4ο μνημόνιο νέου… τύπου με μεταρρυθμίσεις για το χρέος

Με μια σαφώς πιο προ­χω­ρη­μένη εκδοχή των γνωστών θέσεων του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου ανα­φο­ρικά με τη δοσο­λο­γία παρεμ­βά­σεων στο χρέος σε συνάρ­τηση με τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα, ο εκπρό­σω­πος του Ταμείου χθες συνέ­δεσε ευθέως τα μέτρα για το χρέος με νέες δεσμεύ­σεις της Ελλάδας σε βάθος χρόνου. Οι δηλώ­σεις του εκπρο­σώ­που του ΔΝΤ Τζέρι Ράις από την Ουά­σιγ­κτον έδωσαν τροφή σε ερμη­νείες για ένα νέου τύπου τέταρτο Μνη­μό­νιο, η υλο­ποί­ηση του οποίου δεν θα συν­δέ­ε­ται πλέον με εκτα­μί­ευση δόσεων από πακέτο χρη­μα­το­δο­τι­κής στή­ρι­ξης, αλλά με στα­διακή εφαρ­μογή μέτρων ελά­φρυν­σης του χρέους.

Την ίδια ώρα, με συνέ­ντευξή του στο Reuters ο διοι­κη­τής της Τρα­πέ­ζης της Ελλάδος Γιάννης Στουρ­νά­ρας έθετε ως προ­ϋ­πό­θεση για τη συμ­με­τοχή των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ συγκε­κρι­μένα μέτρα για το χρέος, τα οποία θα επι­τρέ­ψουν στην ευρω­τρά­πεζα να προ­χω­ρή­σει στη δική της ανάλυση βιω­σι­μό­τη­τας του ελλη­νι­κού χρέους.

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ. Τα μέτρα για την ελά­φρυνση του χρέους δεν είναι απα­ραί­τητο να εφαρ­μο­στούν εκ των προ­τέ­ρων δήλωσε ο Τζέρι Ράις, προ­σθέ­το­ντας ότι θα μπο­ρού­σαν να εφαρ­μό­ζο­νται ανάλογα με την πρόοδο που θα επι­δει­κνύει η Ελλάδα στο πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων.

Το ισχύον πρό­γραμμα εκπνέει το 2018, όμως τα μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα για το χρέος είναι ξεκά­θαρο ότι θα εκτεί­νο­νται σε μεγα­λύ­τερο χρονικό ορί­ζο­ντα, μετά το τέλος του τρίτου Μνη­μο­νίου. Η ευρω­ζώνη έχει κατα­στή­σει σαφές ότι δεν πρό­κει­ται να υλο­ποι­η­θούν πριν από την ολο­κλή­ρωση του τρίτου Μνη­μο­νίου.

Εφόσον αυτό το ενδε­χό­μενο σχήμα το οποίο περιέ­γραψε ο εκπρό­σω­πος του ΔΝΤ πάρει τη μορφή συμ­φω­νίας, η Ελλάδα θα κληθεί να δεσμευ­θεί ότι και μετά το 2018 θα συνε­χί­σει να υλο­ποιεί ένα πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων υπό το άγρυπνο βλέμμα των δανει­στών. Οσο αυτό το πρό­γραμμα θα τηρεί­ται, θα ενερ­γο­ποιού­νται μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους τα οποία το ΔΝΤ, ενώ αρχικά απαι­τούσε να εφαρ­μο­στούν αμέσως, τώρα εμφα­νί­ζε­ται δια­τε­θει­μένο να συμ­βι­βα­στεί με προ­κα­τα­βο­λική γνώση του εύρους και του είδους των μέτρων αυτών.

Οσον αφορά τον στόχο για τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα και το ενδε­χό­μενο να απαι­τη­θούν από το ΔΝΤ πρό­σθετα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα, η στάση του ΔΝΤ παρα­μέ­νει σταθερή.

Επι­μέ­νει στην ανα­προ­σαρ­μογή των στόχων για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα σε μεσο­πρό­θε­σμο ορί­ζο­ντα στο 1,5% του ΑΕΠ, προ­κει­μέ­νου να μη χρεια­στούν πρό­σθετα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα. Παρά­θυρο για πιθανή ανα­θε­ώ­ρηση των στόχων πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των μετά το 2018 άνοιξε άλλωστε στις αρχές της εβδο­μά­δας για πρώτη φορά (αν και ασαφώς) ο πρό­ε­δρος του Eurogroup Γερούν Ντεϊ­σελ­μπλούμ.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ. Σε αυτό το σκηνικό, ο Τζέρι Ράις σημεί­ωσε ότι «δεν ζητάμε πρό­σθετα μέτρα και περισ­σό­τερη λιτό­τητα» διευ­κρι­νί­ζο­ντας όμως ότι τα μέτρα τα οποία περι­λαμ­βά­νο­νται στο υφι­στά­μενο πρό­γραμμα είναι συμβατά με πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 1,5% του ΑΕΠ.

Αν επο­μέ­νως ο στόχος δεν χαμη­λώ­σει, η συμ­με­τοχή του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου στο τρίτο πρό­γραμμα θα συνο­δευ­τεί από απαί­τηση πρό­σθε­των δημο­σιο­νο­μι­κών μέτρων, φέρ­νο­ντας ενδε­χο­μέ­νως στο προ­σκή­νιο τόσο το Αφο­ρο­λό­γητο όσο και το Συντα­ξιο­δο­τικό. Στο προ­σχέ­διο της επι­κεί­με­νης έκθεσής του (στο πλαίσιο του άρθρου 4) το ΔΝΤ έχει ήδη δια­μη­νύ­σει ότι κατά την άποψή του το Ασφα­λι­στικό παρα­μέ­νει μη βιώσιμο, υπο­δει­κνύ­ο­ντας περι­κο­πές στις απο­δο­χές των υφι­στά­με­νων συντα­ξιού­χων ενώ ζητά νέα μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου, με το σκε­πτικό της διεύ­ρυν­σης της φορο­λο­γι­κής βάσης η οποία θα επι­τρέ­ψει μείωση των ανώ­τα­των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών.

Τα ΝΕΑ