Απορρίφθηκε η έφεση προσωρινά κρατούμενου πολιτικού μηχανικού σε υπόθεση απάτης

Με από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­κε η ανα­κο­πή που άσκη­σε κατά δύο δια­τα­γών πλη­ρω­μής, προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός, που έχει κα­τα­μη­νυ­θεί από δύο ημε­δα­πούς για απάτη.

Οι φε­ρό­με­νοι ως θύ­μα­τα τυγ­χά­νουν συ­νι­διο­κτή­τες ενός ακι­νή­του που βρί­σκε­ται στην πόλη της Ρόδου και μαζί με ακόμη 40 συ­νι­διο­κτή­τες ανέ­θε­σαν στον μη­νυό­με­νο, να προ­βεί σε όλες τις νό­μι­μες ενέρ­γειες για την πο­λε­ο­δό­μη­σή του, ούτως ώστε να μπο­ρούν να ανε­γεί­ρουν ο κα­θέ­νας οι­κο­δο­μή στο τμήμα που του ανα­λο­γεί μετά την πο­λε­ο­δό­μη­ση.

Φέ­ρο­νται να του κα­τέ­βα­λαν διά­φο­ρα ποσά για την ερ­γα­σία αυτή, αφού τους έπει­σε ότι είναι δυ­να­τόν να γίνει αυτό, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την επι­θυ­μία και την ανά­γκη του κα­θε­νός για την από­κτη­ση ιδιό­κτη­της στέ­γης.

Ο πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός φέ­ρε­ται ει­δι­κό­τε­ρα στο τέλος Δε­κεμ­βρί­ου 2011 να δή­λω­σε σε ένα εκ των δύο μη­νυ­τών ότι όμορο, στο ακί­νη­το του οποί­ου είναι συ­νι­διο­κτή­τες, είναι ακί­νη­το, το οποίο, όπως δή­λω­σε ανή­κει στο Δη­μό­σιο, αν και πολύ καλά γνώ­ρι­ζε ότι αυτό ανή­κει σε ιδιώ­τες. Οι ίδιοι δεν το γνώ­ρι­ζαν και φέ­ρε­ται να τους έπει­σε ότι θα προ­έ­βαι­νε στη δια­δι­κα­σία της εξα­γο­ράς του, ένα­ντι 32.000 ευρώ.

Του προ­τά­θη­κε να αγο­ρα­στεί από το σύ­νο­λο των συ­νι­διο­κτη­τών της όμο­ρης με­ρί­δας αλλά εκεί­νος δεν δέ­χτη­κε.

Φέ­ρο­νται να του κα­τέ­βα­λαν την 10η Ια­νουα­ρί­ου 2012 σε λο­γα­ρια­σμό του το ποσό των 34.000 ευρώ. Τα ποσά αυτά, επρό­κει­το, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, να κα­τα­βά­λει στο Δη­μό­σιο. Φέ­ρε­ται να τους δή­λω­σε επί­σης ότι αν μέσα σε δύο μήνες δεν γίνει η εξα­γο­ρά θα τους επέ­στρε­φε τα χρή­μα­τα, γι`αυτό και εξέ­δω­σε και απο­δέ­χτη­κε, στις 10-1-2012, από μια συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή λή­ξε­ως στις 31-12-2012.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι εθεσε την ημε­ρο­μη­νία αυτή ως λήξη, με την αι­τιο­λο­γία ότι θα κρα­τού­σε αρ­κε­τό χρόνο η δια­δι­κα­σία για την επι­στρο­φή των χρη­μά­των από το Δη­μό­σιο (ΥΠΕ­ΧΩ­ΔΕ) στην πε­ρί­πτω­ση που η δια­δι­κα­σία εξα­γο­ράς θα απέ­βαι­νε άκαρ­πη.

Στις 10 Φε­βρουα­ρί­ου 2012 ο πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός φέ­ρε­ται να τους ζή­τη­σε επι­λέ­ον το ποσό των 14.012 ευρώ γιατί, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, δή­λω­σε, ότι η Εφο­ρία εκτί­μη­σε το πα­ρα­πά­νω ακί­νη­το στο ποσό των 46.012 ευρώ για κάθε με­ρί­διο.

Για να τους πεί­σει, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, τους επέ­δει­ξε και ένα σχε­διά­γραμ­μα του ακι­νή­του. Επί­σης φέ­ρε­ται να τους έδωσε, ένα έντυ­πο που είχε εκτυ­πώ­σει, το οποίο υπέ­βα­λε, όπως τους είπε, στο Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλ­λα­γής, με τον τίτλο «Προ­σω­ρι­νή ανα­φο­ρά στοι­χεί­ων δή­λω­σης», που αφορά, την υπο­βο­λή δή­λω­σης εξα­γο­ράς του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του.

Οι φε­ρό­με­νοι ως θύ­μα­τα δια­τεί­νο­νται ότι πεί­σθη­καν και έτσι κα­τέ­θε­σαν τα συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά ποσά χωρίς όμως να ζη­τή­σουν να τους εκ­δώ­σει συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές, όπως για το πα­ρα­πά­νω ποσό των 32.000 ευρώ. Φέ­ρε­ται να τους δή­λω­σε επί­σης ότι μόλις τε­λειώ­σει η εξα­γο­ρά, ο κα­θέ­νας θα πλη­ρώ­σει στην εφο­ρία 900 €.

Στις 5 Σε­πτεμ­βρί­ου 2012 φέ­ρε­ται να με­τέ­βη στην οικία τους και να τους ζή­τη­σε να του κα­τα­βά­λουν ακόμη 65.000 ευρώ γιατί τα ζητά το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ως επι­πλέ­ον τί­μη­μα εξα­γο­ράς. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι επέ­με­νε ότι με αυτά τα χρή­μα­τα θα τε­λειώ­σει η εξα­γο­ρά.

Η στάση του τους δη­μιούρ­γη­σε υπο­ψί­ες και επι­σκέ­φθη­καν τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο τους από τον οποίο πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν ότι ο μη­νυό­με­νος τους εξα­πά­τη­σε γιατί για την εξα­γο­ρά δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος απαι­τεί­ται:

-να υπάρ­χει νόμος που να την επι­τρέ­πει, ο οποί­ος δεν υπήρ­χε τότε ούτε και σή­με­ρα, – να κα­τέ­χεις και να καλ­λιερ­γείς το ακί­νη­το για κά­ποιο με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα και

– ότι αυτή γί­νε­ται μέσω της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου και όχι από το Υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Κλι­μα­τι­κής Αλ­λα­γής, ενώ αν πρό­κει­ται για αγορά δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος αυτή γί­νε­ται μέσω της Κτη­μα­τι­κής Εται­ρεί­ας του Δη­μο­σί­ου.

Τους ενη­μέ­ρω­σε επί­σης ότι απο­κλεί­ε­ται το ακί­νη­το να ανή­κει στο Δη­μό­σιο γιατί από έρευ­να που είχε κάνει πα­λαιό­τε­ρα στο Κτη­μα­το­λό­γιο το ακί­νη­το, που είναι συ­νι­διο­κτή­τες, δεν συ­νό­ρευε με ακί­νη­το του Δη­μο­σί­ου.

Ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος τους φέ­ρε­ται επα­νει­λημ­μέ­να να επι­κοι­νώ­νη­σε με τον μη­νυό­με­νο για να τους επι­στρέ­ψει τα χρή­μα­τα που του κα­τέ­βα­λαν, αλλά εκεί­νος αρ­νεί­το αδι­καιο­λό­γη­τα.

Εξέ­δω­σαν σε βάρος του δια­τα­γές πλη­ρω­μής για το ποσό που αντι­προ­σώ­πευαν οι δύο συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές και παρά το γε­γο­νός ότι του τις έχουν επι­δώ­σει εκεί­νος δεν τους έχει απο­δώ­σει ούτε ένα ευρώ.

Ο πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός άσκη­σε ανα­κο­πή που απορ­ρί­φθη­κε τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύ­τε­ρο βαθμό.

Οι φε­ρό­με­νοι ως θύ­μα­τα υπο­στη­ρί­ζουν μά­λι­στα ότι τους συ­κο­φα­ντεί λέ­γο­ντας ότι του δά­νει­σαν τα ποσά με το­κο­φλυ­φι­κό τόκο. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι δέ­χτη­καν στην πο­ρεία τη­λε­φω­νι­κά απει­λές από άγνω­στο πρό­σω­πο.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Δη­μή­τρης Σα­λα­μα­στρά­κης.