Νέο κατασχετήριο 2,17 εκατ. ευρώ σε 5 τράπεζες ανοίγει δεύτερο μέτωπο για τη ΔΕΥΑΡ ενώ η μάχη για τα 6,5 εκατ. παραμένει ανοιχτή

• Η Περι­φέ­ρεια κινεί ανα­γκα­στική εκτέ­λεση για τον έκτο λογα­ρια­σμό της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, με την κύρια δίκη για την παλαιό­τερη οφειλή να έχει οριστεί για τον Μάρτιο του 2027. Η δημο­τική επι­χεί­ρηση επι­στρέ­φει στα διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια ζητώ­ντας ανα­στολή και προ­σω­ρι­νές δια­τα­γές, γνω­ρί­ζο­ντας πλέον τα όρια της προ­στα­σίας που της έχουν δώσει οι μέχρι σήμερα απο­φά­σεις

Λίγο περισ­σό­τερο από έναν χρόνο μετά τις κατα­σχέ­σεις του Ιουνίου 2025, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­χώ­ρησε σε νέα ανα­γκα­στική εκτέ­λεση σε βάρος της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου. Το ποσό είναι αυτή τη φορά μικρό­τερο, 2.172.692,27 ευρώ, αφορά όμως μια εντελώς νέα απαί­τηση, που δεν συν­δέ­ε­ται με τη βεβαιω­μένη οφειλή των 6,5 εκατ. ευρώ η οποία εκκρε­μεί ακόμη στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά.

Το κατα­σχε­τή­ριο συντά­χθηκε στις 16 Σεπτεμ­βρίου 2026 και επι­βάλ­λει κατά­σχεση εις χείρας της Εθνικής Τρά­πε­ζας, της Alpha Bank, της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, της Eurobank και της CrediaBank, μέχρι του ποσού της απαί­τη­σης, μαζί με τόκους και έξοδα. Η ΔΕΥΑΡ έχει ήδη βρεθεί σε αντί­στοιχη θέση και έχει κερ­δί­σει προ­σω­ρινή ανάσα στα δικα­στή­ρια, έχει μάθει όμως με τον πιο σαφή τρόπο ότι η προ­στα­σία αυτή έχει αυστηρά όρια.

Τι ανα­φέ­ρει το κατα­σχε­τή­ριο

Η απαί­τηση προ­έρ­χε­ται από τον λογα­ρια­σμό για την περίοδο από τον Σεπτέμ­βριο του 2025 έως και τον Μάρτιο του 2026, ο οποίος κοι­νο­ποι­ή­θηκε στη δημο­τική επι­χεί­ρηση στις 13 Ιουλίου 2026 μαζί με το έβδομο Πρα­κτικό της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης. Η έγκρισή του στην Επι­τροπή δόθηκε κατά πλειο­ψη­φία και όχι ομο­φώ­νως.

Κατά την Περι­φέ­ρεια, το ποσό έπρεπε να εξο­φλη­θεί μέσα σε 30 ημέρες, όπως προ­βλέ­πει η σύμβαση. Επειδή αυτό δεν συνέβη, η οφειλή βεβαιώ­θηκε με χρη­μα­τικό κατά­λογο της 15ης Σεπτεμ­βρίου 2026, που επι­δό­θηκε στη ΔΕΥΑΡ την ίδια ημέρα. Στο κατα­σχε­τή­ριο σημειώ­νε­ται ότι η οφει­λέ­τρια «ουδέν κατέ­βαλε» μέχρι τη σύνταξή του.

Η εκτέ­λεση στη­ρί­ζε­ται στον Κώδικα Είσπρα­ξης Δημο­σίων Εσόδων και καλύ­πτει κατα­θέ­σεις κάθε μορφής, ομόλογα, έντοκα γραμ­μά­τια, αμοι­βαία κεφά­λαια και πιστο­ποι­η­τικά κατα­θέ­σεων. Οι τρά­πε­ζες καλού­νται να παρα­κρα­τή­σουν τα ποσά και να τα απο­δώ­σουν στην Περι­φέ­ρεια μέσα σε 10 ημέρες, δια­φο­ρε­τικά κιν­δυ­νεύ­ουν να κατα­στούν οι ίδιες οφει­λέ­τριες του Δημο­σίου.

Οι όροι της σύμ­βα­σης που επι­κα­λεί­ται η Περι­φέ­ρεια

Η Περι­φέ­ρεια παρα­θέ­τει εκτενώς την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση της 6ης Ιουνίου 2022 για τη δια­χεί­ριση, λει­τουρ­γία και συντή­ρηση των έργων ύδρευ­σης από το φράγμα Γαδουρά, η οποία υπε­γράφη με εγγυητή τον Δήμο Ρόδου και ελέγ­χθηκε από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο. Σκοπός της ήταν η ορι­στική κάλυψη των αναγκών υδρο­δό­τη­σης με νερό από το φράγμα και ο περιο­ρι­σμός της χρήσης γεω­τρή­σεων.

Το κρι­σι­μό­τερο σημείο είναι ο τρόπος δια­μόρ­φω­σης του τιμή­μα­τος. Σύμφωνα με όσα παρα­θέ­τει η Περι­φέ­ρεια, η ΔΕΥΑΡ έχει ανα­λά­βει να κατα­βάλ­λει το κόστος λει­τουρ­γίας του έργου ανε­ξάρ­τητα από την ποσό­τητα νερού που παρα­λαμ­βά­νει, με το τίμημα να προ­κύ­πτει από τη σύμβαση με τον ανάδοχο και το κόστος ηλε­κτρο­δό­τη­σης. Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ορί­στηκε στα 23.200.000 ευρώ με ΦΠΑ, πλέον της δαπάνης για το ρεύμα, και η σύμβαση λήγει στις 6 Ιουνίου 2028. Η Περι­φέ­ρεια επι­κα­λεί­ται επίσης τις ποι­νι­κές ρήτρες, που προ­βλέ­πουν τόκους υπε­ρη­με­ρίας και δυνα­τό­τητα καταγ­γε­λίας της σύμ­βα­σης, χωρίς ωστόσο να προ­κύ­πτει κίνηση προς αυτή την κατεύ­θυνση.

Η απά­ντηση της ΔΕΥΑΡ

Η αντί­δραση ήρθε μέσα σε 2 ημέρες. Στις 18 Σεπτεμ­βρίου 2026 το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο ενέ­κρινε ομόφωνα την απόφαση 638/2026, με την οποία η επι­χεί­ρηση θα προ­σφύ­γει κατά του έβδομου Πρα­κτι­κού και του έκτου λογα­ρια­σμού, κατά του χρη­μα­τι­κού κατα­λό­γου και κατά της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης. Παράλ­ληλα θα κατα­τε­θούν 2 αιτή­σεις ανα­στο­λής με αίτημα προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών.

Όσα δίδαξαν οι προη­γού­με­νες δικα­στι­κές απο­φά­σεις

Η στρα­τη­γική θυμίζει έντονα το καλο­καίρι του 2025. Τότε η Περι­φέ­ρεια είχε βεβαιώ­σει οφειλή 6.537.312,36 ευρώ και στις 18 Ιουνίου είχε επι­βά­λει κατα­σχέ­σεις σε 4 τρά­πε­ζες. Την επομένη η ΔΕΥΑΡ υπήχθη σε ρύθμιση με μηνιαία δόση 151.968,04 ευρώ και στις αρχές Ιουλίου πέτυχε προ­σω­ρι­νές δια­τα­γές από το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά. Η Περι­φέ­ρεια είχε αντι­τεί­νει ότι η ανα­στολή ήταν ουσια­στικά χωρίς αντι­κεί­μενο, καθώς είχαν ήδη εισπρα­χθεί 1,5 εκατ. ευρώ.

Με την απόφαση Ν35/2025 το Εφετείο διέταξε την απο­δέ­σμευση των λογα­ρια­σμών, με τον όρο όμως ότι η προ­στα­σία ισχύει μόνο για όσο εξυ­πη­ρε­τεί­ται η ρύθμιση. Όταν η ΔΕΥΑΡ ζήτησε με αίτηση ερμη­νείας να κριθεί ότι η απο­δέ­σμευση ίσχυε ανα­δρο­μικά, το δικα­στή­ριο με την απόφαση Α201/2026 την απέρ­ριψε, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι το μέτρο αφορά μόνο ποσά που κατα­τί­θε­νται μετά την έκδοσή του και ότι κάθε διακοπή της ρύθ­μι­σης φέρνει άμεση επα­να­φορά των δεσμεύ­σεων.

Το υπό­βα­θρο μιας διαρ­κούς αντι­πα­ρά­θε­σης

Η ρίζα της δια­φο­ράς βρί­σκε­ται στον μηχα­νι­σμό κοστο­λό­γη­σης. Η ΔΕΥΑΡ δια­τεί­νε­ται ότι επι­βα­ρύ­νε­ται με ποσά μεγα­λύ­τερα από το πραγ­μα­τικό κόστος λει­τουρ­γίας και κατα­ψη­φί­ζει δια­δο­χικά τους λογα­ρια­σμούς στην Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης, ενώ στην εκκρεμή προ­σφυγή υπο­στη­ρί­ζει, μεταξύ άλλων, ότι η εργο­λα­βική σύμβαση χρη­μα­το­δο­τεί­ται από δημό­σιους επεν­δυ­τι­κούς πόρους. Η Περι­φέ­ρεια απορ­ρί­πτει τους ισχυ­ρι­σμούς και υπο­στη­ρί­ζει ότι η διαφορά δημιουρ­γή­θηκε τεχνητά, ώστε να απο­φευ­χθεί η πληρωμή.

Η κύρια διαφορά για τα 6,5 εκατ. ευρώ θα συζη­τη­θεί στις 26 Μαρτίου 2027. Μέχρι τότε, και με τη σύμβαση να λήγει τον Ιούνιο του 2028, κάθε λογα­ρια­σμός που εγκρί­νε­ται κατά πλειο­ψη­φία μπορεί να μετα­τρα­πεί σε νέα κατά­σχεση.