Τουρισμός: Ποιες αλλαγές απαιτούνται για να συνεχιστούν οι υψηλές επιδόσεις

Η ανά­δειξη των «κρυμ­μέ­νων θησαυ­ρών» της χώρας, η προ­ώ­θηση εναλ­λα­κτι­κών μορφών με έμφαση στον πολι­τι­σμό, τον αθλη­τι­σμό ή τη γαστρο­νο­μία αλλά και η ενί­σχυση των υπο­δο­μών, απο­τε­λούν τρία σημεία «κλειδιά» για την επι­τά­χυνση της απαι­τού­μενη μετα­μόρ­φω­σης του του­ρι­στι­κού μοντέ­λου, προ­κει­μέ­νου να συνε­χι­στεί η επι­τυ­χη­μένη πορεία του.

O του­ρι­σμός σε μια αντα­γω­νι­στική γει­το­νιά

Για να έχει συνέ­χεια η επι­τυ­χη­μένη δια­δρομή του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού σε μία αντα­γω­νι­στική του­ρι­στική γει­το­νιά και υπό το πρίσμα των τάσεων που ανα­δύ­ο­νται, είναι κρίσιμο η χώρα να αντα­πο­κρι­θεί στα νέα δεδο­μένα γρήγορα αλλά και απο­τε­λε­σμα­τικά, επι­ση­μαί­νει σε ανάλυσή της η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

Η ανάλυση δια­πι­στώ­νει, αν και με αργούς ρυθμούς, σύγκλιση προς τις διε­θνείς του­ρι­στι­κές τάσεις, καθώς ανα­δια­τάσ­σε­ται η δομή των αφίξεων, με ταυ­τό­χρονη υπο­χώ­ρηση της έντονης επο­χι­κό­τη­τας του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού.

Οι long-haul αγορές

Ειδι­κό­τερα, αυξά­νε­ται στα­διακά η σημασία των μη ευρω­παίων του­ρι­στών (long-haul) στο μείγμα αφίξεων (15% το 2025 από 11% το 2019), με συνεχή ενί­σχυση των αερο­πο­ρι­κών συν­δέ­σεων με ώριμες (ΗΠΑ) και ανα­δυό­με­νες (Κίνα-Ινδία) μακρι­νές αγορές.

Κοι­τώ­ντας μπροστά τα περι­θώ­ρια ανόδου είναι σημα­ντικά, αφού το μερίδιο της Ελλάδας στους long-haul του­ρί­στες της βόρειας Μεσο­γείου είναι 8% (από 6% το 2019), έναντι μερι­δίου 13% στους ευρω­παί­ους του­ρί­στες.

Η ενί­σχυση της άνω τάσης κρί­νε­ται σημα­ντική αφού οι long-haul αγορές εκτι­μά­ται ότι θα συνει­σφέ­ρουν το ¼ της ανόδου των αφίξεων της Ευρώπης ως το 2040, με οδηγό την άνοδο του πλη­θυ­σμού και της μεσαίας τάξης σε αυτές, και θα προ­σφέ­ρουν σημα­ντι­κές ευκαι­ρίες ενί­σχυ­σης των εισπρά­ξεων ανά άφιξη.

Η επο­χι­κό­τητα του του­ρι­σμού

Η έντονη επο­χι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού – αργά αλλά σταθερά – υπο­χω­ρεί, με τις διαρκώς αυξα­νό­με­νες του­ρι­στι­κές ροές να κατα­νέ­μο­νται πιο ομοιό­μορφα στο έτος.

Συγκε­κρι­μένα, το καλο­καίρι συγκε­ντρώ­νει πλέον 50% των αφίξεων, από 53% πριν 5 χρόνια, αν και εξα­κο­λου­θεί να υπερ­βαί­νει τον μεσο­γειακό μέσο όρο (40%).

Οι νέες τάσεις ζήτησης (ταξίδια εκτός αιχμής, ανα­ζή­τηση εμπει­ριών και ανε­ξε­ρεύ­νη­των προ­ο­ρι­σμών) όχι μόνο ευνοούν, αλλά καθι­στούν ανα­γκαία μία τέτοια μετα­τό­πιση, σύμφωνα με την ανάλυση.

Οι «θησαυ­ροί» και οι εναλ­λα­κτι­κές μορφές

Υπό το πρίσμα των εν λόγω προ­κλή­σεων, και προ­κει­μέ­νου να «τρέξει» η ανα­δια­μόρ­φωση του εγχώ­ριου του­ρι­στι­κού μοντέ­λου, απαι­τεί­ται κατ’ αρχάς η ανά­δειξη των «κρυμ­μέ­νων θησαυ­ρών», όπως είναι οι εναλ­λα­κτι­κοί προ­ο­ρι­σμοί, καθώς τα νησιά καλύ­πτουν το 44% των αφίξεων έναντι μόλις 15% της έκτασης.

Επίσης να προ­ω­θη­θούν οι εναλ­λα­κτι­κές μορφές του, γεγονός που θα επι­τρέ­ψει την ομα­λό­τερη χωρικά και χρονικά κατα­νομή των αφίξεων.

Ταυ­τό­χρονα, κρίσιμο είναι η στρα­τη­γική προ­ώ­θη­σης να συνο­δευ­τεί από ενί­σχυση υπο­δο­μών βάσει της επι­βά­ρυν­σης κάθε προ­ο­ρι­σμού, καθώς ειδικά οι επεν­δύ­σεις βασικών υπο­δο­μών (π.χ. ενέρ­γεια, ύδρευση, δρόμοι) δεν ακο­λού­θη­σαν τη δυνα­μική των του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων (ξενο­δο­χεία,αερο­πο­ρι­κές) υπό την πίεση της κρίσης (8% χαμη­λό­τερα από τα προ κρίσης επίπεδα, έναντι 14% υψη­λό­τερα για το στενό του­ρι­στικό κλάδο).

Πηγή: ot.gr