ΚΟΒ Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Ρόδου του ΚΚΕ:Ανακοίνωση για τις αθλιότητες του ΣΥΡΙΖΑ

Πάει πολύ, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει στο DNA του, το «μονό­δρομο» της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και την κόλαση που αυτή επι­βάλ­λει στους λαούς, που δεν έχει αφήσει εργο­δο­τικό φορέα που να μην έχει δώσει τα δια­πι­στευ­τή­ριά του, να κατη­γο­ρεί το ΚΚΕ ότι σιγο­ντά­ρει την εργο­δο­σία.

Δεν τους άρεσε ότι απο­κα­λύ­φθηκε η λαθρο­χει­ρία τους. Ότι δηλαδή κάνο­ντας μια «περα­τζάδα» από την επι­θε­ώ­ρηση εργα­σίας, επι­χεί­ρη­σαν να εμφα­νί­σουν ότι πάλεψαν να λύσουν τα προ­βλή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων, τα οποία μάλιστα η πολι­τική που προ­τεί­νουν τα διαιω­νί­ζει.

Γι’ αυτό άλλωστε, την ουσία της κρι­τι­κής που τους έγινε, την …κάνουν «γαργάρα».

Για να τα δούμε όμως πιο ανα­λυ­τικά. Μόνο το 2010 τα έσοδα από τον του­ρι­σμό για το νησί της Ρόδου είναι 1.3 δις ευρώ, σύμφωνα με στοι­χεία δημο­σιευ­μένα. Σίγουρα, οι αριθμοί θα είναι πλέον σημα­ντικά μεγα­λύ­τε­ροι. Αρκεί αυτός ο πλούτος για να θρέψει τους εργα­ζό­με­νους, τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, τους μικρο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες του κλάδου στο νησί; Και με το παρα­πάνω. Σε ποιες τσέπες όμως πάει; Σε αυτές των μονο­πω­λια­κών ομίλων είτε είναι μεγα­λο­ξε­νο­δό­χοι είτε μεγα­λο­πρά­κτο­ρες.

Οι ίδιοι είναι που αφήνουν και μεγάλη μερίδα των εργα­ζο­μέ­νων απλή­ρωτη (850.000 σε όλη τη χώρα) για μήνες ή για χρόνια ολό­κληρα. Γι’ αυτούς και τα κέρδη τους είναι που ισο­πε­δώ­νο­νται οι κατα­κτή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων. Γι’ αυτό, την ίδια στιγμή που οι αυξή­σεις στις αφίξεις είναι πάνω από 300.000 από το 2012 ως σήμερα στη Ρόδο, το ίδιο διά­στημα οι μισθοί των εργα­ζο­μέ­νων μειώ­θη­καν επίσημα 2 φορές. Μία ονο­μα­στικά 13% και μία μέσω της αλλαγής του υπο­λο­γι­σμού της προ­ϋ­πη­ρε­σίας.

Αν στη μείωση αυτή προ­σθέ­σουμε όλες τις κατη­γο­ρίες των εργα­ζο­μέ­νων για τις οποίες δεν ισχύει η Συλ­λο­γική Σύμβαση και αμεί­βο­νται με 500-600 ευρώ για δουλειά χωρίς ρεπό, καθώς και τη ραγδαία εντα­τι­κο­ποί­ηση της δου­λειάς, κατα­λα­βαί­νει κανείς για τι αύξηση στα ποσοστά των κερδών μιλάμε. Ένα δείγμα μόνο, απο­τυ­πώ­νε­ται στη λίστα με τα 30 πιο κερ­δο­φόρα ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα, που δημο­σιεύ­τηκε πρό­σφατα, στην οποία φιγου­ρά­ρουν ένα σωρό ξενο­δο­χεία της Ρόδου.

Αμφι­σβή­τησε ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ την κερ­δο­φο­ρία τους, την ιδιο­κτη­σία στα μέσα παρα­γω­γής; Το αντί­θετο. Προ­τεί­νει μέτρα που θα «τονώ­σουν την ανά­πτυξη» (ανά­πτυξη σαν αυτή του ροδί­τι­κου του­ρι­σμού που ζούμε τις συνέ­πειές της για το λαό) και στη­ρί­ζει όπως λέει την «υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα». Για να μη θυμη­θούμε τις «γέφυρες επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας» στον του­ρι­σμό και άλλα πολλά που έχει πει ο βου­λευ­τής τους στα Δωδε­κά­νησα.

Άρα, ποιος θα προ­στα­τέ­ψει και θα διευ­ρύ­νει τις κατα­κτή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων αν όχι οι μαζικοί, οργα­νω­μέ­νοι και πάνω απ’ όλα, σωστά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νοι αγώνες τους; Η επι­θε­ώ­ρηση εργα­σίας και οι «θεσμοί» που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Σε τελική ανάλυση το κράτος και άρα και οι ελεγ­κτι­κοί μηχα­νι­σμοί, ανε­ξάρ­τητα από τις προ­θέ­σεις των υπαλ­λή­λων τους, καλού­νται να υπη­ρε­τή­σουν αυτό το δρόμο ανά­πτυ­ξης που προ­ϋ­πο­θέ­τει τη θωρά­κιση των κερδών. Αυτό, το ίδιο κράτος, θα κληθεί να διοι­κή­σει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τους ίδιους στόχους. Και έχει περάσει όλα τα … «stress test», με επι­τυ­χία!

Όσο για τη στε­λέ­χωση της επι­θε­ώ­ρη­σης εργα­σίας της Ρόδου και άλλων ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών, το ΚΚΕ έχει δώσει αγώνες μέσω των εκλεγ­μέ­νων στε­λε­χών του στο κίνημα, με δια­μαρ­τυ­ρίες, κατα­λή­ψεις, άλλες κινη­το­ποι­ή­σεις, που πάνε πίσω σχεδόν 15 χρόνια. Στελέχη του, έχουν στην πλάτη κατα­δί­κες γι αυτούς τους αγώνες. Που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ;

Που ήταν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν απερ­γού­σαν οι εργα­ζό­με­νοι στο Ντορέτα 20 μέρες; Που ήταν σε όλες τις απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις που έγιναν τα τελευ­ταία χρόνια στα ξενο­δο­χεία; Πότε ξανα­πέ­ρα­σαν από την επι­θε­ώ­ρηση εργα­σίας να δούνε τους εργα­ζό­με­νους που ξερο­στα­λιά­ζουν περι­μέ­νο­ντας τον εργο­δότη που τους κοροϊ­δεύει και ούτε καν εμφα­νί­ζε­ται και κάνουν τώρα τους τιμητές; Ήταν απα­σχο­λη­μέ­νοι φαί­νε­ται στα σαλόνια της αστικής τάξης, εκεί που αλεί­φε­ται όχι το βούτυρο, αλλά το χαβιάρι στο ψωμί των αφε­ντι­κών.

Τέλος, για τα υπο­νο­ού­μενα περί ηγεσίας στο ΚΚΕ που δεν μπορεί να πείσει ούτε τα μέλη του, ας ασχο­λη­θούν καλύ­τερα με τους εκλε­κτούς τους σε Δήμο και Περι­φέ­ρεια, ορι­σμέ­νους από τους οποίους ανα­γκά­στη­καν να τους απο­κη­ρύ­ξουν δημόσια και με το κοκο­ρο­φά­γωμα για το ποιος θα είναι τελικά υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής και ας αφήσουν το ΚΚΕ.