Γ. Γεραπετρίτης: ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα η μόνη διαφορά μας με την Τουρκία, θα μπορούσε να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας

Για τα ελλη­νο­τουρ­κικά, την υπόθεση Μπελέρη, τις συρ­ρά­ξεις που μαί­νο­νται στη γει­το­νιά της Ελλάδας, αλλά και το ενδε­χό­μενο επα­νε­κλο­γής του Ντό­ναλντ Τραμπ στις εκλογές Νοεμ­βρίου, μίλησε ο υπουρ­γος Εξω­τε­ρι­κών, Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, στο  πλαίσιο του 9ου Οικο­νο­μι­κού Φόρουμ των Δελφών που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στους Δελφούς 10 – 13 Απρι­λίου.

“Παλαιό­τερα η εξω­τε­ρική πολι­τική είχε ένα στοι­χείο που είχε να κάνει με τη προ­βλε­ψι­μό­τητα των εξε­λί­ξεων, Σήμερα, επειδή υπάρχει μια ασυμ­με­τρία, αλλά και υπε­ρε­δα­φι­κό­τητα των γεγο­νό­των, νομίζω η σκέψη μας εδρά­ζε­ται όχι τόσο στην πρό­βλεψη, αλλά στη δια­χεί­ριση όλων των πιθανών σενα­ρίων. Η ετοι­μό­τητα είναι πλέον το μεγάλο ζητού­μενο” τόνισε ο κ Γερα­πε­τρί­της ξεκι­νώ­ντας την εισή­γησή του.

Ανα­φο­ρικά με τις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, ο Υπουρ­γός διε­μή­νυσε πως “δεν είμαστε αφελείς ούτε αιθε­ρο­βά­μο­νες να πιστεύ­ουμε πως από τη μία μέρα στην άλλη θα λύσουμε τα προ­βλή­ματα που έχουμε με την Τουρκία, που ανα­τρέ­χουν δεκα­ε­τίες. Από την άλλη, ένα στοι­χειώ­δες στοι­χείο της καλής σχέσης που προ­σπα­θούμε να ανα­πτύ­ξουμε με την Τουρκία είναι η κατα­νό­ηση πως οι βασικές θέσεις των δύο μερών δεν πρό­κει­ται να αλλά­ξουν”.

Ο ίδιος έκανε ειδική μνεία στην ανάγκη απο­συ­μπί­ε­σης των εντά­σεων: “Κατα­λα­βαί­νουμε το πόσο σημα­ντικό είναι να μπο­ρούμε να κατα­λα­γιά­ζουμε τις εντά­σεις. Το πρώτο πράγμα που είπα όταν ανέλαβα το υπουρ­γείο είναι πως τις εντά­σεις δεν τις απο­φεύ­γεις, αλλά το βασικό είναι αυτές οι εντά­σεις να μην προ­κα­λούν κρίσεις. Ευκαι­ρίες για εντά­σεις υπήρξαν πολλές το τελευ­ταίο δεκά­μηνο. Όμως, η διαφορά σε σχέση με τα προη­γού­μενα χρόνια ήταν πως αυτές οι εντά­σεις απο­συ­μπιέ­στη­καν λόγω της γρή­γο­ρης δια­χεί­ρι­σης στο υψη­λό­τερο επίπεδο. Αντί να έχουμε μια δια­χεί­ριση να κλι­μα­κώ­νει την ένταση ώστε αυτή να φτάσει στο σημείο να μην απο­συ­μπιέ­ζε­ται, γίνεται η δια­χεί­ριση από πάνω προς τα κάτω έτσι ώστε να υπάρχει πιο γρήγορη απο­συ­μπί­εση. Είναι σημα­ντικό να έχουμε έναν άμεσο δίαυλο επι­κοι­νω­νίας” τόνισε.

“Κατα­λα­βαίνω όσους λένε πως η Τουρκία δεν πρό­κει­ται να αλλάξει ποτέ, πως θα παρα­μεί­νει ένας σύμ­μα­χος απρό­βλε­πτος. Όμως, πρέπει να κατα­νο­ή­σουμε πως πρέπει να έχουμε μια ηρεμία στην περιοχή μας. Αν απο­δε­χτούμε πως υπάρ­χουν θέσεις αντίρ­ρο­πες στα δύο μέρη, τότε μπο­ρούμε να έχουμε αυτήν την κατα­νό­ηση” πρό­σθεσε.

Ο ίδιος σημεί­ωσε πως τους “τελευ­ταί­ους 10 μήνες έχουμε κατα­φέ­ρει να έχουμε μηδε­νική δράση στο πεδίο και να έχουμε μια ρητο­ρική που απέχει από εκείνα που έχουμε δει στο παρελ­θόν”. “Θέλω οι Έλληνες πολίτες να νιώθουν αυτο­πε­ποί­θηση και ηρεμία, θέλω τα παιδιά μου να ζήσουν σε μια περιοχή χωρίς να είναι με το δάχτυλο στη σκαν­δάλη”.

“Εγώ δεν θα χρη­σι­μο­ποι­ήσω ποτέ ρητο­ρική που να είναι δυσα­νά­λογη με τα γεγο­νοτα.  Θα μου ήταν πολύ εύκολο να χρη­σι­μο­ποι­ήσω το χαρ­το­φυ­λά­κιο του ΥΠΕΞ μου προς ίδιον όφελος. Το ευκο­λό­τερο είναι να γίνεις δημο­φι­λής πάνω στα εθνικά θέματα. Εγώ δεν θα το πράξω. Εγώ θέλω να την πατρίδα μου να είναι επω­φε­λής και όχι δημο­φι­λής.” διε­μή­νυσε.

Ερω­τη­θείς από τη δημο­σιο­γράφο Νίκη Λυμπε­ράκη που συντό­νισε τον διάλογο, για τις προσ­δο­κίες της επι­κεί­με­νης συνά­ντη­σης των ηγετων Ελλάδας και Τουρ­κίας, ο κ. Γερα­πε­τρί­της υπο­γράμ­μισε πως “το γεγονός πως γίνεται η συνά­ντηση μεταξύ δύο ηγετών, δεν θα πρέπει άνευ ετέρου να παρα­γά­γει απο­τέ­λε­σμα απτό. Πάντα θα πρέπει να έχουμε έναν πήχη επι­τυ­χίας; Όχι. Η απά­ντηση είναι πως θα πρέπει σε κάποιο επίπεδο να απο­δρα­μα­το­ποιούμε τις συνα­ντή­σεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Είναι ηγέτες δύο χωρών, οφεί­λουν να συζη­τούν και να βρί­σκο­νται σε έναν ειλι­κρινή διάλογο”.

Ο κ. Γερα­πε­τρί­της ανα­φέρ­θηκε σε ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πίδα ως “τη μόνη διαφορά μας με την Τουρκία η οποία θα μπο­ρούσε να αχθεί ενώπιον διε­θνούς δικαιο­δο­σίας -και αυτό είναι το τέλος της δια­δρο­μής”.

“Θέλω να αφήσω μια παρα­κα­τα­θήκη ήσυχης γει­το­νιάς. Όσο δε λύνεται το υπο­κεί­μενο πρό­βλημα της οριο­θέ­τη­σης των θαλασ­σίων ζωνών πάντα θα υπάρ­χουν εντά­σεις. Και κάποια πρέπει να δούμε και τα πράγ­ματα με γεν­ναιό­τητα. Είναι μια δύσκολη συζή­τηση – που θα μπο­ρούσε να έχει αρνη­τι­κές συνέ­πειες και για εκείνον που τη διευ­θύ­νει, εν προ­κει­μένω εμένα. Γεν­ναιό­τητα σημαί­νει να καθί­σουμε να δούμε με την Τουρκία πώς μπο­ρούμε να έχουμε μια ισόρ­ροπη στάση η οποία επί τη βάσει και μόνο του διε­θνούς δικαίου θα μας οδη­γή­σει σε μία λύση αυτού του προ­βλή­μα­τος στη νομική του υφή, και ενδε­χο­μέ­νως να παρα­πέμ­ψουμε στη Χάγη ή το Αμβούργο, σε μία διεθνή δικαιο­δο­σία, που θα μπο­ρέ­σει να κλείσει το θέμα της οριο­θέ­τη­σης”.

Όταν ρωτή­θηκε για το ενδε­χό­μενο επα­νε­κλο­γής του Ντό­ναλντ Τραμπ στην προ­ε­δρία των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, ο κ. Γερα­πε­τρί­της απά­ντησε “τότε Τραμπ it is! Η δημο­κρα­τία είναι ένα πολί­τευμα εγγενώς ατελές, αλλά τελειό­τερο των υπαρ­χό­ντων”.

“Αυτή τη στιγμή οι σχέσεις που υπάρ­χουν με τις ΗΠΑ δεν είναι συγκυ­ρια­κές ούτε προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νες. Είναι βαθιές και διέ­πο­νται από κανόνες και αρχές και θέλω να πιστεύω πως θα συνε­χι­στούν” πρό­σθεσε.

Ανα­φε­ρό­με­νος στη σύρραξη στη Γάζα, επα­νέ­λαβε πως “η Ελλάδα σήμερα, 12 Απρι­λίου, στέ­κε­ται εκεί που στε­κό­ταν στις 7 Οκτω­βρίου 2023 και γι’ αυτό μπορεί να συνο­μι­λεί με όρους ευθυ­κρι­σίας και ειλι­κρί­νειας με όλους. Η ελλάδα στέ­κε­ται εκεί που στέ­κε­ται το διεθνές δίκαιο. Ποιο είναι αυτό; Το Ισραήλ έχει το δικαί­ωμα της αυτο­ά­μυ­νας εντός των ορίων που θέτει το διεθνές δίκαιο. Θα πρέπει να δια­φο­ρο­ποιούμε τον παλαι­στι­νιακό λαό από τη Χαμας. Θα πρέπει να δοθεί ένα όραμα στους Παλαι­στί­νιους και αυτό είναι το παλαι­στι­νιακό κράτος στα σύνορα προ του 1967 και με πρω­τεύ­ουσα την ανα­το­λική Ιερου­σα­λήμ.

Μιλώ­ντας για τις σχέσεις με την Αλβανία, με αφορμή την υπόθεση Μπελέρη, ο κ. Γερα­πε­τρί­της υπο­γράμ­μισε πως “οι σχέσεις με την Αλβανία πρέπει να παρα­μέ­νουν σχέσεις καλής γει­το­νίας. Το θέμα με τον Μπελέρη δεν ήταν διμερές. Το έχω μετα­φέ­ρει στους διε­θνείς οργα­νι­σμούς. Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η δια­χεί­ριση της υπό­θε­σης δεν προ­σι­διά­ζει σε ένα προηγ­μένο κράτος δικαίου και γι’ αυτό δεν είναι διμερές, αλλά ευρω­παϊκό”.

Επα­νέ­λαβε πως παρά το συγκε­κρι­μένο ζήτημα, δεν αναι­ρεί­ται η βασική θέση της Ελλάδας στο θέμα της ευρω­παϊ­κής πορείας Αλβα­νίας και δυτικών Βαλ­κα­νίων. “Θέλουμε να δούμε την Αλβανία όπως και τα κράτη των Δυτικών Βαλ­κα­νίων να εντάσ­σο­νται στην Ευρω­παϊκή Ένωση.  Όμως, ο σεβα­σμός στα θεμε­λιώδη, δηλαδή στο κράτος δικαίου, τη δημο­κρα­τία, τα δικαιώ­ματα των μειο­νο­τή­των, είναι μία συνθήκη στην οποία δεν μπορεί να γίνει παρα­χώ­ρηση”.

Ο κ. Γερα­πε­τρί­της υπεν­θύ­μισε πως η υπο­στή­ριξη της Ουκρα­νίας είναι πολύ σημα­ντική. “Στην περί­πτωση της Ουκρα­νίας, έχουμε καθαρή παρα­βί­αση του διε­θνούς δικαίου, βίαιη, ωμή, κυνική. Είναι προς το συμ­φέ­ρον της Δύσης να μην επι­βρα­βεύ­σει τη στάση της Ρωσίας. Η Ουκρα­νία βρί­σκε­ται σε μια κρίσιμη καμπή. Αυτό που χρειά­ζε­ται η Ουκρα­νία είναι ομόθυμη στήριξη της Δύσης” τόνισε, σημειώ­νο­ντας πως αντι­λαμ­βά­νε­ται την κόπωση λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης επι­χεί­ρη­σης. “Όμως, είναι εξαι­ρε­τικά συν­δε­δε­μένα τα όσα συμ­βαί­νουν στην Ουκρα­νία με την παγκό­σμια ειρήνη και ασφά­λεια. Πρέπει να συνε­χί­σουμε να στη­ρί­ζουμε την Ουκρα­νία” κατέ­ληξε.