Ρόδος : Απερρίφθη η αίτηση εταιρείας για υπαγωγή της στον πτωχευτικό κώδικα

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας) απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση γνω­στής ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας πώ­λη­σης ειδών αρ­γυ­ρο­χρυ­σο­χο­ΐ­ας στο νησί της Ρόδου, για την υπα­γω­γή της στη δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης, που προ­βλέ­πει ο πτω­χευ­τι­κός κώ­δι­κας.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε και αί­τη­σή της για τη λήψη ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων με την οποία ζητά να απα­γο­ρευ­θεί κάθε με­τα­βο­λή της πραγ­μα­τι­κής και νο­μι­κής κα­τά­στα­σης της κι­νη­τής και ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας της, μέχρι την πά­ρο­δο δύο μηνών από το άνοιγ­μα της δια­δι­κα­σί­ας εξυ­γί­αν­σης, την ανα­στο­λή των ατο­μι­κών διώ­ξε­ων και την απα­γό­ρευ­ση των μέ­τρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος της, αλλά και την απα­γό­ρευ­ση λή­ψε­ως πάσης φύ­σε­ως ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων καθώς και την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής κατ’ αυτής, για οφει­λές στις οποί­ες ενέ­χε­ται ως πρω­το­ο­φει­λέ­τρια.

Με την ίδια από­φα­ση έγινε δεκτή η πα­ρέμ­βα­ση που άσκη­σε στη δίκη το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο.

Η ανώ­νυ­μη εται­ρεία, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο νησί από το έτος 1993 με ολο­κλη­ρω­μέ­νη μο­νά­δα πα­ρα­γω­γής και το με­το­χι­κό της κε­φά­λαιο ανέρ­χε­ται σε 1.250.000 ευρώ, πε­ρί­που, δια­νε­μό­με­νο σε 40.550 με­το­χές.

Η εται­ρεία έχει οφει­λές ύψους 5,2 εκατ. ευρώ σε προ­μη­θευ­τές, τρά­πε­ζες και δη­μό­σιο και έχει εκ­πο­νή­σει σχέ­διο για την ανά­καμ­ψη των οι­κο­νο­μι­κών της με­γε­θών.

Η δυ­σβά­στα­κτη φο­ρο­λο­γία και τα συ­νε­χή ει­σπρα­κτι­κά μέτρα της κυ­βέρ­νη­σης έχουν οδη­γή­σει σε αβε­βαιό­τη­τα τους αρ­γυ­ρο­χρυ­σο­χό­ους, οι οποί­οι αδυ­να­τούν να αντε­πε­ξέλ­θουν στις οι­κο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Η αύ­ξη­ση στην τιμή του χρυ­σού πάνω από 50% στα τε­λευ­ταία χρό­νια, λόγω των διε­θνών οι­κο­νο­μι­κών συ­γκυ­ριών και της πα­γκό­σμιας αστά­θειας, έχει επη­ρε­ά­σει αρ­νη­τι­κά τις συ­νή­θειες των κα­τα­να­λω­τών, οι οποί­οι έχουν μειώ­σει σε ση­μα­ντι­κό βαθμό τις αγο­ρές κο­σμη­μά­των.

Ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της εται­ρεί­ας, ανε­τρά­πη αιφ­νι­δί­ως, συ­νε­πεία μίας σει­ράς πα­ρα­γό­ντων που σχε­τί­ζο­νται τόσο με τις εν γένει οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες της αγο­ράς όσο και με την ανα­πτυ­ξια­κή της στρα­τη­γι­κή.

Η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ύφεση της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, σε συν­δυα­σμό με τα επι­βαλ­λό­με­να μέτρα δια­χεί­ρι­σης του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, που οδή­γη­σαν στη μεί­ω­ση του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος για το με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό των Ελ­λή­νων κα­τα­να­λω­τών, είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τη ρα­γδαία μεί­ω­ση του αγο­ρα­στι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος γε­νι­κό­τε­ρα, αλλά και ει­δι­κό­τε­ρα στον τομέα του εμπο­ρί­ου κο­σμη­μά­των, κα­θό­σον τα προ­ϊ­ό­ντα αυτά δεν συν­δέ­ο­νται με την κά­λυ­ψη βιο­τι­κών ανα­γκών και κατ’ επέ­κτα­ση θε­ω­ρού­νται είδος πο­λυ­τε­λεί­ας, ώστε οι πω­λή­σεις τους να επη­ρε­ά­ζο­νται ση­μα­ντι­κά σε πε­ριό­δους οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης.

Ο δα­νει­σμός της υπήρ­ξε ανα­πό­φευ­κτος, ωστό­σο, η συ­νε­χής ροή της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς της, επέ­τρε­πε την ομαλή κά­λυ­ψη των δα­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων και εξα­σφά­λι­ζε την πε­ραι­τέ­ρω χρη­μα­το­δό­τη­σή της. Η αύ­ξη­ση των επι­το­κί­ων και των τρα­πε­ζι­κών τόκων κατ’ επέ­κτα­ση, σε συν­δυα­σμό με τον διαρ­κώς μειού­με­νο κύκλο ερ­γα­σιών της εται­ρεί­ας, είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα τον εξα­νε­μι­σμό των κερ­δών της και τη δυ­σχέ­ρεια στην κά­λυ­ψη των υπο­χρε­ώ­σε­ών της.

Αρ­νη­τι­κά συ­νέ­βα­λε επί­σης και η αύ­ξη­ση του χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κού κό­στους της εται­ρεί­ας κατά τα τε­λευ­ταία δύο έτη, συ­νε­πεία αφε­νός μεν των υψη­λών επι­το­κί­ων εκτο­κι­σμού των δα­νεί­ων της, τα οποία επι­βα­ρύ­νο­νται με επι­τό­κιο υπε­ρη­με­ρί­ας κατά ένα με­γά­λο μέρος τους, διότι δεν εξυ­πη­ρε­τού­νται κα­νο­νι­κά, αφε­τέ­ρου δε της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τόκων και της ως εκ τού­του αύ­ξη­σης κατ’ έτος των δα­νεια­κών της υπο­λοί­πων.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται ότι, κατά το έτος 2010 η επι­βά­ρυν­ση της εται­ρεί­ας από τό­κους ανερ­χό­ταν στο ποσό των 150.000 ευρώ πε­ρί­που, ενώ κατά το έτος 2011 είχε αυ­ξη­θεί στο ποσό των 192.000 ευρώ πε­ρί­που. Υπό αυτά τα δε­δο­μέ­να και τις συν­θή­κες πε­ριο­ρι­σμέ­νης ρευ­στό­τη­τας, η εται­ρεία προ­σπα­θεί να λει­τουρ­γή­σει και να εξυ­πη­ρε­τή­σει σω­ρευ­τι­κά τις τρέ­χου­σες και υπε­ρή­με­ρες οι­κο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, δια­πραγ­μα­τευό­με­νη συγ­χρό­νως με τις πι­στώ­τριες τρά­πε­ζες την ανα­διάρ­θρω­ση του υφι­στά­με­νου δα­νει­σμού.

Το πρό­γραμ­μα εξυ­γί­αν­σής της προ­βλέ­πει με­τα­ξύ άλλων τη συγ­χώ­νευ­σή της με συγ­γε­νι­κή εται­ρεία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των κα­τα­σκευών και της πώ­λη­σης ακι­νή­των και έχει στην ιδιο­κτη­σία της ση­μα­ντι­κή ακί­νη­τη πε­ριου­σία.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­καν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέλ­λα Ρου­μπέ­τη και Ασ. Αση­μα­κό­που­λος.