Η κολυμβήτρια Ραμπέα Ιατρίδου : Λύνει και αυτή τη σιωπή της για τη σεξουαλική παρενόχληση που υπέστη

Μορφή χιο­νο­στι­βά­δας έχουν πάρει οι απο­κα­λύ­ψεις αθλη­τριών για σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση ή κα­κο­ποί­η­ση που υπέ­στη­σαν, μετά τη θαρ­ρα­λέα εξο­μο­λό­γη­ση της Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου.

Η δύ­να­μη ψυχής της χρυ­σής ολυ­μπιο­νί­κη έδωσε το έναυ­σμα για να μοι­ρα­στούν τις προ­σω­πι­κές τους ιστο­ρί­ες τόσο η διε­θνής πο­λί­στρια Μάνια Μπί­κοφ, όσο και η κο­λυμ­βή­τρια τε­χνι­κής κο­λύμ­βη­σης Ρα­μπέα Ια­τρί­δου.

Τα στό­μα­τα ανοί­γουν και στο χώρο του ελ­λη­νι­κού αθλη­τι­σμού, ο οποί­ος φαί­νε­ται ότι κρύ­βει πολλά μυ­στι­κά που ανα­μέ­νε­ται το επό­με­νο διά­στη­μα να συ­ντα­ρά­ξουν τη χώρα. Εν­δε­χο­μέ­νως ένα ελ­λη­νι­κό κί­νη­μα #metoo να είναι σε εξέ­λι­ξη και η Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου να γίνει, αυτή τη φορά, ση­μαιο­φό­ρος, της προ­σπά­θειας να μάθει ο κό­σμος για τη σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση, αλλά και για ακόμη χει­ρό­τε­ρα πε­ρι­στα­τι­κά, που έχουν λάβει χώρα σε διά­φο­ρα αθλή­μα­τα, κι όχι μόνο.

Η απο­κά­λυ­ψη της Ια­τρί­δου

Με αφορ­μή τις απο­κα­λύ­ψεις των συ­να­θλη­τριών της, η Ρα­μπέα Ια­τρί­δου εξο­μο­λο­γή­θη­κε σε ανάρ­τη­σή της στο Facebook την σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση που υπέ­στη από ιδιώ­τη για­τρό.

Έπει­τα από τραυ­μα­τι­σμό της, επι­σκέ­φτη­κε ιατρό του ασφα­λι­στι­κού της φορέα, ο οποί­ος την εξέ­τα­σε γυμνή χωρίς να υπάρ­χει προ­φα­νής λόγος. Πα­ρό­μοια πε­ρι­στα­τι­κά έχουν βιώ­σει και εξα­κο­λου­θούν και βιώ­νουν πολ­λές γυ­ναί­κες.

Η πε­ρι­γρα­φή της είναι ανα­τρι­χια­στι­κή: «Ο για­τρός, μου ζή­τη­σε αμέ­σως να μείνω με το εσώ­ρου­χο. Αφού έκανε σύ­ντο­μες ερω­τή­σεις και με εξέ­τα­σε στο ει­δι­κό κρε­βά­τι πιά­νο­ντας συ­νε­χώς το σώμα μου σε ση­μεία που δεν δι­καιο­λο­γού­σε η εξέ­τα­ση, μου ζή­τη­σε να ση­κω­θώ και να σκύψω. Στά­θη­κα αντι­κρι­στά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυ­ρί­σεις και θα σκύ­ψεις μπρο­στά μου. Είχα πα­νι­κο­βλη­θεί, το ένιω­θα τε­λεί­ως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντι­δρά­σω, το όχι είχε κολ­λή­σει σαν λυγ­μός στο λαιμό μου και δεν κα­τά­φε­ρε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζή­τη­σε και ο σι­χα­μέ­νος στά­θη­κε ακρι­βώς πίσω μου και χού­φτω­σε με πρό­φα­ση την εξέ­τα­ση μη­ρούς και γλου­τούς».

Δείτε την ανάρ­τη­σή της:

H απο­κά­λυ­ψη της σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης της Ολυ­μπιο­νί­κη μας Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου έσκα­σε σαν βόμβα λες και τα εγκλή­μα­τα αυτής της κα­τη­γο­ρί­ας είναι κάτι σπά­νιο για την «πο­λι­τι­σμέ­νη» κοι­νω­νία μας και όλοι δή­λω­σαν σο­κα­ρι­σμέ­νοι που ο Ελ­λη­νι­κός πρω­τα­θλη­τι­σμός δεν είναι αγνός και δεν στε­λε­χώ­νε­ται από ενά­ρε­τους αν­θρώ­πους…

Μετά το σοκ η βροχή του εύ­κο­λου σχο­λια­σμού και η ευ­και­ρία των πολ­λών να κρί­νουν πίσω από τα πλη­κτρο­λό­γιά τους και αρ­κε­τών κο­μπλε­ξι­κών να νιώ­σουν ανώ­τε­ροι κα­τη­γο­ρώ­ντας το θύμα είτε ευ­θέ­ως είτε με υπο­νο­ού­με­να για τον χρόνο που διά­λε­ξε να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει την ιστο­ρία της.

Στην ανά­γνω­ση της ιστο­ρί­ας της έμει­να για ώρες σιω­πη­λή. Σκέ­φτη­κα πόσα έχει πε­τύ­χει αυτή η γυ­ναι­κά­ρα με το εθνό­ση­μο στο στή­θος της και στα πανιά της και προ­σπά­θη­σα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της. Σκέ­φτη­κα πως θα αι­σθα­νό­μουν, τι θα σκε­φτό­μουν, τι θα έκανα. Τι θα επέ­λε­γα να κάνω και πως θα το έπνι­γα μέσα μου.. Σί­γου­ρα δεν μπο­ρείς να το νιώ­σεις σκέ­φτη­κα αν δεν το έχεις ζήσει.

Η πε­ρί­πτω­ση Μπί­κοφ

Την επό­με­νη ημέρα ήρθε η ανάρ­τη­ση της φίλης Μά­νιας Μπί­κοφ για τον για­τρό της εθνι­κής υδα­το­σφαί­ρι­σης που υπο­χρέ­ω­νε τις αθλή­τριες να κα­τε­βά­ζουν το μαγιό τους, να τα­ρά­ξει τα δικά μου νερά με μια αλυ­σι­δω­τή αντί­δρα­ση που με πήγε πολλά χρό­νια πίσω, σαν μια πτώση μια τσου­λή­θρα που δεν μπό­ρε­σα να στα­μα­τή­σω πριν προ­σγειω­θώ σε ένα ια­τρείο της Θεσσ­σα­λο­νί­κης, σχε­δον 27 χρό­νια πριν.

Στη διάρ­κεια της αθλη­τι­κής μου κα­ριέ­ρας είχα μόνο άν­δρες προ­πο­νη­τές και συ­νο­δούς στις απο­στο­λές και ήταν όλοι τους άψο­γοι, δεν είχα ποτέ πα­ρά­πο­νο.

«Ο για­τρός, μου ζή­τη­σε να μείνω με το εσώ­ρου­χο»

Λίγο πριν τα 19 μου, στην επα­νεκ­κί­νη­ση εντα­τι­κών προ­πο­νή­σε­ων μετά από ολι­γό­μη­νη παύση για τις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις σε μια στιγ­μή ανω­ρι­μό­τη­τας στο γυ­μνα­στή­ριο του Τζίμη Σα­μα­ρά, χωρίς καλό ζέ­στα­μα δέ­χτη­κα μια πρό­κλη­ση για μια άσκη­ση που κα­τέ­λη­ξε σε άσχη­μη θλάση του δι­κε­φά­λου του δε­ξιού πο­διού. Κά­λε­σα αμέ­σως τον αθλί­α­τρο που με πα­ρα­κο­λου­θού­σε αλλά λόγω φόρ­του θα με έβλε­πε το επό­με­νο από­γευ­μα αργά. Ο φόβος μου πως κάτι κακό έχει γίνει με οδή­γη­σε να κλεί­σω ρα­ντε­βού και σε ορ­θο­πε­δι­κό του ασφα­λι­στι­κού φορέα κοντά στο σπίτι.. Ο για­τρός, μου ζή­τη­σε αμέ­σως να μείνω με το εσώ­ρου­χο. Αφού έκανε σύ­ντο­μες ερω­τή­σεις και με εξέ­τα­σε στο ει­δι­κό κρε­βά­τι πιά­νο­ντας συ­νε­χώς το σώμα μου σε ση­μεία που δεν δι­καιο­λο­γού­σε η εξέ­τα­ση, μου ζή­τη­σε να ση­κω­θώ και να σκύψω. Στά­θη­κα αντι­κρι­στά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυ­ρί­σεις και θα σκύ­ψεις μπρο­στά μου. Είχα πα­νι­κο­βλη­θεί, το ένιω­θα τε­λεί­ως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντι­δρά­σω, το όχι είχε κολ­λή­σει σαν λυγ­μός στο λαιμό μου και δεν κα­τά­φε­ρε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζή­τη­σε και ο σι­χα­μέ­νος στά­θη­κε ακρι­βώς πίσω μου και χού­φτω­σε με πρό­φα­ση την εξέ­τα­ση μη­ρούς και γλου­τούς, Με ένα εξί­σου σι­χα­μέ­νο χα­μό­γε­λο μου συ­ντα­γο­γρά­φη­σε λίγο μετά φάρ­μα­κα. Μόλις έκλει­σα την πόρτα πίσω μου ξέ­σπα­σα σε κλάμα και έσκι­σα τη συ­ντα­γή σε χι­λιά­δες κομ­μα­τά­κια. Εκανα ώρα να γυ­ρί­σω στο σπίτι μέχρι να μη φαί­νε­ται το κλάμα μου γιατι αν έλεγα τι έγινε ο πα­τέ­ρας μου θα πή­γαι­νε και θα τον πε­τού­σε από το μπαλ­κό­νι αφού πρώτα τον είχε κάνει τόπι στο ξύλο..

Το ίδιο βράδυ πήγα στο ια­τρείο του αθλί­α­τρου μου σαν φο­βι­σμέ­νο κου­τά­βι.. «Βγά­ζου­με πα­που­τσά­κια και καλ­τσού­λες και ανε­βαί­νου­με στο κρε­βα­τά­κι» μου είπε γλυκά. «Για­τρέ να βγάλω τη φόρμα;» «Όχι βέ­βαια» απά­ντη­σε ήρεμα, «δε χρειά­ζε­ται για την εξέ­τα­ση». Η εξέ­τα­ση πε­ρι­λάμ­βα­νε εντο­λές κί­νη­σης, εκτέ­λε­ση και ακό­λου­θη ερώ­τη­ση για το είδος και την έντα­ση του πόνου και το μόνο που άγ­γι­ξε ήταν ο αστρά­γα­λος και η κνήμη μου για να διορ­θώ­σει κί­νη­ση.. Με τις θε­ρα­πεί­ες και την αγωγή σε λίγες ημέ­ρες ήμουν πάλι σε θέση να κο­λυ­μπή­σω αλλά το σκη­νι­κό στον πρώτο για­τρό έκανα χρό­νια να το ξε­πε­ρά­σω και ο τρό­πος που διά­λε­ξα για να το δια­χει­ρι­στώ ήταν να το δια­κω­μω­δή­σω ώσπου τε­λι­κά το ξέ­χα­σα. Ημουν μικρή, φο­βι­σμέ­νη και εντε­λώς άβγαλ­τη.

Με αφορ­μή την εξι­στό­ρη­σή σου Μάνια, που με αφορ­μή την εξι­στό­ρη­ση της Σο­φί­ας, το ξέ­θα­ψες από τη μνήμη σου, το ξέ­θα­ψα κι εγώ από τη δική μου.. Σαφώς και δεν εξι­σώ­νε­ται σε καμία πε­ρί­πτω­ση με αυτή ενός βια­σμού αλλά η πα­ρε­νό­χλη­ση και η κα­κο­ποί­η­ση ανε­ξάρ­τη­τα από την βα­ρύ­τη­τα του πε­ρι­στα­τι­κού γε­μί­ζουν με αι­σθή­μα­τα ντρο­πής το θύμα.

Πολύ φο­βά­μαι πως πολ­λές αθλή­τριες έχουν ανά­λο­γες ή πολύ πιο σο­βα­ρές ιστο­ρί­ες να δι­η­γη­θούν. Το λάθος δεν είναι ότι πνί­ξα­με τις ιστο­ρί­ες μέσα μας. Το λάθος είναι ότι δεν εί­χα­με την αί­σθη­ση ότι θα μας (υπο)στη­ρί­ξουν για να τις πούμε και φυ­σι­κά φο­βό­μα­σταν τον σχο­λια­σμό και την κρι­τι­κή από τους «δι­κα­στές» γι’ αυτό δεν εί­χα­με το θάρ­ρος. Η κάθε γυ­ναί­κα χρειά­ζε­ται τη στή­ρι­ξη μας αν και όταν απο­φα­σί­σει να μι­λή­σει, όταν βρει το θάρ­ρος μέσα της.

Κύμα συ­μπα­ρά­στα­σης

Η απο­κά­λυ­ψη της Μπε­κα­τώ­ρου αλλά και η άθλια ανα­κοί­νω­ση της Ιστιο­πλοϊ­κής Ομο­σπον­δί­ας, έχει προ­κα­λέ­σει κύμα αντι­δρά­σε­ων, θε­τι­κών και αρ­νη­τι­κών.

Στον από­η­χο των επι­κρί­σε­ων για τη στάση της Ελ­λη­νι­κής Ομο­σπον­δί­ας Ιστιο­πλο­ΐ­ας,  που ζή­τη­σε από τη Σοφία Μπε­κα­τώ­ρου «να γίνει πιο συ­γκε­κρι­μέ­νη» στις κα­ταγ­γε­λί­ες της, ο πρό­ε­δρος του Ιστιο­πλοϊ­κού Ομί­λου Πει­ραιώς και μέλος του ΔΣ της ΕΙΟ Γιάν­νης Πα­πα­δη­μη­τρί­ου υπέ­βα­λε την πα­ραί­τη­σή του, λέ­γο­ντας πως θέλει να «υπε­ρα­σπι­στεί το κύρος του θε­σμού της Ομο­σπον­δί­ας και την ιστο­ρία του αθλή­μα­τος», ζη­τώ­ντας από τη Δι­καιο­σύ­νη να επι­σπεύ­σει τις δια­δι­κα­σί­ες «ώστε να δια­λευ­καν­θεί σε βάθος η κα­ταγ­γε­λία που θίγει την τιμή και την υπό­λη­ψη όσων ερ­γά­ζο­νται για την πρό­ο­δο και την ανά­πτυ­ξη του αθλή­μα­τος».