Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: «Πράσινο» στις μαζικές επαναπροωθήσεις μεταναστών

Απο­δέ­χε­ται το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που μαζικές επα­να­προ­ω­θή­σεις μετα­να­στών χωρίς την εξα­το­μι­κευ­μένη εξέταση των φακέλων τους, όταν αυτοί εισέρ­χο­νται παρά­νομα στην επι­κρά­τεια της χώρας που δια­τάσ­σει την απο­μά­κρυνση τους.

Το Δικα­στή­ριο του Στρα­σβούρ­γου , υπό ευρεία σύνθεση με πρόεδρο τον Έλληνα πρόεδρο του ΕΔΔΑ Λίνο-Αλέξανδρο Σισι­λιάνο, με απόφαση που εξέδωσε χθες δικαί­ωσε την Ισπανία η οποία απο­φά­σισε ομαδική επι­στροφή στο Μαρόκο περίπου 75 πολιτών τρίτων χωρών -προσφύγων και μεταναστών- οι οποίοι επι­χεί­ρη­σαν να εισέλ­θουν παρά­νομα στην επι­κρά­τεια της . Η ενέρ­γεια των ισπα­νι­κών αρχών κατά την κρίση του Δικα­στη­ρίου, δεν παρα­βιά­ζει την Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που (ΕΣΔΑ), ειδικά το άρθρο 4 του τέταρ­του Πρω­το­κόλ­λου που απα­γο­ρεύει τις μαζικές απε­λά­σεις.

Στο σκε­πτικό της σπάνιας από­φα­σης που έλαβε ομόφωνα το ΕΔΔΑ, ανα­φέ­ρε­ται ότι οι ίδιοι οι μετα­νά­στες έθεσαν τον εαυτό τους σε “παρά­νομη κατά­σταση” απο­φα­σί­ζο­ντας να εισέλ­θουν στα σύνορα της Ισπα­νίας όχι από εξου­σιο­δο­τη­μένο σημείο εισόδου αλλά παρά­νομα.

Προ­σφυγή στο δικα­στή­ριο έκαναν δύο νεαροί πολίτες αφρι­κα­νι­κών χωρών οι οποίοι το 2014 μαζί με πολυ­πληθή ομάδα μετα­να­στών και προ­σφύ­γων, επι­χεί­ρη­σαν να υπερ­βούν την περί­φραξη της αυτό­νο­μης πόλης Μαλίλα στο Μαρόκο, η οποία ανήκει διοι­κη­τικά στην επι­κρά­τεια της Ισπα­νίας. Στην πόλη οι ισπα­νι­κές αρχές έχουν τοπο­θε­τή­σει φράγμα 13 χιλιο­μέ­τρων με τρεις πρό­σθε­τους παράλ­λη­λους φράκτες. Οι δύο νεαροί ήταν μέρος μεγα­λύ­τε­ρης ομάδας που επι­χεί­ρησε να μπει με αυτόν τον τρόπο εντός της Μαλίλα. Το δικα­στή­ριο ανα­γνω­ρί­ζει πως οι δύο προ­σφεύ­γο­ντες είχαν φύγει από τις χώρες τους -Μάλι και Ακτή Ελεφαντοστού- λόγω πολέμων και συρ­ρά­ξεων , πλην όμως δικαιο­λο­γεί την απόφαση απέ­λα­σης τους ως απο­τέ­λε­σμα δικών τους ενερ­γειών.

Κρίνει μάλιστα το ΕΔΔΑ , ότι ακριβώς εξαι­τίας της από­φα­σης τους να μην τηρή­σουν τις νόμιμες δια­δι­κα­σίες για να εισέλ­θουν σε ισπα­νικό έδαφος, είτε με βίζα είτε με την έγερση δικαιω­μά­των για πρό­σφυ­γες κλπ, δεν πρέπει να θεω­ρη­θεί η Ισπανία υπεύ­θυνη που δεν τους επέ­τρεψε να έχουν νομική αναφορά. Όσα ακο­λού­θη­σαν την παρά­νομη είσοδο τους στο ισπα­νικό έδαφος, απο­φαί­νε­ται το δικα­στή­ριο, είναι απο­τέ­λε­σμα απο­κλει­στικά δικών τους ενερ­γειών.

Με αυτήν την συλ­λο­γι­στική το Δικα­στή­ριο δικαιώ­νει την Ισπανία για την απόφαση της μαζικής απέ­λα­σης και αρνεί­ται τους ισχυ­ρι­σμούς των δύο Αφρι­κα­νών ότι είναι θύματα μιας γενι­κευ­μέ­νης τακτι­κής επα­να­πα­τρι­σμού χωρίς, εξα­το­μι­κευ­μένη, εξέταση φακέλων και χωρίς παροχή νομικής υπο­στή­ρι­ξης.

Η υπόθεση εισήχθη στο δικα­στή­ριο το 2015. Κατά την πρώτη εξέταση της, το 2017, το Δικα­στή­ριο είχε λάβει εντελώς αντί­θετη απόφαση, αφού δια­πί­στωσε παρα­βί­αση της ΕΣΔΑ από την Ισπανία, για την μαζική απέλαση και για μη εξα­το­μι­κευ­μένη δια­δι­κα­σία. Η Ισπανία ωστόσο ζήτησε να εξε­τα­στεί η υπόθεση υπό ευρεία σύνθεση.

Έτσι η προ­σφυγή εισήχθη στην ευρεία σύνθεση του δικα­στη­ρίου το οποίο επέ­τρεψε παρεμ­βά­σεις από την Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, τον Επί­τροπο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των, του ΟΗΕ και άλλων.

πηγή newpost.gr