Ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ο υποψήφιος δήμαρχος Δ. Κρητικός στην προεκλογική του ομιλία

Πλήθος κόσμου συγκε­ντρώ­θηκε σήμερα στην αίθουσα του Δημο­τι­κού Θεάτρου Ρόδου για να παρα­κο­λου­θή­σει την κεντρική προ­ε­κλο­γική ομιλία του επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «Ρόδος Αξιών», ιατρού κ. Δημήτρη Κρη­τι­κού.

Ο κ. Κρη­τι­κός ξεκί­νησε την ομιλία του με μια σύντομη ιστορία, που μπο­ρούσε, όπως είπε να είναι στην καθη­με­ρι­νό­τητα του καθενός:

«Είναι ένα βράδυ του φθι­νο­πώ­ρου που μας πέρασε. Μια άλλη του­ρι­στική σεζόν, οδεύει προς το τέλος της. Το βράδυ εκείνο, οδη­γώ­ντας προς το γραφείο ενός καλού μου φίλου για μια συνά­ντηση, περνώ από τους πιο κεντρι­κούς και πολυ­σύ­χνα­στους δρόμους της πόλης μας. Η εικόνα της Ρόδου, της πόλης που ανδρώ­θηκα και τόσο αγαπώ, με πλη­γώ­νει. Εγκα­τα­λε­λειμ­μένα σχεδόν πάρκα, αμυδρός φωτι­σμός, εκτε­θει­μέ­νοι οι λίγοι πεζοί σε ανα­σφαλή πεζο­δρό­μια, κάδοι σκου­πι­διών που χάσκουν ανοι­κτοί. Κακο­συ­ντη­ρη­μέ­νοι δρόμοι γεμάτοι από κιν­δύ­νους. Καμία πρό­βλεψη για τα ΑΜΕΑ, καμία ειδική λωρίδα για δίτροχα. Οι πεζό­δρο­μοι σχεδόν ανύ­παρ­κτοι. Στο μυαλό μου περι­στρέ­φο­νται πολλές σκέψεις. Με κατα­κλύ­ζουν ερω­τη­μα­τικά και με πιάνει μια θλίψη. Γιατί αυτή η Ρόδος; Αυτή μας αξίζει; Πού είναι η αίγλη και το κύρος που είχε κάποτε; Τι φταίει για όλα αυτά; Καθώς στο μυαλό μου έρχο­νται η μια μετά την άλλη οι εικόνες από τα ταξίδια που έχω κάνει σε άλλες πόλεις, σε πολλά μέρη του κόσμου, και σχεδόν θλί­βο­μαι για την εικόνα που αντι­κρίζω, ένα συμβάν που γίνεται μπροστά μου, κάνει ακόμα χει­ρό­τερα τα πράγ­ματα. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ένα νεαρό παιδί, είναι σωρια­σμένο στο δρόμο. Το μηχα­νάκι που οδη­γούσε, γλί­στρησε στη φρε­σκο­βρεγ­μένη από το ψιλό­βροχο άσφαλτο. Το παλ­λη­κάρι, χτύπησε στο κρά­σπεδο και στρώ­θηκε ανά­σκελα στο οδό­στρωμα. Πολλοί περα­στι­κοί, σοκα­ρι­σμέ­νοι, έτρεξαν γύρω του. Το μηχα­νάκι πετά­χτηκε πολλά μέτρα πιο κάτω και μια μητέρα που κρα­τούσε το παιδί της στο πεζο­δρό­μιο, μόλις που …τη γλύ­τω­σαν. Κατέ­βηκα από το αυτο­κί­νητό μου και προ­σφέρ­θηκα σαν γιατρός να φρο­ντίσω τον νεαρό,. Λίγα λεπτά μετά, το ασθε­νο­φόρο έφτασε και τον παρέ­λαβε….»

Ο κ. Κρη­τι­κός τόνισε ότι και αυτό το περι­στα­τικό τον έκανε να ανα­ρω­τιέ­ται πώς μπορούν να αλλά­ξουν όλα αυτά; Που είναι οι άνθρω­ποι εκείνοι που θέλουν και μπορούν να κάνουν τον τόπο ανθρώ­πινο, φωτεινό, καθαρό, πολι­τι­σμένο, ασφαλή;

Την 26η Σεπτεμ­βρίου στο γραφείο ενός φίλου συγκε­ντρώ­θηκε μια ομάδα ανθρώ­πων που δεν γνω­ρί­ζο­νταν όλοι μεταξύ τους και αντήλ­λα­ξαν προ­βλη­μα­τι­σμούς και ιδέες για την ποιό­τητα της ζωής στο νησί…

«Κανένας από τους παρευ­ρι­σκό­με­νους δεν βρέθηκε εκεί για να κερ­δί­σει κάτι. Κανένας δεν ανήκε σε κανένα κόμμα, κανέναν πολι­τικό χώρο. Δεν εκπρο­σω­πούσε τα συμ­φέ­ρο­ντα καμιάς επι­χεί­ρη­σης, καμιάς οικο­γέ­νειας, κανενός συν­δι­κα­λι­στι­κού φορέα. Στην συνά­ντηση αυτή, ήρθαν όλοι, γιατί νοιά­ζο­νταν. Γιατί πικραί­νο­νται για όσα βλέπουν γύρω τους και βιώνουν.Γιατί νιώθουν το ποτήρι να είναι έτοιμο να ξεχει­λί­σει. Γιατί έχουν απο­γοη­τευ­τεί από τις αγκυ­λώ­σεις και τις στρε­βλώ­σεις της καθη­με­ρι­νό­τη­τας που βιώ­νουμε όλοι.

Γιατί έχουν αγα­να­κτή­σει από υπο­σχέ­σεις. Από τις παρεμ­βά­σεις των κομ­μά­των. Από τις εξυ­πη­ρε­τή­σεις συμ­φε­ρό­ντων των λίγων. Από την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των υπη­ρε­σιών και τη γρα­φειο­κρα­τεία. Από την αδρά­νεια, την απραξία και τον ωχα­δερ­φι­σμό. Από τις αιτίες δηλαδή που μας έχουν οδη­γή­σει σήμερα, να είμαστε όλοι συν­δια­χει­ρι­στές μιας μίζερης και Ρόδου. Μιας μετριό­τη­τας αντί του πλούτου που της αξίζει. Ενός συμ­βι­βα­σμού αντί μιας ακμά­ζου­σας προόδου. Αυτή είναι οι πάλαι ποτέ ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού; Αυτό είναι το πολυ­τρα­γου­δι­σμένο στολίδι του Αιγαίου; Ο λαμπρός, ιστο­ρι­κός τόπος που γνώρισε δόξες και θαυ­μα­σμό από την αρχαιό­τητα μέχρι και πρό­σφατα;» τόνισε χει­ρο­κρο­τού­με­νος.

Εξήγησε ότι τότε γεν­νή­θηκε η ιδέα της δημιουρ­γίας μιας ανε­ξάρ­τη­της ενω­τι­κής παρά­τα­ξης για να κατέλ­θει στις Δημο­τι­κές εκλογές…

«Η ΡΟΔΟΣ Αξιών δημιουρ­γή­θηκε από εκλε­κτούς πολίτες, για πολίτες. Οικο­δο­μή­θηκε από τη βάση προς την κορυφή. Δεν δημιουρ­γή­θηκε από πολι­τι­κούς για την πολι­τική. Και που θα βρεθούν κι άλλοι άνθρω­ποι, με τους ίδιους προ­βλη­μα­τι­σμούς, με τις ίδιες ανη­συ­χίες και με την ίδια διάθεση να δώσουν από το έλλειμμα του χρόνου τους» πρό­σθεσε ο κ. Κρη­τι­κός προ­σθέ­το­ντας ότι «είμαστε πολλοί περισ­σό­τε­ροι από όσο πιστεύ­ουν».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο πρό­γραμμα της παρα­τά­ξεως τόνισε πως είναι «ρεα­λι­στικό, προ­σαρ­μο­σμένο στα πραγ­μα­τι­κές ανάγκες του νησιού» ενώ ανα­φέρ­θηκε επι­γραμ­μα­τικά στους βασι­κούς πυλώνες του.

Ένα από τα κύρια ζητή­ματα, είναι η διοι­κη­τική λει­τουρ­γεία του Δήμου, όπως είπε ο κ. Κρη­τι­κός και δεσμεύ­τηκε για άμεση απο­κέ­ντρωση του με σύστημα διοί­κη­σης που ανα­βαθ­μί­ζει τον ρόλο των τοπικών κοι­νο­τή­των μετα­φέ­ρο­ντας σε αυτές αρμο­διό­τη­τες και πόρους για τις καθη­με­ρι­νές ανάγκες τους.

Χωρίζει τον Δήμο σε 4 επι­μέ­ρους δημο­τικά δια­με­ρί­σματα δίνο­ντάς τους και τα ιστο­ρικά τους ονόματα (Ρόδου, Ιαλυσού, Καμεί­ρου, Λίνδου) τοπο­θε­τώ­ντας ταυ­τό­χρονα χωρικό αντι­δή­μαρχο – επί­κουρο δημάρ­χου σε καθένα από αυτά.

Δεύτερη δέσμευσή του είναι η αξιο­ποί­ηση των νέων τεχνο­λο­γιών και της ηλε­κτρο­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης. Εξει­δι­κεύ­ο­ντας μίλησε για ειδικά δια­μορ­φω­μέ­νες ηλε­κτρο­νι­κές πλατ­φόρ­μες για την ικα­νο­ποί­ηση των αιτη­μά­των των πολιτών, για δυνα­τό­τητα ηλε­κτρο­νι­κής αξιο­λό­γη­σης των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, για δημιουρ­γία ηλε­κτρο­νι­κών κέντρων επι­χει­ρή­σεων για την άμεση παρέμ­βαση και τις ενέρ­γειες όπου απαι­τού­νται, για την καθιέ­ρωση της κάρτας Δημότη, τον εκσυγ­χρο­νι­σμός των Τ.Π.Ε, την δια­χεί­ριση κυκλο­φο­ρίας με χρήση αυτό­μα­των ηλε­κτρο­νι­κών μέσων πλη­ρο­φό­ρη­σης και αυτορ­ρύθ­μι­σης και την δημιουρ­γία e- ΚΕΠ.

Δεσμεύ­τηκε να λάβει μέριμνα για την οδική ασφά­λεια και το κυκλο­φο­ριακό, με πλήρης εμφανή σήμανση, επαρκή φωτισμό, δια­γραμ­μί­σεις, συντή­ρηση του οδικού δικτύου, κατα­σκευή ειδικών συγκοι­νω­νια­κών κυκλι­κών κόμβων, συντο­νι­σμό των φανα­ριών οδικής κυκλο­φο­ρίας με αυτορ­ρύθ­μιση, τοπο­θέ­τηση προ­στα­τευ­τι­κών κιγκλι­δω­μά­των στις άκρες των πεζο­δρο­μίων και στη δημιουρ­γία διόδων για πεζούς μέσα από τα πάρκα. Δεσμεύ­τηκε για τμη­μα­τική επα­να­κα­τα­σκευή δρόμων και πεζο­δρο­μίων με σεβασμό στα ΑΜΕΑ και τη δημιουρ­γία κοινού συντο­νι­στι­κού όργανου με συναρ­μό­διες υπη­ρε­σίες και φορείς για την οδική ασφά­λεια: Δήμος, τροχαία, ΕΥΘΥΤΑ, επαγ­γελ­μα­τίες αυτο­κι­νη­τι­στές κ.α.

Ιδιαί­τερη μέριμνα λαμ­βά­νει το πρό­γραμμα του στον πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό.

Οραμα της παρά­τα­ξης είναι η δημιουρ­γία ενός Πάρκου δράσης, Πολι­τι­σμού και Φωτός. Στόχος είναι η ενο­ποί­ηση του παλιού νοσο­κο­μείου δια μέσω του κήπου της Ροδια­κης έπαυλης, του κήπου της του­ρι­στι­κής και του πάρκου μπροστά από το γηρο­κο­μείο με το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου. Σε όλη αυτήν την δια­δρομή θα ανα­πτύ­ξει χώρους ανα­ψυ­χής, περι­πά­του, δια­βά­σμα­τος και ψυχα­γω­γίας. Προ­τεί­νει παρα­πέρα να γίνει σχε­δια­σμός των Του­ρι­στι­κών Περιο­χών, ανάλογα με τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τές της καθε­μιάς. Ανά­δειξη των πολι­τι­στι­κών και περι­βαλ­λο­ντι­κών δια­δρο­μών του νησιού, ανά­πτυξη νέων του­ρι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων και συγκε­κρι­μένα υπο­δο­μές για του­ρι­σμό κοι­νω­νι­κών εκδη­λώ­σεων, θρη­σκευ­τικό, εκπαι­δευ­τικό, συνε­δριακό, πολι­τι­στικό, αθλη­τικό, ιατρικό (κυρίως απο­κα­τά­στα­σης ασθενών), σχε­δια­σμένο με νέα δεδο­μένα.

Για το περι­βάλ­λον ο κ. Κρη­τι­κός τόνισε ότι η πρώτη του δουλειά θα είναι η άμεση εφαρ­μογή σχεδίου δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των Απολ­λώ­νων και Λαέρμων, λόγω γειτ­νί­α­σής του με το φράγμα Γαδουρά. Άμεση και πλήρης κατα­γραφή των οικιών, των επι­χει­ρή­σεων, που είναι δια­συν­δε­δε­μέ­νες ή όχι με απο­χε­τευ­τικό. Κατα­γραφή όλων των ΒΙΟΚΑ και απο­τί­μηση της ποιό­τη­τας λει­τουρ­γείας τους. Ανα­ζή­τηση αμοι­βαία απο­δε­κτού τρόπου δια­σύν­δε­σης όσων νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων δεν είναι συν­δε­δε­μέ­νες με απο­χε­τευ­τικό.

Σε ό,τι αφορά την υδρο­δό­τηση, δήλωσε υπερ της κατα­σκευής και εκμε­τάλ­λευ­σης μονάδων αφα­λά­τω­σης και για πλήρη ανα­θε­ώ­ρηση του σημε­ρι­νού μοντέ­λου δια­χεί­ρι­σης των απορ­ριμ­μά­των μέσω της στα­δια­κής απε­ξάρ­τη­σης από τους πλα­στι­κούς κάδους.