Απόφαση «σταθμός» για την προστασία υπερχρεωμένων νοικοκυριών

Σε γεν­ναίο κού­ρε­μα των χρεών ενός 58χρο­νου συ­ντα­ξιού­χου με ευ­νοϊ­κή ρύθ­μι­ση του ενα­πο­μεί­να­ντος χρέ­ους προ­χώ­ρη­σε με από­φα­ση που εξέ­δω­σε το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου κά­νο­ντας δεκτό αί­τη­μα υπα­γω­γής του στην προ­στα­σία του νόμου περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε ρύθ­μι­σε τα χρέη του, προσ­διο­ρί­ζο­ντας μη­δε­νι­κές κα­τα­βο­λές προς τις πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες για χρο­νι­κό διά­στη­μα τριών ετών.

Εξαι­ρεί της εκ­ποί­η­σης την κύρια κα­τοι­κία του και του επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ω­ση να κα­τα­βά­λει στην εμπραγ­μά­τως εξα­σφα­λι­σμέ­νη πι­στώ­τριά του, για τη διά­σω­ση της κα­τοι­κί­ας του, το ποσό των 36.685,83 ευρώ για χρο­νι­κό διά­στη­μα εί­κο­σι (20) ετών, άλλως 240 μηνών, ήτοι το ποσό των 152,85 ευρώ μη­νιαί­ως.

Η κα­τα­βο­λή των μη­νιαί­ων αυτών δό­σε­ων θα ξε­κι­νή­σει από τον επό­με­νο μήνα από τη δη­μο­σί­ευ­ση της από­φα­σης, θα πραγ­μα­το­ποιεί­ται εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου εκά­στου μηνός και θα γί­νε­ται εντό­κως, χωρίς ανα­το­κι­σμό με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δα­νεί­ου με κυ­μαι­νό­με­νο επι­τό­κιο, που θα ισχύ­ει κατά το χρόνο της απο­πλη­ρω­μής, σύμ­φω­να με το στα­τι­στι­κό δελ­τίο της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­με­νο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των Πρά­ξε­ων Κύ­ριας Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Εξαι­ρεί επί­σης της εκ­ποί­η­σης δύο αυ­το­κί­νη­τά του.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να:

Ο αιτών, ηλι­κί­ας σή­με­ρα 58 ετών είναι πα­ντρε­μέ­νος και πα­τέ­ρας ενός παι­διού ηλι­κί­ας 17 ετών, το οποίο εμπί­πτει στην κα­τη­γο­ρία των προ­στα­τευό­με­νών μελών της οι­κο­γέ­νειας.

Σή­με­ρα είναι συ­ντα­ξιού­χος. Η σύ­ζυ­γός του δεν ερ­γά­ζε­ται. Είναι κύ­ριος μιας οι­κο­δο­μής ανε­γερ­θεί­σας επί οι­κο­πέ­δου στην Κρε­μα­στή συ­νο­λι­κής επι­φά­νειας 140 τμ. η οποία απο­τε­λεί την κύρια και μο­να­δι­κή κα­τοι­κία του.

Σε χρόνο προ­γε­νέ­στε­ρο του έτους από την κα­τά­θε­ση της αί­τη­σής του, έλαβε δά­νεια συ­νο­λι­κού ύψους 368.479,83 ευρώ.

Από τον έλεγ­χο του δι­κα­στη­ρί­ου προ­έ­κυ­ψε ότι ο αιτών με­τέ­βη από μια κα­τά­στα­ση δυ­να­τό­τη­τας απο­πλη­ρω­μής των δα­νεί­ων στα οποία συμ­βλή­θη­κε σε μια κα­τά­στα­ση αδυ­να­μί­ας απο­πλη­ρω­μής αυτών, λόγω αφε­νός της τε­ρά­στιας οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που έπλη­ξε τη χώρα, αφε­τέ­ρου της μεί­ω­σης των ει­σο­δη­μά­των του.

Το­νί­ζε­ται δε ότι η αδυ­να­μία του δεν οφεί­λε­ται σε δόλο, λαμ­βα­νο­μέ­νου επι­προ­σθέ­τως υπόψη, ότι οι πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες συ­νέ­βα­λαν απο­φα­σι­στι­κά στον έν­δι­κο δα­νει­σμό, καθώς, πα­ρό­τι γνώ­ρι­ζαν την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση του αι­τού­ντος από τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία που ετί­θε­ντο ενώ­πιον τους κατά την κα­τάρ­τι­ση των συμ­βά­σε­ων, ο έλεγ­χος των οποί­ων ήταν ευ­χε­ρής για αυτές, σε συν­δυα­σμό με τους ανω­τέ­ρω εκτι­θέ­με­νους κιν­δύ­νους που ανέ­λα­βε λόγω του δα­νει­σμού του σε συ­νάλ­λαγ­μα, για τους οποί­ους δεν ενη­με­ρώ­θη­κε επαρ­κώς. Άλ­λω­στε, το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του δα­νει­σμού του αι­τού­ντος, ήτοι το ως άνω στε­γα­στι­κό δά­νειο ελή­φθη προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν οι στε­γα­στι­κές ανά­γκες της οι­κο­γέ­νειάς του.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Λου­κία Βούη.