Σύκα: Ο μεσογειακός καρπός με υψηλή διατροφική αξία και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση

Τα σύκα απο­τε­λούν έναν από τους πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κούς καρ­πούς της με­σο­γεια­κής δια­τρο­φής. Εκτός από τη γλυ­κιά τους γεύση, ξε­χω­ρί­ζουν για τη ση­μα­ντι­κή θρε­πτι­κή τους αξία, καθώς απο­τε­λούν πηγή φυ­τι­κών ινών, κα­λί­ου, ασβε­στί­ου, μα­γνη­σί­ου και πλη­θώ­ρας φυ­το­χη­μι­κών συ­στα­τι­κών με αντιο­ξει­δω­τι­κή δράση.

Πα­ράλ­λη­λα, τόσο ο καρ­πός όσο και τα φύλλα της συ­κιάς (Ficus carica L.) απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο έντο­νου επι­στη­μο­νι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, λόγω της πα­ρου­σί­ας βιο­δρα­στι­κών ενώ­σε­ων που φαί­νε­ται να συμ­βάλ­λουν στην προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης υγεί­ας.

Γρά­φει ο ΜΟ­ΡΑ­ΡΗΣ Κ. ΕΜ­ΜΑ­ΝΟΥ­ΗΛ M.Sc ΔΙΑΙ­ΤΟ­ΛΟ­ΓΟΣ- ΔΙΑ­ΤΡΟ­ΦΟ­ΛΟ­ΓΟΣ, Ει­δί­κευ­ση στην  Αθλη­τι­κή Δια­τρο­φή

Λίγα λόγια για τη συκιά

Η συκιά (Ficus carica L.) ανή­κει στην οι­κο­γέ­νεια Moraceae και θε­ω­ρεί­ται ένα από τα αρ­χαιό­τε­ρα καλ­λιερ­γού­με­να οπω­ρο­φό­ρα δέ­ντρα στον κόσμο. Η κα­τα­γω­γή της εντο­πί­ζε­ται στη Δυ­τι­κή Ασία και στη λε­κά­νη της Με­σο­γεί­ου, ενώ σή­με­ρα καλ­λιερ­γεί­ται ευ­ρέ­ως σε πε­ριο­χές με εύ­κρα­το κλίμα.

Στην αρ­χαία Ελ­λά­δα τα σύκα κα­τεί­χαν ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κή θέση στη δια­τρο­φή και θε­ω­ρού­νταν σύμ­βο­λο ευ­φο­ρί­ας και αφθο­νί­ας. Ανα­φέ­ρο­νται στα έργα του Ομή­ρου, του Ηρο­δό­του, του Αρι­στο­φά­νη και του Πλά­τω­να, ενώ απο­τε­λού­σαν βα­σι­κό τρό­φι­μο τόσο των πο­λι­τών όσο και των αθλη­τών.

Δια­τρο­φι­κή αξία

των σύκων

Τα φρέ­σκα σύκα απο­τε­λού­νται κυ­ρί­ως από νερό και φυ­σι­κά σάκ­χα­ρα, ενώ πα­ράλ­λη­λα πα­ρέ­χουν μικρή θερ­μι­δι­κή επι­βά­ρυν­ση και ση­μα­ντι­κές πο­σό­τη­τες φυ­τι­κών ινών, οι οποί­ες συμ­βάλ­λουν στη φυ­σιο­λο­γι­κή λει­τουρ­γία του εντέ­ρου και στην αύ­ξη­ση του αι­σθή­μα­τος κο­ρε­σμού. Απο­τε­λούν επί­σης καλή πηγή κα­λί­ου, το οποίο συμ­βάλ­λει στη φυ­σιο­λο­γι­κή λει­τουρ­γία του νευ­ρι­κού και μυ­ϊ­κού συ­στή­μα­τος και στη δια­τή­ρη­ση της φυ­σιο­λο­γι­κής αρ­τη­ρια­κής πί­ε­σης.

Επι­πλέ­ον, πε­ριέ­χουν ασβέ­στιο, μα­γνή­σιο, χαλκό και μι­κρές πο­σό­τη­τες βι­τα­μι­νών του συ­μπλέγ­μα­τος Β, ενώ είναι ιδιαί­τε­ρα πλού­σια σε πο­λυ­φαι­νό­λες, φλα­βο­νοει­δή και άλλα αντιο­ξει­δω­τι­κά συ­στα­τι­κά που προ­στα­τεύ­ουν τα κύτ­τα­ρα από το οξει­δω­τι­κό στρες.

Τα απο­ξη­ρα­μέ­να σύκα απο­τε­λούν πιο συ­μπυ­κνω­μέ­νη πηγή φυ­τι­κών ινών, με­τάλ­λων και φυ­σι­κών σακ­χά­ρων, καθώς κατά την απο­ξή­ραν­ση απο­μα­κρύ­νε­ται το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του νερού. Για τον λόγο αυτό δια­θέ­τουν με­γα­λύ­τε­ρη θερ­μι­δι­κή πυ­κνό­τη­τα και συ­νι­στά­ται η κα­τα­νά­λω­σή τους με μέτρο, ιδιαί­τε­ρα από άτομα που πα­ρα­κο­λου­θούν το σω­μα­τι­κό τους βάρος ή τα επί­πε­δα γλυ­κό­ζης στο αίμα.

Γιατί αξί­ζει

να εντά­ξε­τε τα σύκα

στη δια­τρο­φή σας

1. Ισχυ­ρή αντιο­ξει­δω­τι­κή δράση

Τα σύκα απο­τε­λούν ση­μα­ντι­κή πηγή πο­λυ­φαι­νο­λών, φλα­βο­νοει­δών και κα­ρο­τε­νοει­δών, ενώ­σε­ων που συμ­βάλ­λουν στην εξου­δε­τέ­ρω­ση των ελεύ­θε­ρων ριζών και στη μεί­ω­ση του οξει­δω­τι­κού στρες. Η αυ­ξη­μέ­νη πρό­σλη­ψη αντιο­ξει­δω­τι­κών μέσω της δια­τρο­φής έχει συ­σχε­τι­στεί με κα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία απέ­να­ντι σε χρό­νιες πα­θή­σεις, όπως τα καρ­διαγ­γεια­κά νο­σή­μα­τα και ο σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της τύπου 2.

2. Βιο­δρα­στι­κές ενώ­σεις υπό επι­στη­μο­νι­κή διε­ρεύ­νη­ση

Ερ­γα­στη­ρια­κές και προ­κλι­νι­κές με­λέ­τες έχουν δεί­ξει ότι ορι­σμέ­νες βιο­δρα­στι­κές ενώ­σεις των σύκων πα­ρου­σιά­ζουν αντι­καρ­κι­νι­κή, αντι­φλεγ­μο­νώ­δη και αντι­μι­κρο­βια­κή δράση. Ωστό­σο, τα δια­θέ­σι­μα δε­δο­μέ­να προ­έρ­χο­νται κυ­ρί­ως από με­λέ­τες σε κυτ­τα­ρι­κές σει­ρές και πει­ρα­μα­τό­ζωα. Μέχρι σή­με­ρα δεν υπάρ­χουν επαρ­κή κλι­νι­κά στοι­χεία που να τεκ­μη­ριώ­νουν ότι η κα­τα­νά­λω­ση σύκων μπο­ρεί να προ­λά­βει ή να θε­ρα­πεύ­σει τον καρ­κί­νο ή άλλες χρό­νιες πα­θή­σεις.

3. Υπο­στη­ρί­ζουν την υγεία του εντέ­ρου

Οι φυ­τι­κές ίνες που πε­ριέ­χουν συμ­βάλ­λουν στη φυ­σιο­λο­γι­κή λει­τουρ­γία του πε­πτι­κού συ­στή­μα­τος, στην πρό­λη­ψη της δυ­σκοι­λιό­τη­τας και στη δια­τή­ρη­ση ενός υγιούς εντε­ρι­κού μι­κρο­βιώ­μα­τος. Πα­ράλ­λη­λα, αυ­ξά­νουν το αί­σθη­μα κο­ρε­σμού και μπο­ρούν να συμ­βά­λουν στον κα­λύ­τε­ρο έλεγ­χο της όρε­ξης.

4. Πο­λύ­τι­μη πηγή με­τάλ­λων

Το κάλιο, το ασβέ­στιο και το μα­γνή­σιο που πε­ριέ­χουν τα σύκα συμ­με­τέ­χουν σε ση­μα­ντι­κές λει­τουρ­γί­ες του ορ­γα­νι­σμού, όπως η ρύθ­μι­ση της αρ­τη­ρια­κής πί­ε­σης, η φυ­σιο­λο­γι­κή λει­τουρ­γία των μυών και η δια­τή­ρη­ση της υγεί­ας των οστών.

Φρέ­σκα ή απο­ξη­ρα­μέ­να;

Τόσο τα φρέ­σκα όσο και τα απο­ξη­ρα­μέ­να σύκα μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν μέρος μιας ισορ­ρο­πη­μέ­νης δια­τρο­φής. Τα φρέ­σκα σύκα έχουν υψηλή πε­ριε­κτι­κό­τη­τα σε νερό και χα­μη­λό­τε­ρη ενερ­γεια­κή πυ­κνό­τη­τα, ενώ τα απο­ξη­ρα­μέ­να απο­τε­λούν πιο συ­μπυ­κνω­μέ­νη πηγή φυ­τι­κών ινών, κα­λί­ου, ασβε­στί­ου και φυ­σι­κών σακ­χά­ρων. Η επι­λο­γή με­τα­ξύ των δύο εξαρ­τά­ται από τις δια­τρο­φι­κές ανά­γκες, τον τρόπο ζωής και τη συ­νο­λι­κή πρό­σλη­ψη ενέρ­γειας.

Συ­μπέ­ρα­σμα

Τα σύκα απο­τε­λούν ένα ιδιαί­τε­ρα θρε­πτι­κό φρού­το με ξε­χω­ρι­στή θέση στη με­σο­γεια­κή δια­τρο­φή. Η υψηλή πε­ριε­κτι­κό­τη­τά τους σε φυ­τι­κές ίνες, κάλιο και αντιο­ξει­δω­τι­κές ενώ­σεις τα κα­θι­στά πο­λύ­τι­μο σύμ­μα­χο μιας ισορ­ρο­πη­μέ­νης δια­τρο­φής. Πα­ράλ­λη­λα, οι βιο­δρα­στι­κές ενώ­σεις που πε­ριέ­χουν συ­νε­χί­ζουν να απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο επι­στη­μο­νι­κής έρευ­νας για τις πι­θα­νές ευ­ερ­γε­τι­κές τους επι­δρά­σεις στην αν­θρώ­πι­νη υγεία. Αν και τα μέχρι σή­με­ρα ευ­ρή­μα­τα είναι εν­θαρ­ρυ­ντι­κά, απαι­τού­νται πε­ρισ­σό­τε­ρες καλά σχε­δια­σμέ­νες κλι­νι­κές με­λέ­τες ώστε να επι­βε­βαιω­θούν οι πι­θα­νές θε­ρα­πευ­τι­κές τους ιδιό­τη­τες.