Aκτοπλοΐα: Θηλιά για τον κλάδο το υψηλό κόστος των καυσίμων

Από 10%-20% χαμη­λό­τερα σε σύγκριση με το 2019 θα κινηθεί το 2022 η ακτο­πλοϊκή επι­βα­τική κίνηση σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συν­δέ­σμου Επι­χει­ρή­σεων Επι­βα­τη­γού Ναυ­τι­λίας Σπύρο Πασχάλη. Μιλώ­ντας στα ΝΕΑ σημειώ­νει ότι τους πρώτους τέσ­σε­ρις μήνες του 2022 το ακτο­πλοϊκό μετα­φο­ρικό έργο επι­βα­τών ήταν μειω­μένο κατά περίπου 20% σε σχέση με την αντί­στοιχη περίοδο του 2019.

Οι προ­ο­πτι­κές για τους επό­με­νους μήνες δεν δεί­χνουν ότι θα φτάσει στα επίπεδα του 2019, καθώς οι προ­κρα­τή­σεις για το τρίτο τρίμηνο του έτους κινού­νται ακόμα χαμη­λό­τερα από τις αντί­στοι­χες του 2019 για την ίδια περίοδο. Η δουλειά των groups έχει σχεδόν χαθεί ως απόρ­ροια των δύο ετών κορω­νοϊού, ενώ σημα­ντι­κές αγορές, όπως η κινε­ζική, παρα­μέ­νουν ακόμα κλει­στές. Όσον αφορά τη μετα­φορά φορτίων κινεί­ται σε περίπου ίδια επίπεδα με το 2019.

Ο μεγάλος πονο­κέ­φα­λος όμως για την ακτο­πλοΐα δεν είναι η μειω­μένη κίνηση, αλλά η μεγάλη αύξηση του κόστους των καυ­σί­μων που έχει υπο­χρε­ώ­σει τις εται­ρείες να προ­χω­ρή­σουν σε απα­νω­τές αυξή­σεις των τιμών στα ακτο­πλοϊκά εισι­τή­ρια.

«Το κόστος καυ­σί­μων σε κανο­νι­κές περιό­δους απο­τε­λούσε το 30-35% των λει­τουρ­γι­κών δαπανών των πλοίων κατά μέσο όρο. Με τις αυξή­σεις των τιμών των καυ­σί­μων που βλέ­πουμε, αρχής γενο­μέ­νης από το τέταρτο τρίμηνο του 2021 και όλο το 2022, έχουμε φτάσει σε σημείο σήμερα να είναι υπερ­δι­πλά­σιες από την αντί­στοιχη περσυνή περίοδο εκτο­ξεύ­ο­ντας το κόστος καυ­σί­μων στο 60-70% των λει­τουρ­γι­κών δαπανών των πλοίων», εξηγεί ο κ. Πασχά­λης.

«Όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε, συνε­χί­ζει, είναι αδύνατο για τις ιδιω­τι­κές ακτο­πλοϊ­κές επι­χει­ρή­σεις να απορ­ρο­φή­σουν αυτό το επι­πλέον κόστος παρά τις προ­σπά­θειες μετρια­σμού του που έκαναν μέσω μείωσης ταχυ­τή­των, μείωσης ή συγ­χώ­νευ­σης κάποιων δρο­μο­λο­γίων και περιο­ρι­σμού άλλων λει­τουρ­γι­κών δαπανών».

Η αύξηση των ναύλων είναι για τον Πρόεδρο του ΣΕΕΝ «το τελευ­ταίο μέτρο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για τη δια­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του κλάδου» και όμως «σε καμία περί­πτωση δεν φαί­νε­ται να είναι αρκετή για να καλύψει το επι­πλέον κόστος καυ­σί­μων που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις του κλάδου μας» αλλά οι αυξή­σεις δεν μπορεί να είναι χωρίς όρια, καθώς «δεν επι­θυ­μούμε να βλαφτεί η ζήτηση των ευαί­σθη­των υπη­ρε­σιών μας». Σε κάθε περί­πτωση «οι αυξή­σεις στις τιμές πώλησης των υπη­ρε­σιών μας δεν δια­φέ­ρουν από τις αυξή­σεις που βλέ­πουμε στις τιμές πώλησης αγαθών και υπη­ρε­σιών σε άλλους κλάδους της οικο­νο­μίας» λέει ο κ. Πασχά­λης.

Ο κ. Πασχά­λης αντι­κρούει επίσης την κριτική ότι οι ακτο­πλοϊ­κές εται­ρείες λαμ­βά­νουν οικο­νο­μική ενί­σχυση από την πολι­τεία μέσω των μισθω­μά­των των  «αγόνων» γραμμών. Όπως εξηγεί « οι επι­δο­τή­σεις (μισθώ­ματα) για την εκτέ­λεση γραμμών δημό­σιας υπη­ρε­σίας (άγονες γραμμές) που κατα­βά­λει εν τέλει ο Έλληνας φορο­λο­γού­με­νος για την εξα­σφά­λιση της ακτο­πλοϊ­κής σύν­δε­σης μικρών και απο­μα­κρυ­σμέ­νων νησιών με την Ηπει­ρω­τική Ελλάδα και μεταξύ τους, υφί­στα­νται γιατί αυτές οι συν­δέ­σεις δεν έχουν ικα­νο­ποι­η­τικό μετα­φο­ρικό έργο (μόλις το 5% του συνόλου) ώστε να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν ελεύ­θερα (άνευ μίσθω­σης) τα πλοία». Επίσης σημειώ­νει ότι «τα μισθώ­ματα μετά βίας αρκούν ώστε να καλύ­ψουν μέρος των λει­τουρ­γι­κών δαπανών των πλοίων».

Εξάλλου τα κον­δύ­λια αυτά μοι­ρά­ζο­νται σε πάνω από 50 πλοία δια­φό­ρων μεγεθών, ενώ με τις τρέ­χου­σες τιμές των καυ­σί­μων οι λει­τουρ­γι­κές δαπάνες των πλοίων που εκτε­λούν αυτές τις συν­δέ­σεις έχουν επίσης αυξηθεί κατα­κό­ρυφα, χωρίς ταυ­τό­χρονα να έχουν αυξηθεί τα μισθώ­ματα, ούτε τα εισι­τή­ρια που καθο­ρί­ζο­νται από το κράτος. Πρό­σφατα μάλιστα ο ΣΕΕΝ έστειλε επι­στολή στο Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, όπως απο­κα­λύ­πτει ο κ. Πασχά­λης, αιτού­μενο την αύξηση των μισθω­μά­των και την επα­νε­ξέ­ταση των σχε­τι­κών ρυθ­μί­σεων για την έγκαιρη κατα­βολή των μισθω­μά­των ενόψει των δια­γω­νι­σμών ανά­θε­σης δημό­σιας υπη­ρε­σίας για το επόμενο έτος που σύντομα θα προ­κη­ρυ­χτούν.

Τέλος ο κ. Πασχά­λης επι­ση­μαί­νει ότι η δύσκολη πορεία της ακτο­πλο­ΐας τα δυο τρία τελευ­ταία χρόνια έχει απο­μυ­ζή­σει πολύ­τιμα κεφά­λαια από τους ισο­λο­γι­σμούς των εται­ρειών τα οποία είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητα για να αντι­με­τω­πί­σουν τις δύο μεγάλες προ­κλή­σεις της τρέ­χου­σας δεκα­ε­τίας, αυτή της ενερ­γεια­κής βελ­τί­ω­σης των υφι­στά­με­νων πλοίων με στόχο τη μείωση εκπο­μπών αερίου του θερ­μο­κη­πίου και αυτή της έναρξης ανα­νέ­ω­σης του ακτο­πλοϊ­κού στόλου με νέα περι­βαλ­λο­ντικά φιλι­κό­τερα πλοία. Η δια­δρομή για την επί­τευξη αυτών των στόχων απαιτεί πολύ υψηλές κεφα­λαιου­χι­κές επεν­δύ­σεις στα υφι­στά­μενα πλοία αλλά και για την κατα­σκευή νέων πλοίων. Τα κεφά­λαια αυτά, τονίζει ο πρό­ε­δρος του ΣΕΕΝ, θα πρέπει να σχη­μα­τι­στούν με τη συμβολή όλων των εμπλε­κο­μέ­νων και ενδια­φε­ρο­μέ­νων μερών ώστε να επι­τευ­χθεί μία δίκαιη και βιώσιμη μετά­βαση στην «πράσινη» ακτο­πλοΐα.

Πηγή ΟΤ