Typhoon Project: Ένας «Τυφώνας» που καθαρίζει γιαλό γιαλό

Φυ­σι­κός θη­σαυ­ρός, ζω­τι­κός πυ­λώ­νας της οι­κο­νο­μί­ας και ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της πο­λι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας της Ελ­λά­δας απο­τε­λεί η ακτο­γραμ­μή της, που ως γνω­στόν κα­τα­γρά­φε­ται ως η με­γα­λύ­τε­ρη στην Ευ­ρώ­πη. Ωστό­σο, η θα­λάσ­σια ρύ­παν­ση, κυ­ρί­ως από πλα­στι­κά απορ­ρίμ­μα­τα, φε­λι­ζόλ και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να αλιευ­τι­κά ερ­γα­λεία, επι­γρά­φε­ται ως διαρ­κής απει­λή για τις ακτές της χώρας.

Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή, τα τε­λευ­ταία έξι χρό­νια δρα­στη­ριο­ποιεί­ται το Typhoon Project, που απο­τε­λεί εμ­βλη­μα­τι­κή πρω­το­βου­λία του Κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος Αθα­νά­σιος Κ. Λα­σκα­ρί­δης και ανα­ντίρ­ρη­τα το­πο­θε­τεί­ται στο επί­κε­ντρο των πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών δρά­σε­ων στην Ελ­λά­δα.

Με αιχμή του το ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νο, νορ­βη­γι­κής κα­τα­σκευ­ής, επι­χει­ρη­σια­κό πλοίο «Τυ­φώ­νας», το μο­να­δι­κό στη Με­σό­γειο αφιε­ρω­μέ­νο απο­κλει­στι­κά στον κα­θα­ρι­σμό ακτών, το Ιδρυ­μα ανα­δει­κνύ­ει στην πράξη ότι η συ­στη­μα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση μπο­ρεί να απο­κα­τα­στή­σει το θα­λάσ­σιο πε­ρι­βάλ­λον.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι ο «Τυ­φώ­νας», με μήκος 72 μέ­τρων, δια­θέ­τει πέντε τα­χύ­πλοα και μό­νι­μο πλή­ρω­μα 35 ατό­μων, ενώ επι­χει­ρεί 365 ημέ­ρες τον χρόνο σε δυ­σπρό­σι­τες και απο­μο­νω­μέ­νες ακτές. Η ομάδα του ερ­γά­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά, σε δύ­σκο­λες συν­θή­κες πε­δί­ου και επί οκτα­ώ­ρου βά­σε­ως, απο­μα­κρύ­νο­ντας χι­λιά­δες τό­νους απορ­ριμ­μά­των και συλ­λέ­γο­ντας με το χέρι ακόμη και τον πιο μικρό κόκκο φε­λι­ζόλ, ώσπου να εξα­φα­νι­στεί και το τε­λευ­ταίο ίχνος ρύ­παν­σης.

Ο απο­λο­γι­σμός της εξα­ε­τούς δια­δρο­μής του είναι εντυ­πω­σια­κός. Από την έναρ­ξη της δρά­σης του, το 2019, μέχρι σή­με­ρα, με χι­λιά­δες ώρες κα­θα­ρι­σμών, έχουν κα­θα­ρι­στεί 4.426 ακτές σε όλη την Ελ­λά­δα, έχουν απο­μα­κρυν­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρα από 22 εκα­τομ­μύ­ρια τε­μά­χια απορ­ριμ­μά­των, συ­νο­λι­κού βά­ρους 903 τόνων και όγκου 45.000 κυ­βι­κών μέ­τρων -όγκος ίσος με 18 πι­σί­νες ολυ­μπια­κών δια­στά­σε­ων.

Είναι κοι­νός τόπος ότι πίσω από κάθε αριθ­μό και κάθε απόρ­ριμ­μα κρύ­βε­ται μία ιστο­ρία: άλ­λο­τε συ­γκλο­νι­στι­κή, όπως οι 260 προ­σφυ­γι­κές λέμ­βοι στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου και τα πο­λε­μι­κά πυ­ρο­μα­χι­κά στο Ιόνιο, άλ­λο­τε πα­ρά­δο­ξη, όπως ένα κου­τά­κι ανα­ψυ­κτι­κού από το Μου­ντιάλ του ’80, κι άλ­λο­τε βαθιά αν­θρώ­πι­νη, όπως ταυ­τό­τη­τες και δια­βα­τή­ρια που μι­λούν για ζωές σε με­τά­βα­ση.

Το πρό­γραμ­μα έχει ήδη ολο­κλη­ρώ­σει τον πρώτο κα­θα­ρι­σμό της ολό­κλη­ρης νη­σιω­τι­κής και του με­γα­λύ­τε­ρου μέ­ρους της ηπει­ρω­τι­κής ακτο­γραμ­μής, ενώ από τον Φε­βρουά­ριο του 2023 βρί­σκε­ται σε δεύ­τε­ρο κύκλο κα­θα­ρι­σμών.

ΚΑ­ΤΑ­ΓΡΑ­ΦΗ

Το Typhoon Project πε­ρι­λαμ­βά­νει και επι­στη­μο­νι­κή κα­τα­γρα­φή του ίδιου του κα­θα­ρι­σμού. Ο,τι συλ­λέ­γε­ται κα­τα­γρά­φε­ται, τα­ξι­νο­μεί­ται, ζυ­γί­ζε­ται και με­τριέ­ται. Εχει δη­μιουρ­γη­θεί η με­γα­λύ­τε­ρη και πλη­ρέ­στε­ρη βάση δε­δο­μέ­νων για την πα­ρά­κτια ρύ­παν­ση στη Με­σό­γειο, η οποία αξιο­ποιεί­ται ήδη από πα­νε­πι­στή­μια στην Ελ­λά­δα και το εξω­τε­ρι­κό.

ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΙΕΣ

Μέσα από συ­νερ­γα­σί­ες με το Πα­νε­πι­στή­μιο Πα­τρών, το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου και το Πο­λυ­τε­χνείο Κρή­της, ο «Τυ­φώ­νας» λει­τουρ­γεί ως κι­νη­τό ερευ­νη­τι­κό κέ­ντρο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πρω­το­πο­ρια­κές επι­στη­μο­νι­κές με­λέ­τες για τη θα­λάσ­σια ρύ­παν­ση.Πα­ράλ­λη­λα, το πρό­γραμ­μα ενερ­γο­ποιεί τις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες στις πε­ριο­χές που επι­χει­ρεί.

ΕΘΕ­ΛΟ­ΝΤΕΣ

Στις δρά­σεις του συμ­με­τέ­χουν εκα­το­ντά­δες εθε­λο­ντές των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων, μα­θη­τές και το­πι­κοί σύλ­λο­γοι, καλ­λιερ­γώ­ντας πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή συ­νεί­δη­ση και δί­νο­ντας στη δράση εθνι­κή διά­στα­ση. Ολες τις επο­χές του χρό­νου, σε κάθε γωνιά της Ελ­λά­δας, ο «Τυ­φώ­νας» βρί­σκε­ται εκεί, με όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρους συμ­μά­χους.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ

Το Typhoon Project απο­τε­λεί την πλη­ρέ­στε­ρη έκ­φρα­ση του ορά­μα­τος του ιδρυ­τή, κ. Αθα­νά­σιου Λα­σκα­ρί­δη, για την απο­κα­τά­στα­ση των ελ­λη­νι­κών ακτών και την επα­να­φο­ρά τους στην αρ­χι­κή τους ομορ­φιά, ενώ ολό­κλη­ρο το έργο χρη­μα­το­δο­τεί­ται απο­κλει­στι­κά από το Κοι­νω­φε­λές Ιδρυ­μα Αθα­νά­σιος Κ. Λα­σκα­ρί­δης.

ΤΟ ΣΤΟΙ­ΧΗ­ΜΑ

Οπως υπο­γραμ­μί­ζει η εκτε­λε­στι­κή διευ­θύ­ντρια του Ιδρύ­μα­τος, Πέγκυ Ξη­ρο­τα­γά­ρου: «Η θά­λασ­σα είναι κομ­μά­τι της ταυ­τό­τη­τάς μας και η προ­στα­σία της κοινή μας ευ­θύ­νη. Ακτές που κά­πο­τε ήταν γε­μά­τες απορ­ρίμ­μα­τα έχουν αρ­χί­σει να ανα­κτώ­νται ξανά. Είναι το στοί­χη­μα που κερ­δί­ζου­με κα­θη­με­ρι­νά».

Πηγή: eleftherostypos.gr