Τ. Παρασκευάς: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πολιτεύεται με αριστερές κορώνες και δεξιές πρακτικές»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Πέγκυ Ντό­κου

Για τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις μί­λη­σε στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο γραμ­μα­τέ­ας της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ κ. Τι­μό­θε­ος Πα­ρα­σκευάς.

Σε μια συ­νέ­ντευ­ξη «εφ’ όλης της ύλης», ο κ. Πα­ρα­σκευάς:

• ανα­φέ­ρε­ται στις αντι­δρά­σεις της κοι­νω­νί­ας για το ασφα­λι­στι­κό και θε­ω­ρεί πως οφεί­λε­ται στο ΑΛΑ­ΛΟΥΜ της κυ­βερ­νη­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς

• λέει ότι κατ’ όνομα αυτή η κυ­βέρ­νη­ση είναι Αρι­στε­ρή. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι μια Κυ­βέρ­νη­ση Αρι­στε­ρό – Δεξιά

• μι­λά­ει για το προ­σφυ­γι­κό και το με­τα­να­στευ­τι­κό ζή­τη­μα, για το οποίο λέει πως θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­σθεί συ­ντε­ταγ­μέ­να από όλους, ει­δάλ­λως θα προ­σλά­βει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις

• καλεί την Κυ­βέρ­νη­ση να Κυ­βερ­νή­σει και να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της από την στιγ­μή που έχει ήδη την δε­δη­λω­μέ­νη και όχι να πάει πάλι σε εκλο­γές

• και, τέλος, σχε­τι­κά με την προ­σπά­θεια ανα­συ­γκρό­τη­σης του χώρου του ΠΑΣΟΚ, δη­λώ­νει ότι είναι ένα εγ­χεί­ρη­μα που πρέ­πει να δο­κι­μα­στεί και θα πρέ­πει να πε­τύ­χει διότι απο­τε­λεί υπο­χρέ­ω­ση και ανά­γκη για το Λαό.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Πα­ρα­σκευά, θα ήθελα ένα πρώτο σχό­λιο, για τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις στο ασφα­λι­στι­κό με αφορ­μή και τις αντι­δρά­σεις από σχε­δόν όλους τους κοι­νω­νι­κούς κλά­δους, φο­ρείς, επαγ­γελ­μα­τί­ες κ.λπ.

Η Ελ­λά­δα, η χώρα μας, βρί­σκε­ται αυτή την ώρα σε μια κρί­σι­μη καμπή που εν ολί­γοις θυ­μί­ζει την πε­ρί­ο­δο πριν τον Ιού­νιο του 2015.

Και γιατί το ισχυ­ρί­ζο­μαι.

Η χώρα έχει πολλά ανοι­κτά μέ­τω­πα.

Η οι­κο­νο­μία μας είναι αδύ­να­μη να προ­χω­ρή­σει. Το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα δύ­σκο­λα αντι­λαμ­βά­νε­ται την ση­μα­ντι­κό­τη­τα των στιγ­μών.

Η κυ­βέρ­νη­ση κάνει κα­θη­με­ρι­νά λαν­θα­σμέ­νες επι­λο­γές, και η κοι­νω­νία δυ­σκο­λεύ­ε­ται να προ­σαρ­μο­σθεί στα πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να.

Όλα τα πα­ρα­πά­νω, αν τα συν­δυά­σεις, απο­τε­λούν ένα εκρη­κτι­κό μείγ­μα, που η έκρη­ξη του έχει την δυ­να­τό­τη­τα να δια­λύ­σει το παν εις τα «εξ ων συ­νε­τέ­θη». Ας εί­μα­στε ει­λι­κρι­νείς.

Υπάρ­χει πρό­βλη­μα με το ασφα­λι­στι­κό. Δεν είναι ένα πρό­βλη­μα ση­με­ρι­νό. Το κου­βα­λά­με μαζί μας από το 1950. Τα προ­βλή­μα­τα τα βά­λα­με κάτω από το χαλί. Βο­λευό­ταν το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα με μπα­λώ­μα­τα. Βο­λευό­ταν η κοι­νω­νία με τις ψι­λο­πα­ρο­χές.

Οι προ­σπά­θειες που έγι­ναν για ρι­ζι­κή αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος, σκό­ντα­ψαν στις αντι­δρά­σεις των συ­ντε­χνιών, των συμ­φε­ρό­ντων , των πο­λι­τι­κών κομ­μά­των και αυτών που ήταν και είναι σή­με­ρα ταυ­τι­σμέ­νοι με την στα­σι­μό­τη­τα.

Σή­με­ρα φθά­σα­με στο ΑΜΗΝ. Πράγ­μα­τι κάτι πρέ­πει να γίνει. Το ζη­τού­με­νο είναι πώς θα γίνει, για ποιους θα γίνει και ποιος θα το κάνει.

Μα θα μου πείτε αυτός, που θα πρέ­πει να το κάνει είναι η εκλεγ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση από τον λαό.

Σαφώς και δεν έχω καμία αντίρ­ρη­ση.

Ένα μέτρο, όμως, τόσο σο­βα­ρό, για να μπο­ρέ­σει να έχει μια ελ­πί­δα επι­τυ­χί­ας, θα πρέ­πει αυτός που το υλο­ποιεί να το πι­στεύ­ει, και αυτοί που θα επω­μι­σθούν το βάρος της υλο­ποί­η­σης, να έχουν πι­στεί ότι είναι για το καλό τους.

Τι έχει γίνει, και τι γί­νε­ται σή­με­ρα;

Η κυ­βέρ­νη­ση, όπως σε όλα τα σο­βα­ρά θέ­μα­τα, δεν ξέρει τι προ­τεί­νει. Οι από­ψεις από κυ­βερ­νη­τι­κό στέ­λε­χος σε κομ­μα­τι­κό στέ­λε­χος δια­φέ­ρουν. Ανά­λο­γα με την ημέρα, οι δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις των μεν και των δε, δεν δί­νουν εντύ­πω­ση συ­γκε­κρι­μέ­νης άπο­ψης που θα μπο­ρέ­σει να βρει συ­νο­μι­λη­τές από τους κοι­νω­νι­κούς κλά­δους και φο­ρείς.

Ο βα­σι­κός λόγος αντι­δρά­σε­ως της κοι­νω­νί­ας, νο­μί­ζω ότι είναι το ΑΛΑ­ΛΟΥΜ της κυ­βερ­νη­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς στο θέμα. Χωρίς νο­μο­σχέ­διο, χωρίς κο­στο­λο­γη­μέ­νες προ­τά­σεις, με μόνο ει­σπρα­κτι­κή λο­γι­κή σαφώς και ενο­ποί­η­σε δια­φο­ρε­τι­κές τά­ξεις και δια­φο­ρε­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα ενα­ντί­ον της.

Αφού η κυ­βέρ­νη­ση ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν υπάρ­χει νο­μο­σχέ­διο, παρά μόνο πρό­τα­ση ως προς την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή λύση του ασφα­λι­στι­κού, καλό θα ήταν να κρα­τή­σει την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και να κου­βε­ντιά­σει όλα τα θέ­μα­τα με τους κοι­νω­νι­κούς φο­ρείς από το μηδέν. Μόνο έτσι μπο­ρεί να ξε­φύ­γει από το τέλμα που οδή­γη­σε από μόνη της τον εαυτό της η κυ­βέρ­νη­ση.

Όσο για την δια­πραγ­μά­τευ­ση θα την κάνει έχο­ντας σύμ­μα­χο όλο τον λαό. Φτά­νει μο­νά­χα να μην είναι ΣΚΛΗ­ΡΗ . Αυτό το φο­βά­μαι.

• Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση είναι Αρι­στε­ρή κατά την άποψή σας; Τώρα πια μι­λά­ει με αρι­στε­ρούς όρους στον λαό;

Είναι με­γά­λη κου­βέ­ντα το να λες είσαι Αρι­στε­ρός. Πόσω μάλ­λον να λες ότι είσαι Αρι­στε­ρή Κυ­βέρ­νη­ση.

Μόνο κατ’ όνομα αυτή η κυ­βέρ­νη­ση είναι Αρι­στε­ρή. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι μια Κυ­βέρ­νη­ση Αρι­στε­ρό Δεξιά. Μας κυ­βερ­νά­ει μια εται­ρεία συμ­φε­ρό­ντων. Οξύ­μω­ρο αλλά το κα­τά­φε­ραν και αυτό οι « Αρι­στε­ροί». Σας πα­ρα­πέ­μπω στα λε­γό­με­να της πάλαι ποτέ «συ­ντρό­φισ­σας» Ζωής : ποτέ δεν πί­στε­ψα ότι αυτός ο πο­λι­τι­κός φο­ρέ­ας που μας κυ­βερ­νά είχε καμία σχέση με την πραγ­μα­τι­κή Αρι­στε­ρά.

Από την εποχή που εκ­προ­σω­πού­σε το 3% της κοι­νω­νί­ας, οι πο­λι­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές και δρά­σεις της, ένα μόνο στοι­χείο είχαν. Τί­πο­τα δεν πρέ­πει να γίνει, και επι­δί­ω­ξη των στε­λε­χών, ένα βήμα για να μι­λά­με και να αντι­δρού­με.

Δεν μπο­ρού­με να τους χα­ρα­κτη­ρί­σου­με Αρι­στε­ρούς όταν την εποχή των «Αγα­να­κτι­σμέ­νων» συ­χνω­τί­ζο­ντο με την ακρο­δε­ξιά, την χλέ­μπα των νυ­κτε­ρι­νών κέ­ντρων και τους χού­λι­γκανς των γη­πέ­δων, για να εκ­με­ταλ­λευ­τούν τον πόνο, τον καημό και την εξα­θλί­ω­ση της κοι­νω­νί­ας. Και ήρθαν στην εξου­σία υπο­σχό­με­νοι να ξα­να­δώ­σουν στην κοι­νω­νία τα κε­κτη­μέ­να που έχασε.

Η Αρι­στε­ρά δεν εξα­πα­τά, δεν πο­λι­τεύ­ε­ται μόνο με ψέ­μα­τα. Δεν πλου­τί­ζει την ώρα που η κοι­νω­νία εξα­θλιώ­νε­ται. Δεν βο­λεύ­ε­ται στην κρα­τι­κή μη­χα­νή. Δεν απει­λεί τους πο­λι­τι­κούς αντι­πά­λους. ‘Έχασε δυ­στυ­χώς το μόνο στοι­χείο που πε­ρη­φα­νευό­ταν. Το ηθικό πλε­ο­νέ­κτη­μα. Το είχε γιατί δεν είχε κυ­βερ­νή­σει. Το έχασε σε τόσο μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα, που απο­δει­κνύ­ει πως ούτε αυτό είχαν στο DNA τους.

Πο­λι­τεύ­ε­ται λοι­πόν αυτή η Κυ­βέρ­νη­ση με Αρι­στε­ρές κο­ρώ­νες και Δε­ξιές πρα­κτι­κές.

• Η Ελ­λά­δα βγήκε από τρεις απα­νω­τές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις το 2015. Αντέ­χει κι άλλη τέ­τοια εμπει­ρία;

Το ένα σκέ­λος της εται­ρί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ μι­λά­ει για εκλο­γές. Το άλλο σκέ­λος το απορ­ρί­πτει μετά βδε­λυγ­μί­ας.

Τι να πι­στέ­ψει η κοι­νω­νία; Δεν ξέρω.

Έχου­με προη­γού­με­να που μας βά­ζουν σε σκέ­ψεις.

Σαφώς και η χώρα δεν έχει την πο­λυ­τέ­λεια να πάει σε μια νέα εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση.

Πρέ­πει να πιε­στούν η Κυ­βέρ­νη­ση και η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση να στα­θούν στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων.

Η Κυ­βέρ­νη­ση ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είναι ισχυ­ρή .

Τους κα­λού­με, λοι­πόν, να Κυ­βερ­νή­σουν, να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους. Έχουν την δε­δη­λω­μέ­νη, έχουν την πλειο­ψη­φία, ας το κά­νουν. Τι πε­ρι­μέ­νουν;

Το δυ­στύ­χη­μα είναι ότι αφή­νουν τον χρόνο να περ­νά­ει, χωρίς να αντι­με­τω­πί­ζουν κα­νέ­να από τα φλέ­γο­ντα ζη­τή­μα­τα.

Εάν πάλι η Κυ­βέρ­νη­ση δεν νιώ­θει ισχυ­ρή, να βγει στη Βουλή, να βγει στην κοι­νω­νία και να πει:

Κύ­ριοι δεν μπορώ. Θέλω βο­ή­θεια. Και τότε οι 300 της Βου­λής θα έχουν την δυ­να­τό­τη­τα να δώ­σουν τις λύ­σεις.

Το έκα­ναν με άρι­στο τρόπο τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο, που κρά­τη­σαν την χώρα στην Ευ­ρω­ζώ­νη και στο Ευρώ.

Λύ­σεις λοι­πόν υπάρ­χουν. Εκλο­γές δεν μπο­ρούν να γί­νουν. Είναι κα­τα­στρο­φι­κές.

Ει­λι­κρί­νεια θέλει από την Κυ­βέρ­νη­ση και πο­λι­τι­κό θάρ­ρος, να πει έστω και για μια φορά την αλή­θεια.

• Σας εί­δα­με στην πρό­σφα­τη πο­λι­τι­κή εκ­δή­λω­ση που διορ­γα­νώ­θη­κε με τον κ. Γιάν­νη Μα­νιά­τη στη Ρόδο. Κατά την άποψή σας, έχει μέλ­λον αυτή η κί­νη­ση και κάτω από ποιες συν­θή­κες μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει;

Είναι ένα εγ­χεί­ρη­μα που πρέ­πει να δο­κι­μα­στεί. Ένα εγ­χεί­ρη­μα που κατά την γνώμη μου θα πρέ­πει να πε­τύ­χει.

Είναι υπο­χρέ­ω­ση και ανά­γκη για το Λαό.

Η ιστο­ρία μας έχει δεί­ξει ότι είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο σε επο­χές διά­σπα­σης του δη­μο­κρα­τι­κού χώρου, να συ­γκολ­λή­σουν τα διά­φο­ρα κόμ­μα­τα.

Οποτε   έγινε,   έγινε   γιατί υπήρ­ξαν   οι   ηγή­το­ρες    τε­ρα­στί­ων   δια­στά­σε­ων,  που  μπό­ρε­σαν να υπερ­νι­κή­σουν τις μι­κρο­φι­λο­δο­ξί­ες και τις μι­κρό­νο­ες ίντρι­γκες.

Σή­με­ρα αυτοί οι ηγή­το­ρες δεν υπάρ­χουν.

Άρα θα πρέ­πει να βρε­θεί άλλη συ­γκολ­λη­τι­κή ουσία. Και δεν είναι άλλη παρά μόνο το «ΠΡΟÏΟΝ».

Και όταν λέω προ­ϊ­όν εννοώ τον πο­λι­τι­κό λόγο , τον προ­γραμ­μα­τι­κό λόγο ,το σχέ­διο , την αλή­θεια, την ει­λι­κρί­νεια, την ευ­θύ­τη­τα,τον ρε­α­λι­σμό, και την απόρ­ρι­ψη του πα­ρελ­θό­ντος.

Υπό αυτές τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρεί να υπάρ­ξει προ­ο­πτι­κή. Δεν είναι εύ­κο­λο, αλλά εφι­κτό. Χρειά­ζε­ται καλή διά­θε­ση και με­γά­λη προ­σπά­θεια αφή­νο­ντας στο πε­ρι­θώ­ριο το Εγώ και βά­ζο­ντας μπρο­στά το Εμείς.

• Ποια η θέση σας για το προ­σφυ­γι­κό; Συμ­φω­νεί­τε με τα hot spots;

Το προ­σφυ­γι­κό ή το με­τα­να­στευ­τι­κό ζή­τη­μα, μετά από ένα χρόνο κυ­βερ­νη­τι­κής ολι­γω­ρί­ας και ιδε­ο­λη­ψί­ας, θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­σθεί συ­ντε­ταγ­μέ­να από όλους, ει­δάλ­λως θα προ­σλά­βει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις.

Οι πρώ­τοι που θα βρε­θούν εκτε­θει­μέ­νοι στις ροές των με­τα­να­στών και δεν θα απο­φύ­γουν τις δυ­σμε­νέ­στα­τες επι­πτώ­σεις θα είναι τα νησιά μας και οι νη­σιώ­τες.

Για αυτό θα πρέ­πει η Κυ­βέρ­νη­ση, τα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα αλλά και οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και αρχές να αντι­λη­φθούν ότι στο ζή­τη­μα αυτό δεν χω­ρά­νε ούτε μι­κρο­κομ­μα­τι­κές ούτε το­πι­κι­στι­κές λο­γι­κές.

Σε αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση θα πρέ­πει να κι­νη­θού­με όλοι με νη­φα­λιό­τη­τα, αυ­το­συ­γκρά­τη­ση, με μέτρο και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα.

Οι απο­φά­σεις που έχουν λη­φθεί και οι υπο­χρε­ώ­σεις που ανέ­λα­βε η Ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία θα πρέ­πει να υλο­ποι­η­θούν άμεσα με τις κα­λύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις και υπο­δο­μές για να μπο­ρέ­σου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με τα μελ­λού­με­να που θα είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λα.