Ολοι ίσοι με αυστηρές ποινές-Νόμος-φωτιά καταργεί τις διακρίσεις

Απει­λού­νται με φυλά­κιση έως τρία χρόνια και βαριά χρη­μα­τικά πρό­στιμα όσοι κάνουν διά­κριση λόγω φύλου, θρη­σκείας, κατα­γω­γής, πεποι­θή­σεων, σεξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, οικο­γε­νεια­κής κατά­στα­σης, ασθέ­νειας. Πλήρης εξο­μοί­ωση του συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης με τον γάμο.

«Φρένο» στις δια­κρί­σεις που γίνο­νται λόγω φύλου, κατα­γω­γής, θρη­σκείας, πεποι­θή­σεων, ασθέ­νειας, ανα­πη­ρίας, ηλικίας, οικο­γε­νεια­κής κατά­στα­σης, σεξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού κ.λπ. επι­χει­ρεί να βάλει η κυβέρ­νηση στον χώρο της εργα­σίας (σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα), στην παροχή αγαθών και υπη­ρε­σιών, αλλά και στην εκπαί­δευση, στις φορο­λο­γι­κές διευ­κο­λύν­σεις, στην κοι­νω­νική προ­στα­σία, ακόμα και στην πρό­σβαση σε στέγη.

Πολυ­νο­μο­σχέ­διο τιμωρεί τέτοιες δια­κρί­σεις με ποι­νι­κές και χρη­μα­τι­κές κυρώ­σεις, ενώ παράλ­ληλα επι­χει­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει πιο απο­τε­λε­σμα­τικά τα περι­στα­τικά αυθαι­ρε­σίας (βασα­νι­σμούς, κακο­με­τα­χει­ρί­σεις, συμπε­ρι­φορά παρά­νομη ή απα­ξιω­τική κ.λπ.) που δια­πράτ­το­νται από αστυ­νο­μι­κούς, λιμε­νι­κούς, σωφρο­νι­στι­κούς υπαλ­λή­λους κ.λπ. (π.χ. δολο­φο­νίες Γρη­γο­ρό­που­λου, Καρέλι, «υπόθεση ζαρ­ντι­νιέ­ρας» κ.λπ.), για να απο­φεύ­γει η χώρα συνε­χείς «ευρω­κα­τα­δί­κες» και απο­ζη­μιώ­σεις.

Ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη

Ταυ­τό­χρονα με το πολυ­νο­μο­σχέ­διο, που συμ­μορ­φώ­νε­ται σε κοι­νο­τι­κές οδηγίες και κατα­τέ­θηκε στη Βουλή, γίνεται αυστη­ρό­τερο το ποινικό οπλο­στά­σιο (και οι διοι­κη­τι­κές και χρη­μα­τι­κές κυρώ­σεις), για να πατα­χθούν φαι­νό­μενα κατά­χρη­σης και χει­ρα­γώ­γη­σης της αγοράς, αλλά και παρα­χά­ρα­ξης του νομί­σμα­τος, ώστε να είναι ασφα­λέ­στερο και ελκυ­στι­κό­τερο το επεν­δυ­τικό τοπίο.

«Κοινό γεω­με­τρικό τόπο» για την αντι­με­τώ­πιση των κάθε είδους δια­κρί­σεων, αλλά και των περι­στα­τι­κών αυθαι­ρε­σίας κρα­τι­κών υπαλ­λή­λων (αστυ­νο­μι­κών κ.λπ.) απο­τε­λεί ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη (ΣτΠ), καθώς ανα­λαμ­βά­νει κομβικό ρόλο στη διε­ρεύ­νηση και κατα­πο­λέ­μηση τέτοιων φαι­νο­μέ­νων και στην απο­κα­τά­σταση της τάξης και συνα­κό­λουθα της κοι­νω­νι­κής ειρήνης.

Τα νέα μέτρα ανοί­γουν τον δρόμο για πολύ μεγα­λύ­τερη προ­στα­σία σε τομείς ευαί­σθη­τους (πρό­σβαση και συν­θή­κες στην εργασία, σε αγαθά-υπηρεσίες, στην εκπαί­δευση κ.λπ.) υψώ­νο­ντας «ασπίδα προ­στα­σίας» για χιλιά­δες άτομα που σήμερα αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­ματα λόγω φυλής, θρη­σκευ­τι­κών ή άλλων πεποι­θή­σεων, σεξουα­λι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, χρόνιας ασθέ­νειας ή ανα­πη­ρίας κ.λπ.

Στην πράξη μπορεί να προ­στα­τευ­θούν καλύ­τερα και να απο­κρού­σουν τυχόν δυσμενή μετα­χεί­ριση σε βάρος τους και άλλα πρόσωπα που μπορεί να βρί­σκο­νται σήμερα «στο περι­θώ­ριο» (όσον αφορά στη δια­σφά­λιση των δικαιω­μά­των τους), όπως είναι αντιρ­ρη­σίες συνεί­δη­σης, ορο­θε­τι­κοί ή πάσχο­ντες από άλλες χρόνιες ασθέ­νειες και ανα­πη­ρίες, πρώην τοξι­κο­μα­νείς, απο­φυ­λα­κι­σθέ­ντες, διεμ­φυ­λικά άτομα ή και με άλλον σεξουα­λικό προ­σα­να­το­λι­σμό ή ταυ­τό­τητα φύλου, καθώς και οι οικείοι τους (συγ­γε­νείς κ.λπ.), που λόγω της σχέσης μαζί τους μπορεί να υφί­στα­νται και αυτοί δια­κρι­τική και δυσμενή μετα­χεί­ριση.

Συμ­βί­ωση σαν… γάμος

Οι νέες ρυθ­μί­σεις οδηγούν παράλ­ληλα σε καθο­λική εξίσωση του συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης με τον γάμο, αφού στους συντρό­φους του συμ­φώ­νου (ετε­ρό­φυ­λους ή ομό­φυ­λους) ανα­γνω­ρί­ζο­νται ουσια­στικά τα ίδια δικαιώ­ματα στον εργα­σιακό χώρο και άρα μπορούν να διεκ­δι­κή­σουν συνυ­πη­ρέ­τηση, οικο­γε­νειακά επι­δό­ματα κ.λπ.

Οποιος μετα­χει­ρί­ζε­ται δυσμε­νώς (π.χ. ο εργο­δό­της) τον άλλον (εργα­ζό­μενο κ.λπ.) κάνο­ντας διά­κριση λόγω φύλου, θρη­σκείας κ.λπ., θα απει­λεί­ται με φυλά­κιση 6 μηνών έως 3 ετών και χρη­μα­τική ποινή 1.000 έως 5.000 ευρώ μετά από καταγ­γε­λία στον ΣτΠ, που ανα­λαμ­βά­νει ως φορέας παρα­κο­λού­θη­σης και προ­ώ­θη­σης της αρχής της ίσης μετα­χεί­ρι­σης, έχοντας και δια­με­σο­λα­βη­τικό ρόλο για απο­κα­τά­σταση του προ­βλή­μα­τος που δημιουρ­γή­θηκε (π.χ. απόλυση, υπο­βάθ­μιση κ.λπ.).

Στον εργα­σιακό τομέα οι προ­στα­τευ­τι­κές ρυθ­μί­σεις για απα­γό­ρευση των δια­κρί­σεων αφορούν τους όρους πρό­σβα­σης στην εργασία, την επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση και κατάρ­τιση, θέματα απο­δο­χών, απο­λύ­σεων, υγείας και ασφά­λειας κατά την εργασία, επα­νέ­ντα­ξης και εκ νέου απα­σχό­λη­σης μετά από περιό­δους ανερ­γίας, αλλά και τη συν­δι­κα­λι­στική συμ­με­τοχή των εργα­ζο­μέ­νων.

Παράλ­ληλα εφαρ­μό­ζο­νται σε θέματα κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας, φορο­λο­γι­κής διευ­κό­λυν­σης (λαμ­βά­νε­ται υπόψη η φορο­λο­γική κατοι­κία αντί της ιθα­γέ­νειας), εκπαί­δευ­σης, πρό­σβα­σης σε παροχή αγαθών-υπηρεσιών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της στέγης, ενώ με προ­ε­δρικό διά­ταγμα η προ­στα­σία θα μπορεί να επε­κτα­θεί και σε όποιους άλλους τομείς κρίνει ανα­γκαί­ους η κυβέρ­νηση.

Το νομο­σχέ­διο διευ­ρύ­νει το πεδίο προ­στα­σίας, προ­σθέ­το­ντας στο σημε­ρινό ελλειμ­μα­τικό νομο­θε­τικό πλαίσιο και κάποιες άλλες κατη­γο­ρίες για απα­γό­ρευση των δια­κρί­σεων, όπως την εθνική κατα­γωγή, τις γενε­α­λο­γι­κές κατα­βο­λές, τη χρόνια ασθέ­νεια, την οικο­γε­νειακή και κοι­νω­νική κατά­σταση, τον σεξουα­λικό προ­σα­να­το­λι­σμό, την ταυ­τό­τητα και τα χαρα­κτη­ρι­στικά φύλου κ.λπ.

Επι­τρέ­πει σε κοι­νω­νι­κούς φορείς, συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις κ.λπ. να αντι­προ­σω­πεύ­ουν στα δικα­στή­ρια το θιγό­μενο πρόσωπο, χωρίς να υπο­χρε­ώ­νο­νται να κατα­βά­λουν παρά­βολο, προ­βλέ­πει αντι­στροφή του βάρους από­δει­ξης (υπέρ του βλα­πτό­με­νου), αλλά και την υπο­χρέ­ωση του κράτους να προ­ω­θή­σει στα θέματα αυτά τον κοι­νω­νικό διάλογο.

Ο ΣτΠ, ως Εθνικός Μηχα­νι­σμός Διε­ρεύ­νη­σης Περι­στα­τι­κών Αυθαι­ρε­σίας, θα καλύψει σημα­ντικό κενό, αφού η σχετική Επι­τροπή του ν.3938/11 δεν συστά­θηκε και σε ένα κράτος δικαίου δεν πρέπει να υπάρχει οποια­δή­ποτε υπόνοια συγκά­λυ­ψης ή ατι­μω­ρη­σίας. Ανα­λαμ­βά­νο­ντας τη διε­ρεύ­νηση, ο ΣτΠ δεν υπο­κα­θι­στά τον δικα­στικό και πει­θαρ­χικό έλεγχο τέτοιων περι­στα­τι­κών, αλλά λει­τουρ­γεί συμπλη­ρω­μα­τικά και παράλ­ληλα, ενώ τα πει­θαρ­χικά όργανα θα «παγώ­νουν» την έκδοση από­φα­σης μέχρι να βγάλει πόρισμα ο ΣτΠ, από το οποίο θα μπορούν, όμως, να απο­κλί­νουν, μόνο με ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία.

Χει­ρα­γώ­γηση αγοράς

Στο πεδίο της αντι­με­τώ­πι­σης φαι­νο­μέ­νων χει­ρα­γώ­γη­σης της αγοράς κατά τις κοι­νο­τι­κές οδηγίες, ποι­νι­κο­ποιεί­ται για πρώτη φορά και μόνη η σύσταση για διε­νέρ­γεια συναλ­λα­γών με χρήση προ­νο­μια­κών πλη­ρο­φο­ριών, όπως και μόνη η παρά­νομη ανα­κοί­νωση τέτοιων πλη­ρο­φο­ριών, ενώ τιμω­ρεί­ται πολύ αυστη­ρό­τερα η κατά­χρησή τους (έως 20ετή κάθειρξη), όταν γίνεται κατ’ επάγ­γελμα ή συνή­θεια ή από μέλος εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης, αλλά και με πρό­στιμα έως 15 εκατ. ευρώ για νομικά πρόσωπα ή έως 5 εκατ. για φυσικά πρόσωπα.

Προ­σπά­θειες παρα­χά­ρα­ξης του νομί­σμα­τος θα εξι­χνιά­ζο­νται πλέον και με παρα­κο­λου­θή­σεις (με κάθε είδους συσκευές ήχου, εικόνας κ.λπ.), ανα­κρι­τική διείσ­δυση αστυ­νο­μι­κών, άρση απορ­ρή­του κ.λπ., ενώ πέρα από τις κακουρ­γη­μα­τι­κές ποινές θα επι­βάλ­λο­νται σε νομικά πρόσωπα πρό­στιμα μέχρι 100% του ποσού της παρά­βα­σης.

ΕΘΝΟΣ