Xρ. Eυστρατίου: «Eχω μάθει στα δύσκολα να ενεργώ στο πεδίο της δράσης. Οχι να κάνω υποδείξεις από την ασφάλεια του καναπέ μου»

Στον από­η­χο της κα­τα­στρο­φι­κής πυρ­κα­γιάς, που άφησε πίσω της πάνω από 10.000 στρέμ­μα­τα κα­μέ­νης γης και πολ­λές ζη­μιές κυ­ρί­ως σε καλ­λιέρ­γειες, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου κ. Χρή­στος Ευ­στρα­τί­ου μι­λά­ει σή­με­ρα στην «δη­μο­κρα­τι­κή» κά­νο­ντας έναν μίνι απο­λο­γι­σμό για το τι έγινε εκεί­νες τις δύ­σκο­λες στιγ­μές.

Απα­ντά­ει επί­σης με ξε­κά­θα­ρη γλώσ­σα στην έντο­νη κρι­τι­κή και στις επι­θέ­σεις που δέ­χτη­κε ο ίδιος και η πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή κατά την διάρ­κεια όλης αυτής της δύ­σκο­λης κα­τά­στα­σης από με­ρί­δα συ­μπο­λι­τών μας, στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, λέ­γο­ντας πως «Έχω μάθει στα δύ­σκο­λα να ενερ­γώ στο πεδίο της δρά­σης. Όχι να κάνω υπο­δεί­ξεις από την ασφά­λεια του κα­να­πέ μου»!

Ακόμη, μι­λά­ει για την αύ­ξη­ση των κρου­σμά­των κο­ρω­νοϊ­ού στη Ρόδο και το εν­δε­χό­με­νο να λη­φθούν έκτα­κτα μέτρα αλλά και για το Κτη­μα­το­λό­γιο, όπου, ενώ η πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή πρω­το­στά­τη­σε με την συν­δρο­μή της, έγινε απο­δέ­κτης επι­θέ­σε­ων από συ­γκε­κρι­μέ­νους υπαλ­λή­λους με συ­νέ­πεια να κα­θυ­στε­ρεί η δια­δι­κα­σία.

• Κύριε Ευ­στρα­τί­ου, η Ρόδος «λα­χτά­ρη­σε» κυ­ριο­λε­κτι­κά ζώ­ντας τον πύ­ρι­νο εφιάλ­τη πρό­σφα­τα. Είναι γε­γο­νός πως δια­νύ­ου­με μια πολύ κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο με υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες και ο κίν­δυ­νος είναι ακόμη εδώ. Θα ήθελα να μας πε­ρι­γρά­ψε­τε τι έγινε, ποιοι βο­ή­θη­σαν και πώς κα­τα­φέ­ρα­τε όλοι μαζί να ελέγ­ξε­τε την πύ­ρι­νη κό­λα­ση.

Το νησί, μετά από ένα χει­μώ­να ανομ­βρί­ας και ένα πα­ρα­τε­τα­μέ­νο κύμα καύ­σω­να ήταν ήδη ευά­λω­το σε φω­τιές. Αυτό, σε συν­δυα­σμό με τους ισχυ­ρούς ανέ­μους που έπνε­αν την 1η Αυ­γού­στου, δη­μιούρ­γη­σε ένα άκρως σο­βα­ρό επει­σό­διο πυρ­κα­γιάς που τρό­μα­ξε και τους πιο έμπει­ρους. Υπήρ­χαν στιγ­μές, την 1 ημέρα της φω­τιάς, που ένοιω­σα απελ­πι­σία. Βλέ­πα­με να ανοί­γο­νται και­νούρ­για μέ­τω­πα από την εναλ­λα­γή της φοράς των ανέ­μων, που υπο­χρέ­ω­ναν τις μο­νά­δες κα­τά­σβε­σης να δια­σπούν τις δυ­νά­μεις τους και να αλ­λά­ζουν τον σχε­δια­σμό τους. Το ανά­γλυ­φο της πε­ριο­χής δυ­σχέ­ραι­νε τα πε­ζο­πό­ρα μέσα. Ζη­τή­θη­κε να κη­ρυ­χτούν οι Δη­μο­τι­κές Ενό­τη­τες που απει­λού­νταν από την φωτιά σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης. Φο­βή­θη­κα ότι δεν θα τα κα­τα­φέ­ρου­με και η φωτιά θα μας ξε­φύ­γει την νύχτα, που δεν θα εί­χα­με και την συν­δρο­μή των αε­ρο­πλά­νων. Δό­θη­κε μάχη ως το ξη­μέ­ρω­μα, μέχρι να δια­σφα­λί­σου­με ότι η απει­λή είχε πε­ριο­ρι­στεί.

Την 2η μέρα επι­χει­ρού­σα­με σε ανα­ζω­πυ­ρώ­σεις στην ήδη κα­μέ­νη έκτα­ση. Την 3η μέρα, συ­νε­χί­σα­με με αυ­ξη­μέ­νη επι­τή­ρη­ση της πε­ριο­χής και συ­γκα­λέ­σα­με έκτα­κτο ΣΟΠΠ. Το 1ο θέμα της συ­νε­δρί­α­σης ήταν η απο­τί­μη­ση των ενερ­γειών και δρά­σε­ων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν για την κα­τά­σβε­ση της πυρ­κα­γιάς. Απο­φα­σί­στη­κε επί­σης απα­γό­ρευ­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας σε συ­γκε­κρι­μέ­νες ώρες της ημέ­ρας στις δα­σι­κές πε­ριο­χές του νη­σιού, καθώς υπάρ­χει κίν­δυ­νος ανα­ζω­πυ­ρώ­σε­ων και εκ­δή­λω­σης νέων πυρ­κα­γιών.

Η άμεση αντα­πό­κρι­ση των φο­ρέ­ων, ο καλός συ­ντο­νι­σμός και η υπο­στή­ρι­ξη από ενα­έ­ριες δυ­νά­μεις και πε­ζο­πό­ρα τμή­μα­τα από άλλες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας έπαι­ξαν κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στον πε­ριο­ρι­σμό της φω­τιάς. Οι προ­σπά­θειες των έν­στο­λων και των εθε­λο­ντι­κών ομά­δων ήταν πα­ρα­δειγ­μα­τι­κές. Οι ιδιο­κτή­τες βυ­τιο­φό­ρων και μη­χα­νη­μά­των έργου, κλή­θη­καν άμεσα και συ­νέ­δρα­μαν τις επι­χει­ρή­σεις με τον πιο καί­ριο και απο­τε­λε­σμα­τι­κό τρόπο. Ο κα­θέ­νας έκανε αυτό που του ανα­λο­γού­σε και πολλά πα­ρα­πά­νω. Συ­γκι­νη­τι­κή ήταν και η συμ­με­το­χή των πο­λι­τών που έσπευ­σαν να υπο­στη­ρί­ξουν τους πρώ­τους στο έργο τους.

Αυτή η φωτιά έσβη­σε με την με­γά­λη ή τη μικρή συμ­βο­λή του κα­θε­νός. Από τις πρώ­τες ώρες, όλη η κοι­νω­νία έδωσε αυτή τη μάχη με κα­θα­ρό μυαλό και δύ­να­μη. Οι πυ­ρο­σβέ­στες που δεν ήθε­λαν να απο­μα­κρυν­θούν για ξε­κού­ρα­ση. Οι εθε­λο­ντές που άφη­σαν την οι­κο­γέ­νεια και την ερ­γα­σία τους και επέ­στρε­ψαν μετά από τρεις μέρες. Οι άν­θρω­ποι που μα­γεί­ρευαν και έστελ­ναν φα­γη­τό στα μέ­τω­πα. Νε­α­ροί εθε­λο­ντές που δεν είχαν συμ­με­τά­σχει ποτέ σε κα­τά­σβε­ση αλλά η άρτια εκ­παί­δευ­ση και το πάθος τους, υπο­σκέ­λι­σαν την απει­ρία τους. Οι κά­τοι­κοι των χω­ριών, συ­νερ­γά­σι­μοι και άγρυ­πνοι φρου­ροί του τόπου τους. Ο τε­λι­κός απο­λο­γι­σμός της φω­τιάς στη Ρόδο;

– Η φωτιά αντι­με­τω­πί­στη­κε σε λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο από δύο 24ωρα

– Κα­νέ­να σπίτι δεν κάηκε, καμία αν­θρώ­πι­νη ζωή δεν χά­θη­κε.

– Η Κοι­λά­δα με τις πε­τα­λού­δες δεν έπαθε ζημιά. Μένει κλει­στή για προ­λη­πτι­κούς λό­γους. – Η φωτιά έκαψε πε­ρί­που 11.000 στρέμ­μα­τα δα­σι­κών και γε­ωρ­γι­κών εκτά­σε­ων

– Οι δα­σι­κές πε­ριο­χές που κά­η­καν θα κη­ρυ­χθούν άμεσα ανα­δα­σω­τέ­ες και ξε­κί­νη­σαν ήδη οι δια­δι­κα­σί­ες για την οριο­θέ­τη­σή τους.

– Αυτή τη στιγ­μή που μι­λά­με συ­νε­χί­ζου­με να εί­μα­στε σε διαρ­κή επα­γρύ­πνη­ση αφού η χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δος που δια­νύ­ου­με είναι κρί­σι­μη για πυρ­κα­γιές.

• Δε­χτή­κα­τε κι εσείς και η πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή έντο­νη κρι­τι­κή στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης. Τε­λι­κά από τον… κα­να­πέ είναι εύ­κο­λη η κρι­τι­κή και φυ­σι­κά ακόμη πιο εύ­κο­λο το δη­λη­τή­ριο και η οργή που επη­ρε­ά­ζει τον κόσμο;

Η θλίψη, ο φόβος για το αύριο και η οργή ακόμα, είναι δι­καιο­λο­γη­μέ­να όταν κα­τα­στρέ­φε­ται το πε­ρι­βάλ­λον που ζεις και η πε­ριου­σία σου. Αλί­μο­νο σε εκεί­νους που στέ­κουν απα­θείς μπρο­στά σε τέ­τοια γε­γο­νό­τα. Αυτά τα συ­ναι­σθή­μα­τα κι­νη­το­ποί­η­σαν πολ­λούς συ­μπο­λί­τες μας να στη­ρί­ξουν το έργο της κα­τά­σβε­σης, φέρ­νο­ντας έστω και πα­γω­μέ­να νερά στο μέ­τω­πο και πολ­λούς άλ­λους να ευ­χα­ρι­στούν δη­μό­σια και να επι­βρα­βεύ­ουν στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, αυ­τούς που επι­χει­ρού­σαν στην φωτιά. Δεν έλει­ψαν επί­σης οι προ­σφο­ρές και οι προ­τά­σεις από τους πο­λί­τες για την απο­κα­τά­στα­ση της πε­ριο­χής, την επό­με­νη μέρα.

Την πι­κρία, τον φόβο, την ανα­σφά­λεια προ­σπά­θη­σαν να εκ­με­ταλ­λευ­τούν και κά­ποιοι από τον κα­να­πέ τους για να ακυ­ρώ­σουν αυτήν την συ­νο­λι­κή προ­σπά­θεια της κοι­νω­νί­ας, να τρο­μο­κρα­τή­σουν και να φέ­ρουν δι­χα­σμό. Την ώρα που επι­χει­ρού­σα­με στο μέ­τω­πο, δε­χό­μουν κλή­σεις από ανά­στα­τους πο­λί­τες, που διά­βα­ζαν αναρ­τή­σεις για εκρή­ξεις σε στρα­τό­πε­δα και κα­μέ­να χωριά. Κά­ποιοι με αφορ­μή την φωτιά, πέ­τα­ξαν το κα­πέ­λο του λοι­μω­ξιο­λό­γου και έγι­ναν δα­σο­λό­γοι, πυ­ρο­σβέ­στες και ρε­πόρ­τερς φα­ντα­στι­κών ει­δή­σε­ων. Όταν η κοι­νω­νία δια­χει­ρί­ζε­ται την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, κά­ποιοι δια­χει­ρί­ζο­νται τον προ­σω­πι­κό τους λο­γα­ρια­σμό στο facebook. Η κρι­τι­κή είναι απα­ραί­τη­τη, ο μη­δε­νι­σμός όμως όχι. Έχω μάθει στα δύ­σκο­λα να ενερ­γώ στο πεδίο της δρά­σης. Όχι να κάνω υπο­δεί­ξεις από την ασφά­λεια του κα­να­πέ μου.

Το ση­μα­ντι­κό για μένα είναι ότι το δια­δί­κτυο με­τέ­φε­ρε κυ­ρί­ως το μή­νυ­μα του εθε­λο­ντι­σμού και της προ­σφο­ράς που επε­κτά­θη­κε σε όλη την κοι­νω­νία. Αυτά, είναι ανα­γκαία συ­στα­τι­κά ενός κό­σμου που ήδη κα­λεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει ακραί­ες και ασύμ­με­τρες απει­λές.

• Σε δη­λώ­σεις σας στους δη­μο­σιο­γρά­φους εί­χα­τε ανα­φερ­θεί στο θέμα με το Κτη­μα­το­λό­γιο από όπου η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ανα­γκά­στη­κε να ανα­θε­ω­ρή­σει τη στάση της απέ­να­ντι σε αυτό. Τι έγινε τε­λι­κά;

Από την πρώτη στιγ­μή ανα­λά­βα­με ου­σια­στι­κό ρόλο και ευ­θύ­νες πέραν των αρ­μο­διο­τή­των μας για την απο­κα­τά­στα­ση του κτη­ρί­ου του κτη­μα­το­λο­γί­ου στη Ρόδο, εκτι­μώ­ντας τα σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα που θα προ­κύ­ψουν από την προ­σω­ρι­νή δια­κο­πή της λει­τουρ­γί­ας του λόγω των υφι­στά­με­νων κτι­ρια­κών φθο­ρών. Σε τα­χύ­τα­τους χρό­νους οι υπη­ρε­σια­κοί μας πα­ρά­γο­ντες εκ­πό­νη­σαν την με­λέ­τη που εγκρί­θη­κε από το αρ­μό­διο Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης και ολο­κλή­ρω­σαν τη δια­δι­κα­σία δη­μο­πρά­τη­σης της επι­σκευ­ής και απο­κα­τά­στα­σης του εν λόγω κτη­ρί­ου. Εκτός από την Πε­ρι­φέ­ρεια και ο Δήμος Ρόδου ενήρ­γη­σε και έδωσε λύση στην προ­σω­ρι­νή με­τα­στέ­γα­ση του Κτη­μα­το­λο­γί­ου έως ότου ολο­κλη­ρω­θούν με ασφά­λεια οι ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης, συν­δρά­μο­ντας τόσο στην εύ­ρε­ση κα­τάλ­λη­λου κτη­ρί­ου όσο και στις ερ­γα­σί­ες με­τα­στέ­γα­σης με διά­θε­ση προ­σω­πι­κού, οχη­μά­των και εξο­πλι­σμού.

Μέχρι σή­με­ρα όμως δεν έχει γίνει καμία ενέρ­γεια από τα στε­λέ­χη του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου για την με­τα­στέ­γα­σή του, με απο­τέ­λε­σμα ο ερ­γο­λά­βος που ανέ­λα­βε το έργο να μην μπο­ρεί να εκτε­λέ­σει τις ερ­γα­σί­ες που προ­βλέ­πο­νται από την κα­τε­πεί­γου­σα σύμ­βα­ση και να χά­νε­ται πο­λύ­τι­μος χρό­νος. Προς το παρόν δεν ανα­θε­ω­ρού­με τη στάση μας απέ­να­ντι στο έργο γιατί δεν έχουν προ­κύ­ψει στοι­χεία για να το κά­νου­με αυτό. Εκ­φρά­ζου­με όμως την ανη­συ­χία μας για την εξέ­λι­ξή του, αλλά και την πι­κρία μας όταν βλέ­που­με να υπο­νο­μεύ­ε­ται το συ­ντο­νι­σμέ­νο έργο τόσων Υπη­ρε­σιών από τη μη συ­νερ­γα­σία κά­ποιων υπαλ­λή­λων.

• Βλέ­που­με να πλη­θαί­νουν κα­θη­με­ρι­νά τα κρού­σμα­τα κο­ρω­νοϊ­ού ιδιαί­τε­ρα στη Ρόδο. Υπάρ­χει η πι­θα­νό­τη­τα να λη­φθούν έκτα­κτα μέτρα; Πώς αντι­δρά η Πε­ρι­φέ­ρεια σε αυτήν την εξέ­λι­ξη;

Βλέ­που­με τη Ρόδο να επι­βα­ρύ­νε­ται επι­δη­μιο­λο­γι­κά το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα. Το γε­γο­νός αυτό έχει προ­κα­λέ­σει προ­βλη­μα­τι­σμό στην κυ­βέρ­νη­ση, στους επι­δη­μιο­λό­γους, στους φο­ρείς της πε­ριο­χής μας και στους πο­λί­τες. Ζη­τή­σα­με σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο την έγκαι­ρη εμ­βο­λια­στι­κή θω­ρά­κι­ση των νη­σιών μας και δό­θη­κε στους πο­λί­τες μας η δυ­να­τό­τη­τα να ολο­κλη­ρώ­σουν τον εμ­βο­λια­σμό τους πριν την έλευ­ση του με­γά­λου κύ­μα­τος επι­σκε­πτών ακρι­βώς για να προ­λά­βου­με αυτό το εν­δε­χό­με­νο. Χρη­μα­το­δο­τή­σα­με κα­μπά­νια ενη­μέ­ρω­σης και προ­τρο­πής των πο­λι­τών στον εμ­βο­λια­σμό και χαι­ρε­τή­σα­με τις δρά­σεις και άλλων φο­ρέ­ων προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση.

Συ­νέ­βη αυτό που επι­διώ­κα­με και εννοώ το κύμα επι­σκε­πτών στα νησιά μας, που είναι πλέον πολύ με­γά­λο. Έχουν γίνει σκλη­ρές, χρο­νο­βό­ρες και κο­στο­βό­ρες προ­σπά­θειες για να επι­τευ­χθεί αυτό το απο­τέ­λε­σμα. Δεν έχου­με δι­καί­ω­μα να σα­μπο­τά­ρου­με το ει­σό­δη­μα, την ερ­γα­σία και την ανά­πτυ­ξη του τόπου μας, με αλό­γι­στες ενέρ­γειες και χα­λα­ρή στάση απέ­να­ντι στην παν­δη­μία.

Δεν κρύβω πως υπάρ­χει πι­θα­νό­τη­τα να ισχύ­σουν το­πι­κά πε­ριο­ρι­στι­κά μέτρα ιδίως στη Ρόδο που πα­ρου­σιά­ζει με­γά­λη και αυ­ξη­τι­κή τάση των κρου­σμά­των. Την από­φα­ση εξάλ­λου λαμ­βά­νει η Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας με βάση την επι­δη­μιο­λο­γι­κή ει­κό­να του τόπου. Γι αυτό ο κα­θέ­νας πρέ­πει να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες του πριν να είναι αργά.

Κάνω έκ­κλη­ση στους πο­λί­τες για αυ­το­πε­ριο­ρι­σμό και τή­ρη­ση των μέ­τρων. Αλλά και σε όσους πο­λί­τες δεν έχουν ακόμη εμ­βο­λια­στεί να σπεύ­σουν να το κά­νουν πριν να είναι αργά. Χαι­ρε­τί­ζου­με την πρω­το­βου­λία της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου που μόλις ξε­κί­νη­σε, για εμ­βο­λια­σμούς των ερ­γα­ζο­μέ­νων με κι­νη­τές μο­νά­δες εντός των ξε­νο­δο­χεί­ων του νη­σιού. Σύμ­φω­να με τους ει­δι­κούς σε διά­στη­μα όχι πολύ μα­κριά από σή­με­ρα, όλοι θα εκτε­θού­με στον ιό και ο πλη­θυ­σμός των ανεμ­βο­λί­α­στων θα δε­χτεί το με­γα­λύ­τε­ρο πλήγ­μα. Τόσο όμως οι εμ­βο­λια­σμέ­νοι όσο και εκεί­νοι που μέχρι σή­με­ρα δεν έχουν πει­σθεί για την αξία του εμ­βο­λια­σμού και έχουν τους εν­δοια­σμούς τους, οφεί­λουν να τη­ρούν τα μέτρα κυ­ρί­ως της κοι­νω­νι­κής από­στα­σης, της χρή­σης μά­σκας και της απο­φυ­γής συ­νω­στι­σμού. Και οι επαγ­γελ­μα­τί­ες και επι­χει­ρη­μα­τί­ες όλων των κλά­δων οφεί­λουν να δια­σφα­λί­ζουν την τή­ρη­ση των υγειο­νο­μι­κών πρω­το­κόλ­λων στον ερ­γα­σια­κό τους χώρο. Στη μάχη για τον πε­ριο­ρι­σμό της παν­δη­μί­ας, όλοι μας έχου­με θυ­σιά­σει πολλά και προς χάριν αυτών και για να μην χρεια­στεί να θυ­σιά­σου­με ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα, θα πρέ­πει να δεί­ξου­με τη δέ­ου­σα σο­βα­ρό­τη­τα εμ­μέ­νο­ντας στην αυ­στη­ρή τή­ρη­ση των μέ­τρων. Για την προ­στα­σία της δη­μό­σιας υγεί­ας και την θω­ρά­κι­ση της οι­κο­νο­μί­ας μας.