Δήμος Νισύρου: Καταβλήθηκε το επίδομα σίτισης και στέγασης στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς

Από το Δήμο Νι­σύ­ρου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Με αί­σθη­μα βα­θιάς ικα­νο­ποί­η­σης, υπε­ρη­φά­νειας και κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης, ο Δήμος Νι­σύ­ρου ανα­κοι­νώ­νει σή­με­ρα, με ιδιαί­τε­ρη χαρά, ότι ολο­κλη­ρώ­θη­κε επι­τυ­χώς η κα­τα­βο­λή των πρώ­των ποσών του επι­δό­μα­τος σί­τι­σης και στέ­γα­σης προς όλους τους ανα­πλη­ρω­τές εκ­παι­δευ­τι­κούς που υπη­ρε­τούν κατά το τρέ­χον σχο­λι­κό έτος στο νησί μας. Τα ποσά που ανα­λο­γούν στους δι­καιού­χους απο τον Νο­έμ­βριο  έως Απρί­λιο ήδη βρί­σκο­νται στους τρα­πε­ζι­κούς τους λο­γα­ρια­σμούς.

Η εν λόγω πρω­το­βου­λία δεν απο­τε­λεί μια απλή διοι­κη­τι­κή πράξη. Είναι η χει­ρο­πια­στή υλο­ποί­η­ση μιας δέ­σμευ­σης που ανέ­λα­βε η Δη­μο­τι­κή Αρχή από την πρώτη στιγ­μή, μπρο­στά στους πο­λί­τες και μπρο­στά στους ίδιους τους εκ­παι­δευ­τι­κούς: ότι οι άν­θρω­ποι που επι­λέ­γουν να υπη­ρε­τή­σουν την παι­δεία στην ακρι­τι­κή νη­σιω­τι­κή Νί­συ­ρο δεν θα είναι μόνοι, ούτε αβο­ή­θη­τοι. Στη­ρί­ζου­με έμπρα­κτα, με κάθε ευρώ, με κάθε από­φα­ση, εκεί­νους που κα­θη­με­ρι­νά κρα­τούν ζω­ντα­νά τα σχο­λεία μας, γε­μί­ζουν τις τά­ξεις με γνώση και φρο­ντί­ζουν τα παι­διά μας.

Γνω­ρί­ζου­με, και δεν το κρύ­βου­με, πόσο σκλη­ρή είναι η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα ενός ανα­πλη­ρω­τή εκ­παι­δευ­τι­κού στη Νί­συ­ρο. Χι­λιό­με­τρα μα­κριά από την οι­κο­γέ­νεια, με προ­σω­ρι­νή στέγη, με το κό­στος με­τα­κί­νη­σης και δια­τρο­φής να είναι υψηλό λόγω νη­σιω­τι­κό­τη­τας.

Όταν απο­φα­σί­σα­με να δώ­σου­με 200 ευρώ μη­νιαί­ως σε κάθε ανα­πλη­ρω­τή εκ­παι­δευ­τι­κό, το κά­να­με γνω­ρί­ζο­ντας ότι το ποσό αυτό δεν λύνει ορι­στι­κά το πρό­βλη­μα. Δεν εί­μα­στε αφε­λείς.

Αλλά είναι μια γεν­ναία ανάσα. Είναι η ανα­πνοή που χρειά­ζε­ται ένας νέος άν­θρω­πος που έρ­χε­ται να υπη­ρε­τή­σει στα δύ­σκο­λα.

Είναι το μή­νυ­μα: «Εδώ, δεν είσαι μόνος σου. Εδώ, ξέ­ρου­με τι περ­νάς και σε σε­βό­μα­στε». Και πάνω απ’ όλα, είναι μια κραυ­γή ανα­γνώ­ρι­σης της ανε­κτί­μη­της προ­σφο­ράς τους, ει­δι­κά σε μια εποχή που το εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα δο­κι­μά­ζε­ται και η μο­νι­μό­τη­τα είναι ένα όνει­ρο για πολ­λούς.

Η επι­λο­γή μας να στη­ρί­ξου­με κατά προ­τε­ραιό­τη­τα τους ανα­πλη­ρω­τές δεν είναι ούτε τυ­χαία ούτε επι­κοι­νω­νια­κή. Είναι μια ξε­κά­θα­ρη, συ­νει­δη­τή και βαθιά παι­δα­γω­γι­κή από­φα­ση. Γιατί χωρίς αυ­τούς, τα σχο­λεία στη Νί­συ­ρο δεν θα λει­τουρ­γού­σαν. Χωρίς αυ­τούς, τα παι­διά μας θα έχα­ναν εβδο­μά­δες δι­δα­σκα­λί­ας, θα στε­ρού­νταν στα­θε­ρό­τη­τα και συ­νέ­χεια.

Κάθε χρόνο, η το­πι­κή κοι­νω­νία αγω­νιά για το αν θα έρ­θουν αρ­κε­τοί δά­σκα­λοι, φι­λό­λο­γοι, μα­θη­μα­τι­κοί. Εμείς λέμε: «Ελάτε. Θα φρο­ντί­σου­με εμείς για εσάς – όσο μπο­ρού­με, όσο μας ανα­λο­γεί».

Ήδη, με την κα­τα­βο­λή του εξα­μή­νου, απο­δει­κνύ­ου­με ότι η Δη­μο­τι­κή Αρχή δεν υπό­σχε­ται ανέ­φι­κτα. Υλο­ποιεί. Κάνει πράξη όσα λέει. Και τα χρή­μα­τα που δια­τέ­θη­καν προ­ήλ­θαν από την ανα­κα­τα­νο­μή πόρων με γνώ­μο­να την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη. Δεν είναι δά­νειο, δεν είναι ευ­και­ρια­κή πα­ρο­χή. Είναι θε­σμι­κή δέ­σμευ­ση που θα συ­νε­χι­στεί.

Ο Δήμος Νι­σύ­ρου δεν στα­μα­τά εδώ. Δεν πρό­κει­ται να στα­μα­τή­σει ποτέ, όσο υπάρ­χει έστω και ένας ανα­πλη­ρω­τής εκ­παι­δευ­τι­κός που δίνει τη μάχη της γνώ­σης στο νησί μας. Ήδη προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται η επό­με­νη κα­τα­βο­λή για το επό­με­νο διά­στη­μα, ενώ πα­ράλ­λη­λα διεκ­δι­κού­με από την κε­ντρι­κή πο­λι­τεία:

•       Μό­νι­μη στε­γα­στι­κή πο­λι­τι­κή για τους εκ­παι­δευ­τι­κούς των ακρι­τι­κών νήσων.

•       Αύ­ξη­ση του επι­δό­μα­τος δυ­σμε­νών συν­θη­κών.

•       Με­τα­τρο­πή του επο­χι­κού επι­δό­μα­τος σε μό­νι­μη ρύθ­μι­ση.

Όμως, έως ότου η πο­λι­τεία αντα­πο­κρι­θεί επαρ­κώς, η Νί­συ­ρος θα κάνει το χρέος της. Θα συ­νε­χί­σου­με με ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη θέρμη, με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρη απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, να στη­ρί­ζου­με όσους επι­λέ­γουν ελεύ­θε­ρα, και με αυ­το­θυ­σία πολ­λές φορές, να υπη­ρε­τή­σουν τον τόπο μας. Γιατί η παι­δεία δεν είναι υπη­ρε­σία. Είναι υπό­θε­ση ζωής. Και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί της Νι­σύ­ρου, ανα­πλη­ρω­τές ή μό­νι­μοι, είναι οι πρω­τα­γω­νι­στές αυτής της υπό­θε­σης.

Αγα­πη­τοί ανα­πλη­ρω­τές εκ­παι­δευ­τι­κοί, σας ευ­χα­ρι­στού­με. Ευ­χα­ρι­στού­με για την υπο­μο­νή σας, για το χα­μό­γε­λό σας, για τις ώρες που μέ­νε­τε απλή­ρω­τοι, για τη ζε­στα­σιά που φέρ­νε­τε στις τά­ξεις. Αυτό το επί­δο­μα είναι ένα ελά­χι­στο «ευ­χα­ρι­στώ» από μια ολό­κλη­ρη κοι­νω­νία που θέλει να σας κρα­τή­σει κοντά της. Σας χρεια­ζό­μα­στε. Σας θέ­λου­με. Και θα αγω­νι­ζό­μα­στε για εσάς.

Η Νί­συ­ρος στέ­κε­ται δίπλα στους εκ­παι­δευ­τι­κούς. Όρθια. Υπε­ρή­φα­νη. Με πίστη στο αύριο.