ΣΥΡΙΖΑ-Κίνηση 53+: «Αν συνεχιστούν οι εκβιασμοί προτιμάμε να πέσουμε»

To πρώτο συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ ενώ είναι στην κυβέρ­νηση ανα­μέ­νε­ται να εξε­λι­χθεί σε μία «μάχη» σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κών του κόμ­μα­τος και των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών και ήδη αυτό φαί­νε­ται από τα κείμενα συμ­βο­λής που έχουν κατα­τε­θεί από τις τρεις βασικές τάσεις του κόμ­μα­τος.

Η πιο αιχμηρή τάση που είναι η Πρω­το­βου­λία των 53+ θέτει ένα βασικό ερώτημα που είναι: «πάση θυσία στην κυβέρ­νηση;».

Η τάση του ΣΥΡΙΖΑ απαντά σε αυτό το ερώτημα πως «είμαστε στην κυβέρ­νηση όχι πάση θυσία, αλλά όσο θεω­ρούμε ότι μέσα σε αυτές τις ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες και τους ποι­κί­λους εκβια­σμούς μπο­ρούμε με αρι­στερή οπτική να ασκή­σουμε πολι­τική προς όφελος των ασθε­νέ­στε­ρων κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των. Το δικό μας χρέος, ως κόμμα, είναι ακριβώς αυτό».

Και συνε­χί­ζει η τάση πως σκοπός είναι «να αμβλύ­νουμε και να απο­δυ­να­μώ­νουμε τις επι­πτώ­σεις από την εφαρ­μογή του μνη­μο­νίου, να ανοί­γουμε δρόμους μετα­σχη­μα­τι­σμού, να δια­μορ­φώ­νουμε νέες συνει­δή­σεις και νέους συσχε­τι­σμούς. Συνεπώς, το ερώτημα ως δίλημμα είναι κάλπικο. Ασφαλώς μας ενδια­φέ­ρει να είμαστε στην κυβέρ­νηση όσο οι κοι­νω­νι­κές μας συμ­μα­χίες μάς επι­τρέ­πουν να παί­ζουμε το ρόλο μας. Αν χαθεί, με δική μας ευθύνη ή λόγω συνεχών εκβια­σμών, η σχέση μας με τα ασθε­νέ­στερα και λαϊκά κοι­νω­νικά στρώ­ματα, με τα ριζο­σπα­στι­κο­ποι­η­μένα τμήματα της κοι­νω­νίας, αν διαρ­ρα­γεί ορι­στικά η σχέση μας με τα ριζο­σπα­στικά κοι­νω­νικά κινή­ματα, δεν έχει καμία σημασία η παρα­μονή σε μια κυβέρ­νηση, που θα έχει χάσει, στην ουσία, την κοι­νω­νική στήριξη».

Αυτό όμως που προ­κα­λεί πραγ­μα­τικά έκπληξη είναι πως η Πρω­το­βου­λία αφήνει όλα τα ενδε­χό­μενα ανοιχτά επι­ση­μαί­νο­ντας με νόημα πως «εάν συνε­χι­στούν οι εκβια­σμοί και τα πρα­ξι­κο­πή­ματα από τους δανει­στές προ­τι­μάμε να πέσουμε αντι­στε­κό­με­νοι ηρωικά από εσω­τε­ρική ή εξω­τε­ρική τρόικα και όχι ταπει­νω­τικά από την ίδια την κοι­νω­νία».

Αυτή ακριβώς η φράση της κίνησης των 53+ αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδε­χό­μενα ακόμα και εκείνο το να πέσει η κυβέρ­νηση και να προ­κη­ρυ­χθούν εκ νέου εκλογές.

ΒΗΜΑ