Ματέο Ρέντσι: «Οταν ο Τσίπρας είπε «it’s enough», εγώ και ο Ολάντ υπερασπιστήκαμε την Ελλάδα»

Ανα­λυ­τική αναφορά στην κρίσιμη, για την χώρα μας, ευρω­παϊκή σύνοδο η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τον Ιούλιο του 2015, περιέ­χει το τελευ­ταίο βιβλίο του Ιταλού πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Ματέο Ρέντσι, το οποίο μόλις κυκλο­φό­ρησε στην Ιταλία. Ο νυν επι­κε­φα­λής της ιτα­λι­κής κεντρο­α­ρι­στε­ράς, στο βιβλίο του Avanti (Eμπρός), γράφει:

«Φτάνω στις Βρυ­ξέλ­λες και χασμου­ριέ­μαι, όπως πάντα. Συνήθως οι συνε­δριά­σεις είναι ιδιαί­τερα βαρετές. Αυτή την φορά υπάρχει, όμως, ένα δια­φο­ρε­τικό κλίμα. Η ένταση είναι αισθητή. Η κυβέρ­νηση με επι­κε­φα­λής τον Αλέξη Τσίπρα δέχεται σειρά επι­πλή­ξεων από τους διε­θνείς χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κούς θεσμούς και η προ­σπά­θεια του νέου Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού είναι να βρει έναν έντιμο συμ­βι­βα­σμό ανάμεσα στις- συχνά τεράστιες- απαι­τή­σεις των δανει­στών, και στην εκλο­γική του πλατ­φόρμα. Η Ελλάδα, εδώ και οκτώ μήνες, ταλα­ντεύ­ε­ται ανάμεσα στην παρα­μονή και στην έξοδο από το ευρώ. Οι εφη­με­ρί­δες, στην Γερ­μα­νία, ασχο­λού­νται μόνον με αυτό. Ένα μέρος της γερ­μα­νι­κής κοινής γνώμης ασκεί σαφείς πιέσεις υπέρ της απο­βο­λής της Ελλάδας από την Ένωση. Στην νύχτα αυτή της αλή­θειας κάθομαι δίπλα στον Αλέξη. Είμαστε σχεδόν συνο­μή­λι­κοι και έστω και αν οι Ιταλοί υπο­στη­ρι­κτές του με περι­γρά­φουν σαν τον εχθρό που πρέπει να καταρ­ρι­φθεί, γνω­ρι­σθή­καμε και υπάρχει αλλη­λο­ε­κτί­μηση.

Μαζί με τον Ολάντ δημιουρ­γούμε ένα κοινό μέτωπο κατά των επι­θέ­σεων σε βάρος του Τσίπρα που εξα­πο­λύει το μέτωπο όσων υπο­στη­ρί­ζουν την δημο­σιο­νο­μική ακαμψία. Κατά τις τρεις την νύχτα, η τελευ­ταία μορφή του κει­μέ­νου προ­βλέ­πει την δημιουρ­γία ενός ταμείου πενήντα δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, που θα προ­κύ­ψουν από τις ελλη­νι­κές ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, με έδρα όχι την Αθήνα, αλλά το Λου­ξεμ­βούργο. Αρχίζει η σύγκρουση. Ο Τσίπρας μου λέει με χαμηλή φωνή, στα αγγλικά: «Ιt’s enough», δεν μπορώ άλλο. Προ­σπαθώ να τον στα­μα­τήσω. Στην συνέ­χεια, όταν απο­μα­κρύ­νε­ται για να τηλε­φω­νή­σει στην Αθήνα, παίρνω τον λόγο μαζί με τους Γάλλους για να υπε­ρα­σπι­σθώ όσα είναι δυνατόν. Υψώνω την φωνή. Η συνε­δρί­αση δια­κό­πτε­ται. Και έξω, στους δια­δρό­μους, αρχί­ζουμε να φωνά­ζουμε: «σε τι σας χρη­σι­μεύει το να ταπει­νώ­νετε έναν λαό;» ρωτώ τους δυο πιο φανα­τι­κούς υπο­στη­ρι­κτές της εξόδου της Ελλάδας, και οι δυο από τον Βορρά. Ξεκινά η πιο έντονη λεκτική διαμάχη που έχω ζήσει μέσα σε μια τριετία. Ο συμ­βι­βα­σμός θα φτάσει μόνον στις οκτώ το πρωί, με τον Τσίπρα σωμα­τικά κου­ρα­σμένο, αλλά εντός Ευρώπης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ