Δεν αρκεί μόνο η ευημερία των αριθμών…

Όλα καλά, όλα ανθηρά στην ελλη­νική οικο­νο­μία, όπως περι­γρά­φει ο πρω­θυ­πουρ­γός στις εβδο­μα­διαίες ανα­σκο­πή­σεις. Ανα­βαθ­μί­σεις από τους οίκους, επεν­δύ­σεις, πόσο σπου­δαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις γίνο­νται, πόσο φοβερή χρονιά θα είναι το 2024 … Μόνο που ενώ οι αριθμοί και τα μεγέθη της πρώτης γραμμής της οικο­νο­μίας ανθούν, κάπου στο… βάθος ηχούν «καμπα­νά­κια» ανη­συ­χίας. Νέα δημο­σκό­πηση του ευρω­βα­ρό­με­τρου δείχνει, ότι η Ελλάδα έχει το μεγα­λύ­τερο ποσοστό κατοί­κων, που δυσκο­λεύ­ο­νται να πλη­ρώ­σουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους. Θα μας βοη­θή­σει -λέει ο Πρωθυπουργός-  «το καλάθι των Χρι­στου­γέν­νων να συγκρα­τή­σουμε τις τιμές για το χρι­στου­γεν­νιά­τικο τραπέζι.» Σε πόσες χώρες της Ευρώπης οι κυβερ­νή­σεις λαν­σά­ρουν καλάθια του «Νοι­κο­κυ­ριού», των «Χρι­στου­γέν­νων», του «Αι-Βασίλη» του «Νονού», της «Σαρα­κο­στής» ώστε να στη­ρί­ξουν τα νοι­κο­κυ­ριά; Σε πόσες χώρες μετρούν τα προ­ϊ­ό­ντα ανά καλάθι, βάζουν, βγάζουν μελο­μα­κά­ρονα και κου­ρα­μπιέ­δες; Πιθανώς σε καμιά. Και το ερώτημα που τίθεται είναι ένα: Για πόσο ακόμη θα πορευό­μα­στε με ανά­λο­γες παρεμ­βά­σεις; Τι κρύβουν όλα αυτά, αν όχι την αδυ­να­μία της Πολι­τείας να ελέγξει το πρό­βλημα. Και με την θεωρία του «εισα­γό­με­νου πλη­θω­ρι­σμού», που συνε­χί­ζει να «λαν­σά­ρει» το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο δεν δίνει καμία απά­ντηση στο κατα­να­λωτή που συνε­χί­ζει να … «ερω­τρο­πεί» χωρίς απο­τέ­λε­σμα με τα προ­ϊ­ό­ντα στα ράφια και στα ψυγεία των σούπερ μάρκετ! Όταν, όμως οι αρμό­διες Αρχές στην Ελλάδα (ΔΙΜΕΑ, Υπ. Ανά­πτυ­ξης) και ακόμη και ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός, δηλώ­νουν ό,τι η Πολι­τεία κάνει ό,τι μπορεί για να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλημα της αισχρο­κέρ­δειας και παρόλα αυτά τούτο παρα­μέ­νει, τότε οφεί­λουμε να απο­δε­χθούμε πως πρό­κει­ται για μία απο­τυ­χία συστη­μι­κού χαρα­κτήρα.  Η ελλη­νική οικο­νο­μία όντως… πήρε μπροστά, όμως στο άρμα της ανέβηκε ένα μόνο μέρος της κοι­νω­νίας. Οξύμωρη κατά­σταση, άκρως προ­βλη­μα­τική, που χτυπά πολ­λα­πλώς στην «καρδιά» των ποιο­τι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών της οικο­νο­μίας, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι σε μια κοι­νω­νία δεν αρκεί μόνο η ευη­με­ρία των αριθμών…