Ενωση Δικαστών: Ανακοίνωση για «τηλεοπτικές εκπομπές που επιτίθενται» σε δικαστές

Ανα­κοί­νωση με αιχμές προς τους παρου­σια­στές τηλε­ο­πτι­κών ειδή­σεων εξέδωσε η Ενωση Δικα­στών, με φόντο την υπόθεση της 11χρονης στην Ηλεία, που δολο­φο­νή­θηκε από άνδρα που είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­τό­δικα για βιασμό άλλης ανή­λι­κης και είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος μέχρι την εκδί­καση της υπό­θε­σης σε δεύτερο βαθμό.

Η Ενωση Δικα­στών κάνει λόγο για «νοσηρό φαι­νό­μενο», κατη­γο­ρώ­ντας γνω­στούς παρου­σια­στές ότι «επι­δί­δο­νται πάλι σε ένα κυνήγι μαγισ­σών, στο­χο­ποιώ­ντας προη­γού­μενη σύνθεση Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου, που ενόψει άλλης υπό­θε­σης με ίδιο κατη­γο­ρού­μενο, απε­φάνθη ομόφωνα και με σύμφωνη εισαγ­γε­λική πρόταση περί της χορή­γη­σης ανα­σταλ­τι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος στην έφεση που άσκησε ο εκεί κατα­δι­κα­σθείς κατη­γο­ρού­με­νος».

«Γνω­ρί­ζουμε ότι χρειά­ζε­ται πολύ περισ­σό­τε­ρος χρόνος και χώρος για να εξη­γή­σουμε στους τηλε­ο­πτι­κούς ειδή­μο­νες γενικών καθη­κό­ντων τι σημαί­νει ορκωτό δικα­στή­ριο, τι σημαί­νει έφεση, τι σημαί­νει ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα και πώς αυτά συν­θέ­τουν το Κράτος Δικαίου», συνε­χί­ζει η Ενωση, σχο­λιά­ζο­ντας σαφώς και το σκε­πτικό πίσω από ορι­σμέ­νες νομο­θε­τι­κές παρεμ­βά­σεις: «Εχουμε αρχίσει βέβαια να συνη­θί­ζουμε το γνωστό μοτίβο της δήθεν ταύ­τι­σης της δικαιο­σύ­νης με την αυστη­ρο­ποί­ηση, συνήθως εξ αφορμής ενός περι­στα­τι­κού βαριάς εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, που ολο­κλη­ρώ­νε­ται συχνά με μια απο­σπα­σμα­τική νομο­θε­τική παρέμ­βαση, που δεν σχε­τί­ζε­ται με τις ανάγκες της ποι­νι­κής κατα­στο­λής, αλλά με τη δια­χεί­ριση των αντι­δρά­σεων που γεννά».

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση της Ενωσης Δικα­στών

«Με αφορμή πρό­σφατη υπόθεση διε­ρευ­νό­με­νης εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας κατά ανη­λί­κου, που δικαιο­λο­γη­μένα απα­σχό­λησε τα ΜΜΕ της χώρας, παρα­τη­ρούμε με λύπη την επα­νά­ληψη ενός νοσηρού φαι­νο­μέ­νου που τείνει να γίνει αντι­λη­πτό ως κανο­νι­κό­τητα στο σημε­ρινό τηλε­ο­πτικό και δημο­σιο­γρα­φικό τοπίο.

Γνωστοί παρου­σια­στές εκπο­μπών δημο­σιο­γρα­φι­κής αλλά και ποι­κί­λης ύλης, επι­δί­δο­νται πάλι σε ένα κυνήγι μαγισ­σών, στο­χο­ποιώ­ντας προη­γού­μενη σύνθεση Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου, που ενόψει άλλης υπό­θε­σης με ίδιο κατη­γο­ρού­μενο, απε­φάνθη ομόφωνα και με σύμφωνη εισαγ­γε­λική πρόταση περί της χορή­γη­σης ανα­σταλ­τι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος στην έφεση που άσκησε ο εκεί κατα­δι­κα­σθείς κατη­γο­ρού­με­νος.

Γνω­ρί­ζουμε ότι χρειά­ζε­ται πολύ περισ­σό­τε­ρος χρόνος και χώρος για να εξη­γή­σουμε στους τηλε­ο­πτι­κούς ειδή­μο­νες γενικών καθη­κό­ντων τι σημαί­νει ορκωτό δικα­στή­ριο, τι σημαί­νει έφεση, τι σημαί­νει ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα και πώς αυτά συν­θέ­τουν το Κράτος Δικαίου. Εχουμε αρχίσει βέβαια να συνη­θί­ζουμε το γνωστό μοτίβο της δήθεν ταύ­τι­σης της δικαιο­σύ­νης με την αυστη­ρο­ποί­ηση, συνήθως εξ αφορμής ενός περι­στα­τι­κού βαριάς εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, που ολο­κλη­ρώ­νε­ται συχνά με μια απο­σπα­σμα­τική νομο­θε­τική παρέμ­βαση, που δεν σχε­τί­ζε­ται με τις ανάγκες της ποι­νι­κής κατα­στο­λής, αλλά με τη δια­χεί­ριση των αντι­δρά­σεων που γεννά.

Ομως κρίσεις όπως αυτές για την προ­σω­ρινή κράτηση, το ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα της έφεσης ή την υφ’ όρων απόλυση κρα­του­μέ­νου, είναι κρίσεις που εδρά­ζο­νται στην πρό­βλεψη μιας μελ­λο­ντι­κής συμπε­ρι­φο­ράς του δράστη, στη βάση δεδο­μέ­νων που ήταν γνωστά στο Δικα­στή­ριο κατά το χρόνο της κρίσης. Οχι εκ των υστέρων.

Η δημο­σιο­γρα­φική βαρ­βα­ρό­τητα θυσίασε τη νομική επι­στήμη στον βωμό της τηλε­θέ­α­σης και άφησε ασχο­λί­α­στο το άρθρο 344 ΠΚ που δίνει τη δυνα­τό­τητα στο δικα­στή­ριο να παύσει την ποινική δίωξη στο αδίκημα του βιασμού μετά από συνε­κτί­μηση της δήλωσης της παθού­σας ότι η δημο­σιό­τητα θα έχει ως συνέ­πεια τον σοβαρό ψυχικό τραυ­μα­τι­σμό της, ούτε έλαβε υπόψη εάν ο κατα­δι­κα­σθείς είχε τηρήσει τους περιο­ρι­στι­κούς όρους που του τέθηκαν κατά το διά­στημα από την κυρία ανά­κριση μέχρι τη συζή­τηση της υπό­θε­σης στο ακρο­α­τή­ριο ούτε εάν η προ­βλε­πτική κρίση του δικα­στη­ρίου βασί­στηκε στη μη ύπαρξη κατα­δί­κης για παρό­μοιες πράξεις.

Αντί­θετα, δεν χρειά­ζο­νται τόσα πολλά για να κατα­νο­ή­σει κανείς ότι είναι δια­φο­ρε­τική η απο­λύ­τως θεμιτή κριτική των πολιτών στις δικα­στι­κές απο­φά­σεις και δια­φο­ρε­τική η επαγ­γελ­μα­τική επίθεση στην εκά­στοτε ελεύ­θερη και ανε­ξάρ­τητη ουσια­στική κρίση των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών. Για να λει­τουρ­γεί ομαλά μια Πολι­τεία, απαι­τεί­ται ένα minimum σεβα­σμού του κάθε θεσμού στους λοιπούς θεσμούς και η συστη­μα­τική προ­σπά­θεια υπο­κα­τά­στα­σης της Δικαιο­σύ­νης από αυτό­κλη­τους τηλε-δικαστές και τηλε-εισαγγελείς, υπο­βαθ­μί­ζει τόσο την ποιό­τητα της ενη­μέ­ρω­σης όσο και την αξία του συστή­μα­τος απο­νο­μής Δικαιο­σύ­νης.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει κατα­νοητό πως η πει­θαρ­χική διε­ρεύ­νηση και ο έλεγχος που γίνεται από τα αρμόδια όργανα του Αρείου Πάγου δεν ισο­δυ­να­μούν με κατα­δίκη του δικα­στι­κού λει­τουρ­γού ούτε καν συνι­στούν μομφή για τη δικαιο­δο­τική του κρίση.

Ζητούμε από την Πολι­τεία και το Εθνικό Συμ­βού­λιο Ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης να λάβει άμεσα δρα­στικά και απο­τε­λε­σμα­τικά μέτρα για να στα­μα­τή­σει ένα φαι­νό­μενο που έχει μετα­τρέ­ψει την τηλε­ό­ραση σε αρένα και τη Δικαιο­σύνη σε θέαμα».