Το ίδιο έργο στο μίξερ της πανδημίας

Ανα­λώ­θηκε η συζή­τηση στην Βουλή, στην κατε­δά­φιση της κυβέρ­νη­σης από την αντι­πο­λί­τευση, από τη μία, και στην παρου­σί­αση των επι­τευγ­μά­των της κυβέρ­νη­σης και υπεν­θύ­μιση των λαθών της αντι­πο­λί­τευ­σης, από την άλλη. Η αντι­πο­λί­τευση,  ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, κατη­γο­ρούν  την κυβέρ­νηση για ολέ­θριες συνέ­πειες της απρα­ξίας της και έλλειψη σχεδίου. Το ΚΚΕ πως ο Του­ρι­σμός άνοιξε γιατί το ήθελαν οι επι­χει­ρη­μα­τίες.  Η κυβέρ­νηση απαντά λέγο­ντας ότι συγκρι­τικά με άλλες χώρες είμαστε σε καλύ­τερο επίπεδο. Ο ένας κουνάει  το δάχτυλο στον άλλο, ενώ τα κρού­σματα θα αυξά­νο­νται μαζί με τους θανά­τους, παρα­βλέ­πο­ντας σοβαρή συζή­τηση για το πώς θα προ­ε­τοι­μα­στούν Σύστημα Υγείας και κοι­νω­νία για να περιο­ρι­στεί η παν­δη­μία.Το ένα κόμμα ψάχνει τα λάθη του άλλου, όχι βέβαια για να διορ­θω­θούν, αλλά για να αρχίσει το γαϊ­τα­νάκι των ευθυνών και της αντι­πα­ρά­θε­σης. Και το απλό ερώτημα που προ­κύ­πτει, παρα­κο­λου­θώ­ντας την πολι­τική διαμάχη, είναι αν θα υπάρξει κόμμα ή πολι­τι­κός που θα θριαμ­βο­λο­γεί με την προ­βλε­πό­μενη επέλαση του κορω­νοϊού. Τι νόημα θα έχει τις δύσκο­λες ώρες να εμφα­νι­στεί ο οποιοσ­δή­ποτε λέγο­ντας ότι «εγώ τα έλεγα»; Μήνες τώρα σχο­λιά­ζουμε τις συντρι­πτι­κές αλλαγές που έχει ήδη φέρει η παν­δη­μία στην οικο­νο­μία, στην εργασία, στην κοι­νω­νία, σε ένα μοντέλο ζωής το οποίο θεω­ρού­σαμε δεδο­μένο. Τα επι­τε­λεία των κομ­μά­των πώς επε­ξερ­γά­ζο­νται τις ανα­τρο­πές; Με τον τυφλο­σούρτη του τι «περι­μέ­νουν οι ψηφο­φό­ροι» ή με επα­να­σχε­δια­σμό της πολι­τι­κής τους, δηλαδή του τρόπου σκέψης τους; . Διά του σερ­βι­ρί­σμα­τος των ίδιων υλικών χτυ­πη­μέ­νων στο μίξερ της παν­δη­μίας;