Νέα εισαγγελική εισήγηση για την παραπομπή του Ευάγγελου Κουλιανού σε δίκη για την δολοφονία του πατέρα του Γιώργου Καριώτη!

 Κατέ­θεσε συμπλη­ρω­μα­τικά την 1η Αυγού­στου 2023 και κατο­νό­μασε ως δράστη συγ­γε­νικό του πρόσωπο

Την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου του Ευάγ­γε­λου Κου­λια­νού του Σπύρου, 40 ετών κατη­γο­ρού­με­νου για την δολο­φο­νία του 75χρονου πατέρα του Γιώργου Καριώτη τον περα­σμένο Ιούνιο στη Μεσαιω­νική Πόλη ειση­γή­θηκε χθες στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών η Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η Εισαγ­γε­λέας προ­τεί­νει εξάλλου στο δικα­στικό συμ­βού­λιο να απορ­ρι­φθούν οι αυτο­τε­λείς ισχυ­ρι­σμοί περί απο­λύ­του ακυ­ρό­τη­τας της προ­δι­κα­σίας που υπέβαλε ο κατη­γο­ρού­με­νος.

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο που ειση­γεί­ται η Εισαγ­γε­λέας ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να αιφ­νι­δί­ασε τον πατέρα του εκ των όπισθεν, φρά­ζο­ντάς του την μύτη και το στόμα με μία πετσέτα, τον έριξε εν συνε­χεία πρη­νη­δόν στο πάτωμα της οικίας του και αφού ανέβηκε πάνω του, πιέ­ζο­ντας τον κορμό του στο έδαφος με το βάρος του σώματός του για να τον ακι­νη­το­ποι­ή­σει, χτύπησε με δύναμη επα­νει­λημ­μένα το πρόσωπό του στο πάτωμα, επι­φέ­ρο­ντάς του κακώ­σεις σε αυτό και κάμ­πτο­ντας έτι περαι­τέρω την αντί­στασή του, του έδεσε πισθά­γκωνα τα χέρια και περιέ­σφιξε σχοινί γύρω από το λαιμό του τρα­βώ­ντας και πιέ­ζο­ντάς το από πίσω, έως ότου επέφερε διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτικό του θάνατο.

Ειση­γεί­ται εξάλλου να δια­τα­χθεί η εξα­κο­λού­θηση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης μέχρι την 3η Μαρτίου 2024.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο 40χρονος που μετήχθη από τις φυλακές όπου κρα­τεί­ται προ­σω­ρινά την 1η Αυγού­στου 2023 κλήθηκε σε συμπλη­ρω­μα­τική ανά­κριση σε εκτέ­λεση σχε­τι­κής παραγ­γε­λίας που έδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο, έκρινε ότι θα πρέπει να διε­νερ­γη­θούν κι άλλες ανα­κρι­τι­κές πράξεις και συγκε­κρι­μένα έλεγχος γενε­τι­κού υλικού (DNA).

Απο­λο­γού­με­νος παρου­σία του συνη­γό­ρου του κ. Δήμου Μουτάφη επε­σή­μανε πως η έκθεση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, επι­βε­βαιώ­νει πλήρως τους ισχυ­ρι­σμούς του ότι δεν έχει οποια­δή­ποτε σχέση με την δολο­φο­νία του πατέρα του.

Η Εισαγ­γε­λέας ωστόσο τονίζει ότι η τσάντα του κατη­γο­ρου­μέ­νου (κίτρι­νου χρώ­μα­τος, μάρκας POLO) βρέθηκε πάνω στον κατα­ψύ­κτη και δίπλα της μία πετσέτα νοτι­σμένη με το αίμα του θύματος, ίχνη του οποίου βρέ­θη­καν και στην τσάντα του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Ένα που­κά­μισο με ίχνη αίματος του θύματος βρέθηκε μπροστά από τον κατα­ψύ­κτη, ενώ ο γιακάς του που­κα­μί­σου είχε σχιστεί και βρι­σκό­ταν σφη­νω­μέ­νος στο σημείο που έκλεινε ο κατα­ψύ­κτης στην πάνω επι­φά­νεια του οποίου βρέ­θη­καν επίσης ερυθρά ίχνη.

Επι­ση­μαί­νει εξάλλου πως ο κατη­γο­ρού­με­νος ρωτή­θηκε στην προ­α­να­κρι­τική του απο­λο­γία γιατί στην τηλε­ο­πτική εκπομπή “Φως στο τούνελ” είχε δηλώσει ότι είχε ανα­γνω­ρί­σει το σχοινί που βρέθηκε στον λαιμό του θύματος, ότι ο πατέρας του το χρη­σι­μο­ποιούσε και το είχε τοπο­θε­τη­μένο στην αποθήκη της οικίας του.

Η απά­ντηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου έρχεται σε αντί­φαση με τον προη­γού­μενο ισχυ­ρι­σμό του, καθώς είχε ως εξής: “Δεν ξέρω από πού μπορεί να προ­έρ­χε­ται το σχοινί. Απλά ο πατέρας μου είχε ένα σχοινί στο τρί­κυ­κλο και μπορεί να είχε και άλλα σχοινιά στην αποθήκη. Σίγουρα είναι δια­φο­ρε­τικό από αυτό που ήταν πάνω στο τρί­κυ­κλο”.

Επι­ση­μαί­νει επίσης πως ο κατη­γο­ρού­με­νος υπέπεσε σε πολλές ανα­κρί­βειες ή και αντι­φά­σεις, όπως παρα­δέ­χθηκε και ο ίδιος στις απο­λο­γίες του, προ­σπα­θώ­ντας να τις απο­δώ­σει σε προ­βλή­ματα μνήμης του και αφού κάνει ειδική μνεία σ’ αυτές τονίζει ότι η παρου­σία του στην Μεσαιω­νική Πόλη, προ­κύ­πτει αδιά­σει­στα από ανάλυση του υλικού των κεραιών κινητής τηλε­φω­νίας.

Τονίζει επίσης πως οι αιτιο­λο­γίες που προ­βάλ­λει για τις αντι­φά­σεις και ανα­λή­θειες στις οποίες υπέπεσε, μεταξύ δε αυτών και κενά μνήμης λόγω παλιό­τε­ρου τραυ­μα­τι­σμού του σε τροχαίο ατύχημα, αντι­κρού­ο­νται από το γεγονός ότι ταυ­τό­χρονα υπο­δει­κνύει στις αρχές λεπτο­μέ­ρειες που υπέ­πε­σαν στην αντί­ληψή του για να στρέψει τις υποψίες αλλού, οι οποίες όμως είναι ασαφείς και αόρι­στες και δεν βοηθούν στην εξι­χνί­αση του εγκλή­μα­τος.

Σε ό,τι αφορά στις υποψίες του έναντι συγ­γε­νι­κού του προ­σώ­που τονίζει μεταξύ άλλων ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σπά­θησε να τον χει­ρα­γω­γή­σει να αλλάξει τα όσα ισχυ­ρί­σθηκε ενώπιον τρίτου ατόμου, μάρτυρα, όπως έπραξε και με τους άλλους μάρ­τυ­ρες ενώ δεν εισέ­φερε εξ’αρχής τα ενο­χο­ποι­η­τικά στοι­χεία που είχε σε βάρος του για να βοη­θή­σει στην εξι­χνί­αση της υπό­θε­σης, από την Υ.Α. Ρόδου.

Σε ό,τι αφορά στο συγ­γε­νικό του πρόσωπο αυτό η Εισαγ­γε­λέας τονίζει πως δεν επι­βε­βαιώ­νε­ται η παρου­σία του κατά τον χρόνο θανάτου στην οικία του θύματος αντι­θέ­τως επι­βε­βαιω­μένα βρέθηκε στην εν λόγω οικία και για πολλές ώρες μάλιστα ο κατη­γο­ρού­με­νος και η Εισαγ­γε­λέας θεωρεί πως προέβη και σε πολλές προ­σπά­θειες συγκά­λυ­ψης τόσο της παρου­σίας του τις ώρες αυτές στην οικία του πατρός του, όσο και άλλων στοι­χείων που τον ενο­χο­ποιού­σαν.

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι δεν προ­κύ­πτει οικο­νο­μικό κίνητρο για τον συγγενή του τον οποίο θεωρεί ο κατη­γο­ρού­με­νος δράστη ενώ σε ό,τι αφορά στις κατα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων η Εισαγ­γε­λέας τονίζει ότι χει­ρα­γω­γού­νται από τον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος όμως προ της κλήσης του σε απο­λο­γία στην αστυ­νο­μική προ­α­νά­κριση, είχε εμφα­νι­στεί σε τηλε­ο­πτική εκπομπή και είχε πει ψευδώς ότι το συγ­γε­νικό του αυτό πρόσωπο είχε πέσει θύμα επί­θε­σης από τρίτους στην οικία του πατρός του, κάτι που ο συγ­γε­νής του διέ­ψευσε, σε συμπλη­ρω­μα­τική ένορκη εξέτασή του στην Υ.Α. Ρόδου, εκθέ­το­ντας έτσι τον αδελφό του ως “ψευ­δο­μάρ­τυρα”.

Ανέφερε μάλιστα ότι όταν είχε ρωτήσει τον αδελφό του – κατη­γο­ρού­μενο για ποιο λόγο είπε αυτά, ο κατη­γο­ρού­με­νος του απά­ντησε ότι το έκανε για να δώσουν περισ­σό­τερη σημασία στην υπόθεση του πατέρα τους.

Η Εισαγ­γε­λέας τονίζει εξάλλου ότι την παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ως τελευ­ταίου ατόμου που επι­σκέ­φθηκε την οικία του θανό­ντος, επι­βε­βαιώ­νουν εκτός από μάρτυρα και κεραίες κινητής τηλε­φω­νίας και οι εξής επι­πλέον ενδεί­ξεις:

-Δύο τμήματα δακτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των που βρέ­θη­καν στην επι­φά­νεια γυά­λι­νου ποτη­ριού με την ένδειξη “HAVANA CLUB”, που βρι­σκό­ταν πάνω σε ξύλινο τρα­πε­ζάκι εντός της οικίας του θανό­ντος που ανήκουν στον δεξιό δείκτη και τον δεξιό μεσαίο του κατη­γο­ρου­μέ­νου,

-Αποτύπωμα του αρι­στε­ρού παρά­με­σου του κατη­γο­ρου­μέ­νου στο ποδα­ρικό του κρε­βα­τιού δίπλα στο οποίο ανευ­ρέθη νεκρό το θύμα, ήτοι σε σημείο που δεν δικαιο­λο­γεί­ται από μία συνήθη επί­σκεψη του κατη­γο­ρου­μέ­νου στην οικία του πατρός του και που ο ίδιος ανα­ξιό­πι­στα αιτιο­λό­γησε άλλοτε σε παλιό­τερη προ­σπά­θειά του να καθα­ρί­σει, άλλοτε να μετα­κι­νή­σει το κρεβάτι.

Επι­ση­μαί­νει μάλιστα πως κανείς από τους μάρ­τυ­ρες δεν κατέ­θεσε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος βοη­θούσε τον πατέρα του στην καθα­ριό­τητα, ενώ ο τόπος του εγκλή­μα­τος βρέθηκε ακά­θαρ­τος.

Σε ό,τι αφορά στην απά­ντηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου για το πώς βρέθηκε το αίμα στην τσάντα του η Εισαγ­γε­λέας επι­ση­μαί­νει πως αρχικώς απέδωσε το αίμα σε παλιό­τερο τραυ­μα­τι­σμό του και για να γίνει πιο πει­στι­κός ανα­φέ­ρε­ται στα τσιρότα που είχε μέσα στο σακίδιό του.

Στην νεότερη όμως συμπλη­ρω­μα­τική απο­λο­γία του, το απο­δί­δει στο ό,τι είχε ακου­μπή­σει το σακίδιό του, δίπλα σε μία πετσέτα ποτι­σμένη με το αίμα του θύματος.

Η Εισαγ­γε­λέας τονίζει πως πιο λογικό θα ήταν η τσάντα να είχε λερωθεί από το αίμα την ημέρα της ανθρω­πο­κτο­νίας παρά την επομένη, καθώς το αίμα στην πετσέτα θα είχε στε­γνώ­σει μετά την παρέ­λευση τόσων ωρών και δεδο­μέ­νων των και­ρι­κών συν­θη­κών του καλο­και­ριού.