Λεριός δικάζεται για κατάχρηση σε ασέλγεια των ανήλικων ανιψιών του

Για την 5η Μαΐου 2025 προσ­διο­ρί­στηκε από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου μετά από αναβολή υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο έναν 30χρονο κάτοικο της Λέρου που κρίθηκε πρω­το­δί­κως ένοχος κατά­χρη­σης ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια κατά συρροή δύο ανιψιών του και του επι­βλή­θηκε ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της εμφά­νι­σής του δύο φορές κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της απα­γό­ρευ­σης συνα­να­στρο­φής με τα θύματα και την οικο­γέ­νειά τους.

Η δίωξη εις βάρος του κινή­θηκε μετά την υποβολή την 28η Νοεμ­βρίου 2019 μηνύ­σεως του πατέρα των δύο παιδιών.

Φέρεται ότι από το έτος 2013 και εντεύ­θεν και επειδή οι γονείς των ανή­λι­κων παθου­σών ήταν απα­σχο­λη­μέ­νοι με τις επαγ­γελ­μα­τι­κές και τις οικο­γε­νεια­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις, ο κατη­γο­ρού­με­νος, με το πρό­σχημα ότι μπο­ρούσε να τις βοηθά με τα σχολικά τους μαθή­ματα, είχε ανα­λά­βει από το από­γευμα της Παρα­σκευής μέχρι και το βράδυ της Κυρια­κής να τις φιλο­ξε­νεί στην οικία του.

Του απο­δί­δε­ται ότι εκμε­ταλ­λευό­με­νος την εμπι­στο­σύνη των γονέων των ανή­λι­κων, ιδίως της μητέρας αυτών στο πρόσωπό του, καθότι είναι αδελφός της, την παρα­μονή των ανη­λί­κων στην οικία του ίδιου ή της μητέρας του κατά τη διάρ­κεια του Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου και την ευα­λω­τό­τητα αυτών, να ασέλ­γησε σε βάρος τους τα έτη 2013 και 2014 και κατά την περίοδο από τον Νοέμ­βριο του έτους 2017 έως και τον Μάρτιο του έτους 2019.

Ενδει­κτικά φέρεται ότι με τη δικαιο­λο­γία ότι οι ανή­λι­κες σπα­τα­λάνε αλό­γι­στα πολύ νερό κατά τη διάρ­κεια του μπάνιου τους, κάθε φορά που ήθελαν να πλυθούν, ανε­λάμ­βανε να τις πλύνει ο ίδιος, τρί­βο­ντας με τα χέρια του τα γεν­νη­τικά τους όργανα.

Οι ανή­λι­κες φέρο­νται παρα­πέρα να ήθελαν να στα­μα­τή­σει αυτό που γινόταν, αλλά δεν το ανέ­φε­ραν άμεσα στους γονείς τους λόγω φόβου

Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα του απο­δί­δο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι σχέσεις του με τις δύο ανιψιές του, ήταν πολύ καλές, καθ’ όλα υγιείς και αρμο­νι­κές.

Ισχυ­ρί­στηκε μεταξύ άλλων ότι όταν οι ανή­λι­κες ανιψιές του, εκδή­λω­ναν ανε­πι­θύ­μη­τες μη απο­δε­κτές κοι­νω­νικά συμπε­ρι­φο­ρές, όταν ήταν αθυ­ρό­στο­μες, όταν χρη­σι­μο­ποιού­σαν απρε­πείς εκφρά­σεις και χει­ρο­νο­μίες κυρίως σε βάρος των ίδιων των γονέων τους, όταν έκαναν ανε­ξέ­λεγ­κτη χρήση του δια­δι­κτύου, όταν απου­σί­α­ζαν χωρίς λόγο για πολλές ώρες εκτός της οικίας τους, ανα­γκα­ζό­ταν -υποκαθιστώντας το έργο των γονέων τους- να τις επι­πλήτ­τει και ελά­χι­στες φορές ακόμα και να τις τιμωρεί, προ­κει­μέ­νου να απο­φεύ­γο­νται παρό­μοια επει­σό­δια στο μέλλον.

Εξαι­τίας της στάσης του αυτής αντι­δρού­σαν από φυγο­πο­νία ενώ απο­μα­κρύν­θη­καν όταν διαρ­ρή­χθη­καν οι σχέσεις του με την αδελφή και τον γαμπρό του εξαι­τίας μίας οικο­γε­νεια­κής διέ­νε­ξης. Υπο­στή­ριξε πως η μονα­δική άμεση σωμα­τική επαφή που είχε με τις ανή­λι­κες ανιψιές του ήταν όταν τις έκανε μπάνιο, σε ηλικία 10-12 ετών, χωρίς ποτέ η συμπε­ρι­φορά του να έχει οποια­δή­ποτε διάθεση σεξουα­λι­κής διέ­γερ­σης ή προ­σβο­λής της παι­δι­κής αγνό­τη­τάς τους.

Θεωρεί δε ότι τόσο οι ανή­λι­κες ανιψιές του, όσο και οι γονείς τους πεί­στη­καν από τις εξη­γή­σεις του και ανα­σκεύ­α­σαν την εσφαλ­μένη εντύ­πωση που, ακούσια, τους είχε προ­κα­λέ­σει η συμπε­ρι­φορά του.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Πανα­γιώ­της Αβρίθης και Ευαγ­γε­λία Ζάβολα και ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας ο δικη­γό­ρος κ. Ευάγ­γε­λος Μιλιλής.