Σε εξέλιξη η ανέγερση του παρεκκλησίου της Παναγίας Ελεημονήτριας

Σε πλήρη εξέλιξη βρί­σκε­ται η κατα­σκευή του παρεκ­κλη­σίου της Πανα­γίας της Ελε­η­μο­νή­τριας, δυτικά του Ιερού Ναού των Αγίων Αναρ­γύ­ρων.

Το έργο, που υλο­ποιεί­ται υπό την επί­βλεψη του αρχι­τέ­κτονα Γιώργου Καρα­βε­λά­τζη, δεν απο­τε­λεί απλώς μια οικο­δο­μική προ­σπά­θεια, αλλά μια πράξη ιστο­ρι­κής απο­κα­τά­στα­σης και πνευ­μα­τι­κής υπο­χρέ­ω­σης απέ­να­ντι στην ταυ­τό­τητα του τόπου. Η πρω­το­βου­λία ανήκει στον εφη­μέ­ριο του ναού, πατέρα Νεκτά­ριο Κάνια, και τελεί υπό την ευλογία και έμπνευση του Μητρο­πο­λίτη Ρόδου κ. Κυρίλ­λου, ο οποίος αγκά­λιασε το όραμα της επι­στρο­φής της Πανα­γίας Ελε­η­μο­νή­τριας στον τόπο όπου ανήκει. «Η Παναγία Ελε­η­μο­νή­τρια επι­στρέ­φει, χάρη στη δική σας αγάπη, πίστη και προ­σφορά», σημειώ­νει σε μήνυμά του ο π. Νεκτά­ριος. «Κάθε πέτρα που τοπο­θε­τεί­ται, κάθε τόξο που υψώ­νε­ται, είναι καρπός της κοινής μας προ­σπά­θειας. Αυτό που χτί­ζε­ται δεν είναι απλώς ένας ναός. Είναι τόπος μνήμης, ελπίδας και ενό­τη­τας». Πέντε αιώνες εξορίας, προ­σφυ­γιάς και σιω­πη­λής προ­σευ­χής χωρί­ζουν τη Ρόδο από την Παναγία Ελε­η­μο­νή­τρια. Η βυζα­ντινή εικόνα, που χρο­νο­λο­γεί­ται από τις αρχές του 14ου αιώνα, κατα­γό­ταν από τον αρχικό ναό εκτός των τειχών της πόλης, κοντά στη σημε­ρινή θέση των Αγίων Αναρ­γύ­ρων. Όταν οι Οθω­μα­νοί κατέ­λα­βαν τη Ρόδο τον Ιανουά­ριο του 1523, πολλοί Ροδίτες ακο­λού­θη­σαν τους Ιππότες στην προ­σφυ­γιά.

Ανάμεσά τους, η Ιωάννα Καλαμιά και ο εξά­δελ­φός της Τζα­νε­τί­νος Καμύς, που διέ­σω­σαν την Παναγία Ελε­η­μο­νή­τρια και την Παναγία Δαμα­σκηνή. Το ταξίδι της εικόνας υπήρξε μακρύ και γεμάτο περι­πέ­τειες. Σπι­να­λό­γκα, Χάν­δα­κας, Βίτερ­μπο, Μεσσήνη, Νίκαια, Συρα­κού­σες και τέλος η Μάλτα, όπου η Ελε­η­μο­νή­τρια βρήκε προ­σω­ρινή στέγη στην ελλη­νική εκκλη­σία της Valletta. Εκεί λατρεύ­τηκε για αιώνες από τους απο­γό­νους των Ροδιτών προ­σφύ­γων, μέχρι που ο ναός κατα­στρά­φηκε από βομ­βαρ­δι­σμό το ΄42. Το 1989 η εικόνα απο­κα­τα­στά­θηκε, τα σημάδια όμως της κατα­στρο­φής παρα­μέ­νουν επάνω της, ως πληγές μαρ­τυ­ρίες μιας ιστο­ρίας πίστης και αντοχής.

Το θαύμα ξεκί­νησε από μια απο­κά­λυψη

Η ιδέα για την ανέ­γερση του παρεκ­κλη­σίου γεν­νή­θηκε «την περίοδο της παν­δη­μίας», όπως αφη­γεί­ται ο π. Νεκτά­ριος.«Παρά τους περιο­ρι­σμούς, στις μεγάλες γιορτές η εκκλη­σία ήταν κατά­με­στη. Ένας ταπει­νός άνθρω­πος μάς ζήτησε τότε να φτιά­ξουμε ένα εκκλη­σάκι αφιε­ρω­μένο στην Παναγία». Αυτό το αίτημα στάθηκε η αφορμή για μια απροσ­δό­κητη ανα­κά­λυψη. Ο ενο­ρί­της και αρχι­τέ­κτο­νας Κυριά­κος Μάγος απο­κά­λυψε ότι κάτω από το πλα­κο­στρω­μένο δάπεδο του ναού υπήρχαν παλαιά θεμέλια και αγιο­γρα­φίες. Μια μικρή τομή απο­κά­λυψε βοτσα­λωτά και τα ίχνη ενός παλαιού ναού, οδη­γώ­ντας στην ιδέα της ανα­βί­ω­σης της Ελε­η­μο­νή­τριας. Με τη βοήθεια του αρχι­τέ­κτονα Γιώργου Καρα­βε­λά­τζη, ξεκί­νησε η μελέτη και η προ­ε­τοι­μα­σία. Το νέο παρεκ­κλήσι ανε­γεί­ρε­ται με πωρό­λιθο, ακο­λου­θώ­ντας τον παρα­δο­σιακό ρυθμό της εποχής, σχεδόν ενωμένο με τον Ναό των Αγίων Αναρ­γύ­ρων. Αυτή την περίοδο ολο­κλη­ρώ­νε­ται η κατα­σκευή του θόλου. Η ανέ­γερση του παρεκ­κλη­σίου χρη­μα­το­δο­τεί­ται απο­κλει­στικά από προ­σφο­ρές πιστών, που επι­θυ­μούν να συν­δρά­μουν στην ολο­κλή­ρωση ενός μνη­μείου αφιε­ρω­μέ­νου όχι μόνο στη Θεοτόκο, αλλά και στην ιστορία και την ψυχή της Ρόδου. Για όσους θέλουν να στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θεια, έχουν δημιουρ­γη­θεί ειδικοί τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

IBAN: GR9201104610000046129615988

Δικαιού­χος: Ιερός Ναός Αγίων Αναρ­γύ­ρων Πόλεως Ρόδου

ALPHA BANK

IBAN: GR7701406400640002002050186

(Αιτιο­λο­γία: «Για την Παναγία Ελε­η­μο­νή­τρια» + προ­αι­ρε­τικά ένα τηλέ­φωνο)

«Η Παναγία Ελε­η­μο­νή­τρια δεν επι­στρέ­φει μόνη», τονίζει ο πατήρ Νεκτά­ριος. «Επι­στρέ­φει μαζί με όλους εμάς. Με όσους πιστεύ­ουν ότι η Ρόδος δεν ξεχνά και ότι η πίστη δεν είναι παρελ­θόν, αλλά παρόν και μέλλον».