας ένα ολό­κληρο αφήγημα πάνω σε θεωρίες συγκά­λυ­ψης. Από εκεί και πέρα, η Δικαιο­σύνη είμαι βέβαιος ότι θα δώσει απά­ντηση σε κάθε ερώτημα, παλιό και νέο.

– Φαί­νε­ται πάντως ότι η έρευνα θα μπο­ρούσε να είχε κατα­λή­ξει νωρί­τερα, αν δεν είχαν κατα­στρα­φεί στοι­χεία τις πρώτες ώρες. Η αντι­πο­λί­τευση μιλάει ακόμη για «μπάζωμα». Εχετε πλέον καθαρή εικόνα για το τι έγινε και τι δεν έγινε σωστά;

– Θα ήθελα, για ακόμα μία φορά, να κάνω έναν απα­ραί­τητο δια­χω­ρι­σμό: είναι ένα πράγμα η αξιο­λό­γηση κάθε επι­χει­ρη­σια­κού χει­ρι­σμού στο πεδίο –και ιδίως υπό το πρίσμα των αναγκών εκείνων των δρα­μα­τι­κών ωρών– και άλλο η ανυ­πό­στατη κατη­γο­ρία ότι τάχα έγινε «μπάζωμα». Δηλαδή ότι συνέβη κάτι που είχε στόχο τη συγκά­λυψη. Ακόμη και η χρήση του απε­χθούς αυτού όρου δηλώνει τις προ­θέ­σεις όσων τον επι­νό­η­σαν. Αλλά να συγκα­λύ­ψει ποιος, τι, ποιον και γιατί; Αυτό, πέραν του ότι προ­σκρούει στην κοινή λογική, δεν προ­κύ­πτει από πουθενά. Αντί­θετα, τώρα το επι­χεί­ρημα καταρ­ρέει με πάταγο. Και, τελικά, για να είμαστε καθαροί: εγώ δεν περί­μενα κανένα βίντεο για να αντι­κρούσω το ψέμα και τη χυδαιό­τητα!

Ασπίδα στη Δικαιο­σύνη. Σε μια περίοδο που πολλοί αμφι­σβη­τούν ευθέως τη Δικαιο­σύνη, έχω διπλό χρέος να υψώσω τείχος προ­στα­σίας στους λει­τουρ­γούς της. Aρα και στην ίδια τη Δημο­κρα­τία μας.

Σήμερα, ακόμη και υπό το φως των νέων δεδο­μέ­νων, θα επι­μείνω στην επιλογή την οποία έκανα εξαρχής: να ανα­ζη­τη­θεί η αλήθεια, να εντο­πι­στούν και να τιμω­ρη­θούν οι υπεύ­θυ­νοι και το κράτος να αντι­λη­φθεί τα κενά και τις παθο­γέ­νειές του, ώστε να βελ­τιω­θεί. Δεν θα υπο­τα­χθώ όμως στις θεωρίες συνω­μο­σίας, ούτε στα λαϊ­κι­στικά συν­θή­ματα και στην εργα­λειο­ποί­ηση ενός συλ­λο­γι­κού δρά­μα­τος. Ενα δυστύ­χημα που προ­κά­λεσε εθνικό πένθος δεν πρέπει να υπο­βι­βα­στεί σε φτηνό σύνθημα και σε μοχλό κομ­μα­τι­κών σχε­δια­σμών. Και σε αυτό επιμένω!

– Θα ανα­ζη­τη­θούν ευθύνες από τη Hellenic Train, στο πλαίσιο της σύμ­βα­σης που έχει υπο­γρά­ψει με το Δημόσιο; Σκο­πεύ­ετε να εγεί­ρετε το θέμα και δια­κρα­τικά, όταν συνα­ντη­θείτε με την κ. Μελόνι;

– Πριν και πάνω απ’ όλα, οφεί­λουμε να περι­μέ­νουμε τις απα­ντή­σεις της Δικαιο­σύ­νης και τον κατα­με­ρι­σμό ευθυνών. Ανε­ξάρ­τητα από αυτό, όμως, σίγουρα θα πιέσω ώστε η εται­ρεία να φέρει περισ­σό­τερα και καλύ­τερα τρένα, στον ταχύ­τερο δυνατόν χρόνο. Εως το 2027 η γραμμή Αθήνα – Θεσ­σα­λο­νίκη πρέπει να είναι εντελώς και­νούρ­για.

Στο μεταξύ, πάντως, πολλά βήματα έγιναν ήδη. Για παρά­δειγμα, η ολο­κλή­ρωση της τηλε­διοί­κη­σης, πλην του σημείου των κατα­στρο­φών του «Daniel». Η τοπο­θέ­τηση 300 καμερών σε όλο το δίκτυο και ο έλεγχος των τούνελ. Οι 120 νέες προ­σλή­ψεις στον ΟΣΕ και οι επι­πλέον 140 που ετοι­μά­ζο­νται. Αλλά και η ανα­διάρ­θρωση του ενιαίου φορέα των Ελλη­νι­κών Σιδη­ρο­δρό­μων. Πρέπει, ωστόσο, να γίνουν περισ­σό­τερα κι αυτό είναι και προ­σω­πικό μου στοί­χημα. Για να το πω δια­φο­ρε­τικά, δεσμεύ­ο­μαι για ένα πράγμα: θα ανα­ζη­τή­σουμε τους καλύ­τε­ρους για να ανα­λά­βουν τον νέο αυτόν οργα­νι­σμό, ανα­μέ­νο­ντας και τις προ­τά­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης. Μέσα στην επόμενη διετία, η Ελλάδα πρέπει να δια­θέ­τει έναν σιδη­ρό­δρομο αντάξιο της εποχής μας.

– Ποιο είναι το μήνυμα που λάβατε, τελικά, εσείς από τις συγκε­ντρώ­σεις; Πώς ερμη­νεύ­ετε το κύμα της δια­μαρ­τυ­ρίας και πώς αντα­πο­κρί­νε­στε σε αυτό;

– Κάθε πολίτης εκφρά­ζει την αγωνία του ή το αίτημά του για δικαιο­σύνη με τον τρόπο που επι­θυ­μεί. Είτε συμ­με­τέ­χο­ντας σε μία συγκέ­ντρωση, είτε με μία ανάρ­τηση στο Δια­δί­κτυο, είτε βουβά. Τα μηνύ­ματα αυτά τα ακούω και συχνά τα συμ­με­ρί­ζο­μαι. Αρκεί, όμως, να είναι αληθινά και να εδρά­ζο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Να μένουν μακριά από κομ­μα­τι­κές υστε­ρο­βου­λίες και έξω από σχέδια προ­σω­πι­κής προ­βο­λής.

Με αυτήν την έννοια, νιώθω ότι οι πολίτες ζητούν Αλήθεια και Δικαιο­σύνη. Κάτι που επι­διώ­κει και η Πολι­τεία, συν­δρά­μο­ντας, με κάθε τρόπο, το έργο της έρευνας και της ανά­κρι­σης. Αντι­λαμ­βά­νο­μαι, όμως, και ότι η κοινή γνώμη ζητά από εμάς να τρέ­ξουμε όσες αλλαγές χρειά­ζο­νται ώστε να μη συμβεί ξανά μία τέτοια τρα­γω­δία. Και αυτό, ακριβώς, κάνουμε.

Αναρ­θρες κραυγές. Eμείς εκπρο­σω­πούμε τη σιγου­ριά, το σχέδιο και το απο­τέ­λε­σμα. Ενώ η αντι­πο­λί­τευση την τυφλή δια­μαρ­τυ­ρία. Μία δια­μαρ­τυ­ρία, μάλιστα, που κάποτε γίνεται άναρθρη κραυγή δίχως προ­ο­πτική.

– Εσείς, εάν δεν ήσασταν πολι­τι­κός, θα πηγαί­νατε στις δια­δη­λώ­σεις, όπως είπε υπουρ­γός σας;

– Επα­να­λαμ­βάνω: δική μας δουλειά είναι να προ­χω­ρούμε κάθε πολι­τική η οποία θα απαντά θετικά στο δια­χρο­νικό αίτημα της κοι­νω­νίας για ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερο κράτος. Και ακριβώς αυτό είναι και η βασική μας διαφορά με την αντι­πο­λί­τευση: εμείς διεκ­δι­κούμε να εκπρο­σω­πούμε τη σιγου­ριά, το σχέδιο και το απο­τέ­λε­σμα. Ενώ εκείνη την τυφλή δια­μαρ­τυ­ρία. Μία δια­μαρ­τυ­ρία, μάλιστα, που κάποτε γίνεται άναρθρη κραυγή δίχως προ­ο­πτική. Ενας συνα­σπι­σμός τάχα «αντι-Μητσοτακικός», που κρύβει τη δική τους έλλειψη προ­γραμ­μά­των και θέσεων. Ε, λοιπόν, αυτήν τη στρέ­βλωση δεν θα την αφήσω να κλι­μα­κω­θεί. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από νέους διχα­σμούς, ούτε από νέες σκευω­ρίες. Εχει ανάγκη από στα­θε­ρό­τητα, ειδικά μέσα στο πρω­το­φα­νές νέο γεω­πο­λι­τικό περι­βάλ­λον στο οποίο έχουμε βρεθεί.

Αν χρεια­στεί, θα στη­ρί­ξουμε τη Σαντο­ρίνη και τα άλλα νησιά

– Κύριε πρόεδρε, η σει­σμική δρα­στη­ριό­τητα στη Σαντο­ρίνη συνε­χί­ζει να προ­κα­λεί ανη­συ­χία. Φοβάστε ότι μπορεί να υπάρξει επί­πτωση και στην εθνική οικο­νο­μία; Η κυβέρ­νηση έχει plan B σε αυτό το απευ­κταίο σενάριο που μπορεί να επη­ρε­ά­σει όχι μόνο τη Σαντο­ρίνη, αλλά όλο το του­ρι­στικό προϊόν της χώρας;

– Oπως θα έχετε δια­πι­στώ­σει, το κράτος έδρασε προ­λη­πτικά με όλες τις κρί­σι­μες δομές του και σε απόλυτη συνερ­γα­σία με την επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα, που παρα­κο­λου­θεί το φαι­νό­μενο της σει­σμι­κής ακο­λου­θίας στη Σαντο­ρίνη, στην Αμοργό και στα γει­το­νικά νησιά. Σε ό,τι αφορά τον του­ρι­σμό, αν και το φαι­νό­μενο διαρκεί σε περίοδο χαμηλής κίνησης, λάβαμε ήδη μέτρα στή­ρι­ξης των εργα­ζο­μέ­νων και των επι­χει­ρή­σεων εκεί. Ευελ­πι­στούμε ότι θα απο­κλι­μα­κω­θεί η σει­σμική δρα­στη­ριό­τητα, τονί­ζο­ντας και πάλι ότι τον πρώτο λόγο έχουν οι ειδικοί. Και σε κάθε περί­πτωση, η εμβλη­μα­τική Σαντο­ρίνη και τα γει­το­νικά νησιά, αν χρεια­στεί, θα υπο­στη­ρι­χθούν εκ νέου και κατά τη νέα του­ρι­στική περίοδο.

Καμία συνερ­γα­σία με τα κόμματα της Ακρο­δε­ξιάς

– Δεν θα σας ρωτήσω πότε θα κάνετε ανα­σχη­μα­τι­σμό, γιατί ξέρω ότι δεν θα πάρω απά­ντηση. Αλλά θα ήθελα να μου πείτε ποια θα είναι η φιλο­σο­φία και το εύρος των αλλαγών όταν γίνουν.

– Αντί να σας μιλήσω για ανα­σχη­μα­τι­σμούς που απο­τε­λούν το προ­σφι­λές θέμα των παρα­πο­λι­τι­κών στηλών, προτιμώ να σας μιλήσω για την Ελλάδα που αγω­νί­ζο­μαι να ανα­δείξω το 2027, με τη λήξη της δεύ­τε­ρης θητείας μας. Μια Ελλάδα που θα έχει βάλει τα δημόσια οικο­νο­μικά της σε τάξη και δεν θα είναι, πια, ουραγός στην Ευρώπη. Με μια οικο­νο­μία που θα παράγει πλε­ο­νά­σματα και θα έχει μειώσει την αντι­κοι­νω­νική φορο­δια­φυγή, χρη­μα­το­δο­τώ­ντας έτσι με περισ­σό­τε­ρους πόρους τη δημόσια υγεία, τα δημόσια σχολεία, τις μετα­φο­ρές και την άμυνά μας.

Μια Ελλάδα, επίσης, χωρίς ουρές στα επεί­γο­ντα των νοσο­κο­μείων και ατε­λεί­ω­τες λίστες ανα­μο­νής στα χει­ρουρ­γεία. Εναν τόπο όπου τα πανε­πι­στή­μια θα έχουν πάψει να είναι άβατα ανομίας και θα αντα­γω­νί­ζο­νται επί ίσοις όροις τα μη κρατικά, μη κερ­δο­σκο­πικά πανε­πι­στή­μια. Μια Ελλάδα με ποιο­τικά μέσα μαζικής μετα­φο­ράς. Με ριζικά ανα­νε­ω­μένο στόλο λεω­φο­ρείων, συρμών του ηλε­κτρι­κού και του μετρό. Και με έναν σιδη­ρό­δρομο που θα μετα­φέ­ρει με αξιο­πι­στία και ασφά­λεια τους επι­βά­τες στον προ­ο­ρι­σμό τους.

Μια Ελλάδα, όπως είπα, με καλύ­τερα εισο­δή­ματα, 1.500 ευρώ μέσο μισθό και 950 κατώ­τατο. Με λιγό­τε­ρες κοι­νω­νι­κές και περι­φε­ρεια­κές ανι­σό­τη­τες και περισ­σό­τερη ασφά­λεια στα σύνορα. Ενερ­γειακά αυτό­νομη και παρα­γω­γικά πιο ισχυρή. Με ένα κράτος το οποίο θα έχει ψηφιο­ποι­ή­σει όλες τις υπη­ρε­σίες του. Και στο οποίο η Δικαιο­σύνη θα λει­τουρ­γεί δίκαια και γρήγορα. Εχοντας, επι­τέ­λους, ένα ψηφιακό Κτη­μα­το­λό­γιο και τοπικά πολε­ο­δο­μικά σχέδια σε όλη τη χώρα.

Με άλλα λόγια, το πρό­γραμμα που εφαρ­μό­ζουμε είναι πολυ­διά­στατο και αγγίζει όλους τους τομείς της κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής ζωής με στόχο μια καλύ­τερη ζωή για τον πολίτη. Τα πρόσωπα επο­μέ­νως έχουν προ­φα­νώς τη σημασία τους, με μία και μόνο προ­ϋ­πό­θεση: να υπη­ρε­τούν διαρκώς αυτόν τον στόχο και αυτό το όραμα.

– Οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν πως η Ν.Δ. απέχει από το όριο της αυτο­δυ­να­μίας. Εάν η εικόνα αυτή παρα­μεί­νει, με ποιον θα επι­διώ­ξετε να συνερ­γα­στείτε;

– Πιστεύω στις μονο­κομ­μα­τι­κές κυβερ­νή­σεις. Και η πεποί­θησή μου αυτή ενι­σχύ­ε­ται και από όσα βλέ­πουμε να συμ­βαί­νουν στην υπό­λοιπη Ευρώπη. Η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα, η σοβα­ρό­τητα και το σίγουρο σχέδιο προς την οικο­νο­μική πρόοδο νομίζω ότι είναι σήμερα και θα είναι και αύριο τα καθο­ρι­στικά ζητού­μενα.

Οι ίδιοι ισχυ­ρι­σμοί, πάντως, ακού­γο­νταν και πριν από τις εκλογές του 2023. Και όμως δια­ψεύ­σθη­καν από τον ελλη­νικό λαό. Δική μας δουλειά είναι να κάνουμε πράξη το πρό­γραμμα για το οποίο εκλε­γή­καμε το 2023. Και είμαι σίγου­ρος ότι αν φανούμε συνε­πείς, τότε θα κερ­δί­σουμε και πάλι την εμπι­στο­σύνη των πολιτών.

– Στα δεξιά της Ν.Δ. το ποσοστό των κομ­μά­των έχει φ

θάσει σχεδόν στο 20%. Θεω­ρείτε πως έχετε κάνει και εσείς κάποιο λάθος και έχει αυξηθεί αυτό το ποσοστό; Θα κάνατε κάτι δια­φο­ρε­τικό;

– Δια­χω­ρίζω τα κόμματα αυτά από τους πολίτες που σκέ­φτο­νται να τα υπο­στη­ρί­ξουν. Ομως το λέω καθαρά: πρώτον, απο­κλείω κατη­γο­ρη­μα­τικά οποιο­δή­ποτε ενδε­χό­μενο συνερ­γα­σίας με τα κόμματα της Ακρο­δε­ξιάς. Και δεύ­τε­ρον, θα προ­σπαθώ συνεχώς με τις πολι­τι­κές που εφαρ­μό­ζουμε να απαντώ με χει­ρο­πια­στά έργα στα αιτή­ματα και στις αγωνίες αυτών των ανθρώ­πων.

Πηγή: kathimerini.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.