Γεραπετρίτης: Παράθυρο ευκαιρίας η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στη Ν.Υόρκη

Στη Νέα Υόρκη ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός και ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος θα θέ­σουν τον νέο οδικό χάρτη του ελ­λη­νο­τουρ­κι­κού δια­λό­γου ενό­ψει και της σύ­γκλη­σης στο τέλος του έτους του Ανώ­τα­του Συμ­βού­λιου Συ­νερ­γα­σί­ας, ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην εφη­με­ρί­δα «Τα ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο».

«Το γε­γο­νός ότι, παρά τις ση­μα­ντι­κές δια­φω­νί­ες που υφί­στα­νται, δια­τη­ρού­νται ανοι­κτοί οι δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας απο­τυ­πώ­νει τη βού­λη­ση των μερών να εδραιώ­σουν την ηρε­μία και τη στα­θε­ρό­τη­τα στη γει­το­νιά μας», το­νί­ζει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Όπως ανα­φέ­ρει, η Ελ­λά­δα «προ­σέρ­χε­ται στον διά­λο­γο επί του μόνου ζη­τή­μα­τος που μπο­ρεί να αχθεί ενώ­πιον διε­θνούς δι­καιο­δο­σί­ας, δη­λα­δή την οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ με την αυ­το­πε­ποί­θη­ση που της προσ­δί­δει η ανα­βαθ­μι­σμέ­νη δι­πλω­μα­τι­κή της θέση».

«Στη συ­γκυ­ρία αυτή, θεωρώ ότι υφί­στα­ται, πράγ­μα­τι, ένα πα­ρά­θυ­ρο ευ­και­ρί­ας ώστε να δια­σφα­λι­στεί μακρά ει­ρή­νη στην πε­ριο­χή μας», υπο­γραμ­μί­ζει και προ­σθέ­τει:

«Η από­φα­ση ότι είναι ώρι­μες οι συν­θή­κες ώστε να εξου­σιο­δο­τη­θούν οι δύο Υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών να εξε­τά­σουν αν υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο εξεύ­ρε­σης κοινά απο­δε­κτής λύσης ενα­πό­κει­ται στους ηγέ­τες των δύο χωρών».

Ερω­τη­θείς για το Κυ­πρια­κό, ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της ανα­φέ­ρει ότι «μετά από με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα απρα­ξί­ας και κα­τό­πιν έντο­νης δι­πλω­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, σε σύ­μπνοια με την Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία, έχει επα­νέλ­θει στην πρώτη γραμ­μή της ατζέ­ντας του ΟΗΕ».

Πα­ράλ­λη­λα, προ­σθέ­τει, εντός της ΕΕ εξε­λίσ­σε­ται η συ­ζή­τη­ση περί ευ­ρω­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων, με ανα­φο­ρά στο Κυ­πρια­κό, όπως κα­τα­γρά­φη­κε στα Συ­μπε­ρά­σμα­τα του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου τον Απρί­λιο 2024. Ση­μειώ­νει δε ότι «η βελ­τί­ω­ση των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων δη­μιουρ­γεί πιο εύ­φο­ρο έδα­φος».

«Είναι, εντού­τοις, αυ­το­νό­η­το ότι η επα­νεκ­κί­νη­ση του δια­λό­γου στην κα­τεύ­θυν­ση της εξεύ­ρε­σης μό­νι­μης, δί­και­ης και βιώ­σι­μης λύσης για την επα­νέ­νω­ση του νη­σιού δεν μπο­ρεί σε καμία πε­ρί­πτω­ση να γίνει εκτός του πλαι­σί­ου των ψη­φι­σμά­των του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ για τη δι­ζω­νι­κή δι­κοι­νο­τι­κή ομο­σπον­δία. Λύση χωρίς συ­ζή­τη­ση δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει, όμως συ­ζή­τη­ση που θέτει όρους εκτός του διε­θνούς δί­καιου είναι μη απο­δε­κτή», το­νί­ζει.

Ανα­φο­ρι­κά με την πα­ρα­βί­α­ση της Συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών από την κυ­βέρ­νη­ση της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ση­μειώ­νει πως ανε­ξάρ­τη­τα από την πο­λι­τι­κή στάση του κα­θε­νός, η Συμ­φω­νία είναι διε­θνές κεί­με­νο δε­σμευ­τι­κό για τα μέρη, το οποίο υπε­ρι­σχύ­ει κάθε διά­τα­ξης νόμου και δεν μπο­ρεί να τρο­πο­ποι­η­θεί μο­νο­με­ρώς.

«Πα­ρα­κο­λου­θού­με συ­στη­μα­τι­κά την πα­ρα­βί­α­ση της Συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών εκ μέ­ρους της ηγε­σί­ας της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας και αντι­δρού­με άμεσα και αδιά­λει­πτα σε πο­λι­τι­κό και υπη­ρε­σια­κό επί­πε­δο, ενη­με­ρώ­νο­ντας τους εταί­ρους μας δι­με­ρώς και τους διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς».

«Εάν συ­νε­χι­στεί η πα­ρα­βί­α­ση του πυ­ρή­να της Συμ­φω­νί­ας, υφί­στα­νται ασφα­λι­στι­κές δι­κλεί­δες τις οποί­ες η χώρα μας γνω­ρί­ζει άρι­στα. Η επι­λε­κτι­κή εφαρ­μο­γή του διε­θνούς δι­καί­ου έχει τί­μη­μα».

«Ο λαϊ­κι­σμός στα εθνι­κά θέ­μα­τα είναι ολέ­θριος»

Ανα­φο­ρι­κά με τα πε­νή­ντα χρό­νια της Με­τα­πο­λί­τευ­σης, που χα­ρα­κτη­ρί­ζει την πιο ομαλή και πλέον ευ­η­με­ρού­σα πε­ρί­ο­δος της σύγ­χρο­νης ιστο­ρί­ας, ση­μειώ­νει πως «ο ρόλος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας ήταν κομ­βι­κός, αφού συ­νέ­βα­λε κα­θο­ρι­στι­κά τόσο στην εδραί­ω­ση και εμ­βά­θυν­ση των δη­μο­κρα­τι­κών θε­σμών όσο και στην επι­τά­χυν­ση της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης της χώρας».

«Τα επι­τεύγ­μα­τα της με­τα­πο­λι­τευ­τι­κής πε­ριό­δου βα­σί­στη­καν στην υγιή λει­τουρ­γία του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος, ένα κοι­νο­βου­λευ­τι­κό σύ­στη­μα δια­κυ­βέρ­νη­σης με ισχυ­ρά θε­σμι­κά αντί­βα­ρα, που επέ­τρε­ψε την επί μα­κρόν ομαλή δια­δο­χή κυ­βερ­νή­σε­ων».

Στο πλαί­σιο αυτό, προ­σθέ­τει, «η άρ­θρω­ση αξιό­πι­στου λόγου από τα μεί­ζο­να κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης, που βρί­σκο­νται σε φάση ανα­συ­γκρό­τη­σης, είναι επι­βε­βλη­μέ­νη, ει­δι­κά σε μια πε­ρί­ο­δο που η χώρα κα­λεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει σύν­θε­τες προ­κλή­σεις».

«Η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη κομ­μα­τι­κή εσω­στρέ­φεια ενερ­γο­ποιεί τον βά­κι­λο του λαϊ­κι­σμού. Ο λαϊ­κι­σμός στα οι­κο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα είναι επι­κίν­δυ­νος στα εθνι­κά θέ­μα­τα είναι ολέ­θριος», υπο­γραμ­μί­ζει.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών επι­ση­μαί­νει πως το υπουρ­γείο στη­ρί­ζε­ται στο «τρί­πτυ­χο: εμπι­στο­σύ­νη στην υπη­ρε­σία, σε­βα­σμός στους θε­σμούς, δι­πλω­μα­τία αρχών».

Όπως ανα­φέ­ρει, αξιο­ποιεί και ανα­δει­κνύ­ει το προ­σω­πι­κό του υπουρ­γεί­ου, ενη­με­ρώ­νει τα­κτι­κά το Κοι­νο­βού­λιο και πε­ριο­δι­κά κατ’ ιδίαν τους πο­λι­τι­κούς αρ­χη­γούς, συ­γκα­λεί το Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Εξω­τε­ρι­κής Πο­λι­τι­κής, ασκεί εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή αρχών και όχι συ­ναλ­λα­κτι­κή δι­πλω­μα­τία, κερ­δί­ζο­ντας σε αξιο­πι­στία.

«Με σο­βα­ρό­τη­τα, γνώση και φρό­νη­ση συ­νο­μι­λού­με με όλους και ανα­πτύσ­σου­με διε­θνές κε­φά­λαιο με­γα­λύ­τε­ρο από το μέ­γε­θος της χώρας μας», το­νί­ζει.

«Η πα­νη­γυ­ρι­κή, σχε­δόν ομό­φω­νη, εκλο­γή μας στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ, με ση­μαία την προ­σή­λω­ση στο διε­θνές δί­καιο και την ει­ρη­νι­κή επί­λυ­ση δια­φο­ρών, επι­βε­βαιώ­νει τη δι­πλω­μα­τι­κή μας ισχύ και θέτει τα θε­μέ­λια της πε­ραι­τέ­ρω διε­θνούς ανα­γνώ­ρι­σης. Με υπε­ρη­φά­νεια για την πα­τρί­δα και ασφά­λεια για το μέλ­λον».

Ερω­τη­θείς για το με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό έργο της κυ­βέρ­νη­σης, ανα­φέ­ρει ότι η κυ­βέρ­νη­ση από το 2019 ξε­κί­νη­σε μια με­γά­λη προ­σπά­θεια να αλ­λά­ξει η νο­ο­τρο­πία και για πα­ρά­δειγ­μα ανα­φέ­ρει το νόμο για το επι­τε­λι­κό κρά­τος που κα­θιέ­ρω­σε για πρώτη φορά ενιαίο εγ­χει­ρί­διο δια­κυ­βέρ­νη­σης, το νέο δι­κα­στι­κό χάρτη που εκ­κρε­μού­σε 100 χρό­νια, τα μη κρα­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια, το gov.gr, τον κλι­μα­τι­κό νόμο.

«Ανα­γκαί­ες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, αλλά όχι επαρ­κείς. Απαι­τεί­ται πε­ραι­τέ­ρω προ­σή­λω­ση στο πρό­γραμ­μά μας, συ­ντο­νι­σμός των πολ­λών συ­ναρ­μο­διο­τή­των και επαγ­γελ­μα­τι­σμός στην υλο­ποί­η­ση. Και, κυ­ρί­ως, απαι­τεί­ται να εμεί­νου­με στο πρό­ταγ­μα του Πρω­θυ­πουρ­γού να εί­μα­στε τα­πει­νοί και γειω­μέ­νοι με την κοι­νω­νία», το­νί­ζει.

Τέλος, ανα­φο­ρι­κά με τη δική του πο­ρεία από το πα­νε­πι­στή­μιο στην πο­λι­τι­κή, ση­μειώ­νει: «Αι­σθα­νό­μουν πά­ντο­τε ηθικό χρέος να αντα­πο­δώ­σω στην πα­τρί­δα μου για την ευ­και­ρία που μου δό­θη­κε να μα­θη­τεύ­σω σε ένα σπου­δαίο πρό­τυ­πο σχο­λείο, να σπου­δά­σω στην Ελ­λά­δα και το εξω­τε­ρι­κό με κρα­τι­κή υπο­τρο­φία και να δι­δά­ξω στο με­γα­λύ­τε­ρο ελ­λη­νι­κό πα­νε­πι­στή­μιο. Για τον λόγο αυτό, η από­φα­ση να συμ­με­τέ­χω στα κοινά δεν ήταν δύ­σκο­λη».

Όμως χα­ρα­κτη­ρί­ζει τη με­τά­βα­ση αυτή «βίαιη», γιατί έπρε­πε να προ­σαρ­μο­στεί «από τη μια μέρα στην άλλη, σε μια δια­φο­ρε­τι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, χωρίς εκ­πτώ­σεις σε όσα επί μα­κρόν δί­δα­σκα στους φοι­τη­τές μου, εν­σω­μα­τώ­νο­ντας στον ορ­θο­λο­γι­κό τρόπο σκέ­ψης και συ­νι­στώ­σες όπως το πο­λι­τι­κό αντί­τι­μο κάθε πρά­ξης, που όμως ποτέ στην πο­λι­τι­κή δια­δρο­μή μου δεν έγινε απο­φα­σι­στι­κό κρι­τή­ριο επι­λο­γής».

«Δυ­στυ­χώς, η εχθρο­πά­θεια, η μι­σαλ­λο­δο­ξία και η έλ­λει­ψη ορίων στον δη­μό­σιο λόγο είναι μια κα­θη­με­ρι­νή γρο­θιά στο στο­μά­χι και απαι­τεί ανε­ξά­ντλη­τα απο­θέ­μα­τα ψυ­χραι­μί­ας και στο­χο­προ­σή­λω­σης ώστε να εξα­κο­λου­θεί κα­νείς να πράτ­τει ανε­πη­ρέ­α­στος το ορθό», ανα­φέ­ρει.

«Σε αυτό με βοηθά η βα­σι­κή μου επι­λο­γή να δια­τη­ρώ πυ­λώ­νες ισορ­ρο­πί­ας στη ζωή μου. Κρατώ χα­μη­λούς τό­νους, δια­τη­ρώ τις συ­νή­θειες και τις συ­να­να­στρο­φές που είχα ανέ­κα­θεν, πα­ρα­μέ­νω απλός και προ­ση­νής στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μου. Προ­σπα­θώ να υπη­ρε­τώ το αξί­ω­μα που μου εμπι­στεύ­τη­κε η χώρα μου όχι ως πο­λι­τι­κός, αλλά ως πο­λί­της», κα­τα­λή­γει.

Πηγή: tovima.gr