Τα μυστικά του υπερ-ταμείου των €50 δισ.

Ένα παλιό σχέδιο που έρχεται ξανά στην επι­φά­νεια και πλέον υλο­ποιεί­ται απο­τε­λεί η δημιουρ­γία του “υπερ-ταμείου των 50 δισ. ευρώ που προ­βλέ­πει η συμ­φω­νία με την Ευρώπη. Έλκει την κατα­γωγή του από την εποχή της υπουρ­γίας Γιάννη Παπα­θα­να­σίου στο Οικο­νο­μι­κών, επί κυβερ­νή­σεως Κ. Καρα­μανλή και είχε παρου­σια­σθεί από μεγάλο αμε­ρι­κα­νικό επεν­δυ­τικό οίκο με γνωστή ανά­μειξη στα δημο­σιο­νο­μικά της χώρας ως σχέδιο τιτλο­ποί­η­σης περιου­σια­κών στοι­χείων του δημο­σίου.

Το σχέδιο, τότε, ήθελε να μπαί­νουν σε μια Holding ακίνητα και άλλα περιου­σιακά στοι­χεία και αυτή να δανει­ζό­ταν από τις κεφα­λαια­γο­ρές. Την άντληση των κεφα­λαίων (αναδοχή) φερόταν να την εγγυό­ταν μάλιστα ο αμε­ρι­κα­νι­κός οίκος. Για δια­φο­ρε­τι­κούς λόγους, η κυβέρ­νηση εκείνη αλλά ούτε η επόμενη κυβέρ­νηση (Γ. Παπαν­δρέου) στην οποία παρου­σιά­σθηκε επίσης από τον ίδιο αμε­ρι­κα­νικό οίκο δεν προ­χώ­ρησε το σχέδιο.

Ωστόσο, το Βερο­λίνο, λέει το αφήγημα αυτό, δεν ήθελε να χάσει τον έλεγχο επί ενός τέτοιου εγχει­ρή­μα­τος, που έβλεπε πως κέρδιζε οπαδούς, μεταξύ άλλων και λόγω της τότε σημα­ντι­κής έκθεσης των γερ­μα­νι­κών τρα­πε­ζών στην Ελλάδα. Είναι, λένε οι ίδιες πηγές, τότε που εμφα­νί­στηκε η (γερ­μα­νι­κού DNA) Roland Berger η οποία δια του Markus Krall έκανε σειρά παρου­σιά­σεων μιας δια­φο­ρε­τι­κής πρό­τα­σης, του σχεδίου “Eureka”, όπως ονο­μά­στηκε.

Η Roland Berger είχε προ­τεί­νει τη μετα­φορά των προς ιδιω­τι­κο­ποί­ηση περιου­σια­κών στοι­χειών της Ελλάδας σε μία εται­ρεία συμ­με­το­χών που θα μπο­ρούσε να εδρεύει στο Λου­ξεμ­βούργο. Η συγκε­κρι­μένη εται­ρεία θα εξα­γο­ρα­ζό­ταν από την Ευρω­παϊκή Ένωση η οποία και θα κατέ­βαλε στην Ελλάδα 125 δισ. ευρώ για αντί­στοι­χης (δυνη­τι­κής) απο­τί­μη­σης περιου­σιακά στοι­χεία ώστε η Αθήνα να απο­πλη­ρώ­σει το χρέος της και να το μειώσει κοντά στο 88% του ΑΕΠ με τα τότε δεδο­μένα. Μια εφά­μιλλη πρόταση μάλιστα, με την ονο­μα­σία σχέδιο “Αρχι­μή­δης”, έχει κατα­θέ­σει περίπου την ίδια εποχή και η “Πρω­το­βου­λία Κάππα” στην οποία συμ­με­τεί­χαν ο Στέ­φα­νος Μάνος και ο Γιάννης Στουρ­νά­ρας. Την ιδέα ξανά­ριξε στο τραπέζι, τέλη 2012 αρχές 2013, και το ΔΝΤ.

Όμως είχε ήδη κριθεί (;) ότι η Αθήνα θα μπο­ρούσε μόνη της να παράξει περισ­σό­τερη αξία και να απο­φύ­γει την εικόνα της απε­μπό­λη­σης κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των. Αλλά, φευ. Τα απο­τε­λέ­σματα της ελλη­νι­κής δια­χεί­ρι­σης και του προ­γράμ­μα­τος απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων ήταν επιει­κώς πενιχρά. Το πρώτο μνη­μό­νιο προ­έ­βλεπε έσοδα 5 δισ. ευρώ από ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις μέχρι τα τέλη του 2011, 15 δισ. ευρώ μέχρι τα τέλη του 2012 και 50 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2015… Τελικά τα συνο­λικά έσοδα του προ­γράμ­μα­τος ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων ήταν μέχρι τώρα τρία δισ. ευρώ, το 1,5 δισ. εκ των οποίων κάλυψε ο ΟΠΑΠ με την πώληση του 36% και την παρα­χώ­ρηση αδειών. Το πρό­βλημα όμως δεν εντο­πί­ζε­ται τόσο στην πλευρά των εσόδων όσο, κυρίως, στην πλευρά της ανα­διάρ­θρω­σης των επι­χει­ρή­σεων και των αγορών και στην μείωση της εξάρ­τη­σης τους από το δημόσιο.

Τι θα περι­λαμ­βά­νει

Τώρα το πλάνο επα­νέρ­χε­ται στην “καθαρή” του μορφή: Στο­χεύει στην παρα­γωγή αξίας έως και 50 δισ. σε ορί­ζο­ντα 30 ετών. Αυτό δεν σημαί­νει ότι θα λάβει τόσα περιου­σιακά στοι­χεία τώρα ή έσοδα για αυτά από πώληση τους. Σημαί­νει ότι θα δια­μορ­φώ­σει την αξία τους σε αυτά τα επίπεδα, εκτι­μούν ξένοι οικο­νο­μο­λό­γοι. Δηλαδή θα επέμβει το management με ότι αυτό σημαί­νει για ενθυ­λα­κω­μένα και μη συμ­φέ­ρο­ντα στις ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις κρα­τι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος αλλά και στα ακίνητα.

Στόχος είναι η βαθιά μεταρ­ρύθ­μιση της λει­τουρ­γίας και δια­χεί­ρι­σης της δημό­σιας περιου­σίας. Σύμφωνα με τις πρώτες πλη­ρο­φο­ρίες στο νέο αυτό Ταμείο που θα έχει τελικά έδρα του στην Ελλάδα και θα παρα­μεί­νει υπό ελλη­νικό έλεγχο (;) μπορεί να μετα­φερ­θούν ακίνητα του Δημο­σίου, κλειστά στρα­τό­πεδα, βρα­χο­νη­σί­δες, κρα­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, τα μελ­λο­ντικά έσοδα από τους υδρο­γο­νάν­θρα­κες, θυγα­τρι­κές και ακίνητα τρα­πε­ζών, τρα­πε­ζι­κές μετοχές και, βέβαια, το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ τα περιου­σιακά στοι­χεία του οποίου εκτι­μά­ται πως αξίζουν περί τα 10 δισ. ευρώ. Η κεντρική δια­χεί­ριση του ταμείου ανα­μέ­νε­ται να γίνεται από management ελλη­νι­κής επι­λο­γής αλλά με αξιο­λό­γηση και από το εξω­τε­ρικό.

capital.gr