Γκίκας Μαγιορκίνης: Η επόμενη πανδημία θα είναι χειρότερη

«Οι επι­δη­μίες είναι ένα αέναο κομμάτι του οικοσυστήματος- Δεν υπάρχει τρόπος να τις απο­φύ­γουμε» τονίζει μεταξύ άλλων

Φόβους ότι η επόμενη παν­δη­μία θα είναι χει­ρό­τερη από αυτήν του κορω­νοϊού, (την οποία μάλιστα χαρα­κτη­ρί­ζει ελα­φριάς μορφής σε σχέση με άλλες που έχουν πλήξει τον πλανήτη), εκφρά­ζει ο ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής Υγιει­νής και Επι­δη­μιο­λο­γίας, κλι­νι­κός ιολόγος Γκίκας Μαγιορ­κί­νης, σε συνέ­ντευξη που παρα­χω­ρεί στο Πρα­κτο­ρείο Fm και στην εκπομπή της Τάνιας Η. Μαντου­βά­λου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ», με αφορμή την πρό­σφατη κυκλο­φο­ρία του βιβλίου του «Χρονικό των ιών», από τις εκδό­σεις Παπα­δό­που­λος.

«Μέσα από το βιβλίο μου προ­σπαθώ να βοηθήσω τον κόσμο να κατα­λά­βει τι ήταν αυτό που περά­σαμε, γιατί νομίζω ότι ο κόσμος δεν έχει απόλυτα κατα­λά­βει ότι πρό­κει­ται για κάτι που συμ­βαί­νει εδώ και εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Θα συνε­χί­σει να συμ­βαί­νει και πρέπει να είμαστε προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι για την επόμενη παν­δη­μία, η οποία μπορεί να είναι, είτε δύο δευ­τε­ρό­λε­πτα, είτε 50 χρόνια από τώρα», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά ο Γκίκας Μαγιορ­κί­νης.

Όσον αφορά την ενδη­μι­κό­τητα του ιού, που είχε επί της ουσίας προ­βλέ­ψει ένα χρόνο πριν, μέσα από την ίδια εκπομπή, και ο Παγκό­σμιος Οργα­νι­σμός Υγείας μόλις πριν λίγες μέρες ήρε το ύψιστο επίπεδο υγειο­νο­μι­κού συνα­γερ­μού, ο κ. Μαγιορ­κί­νης ανα­φέ­ρει: «Αυτή η ενδη­μι­κό­τητα έχει ένα βαρύ απο­τύ­πωμα, το οποίο αντι­με­τω­πί­ζουμε και στα νοσο­κο­μεία, και το φέρουν κυρίως οι ευά­λω­τες ομάδες, οι οποίες εξα­κο­λου­θούν να είναι εκτε­θει­μέ­νες έναντι του ιού. Αυτό που συνέβη είναι ότι ο ιός ήρθε και προ­σέ­θεσε ένα επι­πλέον βάρος στο σύστημα υγείας και θα πρέπει να βρούμε τρόπο να το αντι­με­τω­πί­σουμε, για τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες».

Δρα­μα­τική έως απρό­βλε­πτη η πίεση στα συστή­ματα υγείας από τις επό­με­νες παν­δη­μίες

Όπως γράφει στο βιβλίο του ο καθη­γη­τής «η πιθανή έλευση νέων ιών και νέων παν­δη­μιών θα δημιουρ­γεί ολοένα και μεγα­λύ­τερη πίεση στα συστή­ματα υγείας. Το υγειο­νο­μικό και δημο­σιο­νο­μικό βάρος των ιογενών λοι­μώ­ξεων θα αυξηθεί στα χρόνια που έρχο­νται. Θα ζήσουμε κύματα νέων ιογενών παν­δη­μιών, όπως συμ­βαί­νει στον πλανήτη εδώ και εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να πιστεύ­ουμε ότι θα στα­μα­τή­σει αυτό. Αντι­θέ­τως, υπάρχει πιθα­νό­τητα να αυξηθεί η συχνό­τητά τους. Όσες από αυτές επι­τύ­χουν να εγκα­τα­στα­θούν μόνιμα στον ανθρώ­πινο πλη­θυ­σμό θα προ­στε­θούν στις ήδη υπάρ­χου­σες ιογε­νείς λοι­μώ­ξεις και θα συνε­χί­σουν να ταλα­νί­ζουν τους ευά­λω­τους και ευπα­θείς ανθρώ­πους, που και αυτοί συνεχώς θα αυξά­νο­νται με τη γήρανση του πλη­θυ­σμού. Η τεχνο­λο­γία θα μας βοη­θή­σει να αντι­με­τω­πί­σουμε καλύ­τερα τις επι­πτώ­σεις τους, αλλά κατά καιρούς η πίεση που θα προ­κα­λούν θα είναι σημα­ντική έως δρα­μα­τική και κατά καιρούς απρό­βλε­πτη».

Επι­τα­κτική ανάγκη να επεν­δύ­σουμε σε προ­σω­πικό εξει­δι­κευ­μένο σε ιογε­νείς λοι­μώ­ξεις, ανα­πνευ­στικά νοσή­ματα, και εντα­τι­κο­λο­γία

Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο, εξηγεί ο κ. Μαγιορ­κί­νης στο Πρα­κτο­ρείο Fm, «θα πρέπει να επεν­δύ­σουμε και σε τεχνο­λο­γία και σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό, εξει­δι­κευ­μένο σε ιογε­νείς λοι­μώ­ξεις, ανα­πνευ­στικά νοσή­ματα και στην εντα­τι­κο­λο­γία, ώστε να μπο­ρέ­σουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε απο­τε­λε­σμα­τικά αυτό το μακρο­χρό­νιο βάρος και τις πιθανές επό­με­νες παν­δη­μίες. Αυτή η επέν­δυση, όμως, είναι χρο­νο­βόρα. Χρειά­ζε­ται πάνω από 11-12 χρόνια για να εξει­δι­κευ­τεί κάθε άνθρω­πος, και ως εκ τούτου τα όποια κενά προ­κύ­πτουν είναι αδύνατο να καλυ­φθούν σε σύντομο χρονικό διά­στημα, ή σε επεί­γου­σες συν­θή­κες. Το είδαμε άλλωστε σε αυτή την παν­δη­μία, όταν στην Κίνα έφτια­χναν μέσα σε δέκα μέρες νοσο­κο­μείο, και μετα­κι­νού­σαν προ­σω­πικό από άλλα μέρη για να το στε­λε­χώ­σουν. Προ­σω­πικό μέσα σε δέκα μέρες δεν φτιά­χνεις. Αν δεν υπάρχει ένα μακρο­χρό­νιο σχέδιο, όχι μόνο να εκπαι­δεύ­σουμε ανθρώ­πους, αλλά να τους δώσουμε και κίνητρα για να πάνε προς αυτή την κατεύ­θυνση, τότε θα βρε­θούμε προ εκπλή­ξεων. Αν δεν κάνουμε αυτή την επέν­δυση, θα αντι­με­τω­πί­σουμε πολύ μεγάλες δυσκο­λίες μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια».

Υπάρ­χουν ιοί που προ­κά­λε­σαν επι­δη­μίες από τις οποίες πέθανε το 60 με 70% του πλη­θυ­σμού

Ερ.: Με βάση τα ιστο­ρικά στοι­χεία των παν­δη­μιών που παρα­θέ­τετε στο βιβλίο σας πόσο σοβαρή θεω­ρείτε την παν­δη­μία του SARS-CoV-2, προ­κύ­πτει εύλογα το ερώτημα.

Απ.: «Από τις παν­δη­μίες που έχουμε δει ιστο­ρικά, η συγκε­κρι­μένη ήταν ελαφράς μορφής. Πιθανώς αν δεν ήμασταν σε αυτή την εποχή που υπάρχει μεγάλο ποσοστό ευά­λω­των, να πέρναγε και υπο­το­νικά. Οι παν­δη­μίες που έχουν εμφα­νι­στεί στον πλανήτη είναι πολύ πιο θανα­τη­φό­ρες. Δηλαδή υπάρ­χουν ιοί που προ­κά­λε­σαν επι­δη­μίες από τις οποίες πέθανε το 60% με 70% του πλη­θυ­σμού, όπως πχ στη Νότιο Αμερική τον 16ο και 17ο αιώνα. Και δεν ξέρουμε ποιοι ιοί είναι. Αυτό είναι ένα φοβερά γκρίζο και τρο­μα­κτικό κομμάτι της ιολο­γίας, το οποίο εμένα προ­σω­πικά με κάνει και αισθά­νο­μαι λιγάκι περί­εργα, γιατί ενώ για παρά­δειγμα για την ευλογιά ξέραμε το προφίλ της (σσ: ποιος ιός την προ­κα­λεί και πώς μετα­δί­δε­ται) και ότι υπάρχει εμβόλιο, για αυτούς τους ιούς, ούτε καν ξέραμε τι προφίλ είχαν και ούτε υπάρχει εμβόλιο. Και αν συμβεί το κακό σενάριο και επα­νέλ­θουν, δεν γνω­ρί­ζουμε πόσο εύκολα θα αντι­με­τω­πι­στούν».

Οι επι­δη­μίες είναι ένα αέναο κομμάτι του οικοσυστήματος- Δεν υπάρχει τρόπος να τις απο­φύ­γουμε

Ερ.: Η ιστορία μέχρι σήμερα μας έχει διδάξει ότι οι επι­δη­μίες ιών είναι στα­θε­ρές αξίες, θα συμβούν ξανά και ξανά. Το ερώτημα δεν είναι αν θα ξανα­δούμε παν­δη­μία. Το ερώτημα είναι πότε, με ποια συχνό­τητα και με ποιες συνέ­πειες, γράφετε στο βιβλίο σας. Έχει εκλεί­ψει ο κίν­δυ­νος μέγα-πανδημιών; Γνω­ρί­ζουμε τι μπο­ρούμε να κάνουμε για να τις απο­φύ­γουμε;

Απ.: «Όχι ο κίν­δυ­νος των μέγα- παν­δη­μιών, δηλαδή παν­δη­μιών που μπορούν να σκο­τώ­σουν πάνω από το 10% των κρου­σμά­των που μολύ­νο­νται, δεν έχει εκλεί­ψει. Και δεν έχει εκλεί­ψει γιατί δεν μπο­ρούμε να ελέγ­ξουμε ποιο επόμενο παθο­γόνο θα περάσει από τα ζώα στον άνθρωπο. Φοβάμαι ότι επειδή ο πλα­νή­της έχει μεγάλη πυκνό­τητα, και πολλές επι­κοι­νω­νίες, με το που θα ξεκι­νή­σει μία παν­δη­μία σε ένα μικρό χωριό στην Αφρική ή στην Κίνα, μπορεί να είναι πρό­βλημα την επόμενη μέρα στον Καναδά. Και αυτό θα είναι δύσκολο να ελεγ­χθεί, οπότε όπως είπα θα πρέπει να επεν­δύ­σουμε στρα­τη­γικά και μακρο­χρό­νια, για να αντι­με­τω­πί­σουμε την επόμενη παν­δη­μία. Θεωρώ ότι θα είναι χει­ρό­τερη, γιατί το προφίλ της τωρινής, ήταν σχετικά ελαφρύ σε σχέση με τις άλλες παν­δη­μίες που έχει περάσει ο πλα­νή­της και φοβάμαι ότι θα μας πιάσει εξ απήνης. Μπορεί πχ πολύ εύκολα να εξα­πλω­θεί ένας αιμορ­ρα­γι­κός πυρετός, ο οποίος θα δημιουρ­γούσε τερά­στια προ­βλή­ματα, τα οποία είναι και δύσκολα αντι­με­τω­πί­σιμα. Δεν υπάρχει τρόπος να απο­φύ­γουμε τις επι­δη­μίες. Είναι ένα αέναο παι­χνίδι του οικο­συ­στή­μα­τος. Οι ιοί είναι κομμάτι των γονι­διω­μά­των των ζώων και των ανθρώ­πων και αυτό συνέ­βαινε πάντα, δεν θα στα­μα­τή­σει και δεν έχουμε τρόπο να τους στα­μα­τή­σουμε. Το μόνο πράγμα που μπο­ρούμε να κάνουμε είναι να ελέγ­ξουμε τις επι­πτώ­σεις και να αντι­με­τω­πί­σουμε καλύ­τερα την οξεία φάση».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ