Αποζημίωση σε κατασκευαστική εταιρεία για κακοτεχνία στο έργο του καταθλιπτικού αποχετευτικού αγωγού

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (τακτική δια­δι­κα­σία) έγινε δεκτή εν μέρει αγωγή που άσκησε γνωστή κατα­σκευα­στική εται­ρεία του νησιού κατά της ΔΕΥΑ Ρόδου και υπο­χρε­ώ­νε­ται η τελευ­ταία να της κατα­βά­λει το ποσό των 161.905,82 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την 1η Απρι­λίου 2010 και μέχρι την εξό­φληση.

Η κατα­σκευα­στική εται­ρεία, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανέλαβε με δικές της δαπάνες την ανέ­γερση, με το σύστημα της αντι­πα­ρο­χής, οικο­δο­μής σε οικό­πεδο, έκτασης 1.349 τ.μ., συνι­διο­κτη­σίας της σε ποσοστό 55,67% εξ αδιαι­ρέ­του, στην πόλη της Ρόδου και μετά την έναρξη των εργα­σιών εκσκα­φής του εν λόγω οικο­πέ­δου δια­πι­στώ­θηκε ότι στο τμήμα αυτού, έκτασης 454,20 τ.μ., το έδαφος δεν ήταν κατάλ­ληλο για τη θεμε­λί­ωση της οικο­δο­μής. Κατόπιν αυτο­ψίας που διε­νερ­γή­θηκε, δια­πι­στώ­θηκε ότι η ακα­ταλ­λη­λό­τητα του εδάφους οφει­λό­ταν σε προη­γού­μενη εκσκαφή ορύγ­μα­τος βάθους 15 του­λά­χι­στον μέτρων και πλάτους 14 μέτρων από τη ρυμο­το­μική και 8 μέτρων από την οικο­δο­μική γραμμή, προ­κει­μέ­νου να τοπο­θε­τη­θεί ο κεντρι­κός κατα­θλι­πτι­κός απο­χε­τευ­τι­κός αγωγός Ρόδου επί της όμορου οδού, το οποίο (όρυγμα) επι­χω­μα­τώ­θηκε πλημ­με­λώς με ακα­τάλ­ληλα υλικά, χωρίς να λάβει χώρα συμπί­εσή τους και απο­κα­τά­σταση του εδάφους.

Το ανωτέρω έργο τοπο­θέ­τη­σης του κεντρι­κού απο­χε­τευ­τι­κού αγωγού εκτέ­λεσε η εργο­λα­βική εται­ρεία δυνάμει της από 15-2-1985 συνα­φθεί­σας με την ενα­γό­μενη σύμ­βα­σης ανά­θε­σης έργου, κατόπιν δημό­σιου δια­γω­νι­σμού, σύμφωνα με την οποία και τα συμ­βα­τικά τεύχη που τη συνό­δευαν, το έργο θα εκτε­λείτο σύμφωνα με τις εντολές και οδηγίες της ενα­γό­με­νης και συγκε­κρι­μένα της τεχνι­κής υπη­ρε­σίας αυτής, η οποία ήταν αρμόδια για την παρα­κο­λού­θηση, τον έλεγχο και τη διοί­κηση του έργου.

Συνεπώς, η ΔΕΥΑΡ επι­φύ­λαξε στον εαυτό της το δικαί­ωμα επί­βλε­ψης και διεύ­θυν­σης του έργου, διά της παροχής δεσμευ­τι­κών για την εργο­λάβο εντολών και οδηγιών, με απο­τέ­λε­σμα να στοι­χειο­θε­τεί­ται η ιδιό­τητα αυτής ως προ­στή­σα­σας την εργο­λάβο εται­ρεία.

Συνε­πεία των ανωτέρω παρά­νο­μων και κακό­τε­χνων επεμ­βά­σεων και επι­χω­μα­τώ­σεων στο επίδικο τμήμα του ακι­νή­του, η ίδια υπο­χρε­ώ­θηκε σε απο­κα­τά­σταση αυτών, αφενός μεν με την εκπό­νηση νέας τεχνι­κής και γεω­τε­χνι­κής μελέτης, καθώς και μελέτης ειδικής θεμε­λί­ω­σης και την ανα­θε­ώ­ρηση της εκδο­θεί­σας οικο­δο­μι­κής άδειας, αφε­τέ­ρου δε με την αύξηση της ποσό­τη­τας των απαι­τού­με­νων για τη θεμε­λί­ωση της οικο­δο­μής υλικών σκυ­ρο­δέ­μα­τος και χάλυβα και δαπά­νησε το συνο­λικό ποσό των 161.405,82 ευρώ, το οποίο δεν θα δαπα­νούσε αν δεν είχαν μεσο­λα­βή­σει οι προ­πε­ρι­γρα­φεί­σες κακο­τε­χνίες με ευθύνη της ΔΕΥΑΡ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Κωστό­που­λος.